Apocalipse 9

mri (MRI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ā, ka whaka­tangi te rima o ngā ana­hera, ā, ka kite ahau i tētahi whetū nō te rangi kua taka iho ki te whenua. Ā, ka hoatu ki a ia te kī o te poka tōrere.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ā, uakina ana e ia te poka tōrere; ā, ka puta ake he paoa i te poka, ānō he paoa nō tētahi kāpura nui; ā, pōuri iho te rā me te rangi i te paoa o te poka.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Ā, ka puta mai i te paoa he mā­whiti­whiti ki runga ki te whenua; i hoatu hoki ki a rātou he kaha, he pērā me te kaha o ngā kopi­ona o te whenua.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 I kōrero­tia hoki ki a rātou kia kaua e kino i a rātou te taru­taru o te whenua, tētahi mea mato­mato rānei, tētahi rākau rānei; ko ngā tāngata anake kāhore nei te hīri a te Atua i ō rātou rae.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 I tukua anō hoki ki a rātou kia kaua e whaka­mate i ērā, engari me whaka­mamae kia rima rā anō ngā marama; ā, ko tā rātou whaka­mamae kia pērā me te whaka­mamae a te kopi­ona, ina wero i te tangata.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Ā, i aua rā tērā ngā tāngata e rapu i te mate, ā, e kore rawa e kitea; e hia­hia anō rātou kia mate, heoi, ka oma te mate i a rātou.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Nā, ko te wai­hanga o ngā mā­whiti­whiti rite tonu ki ngā hōiho kua oti te whaka­noho mō te pakanga. Ā, i runga i ō rātou māte­nga he mea e rite ana ki ngā karauna kōura, ā, ko ō rātou kanohi ānō he kanohi tāngata.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 He makawe anō tō rātou rite tonu ki te makawe wahine, ko ō rātou niho me te mea nō te raiona.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 He puku­puku hoki ō rātou, ānō he puku­puku rino; ā, ko te haruru o ō rātou pākau, ānō ko te haruru o ngā hāri­ata, o ngā hōiho maha e rere ana ki te tatau­ranga.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 He hiku ō rātou pērā i ō ngā kopi­ona, he wero hoki; ā, kei ō rātou hiku tō rātou kaha ki te whaka­mamae tāngata mō ngā marama e rima.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 He kīngi anō tō rātou, ko te ana­hera o te poka tōrere; ko tōna ingoa i te reo Hiperu ko Aparona, ā, i te reo Kariki ko Aporiona tōna ingoa.
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Kua pahemo te tua­tahi o ngā auē; nā, e rua ake ngā auē kei te haere mai i muri.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Nā, ka whaka­tangi te ono o ngā ana­hera, ā, ka rongo ahau ki tētahi reo, e ahu mai ana i ngā hāona e whā o te āta kōura i te aro­aro o te Atua,
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 e mea ana ki te ono o ngā ana­hera, kei a ia nei te tētere, “Wete­kina ngā ana­hera toko­whā e here rā i te awa nui, i Uparati.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Nā, ka wete­kina aua ana­hera toko­whā, kua noho rite noa ake nei mō te hāora, me te rā, me te marama, me te tau, e whaka­mate ai rātou i te wāhi tua­toru o ngā tāngata.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Ā, ko te toko­maha o ngā taua o ngā hōia eke hōiho e rua tekau mano ngā tekau mano; i rongo hoki ahau ki tō rātou toko­maha.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Ko tāku tēnei i kite ai i ahau e ti­tiro mata­kite ana, ko ngā hōiho me ngā kai­noho i runga he puku­puku o rātou, ānō he ahi, he haki­niti, he whānā­riki. Nā, ko ngā ūpoko o ngā hōiho, ānō he ūpoko raiona; e puta mai ana hoki i ō rātou māngai he kāpura, he paoa, he whānā­riki.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Nā ēnei mate e toru i patu te wāhi tua­toru o ngā tāngata, nā te kāpura, nā te paoa, nā te whānā­riki, i puta mai i ō rātou māngai.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Ko te kaha hoki o ngā hōiho kei ō rātou māngai, kei ō rātou waero; ko ō rātou waero koia anō kei te nākahi, he ūpoko ō rātou; ko ā rātou mea tūkino ēnei.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Nā, ko ērā atu tāngata, kīhai nei i whaka­matea e ēnei mate, kāhore rātou i rīpe­netā ki ngā mahi a ō rātou ringa­ringa, kīhai hoki i mutu tō rātou koro­piko ki ngā rēwera, ki ngā whaka­pakoko kōura, hiriwa, parāhi, kōhatu, rākau rānei; ki ngā mea kāhore nei e kite, kāhore e rongo, kāhore e hāere­ere.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Kāhore anō hoki rātou i rīpe­netā ki ā rātou kōhuru, ki ā rātou mahi mākutu, ki ā rātou moe­puku, ki ā rātou tāhae.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.