Apocalipse 9

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ā, ka whaka­tangi te rima o ngā ana­hera, ā, ka kite ahau i tētahi whetū nō te rangi kua taka iho ki te whenua. Ā, ka hoatu ki a ia te kī o te poka tōrere.
1 O quinto anjo tocou a trombeta, e vi uma estrela caída do céu na terra. E foi-lhe dada a chave do poço do abismo.
2 Ā, uakina ana e ia te poka tōrere; ā, ka puta ake he paoa i te poka, ānō he paoa nō tētahi kāpura nui; ā, pōuri iho te rā me te rangi i te paoa o te poka.
2 Ela abriu o poço do abismo, e subiu fumaça do poço como fumaça de grande fornalha, e, com a fumaceira saída do poço, escureceu-se o sol e o ar.
3 Ā, ka puta mai i te paoa he mā­whiti­whiti ki runga ki te whenua; i hoatu hoki ki a rātou he kaha, he pērā me te kaha o ngā kopi­ona o te whenua.
3 Também da fumaça saíram gafanhotos para a terra; e foi-lhes dado poder como o que têm os escorpiões da terra,
4 I kōrero­tia hoki ki a rātou kia kaua e kino i a rātou te taru­taru o te whenua, tētahi mea mato­mato rānei, tētahi rākau rānei; ko ngā tāngata anake kāhore nei te hīri a te Atua i ō rātou rae.
4 e foi-lhes dito que não causassem dano à erva da terra, nem a qualquer coisa verde, nem a árvore alguma e tão somente aos homens que não têm o selo de Deus sobre a fronte.
5 I tukua anō hoki ki a rātou kia kaua e whaka­mate i ērā, engari me whaka­mamae kia rima rā anō ngā marama; ā, ko tā rātou whaka­mamae kia pērā me te whaka­mamae a te kopi­ona, ina wero i te tangata.
5 Foi-lhes também dado, não que os matassem, e sim que os atormentassem durante cinco meses. E o seu tormento era como tormento de escorpião quando fere alguém.
6 Ā, i aua rā tērā ngā tāngata e rapu i te mate, ā, e kore rawa e kitea; e hia­hia anō rātou kia mate, heoi, ka oma te mate i a rātou.
6 Naqueles dias, os homens buscarão a morte e não a acharão; também terão ardente desejo de morrer, mas a morte fugirá deles.
7 Nā, ko te wai­hanga o ngā mā­whiti­whiti rite tonu ki ngā hōiho kua oti te whaka­noho mō te pakanga. Ā, i runga i ō rātou māte­nga he mea e rite ana ki ngā karauna kōura, ā, ko ō rātou kanohi ānō he kanohi tāngata.
7 O aspecto dos gafanhotos era semelhante a cavalos preparados para a peleja; na sua cabeça havia como que coroas parecendo de ouro; e o seu rosto era como rosto de homem;
8 He makawe anō tō rātou rite tonu ki te makawe wahine, ko ō rātou niho me te mea nō te raiona.
8 tinham também cabelos, como cabelos de mulher; os seus dentes, como dentes de leão;
9 He puku­puku hoki ō rātou, ānō he puku­puku rino; ā, ko te haruru o ō rātou pākau, ānō ko te haruru o ngā hāri­ata, o ngā hōiho maha e rere ana ki te tatau­ranga.
9 tinham couraças, como couraças de ferro; o barulho que as suas asas faziam era como o barulho de carros de muitos cavalos, quando correm à peleja;
10 He hiku ō rātou pērā i ō ngā kopi­ona, he wero hoki; ā, kei ō rātou hiku tō rātou kaha ki te whaka­mamae tāngata mō ngā marama e rima.
10 tinham ainda cauda, como escorpiões, e ferrão; na cauda tinham poder para causar dano aos homens, por cinco meses;
11 He kīngi anō tō rātou, ko te ana­hera o te poka tōrere; ko tōna ingoa i te reo Hiperu ko Aparona, ā, i te reo Kariki ko Aporiona tōna ingoa.
11 e tinham sobre eles, como seu rei, o anjo do abismo, cujo nome em hebraico é Abadom, e em grego, Apoliom.
12 Kua pahemo te tua­tahi o ngā auē; nā, e rua ake ngā auē kei te haere mai i muri.
12 O primeiro ai passou. Eis que, depois destas coisas, vêm ainda dois ais.
13 Nā, ka whaka­tangi te ono o ngā ana­hera, ā, ka rongo ahau ki tētahi reo, e ahu mai ana i ngā hāona e whā o te āta kōura i te aro­aro o te Atua,
13 O sexto anjo tocou a trombeta, e ouvi uma voz procedente dos quatro ângulos do altar de ouro que se encontra na presença de Deus,
14 e mea ana ki te ono o ngā ana­hera, kei a ia nei te tētere, “Wete­kina ngā ana­hera toko­whā e here rā i te awa nui, i Uparati.”
14 dizendo ao sexto anjo, o mesmo que tem a trombeta: Solta os quatro anjos que se encontram atados junto ao grande rio Eufrates.
15 Nā, ka wete­kina aua ana­hera toko­whā, kua noho rite noa ake nei mō te hāora, me te rā, me te marama, me te tau, e whaka­mate ai rātou i te wāhi tua­toru o ngā tāngata.
15 Foram, então, soltos os quatro anjos que se achavam preparados para a hora, o dia, o mês e o ano, para que matassem a terça parte dos homens.
16 Ā, ko te toko­maha o ngā taua o ngā hōia eke hōiho e rua tekau mano ngā tekau mano; i rongo hoki ahau ki tō rātou toko­maha.
16 O número dos exércitos da cavalaria era de vinte mil vezes dez milhares; eu ouvi o seu número.
17 Ko tāku tēnei i kite ai i ahau e ti­tiro mata­kite ana, ko ngā hōiho me ngā kai­noho i runga he puku­puku o rātou, ānō he ahi, he haki­niti, he whānā­riki. Nā, ko ngā ūpoko o ngā hōiho, ānō he ūpoko raiona; e puta mai ana hoki i ō rātou māngai he kāpura, he paoa, he whānā­riki.
17 Assim, nesta visão, contemplei que os cavalos e os seus cavaleiros tinham couraças cor de fogo, de jacinto e de enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e de sua boca saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Nā ēnei mate e toru i patu te wāhi tua­toru o ngā tāngata, nā te kāpura, nā te paoa, nā te whānā­riki, i puta mai i ō rātou māngai.
18 Por meio destes três flagelos, a saber, pelo fogo, pela fumaça e pelo enxofre que saíam da sua boca, foi morta a terça parte dos homens;
19 Ko te kaha hoki o ngā hōiho kei ō rātou māngai, kei ō rātou waero; ko ō rātou waero koia anō kei te nākahi, he ūpoko ō rātou; ko ā rātou mea tūkino ēnei.
19 pois a força dos cavalos estava na sua boca e na sua cauda, porquanto a sua cauda se parecia com serpentes, e tinha cabeça, e com ela causavam dano.
20 Nā, ko ērā atu tāngata, kīhai nei i whaka­matea e ēnei mate, kāhore rātou i rīpe­netā ki ngā mahi a ō rātou ringa­ringa, kīhai hoki i mutu tō rātou koro­piko ki ngā rēwera, ki ngā whaka­pakoko kōura, hiriwa, parāhi, kōhatu, rākau rānei; ki ngā mea kāhore nei e kite, kāhore e rongo, kāhore e hāere­ere.
20 Os outros homens, aqueles que não foram mortos por esses flagelos, não se arrependeram das obras das suas mãos, deixando de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de cobre, de pedra e de pau, que nem podem ver, nem ouvir, nem andar;
21 Kāhore anō hoki rātou i rīpe­netā ki ā rātou kōhuru, ki ā rātou mahi mākutu, ki ā rātou moe­puku, ki ā rātou tāhae.
21 nem ainda se arrependeram dos seus assassínios, nem das suas feitiçarias, nem da sua prostituição, nem dos seus furtos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.