Apocalipse 19

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, muri iho i ēnei mea ka rangona e ahau he reo nui me te mea nō te mano tini i te rangi, e mea ana, “Areruia! Ko te whaka­ora­nga, ko te korōria, ko te hōnore, ko te kaha, kei te Ariki, kei tō tātou Atua;
1 Depois disso, ouvi algo semelhante ao som de uma grande multidão clamando: “Aleluia! Salvação, glória e poder pertencem a nosso Deus.
2 he pono hoki, he tika āna whaka­wā. Kua whaka­wā­kia hoki e ia te wahine kairau, te mea nui, i hē ai te whenua i tōna moe­puku, kua rapua anō e ia he utu i a ia mō ngā toto o āna pono­nga.”
2 Seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele castigou a grande prostituta, que corrompia a terra com sua imoralidade, e vingou o assassinato de seus servos”.
3 Nā, ka tua­rua­tia anō ā rātou mea­tanga, “Areruia! Heoi, kake ake ana te paoa o taua pā ake ake.”
3 E, mais uma vez, as vozes ressoaram: “Aleluia! A fumaça dessa cidade sobe para todo o sempre!”.
4 Ā, takoto ana ngā kaumātua e rua tekau mā whā me ngā mea ora e whā, koro­piko ana ki te Atua e noho ana i runga i te torōna, mea ana, “Āmine. Areruia!”
4 Então os 24 anciãos e os quatro seres vivos se prostraram e adoraram a Deus, que estava sentado no trono. Disseram: “Amém! Aleluia!”.
5 Ā, ka puta mai he reo i te torōna, e mea ana, “Whaka­moe­miti ki tō tātou Atua, e āna pono­nga katoa, e te hunga hoki e wehi ana i a ia, e te hunga iti, e te hunga nunui.”
5 E do trono veio uma voz que dizia: “Louvem nosso Deus, todos os seus servos, todos os que o temem, pequenos e grandes”.
6 Nā, ka rangona e ahau me te mea he reo nō te mano tini, me te mea he haruru nō ngā wai maha, me te mea he haruru nō ngā whati­tiri kaha, e mea ana, “Areruia! Ka kīngi hoki te Ariki, tō tātou Atua, te Kaha Rawa.
6 Em seguida, ouvi outra vez algo semelhante ao som do clamor de uma grande multidão, como o som de fortes ondas do mar, como o som de violentos trovões: “Aleluia! Porque o Senhor, nosso Deus,
7 Kia hari tātou, kia nui rawa te koa, kia hoatu he korōria ki a ia. Kua taea hoki te mārena o te Reme, kua oti anō te whaka­pai a tāna wahine i a ia anō.
7 Alegremo-nos, exultemos e a ele demos glória, pois chegou a hora do casamento do Cordeiro, e sua noiva já se preparou.
8 I tukua hoki ki a ia kia whaka­kākahu­ria ia ki te rīnena pai, ki te rīnena kanapa, paru­kore.” (Nā, ko te rīnena pai rā, ko ngā mahi tika a te hunga tapu.)
8 Ela recebeu um vestido do linho mais fino, puro e branco”. Porque o linho fino representa os atos justos do povo santo.
9 I mea mai anō ia ki ahau, “Tuhi­tuhia: Ka hari te hunga kua karanga­tia ki te hapa o te mārena o te Reme.” Ka mea mai anō ia ki ahau, “Ko ngā kupu pono ēnei a te Atua.”
9 E o anjo me disse: “Escreva isto: Felizes os que são convidados para o banquete de casamento do Cordeiro”. E acrescentou: “Essas são as palavras verdadeiras de Deus”.
10 Nā, ka takoto ahau ki mua i ōna wae­wae, ka mea kia koro­piko ki a ia. Ā, ka mea mai ia ki ahau, “Kauaka! He hoa pono­nga hoki ahau nō koutou ko ōu tuā­kana kei a rātou nei te whaka­atu o Īhu. Me koro­piko ki te Atua.”
10 Então caí aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: “Não faça isso! Sou um servo, como você e seus irmãos que dão testemunho de sua fé em Jesus. Adore somente a Deus, pois o testemunho a respeito de Jesus é a essência da mensagem revelada aos profetas”.
11 Ā, ka kite ahau i te rangi e tu­whera ana, nā, he hōiho mā. Ko te ingoa hoki o tōna kai­noho ko te Pono, ko te Tika, kei runga i te tika tāna whaka­wā, tāna whawhai.
11 Vi o céu aberto, e surgiu um cavalo branco. Seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro, pois julga e guerreia com justiça.
12 Ā, ko ōna kanohi, ānō he mura ahi, ā, i runga i tōna māte­nga ngā karauna maha. He ingoa hoki tōna kua oti te tuhi­tuhi, e kore nei tētahi e mātau, ko ia anake.
12 Seus olhos eram como chamas de fogo, e em sua cabeça havia muitas coroas. Nele estava escrito um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Ko te kākahu i kākahu­ria e ia he mea tuku ki te toto, ko te ingoa i huaina ai ia ko “Te Kupu a te Atua.”
13 Vestia um manto encharcado de sangue, e seu nome era a Palavra de Deus.
14 Ā, ko ngā taua kei te rangi e aru ana i a ia i runga i ngā hōiho mā, he mea whaka­kākahu rātou ki te rīnena pai, he mea mā, paru­kore.
14 Os exércitos do céu, vestidos do linho mais fino, puro e branco, seguiam-no em cavalos brancos.
15 E puta mai ana hoki i roto i tōna māngai he hoari koi, hei patu māna i ngā tauiwi. He rino anō hoki te toko­toko e tohu­tohu ai ia i a rātou. E takahi ana hoki ia i te taka­hanga wāina o te ārita­rita o te riri o te Atua Kaha Rawa.
15 De sua boca saía uma espada afiada para ferir as nações. Ele as governará com cetro de ferro e esmagará as uvas no tanque de prensar da furiosa ira de Deus, o Todo-poderoso.
16 He ingoa anō tōna, tuhi­tuhi rawa ki tōna kākahu, ki tōna hūhā, “Ko te Kīngi o ngā Kīngi, ko te Ariki o ngā Ariki.”
16 Em seu manto, na altura da coxa, estava escrito o nome: Rei dos reis e Senhor dos senhores.
17 I kite anō ahau i tētahi ana­hera e tū ana i te rā; he nui anō tōna reo ki te karanga, i mea ia ki ngā manu katoa e rere ana i waenga­nui o te rangi, “Haere mai, me hui­hui mai ki te hapa nui a te Atua;
17 Então vi um anjo em pé no sol. Gritava para as aves que voavam no ponto mais alto do céu: “Venham! Reúnam-se para o grande banquete que Deus preparou!
18 ki te kai i ngā kiko­kiko o ngā kīngi, i ngā kiko­kiko o ngā ranga­tira mano, i ngā kiko­kiko o te hunga kaha, i ngā kiko­kiko o ngā hōiho, o ō rātou kai­noho hoki, i ngā kiko­kiko o ngā tāngata katoa, o ngā mea ehara nei i te pono­nga, o ngā pono­nga anō hoki, o te hunga no­nohi, o te hunga nunui.”
18 Venham e comam a carne dos reis, dos generais e dos fortes guerreiros; dos cavalos e de seus cavaleiros; de toda a humanidade, escravos e livres, pequenos e grandes”.
19 Ā, ka kite ahau i te kararehe, me ngā kīngi o te whenua, me ā rātou taua, kua hui­huia ki te whawhai ki tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki tāna taua hoki.
19 Depois vi a besta e os reis da terra e seus exércitos reunidos para lutarem contra aquele que montava no cavalo e contra seu exército.
20 Nā, ka hopu­kina te kararehe rāua tahi ko te poro­piti teka i mahi rā i ngā tohu ki tōna aro­aro, i pōhēhē ai te hunga i tango i te tohu a te kararehe, i koro­piko hoki ki tōna whaka­pakoko. Nā, pangā oratia ana rāua toko­rua ki te roto kāpura e kā ana i te whānā­riki.
20 Mas a besta foi presa e, com ela, o falso profeta que fazia sinais em seu nome, sinais que enganaram todos que haviam recebido a marca da besta e adoravam sua estátua. Tanto a besta como seu falso profeta foram lançados vivos no lago de fogo que arde com enxofre.
21 Nā, ko te hunga i toe, i whaka­matea ki te hoari a tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki te hoari e puta mai nei i roto i tōna māngai. Ā, mākona ana ngā manu katoa i ō rātou kiko­kiko.
21 Todo o seu exército foi morto com a espada afiada que saía da boca daquele que montava no cavalo branco. E todas as aves se fartaram com a carne dos cadáveres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.