Apocalipse 19
mri (MRI) vs NTLH
1 Nā, muri iho i ēnei mea ka rangona e ahau he reo nui me te mea nō te mano tini i te rangi, e mea ana, “Areruia! Ko te whakaoranga, ko te korōria, ko te hōnore, ko te kaha, kei te Ariki, kei tō tātou Atua;
1 Depois disso ouvi no céu uma voz forte como se fosse a de uma grande multidão, que dizia: —
2 he pono hoki, he tika āna whakawā. Kua whakawākia hoki e ia te wahine kairau, te mea nui, i hē ai te whenua i tōna moepuku, kua rapua anō e ia he utu i a ia mō ngā toto o āna pononga.”
2 Os seus julgamentos são verdadeiros e justos. Ele condenou a famosa prostituta que corrompia a terra com a sua imoralidade. Deus a castigou porque ela havia matado os servos dele.
3 Nā, ka tuaruatia anō ā rātou meatanga, “Areruia! Heoi, kake ake ana te paoa o taua pā ake ake.”
3 E a multidão disse outra vez: — Aleluia! A fumaça do incêndio da grande cidade sobe para todo o sempre.
4 Ā, takoto ana ngā kaumātua e rua tekau mā whā me ngā mea ora e whā, koropiko ana ki te Atua e noho ana i runga i te torōna, mea ana, “Āmine. Areruia!”
4 Então os vinte e quatro líderes e os quatro seres vivos caíram de joelhos e adoraram a Deus, que estava sentado no trono, e disseram: —
5 Ā, ka puta mai he reo i te torōna, e mea ana, “Whakamoemiti ki tō tātou Atua, e āna pononga katoa, e te hunga hoki e wehi ana i a ia, e te hunga iti, e te hunga nunui.”
5 Então veio do trono o som de uma voz, que dizia: — Louvem o nosso Deus, todos os seus
6 Nā, ka rangona e ahau me te mea he reo nō te mano tini, me te mea he haruru nō ngā wai maha, me te mea he haruru nō ngā whatitiri kaha, e mea ana, “Areruia! Ka kīngi hoki te Ariki, tō tātou Atua, te Kaha Rawa.
6 Aí ouvi um som que parecia a voz de uma grande multidão, como o barulho de uma grande cachoeira ou como fortes trovões, que dizia: —
7 Kia hari tātou, kia nui rawa te koa, kia hoatu he korōria ki a ia. Kua taea hoki te mārena o te Reme, kua oti anō te whakapai a tāna wahine i a ia anō.
7 Fiquemos alegres e felizes! Louvemos a sua glória ! Porque chegou a hora da festa de casamento do Cordeiro, e a noiva já se preparou para recebê-lo.
8 I tukua hoki ki a ia kia whakakākahuria ia ki te rīnena pai, ki te rīnena kanapa, parukore.” (Nā, ko te rīnena pai rā, ko ngā mahi tika a te hunga tapu.)
8 A ela foi dado linho finíssimo, linho brilhante e puro para se vestir. O linho são as boas ações do povo de Deus.
9 I mea mai anō ia ki ahau, “Tuhituhia: Ka hari te hunga kua karangatia ki te hapa o te mārena o te Reme.” Ka mea mai anō ia ki ahau, “Ko ngā kupu pono ēnei a te Atua.”
9 Então o anjo me disse: — Escreva isto: “Felizes os que foram convidados para a festa de casamento do Cordeiro!” E o anjo disse ainda: — São essas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nā, ka takoto ahau ki mua i ōna waewae, ka mea kia koropiko ki a ia. Ā, ka mea mai ia ki ahau, “Kauaka! He hoa pononga hoki ahau nō koutou ko ōu tuākana kei a rātou nei te whakaatu o Īhu. Me koropiko ki te Atua.”
10 Aí eu me ajoelhei aos pés do anjo para adorá-lo, mas ele me disse: — Não faça isso! Pois eu sou servo de Deus, assim como são você e os seus irmãos que continuam fiéis à verdade revelada por Jesus. Adore a Deus! Pois a verdade revelada por Jesus é a mensagem que o Espírito entrega aos
11 Ā, ka kite ahau i te rangi e tuwhera ana, nā, he hōiho mā. Ko te ingoa hoki o tōna kainoho ko te Pono, ko te Tika, kei runga i te tika tāna whakawā, tāna whawhai.
11 Em seguida vi o céu aberto, e apareceu um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro. Ele julga e combate com justiça.
12 Ā, ko ōna kanohi, ānō he mura ahi, ā, i runga i tōna mātenga ngā karauna maha. He ingoa hoki tōna kua oti te tuhituhi, e kore nei tētahi e mātau, ko ia anake.
12 Os seus olhos eram como chamas de fogo, e ele tinha muitas coroas na cabeça. Havia escrito nele um nome que ninguém conhece, a não ser ele mesmo.
13 Ko te kākahu i kākahuria e ia he mea tuku ki te toto, ko te ingoa i huaina ai ia ko “Te Kupu a te Atua.”
13 A sua capa estava encharcada de sangue. Ele se chama “A Palavra de Deus”.
14 Ā, ko ngā taua kei te rangi e aru ana i a ia i runga i ngā hōiho mā, he mea whakakākahu rātou ki te rīnena pai, he mea mā, parukore.
14 Os exércitos do céu o seguiam, montados em cavalos brancos e vestidos de linho branco e puro.
15 E puta mai ana hoki i roto i tōna māngai he hoari koi, hei patu māna i ngā tauiwi. He rino anō hoki te tokotoko e tohutohu ai ia i a rātou. E takahi ana hoki ia i te takahanga wāina o te āritarita o te riri o te Atua Kaha Rawa.
15 Da sua boca saía uma espada afiada, com a qual ele vencerá as nações. Ele as governará com uma barra de ferro e pisará as uvas no tanque do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 He ingoa anō tōna, tuhituhi rawa ki tōna kākahu, ki tōna hūhā, “Ko te Kīngi o ngā Kīngi, ko te Ariki o ngā Ariki.”
16 Na capa e na perna dele estava escrito este nome: “Rei dos reis e Senhor dos senhores.”
17 I kite anō ahau i tētahi anahera e tū ana i te rā; he nui anō tōna reo ki te karanga, i mea ia ki ngā manu katoa e rere ana i waenganui o te rangi, “Haere mai, me huihui mai ki te hapa nui a te Atua;
17 Então vi um anjo que estava de pé sobre o sol. Ele gritou com voz forte, dizendo o seguinte para todas as aves que estavam voando bem alto: — Venham e se ajuntem para o grande banquete de Deus!
18 ki te kai i ngā kikokiko o ngā kīngi, i ngā kikokiko o ngā rangatira mano, i ngā kikokiko o te hunga kaha, i ngā kikokiko o ngā hōiho, o ō rātou kainoho hoki, i ngā kikokiko o ngā tāngata katoa, o ngā mea ehara nei i te pononga, o ngā pononga anō hoki, o te hunga nonohi, o te hunga nunui.”
18 Venham e comam a carne de reis, de generais e de soldados, de cavalos e de cavaleiros e de todas as pessoas, sejam escravas ou livres, sejam importantes ou humildes.
19 Ā, ka kite ahau i te kararehe, me ngā kīngi o te whenua, me ā rātou taua, kua huihuia ki te whawhai ki tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki tāna taua hoki.
19 Depois vi o monstro e os reis do mundo inteiro e os seus exércitos reunidos para lutar contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Nā, ka hopukina te kararehe rāua tahi ko te poropiti teka i mahi rā i ngā tohu ki tōna aroaro, i pōhēhē ai te hunga i tango i te tohu a te kararehe, i koropiko hoki ki tōna whakapakoko. Nā, pangā oratia ana rāua tokorua ki te roto kāpura e kā ana i te whānāriki.
20 O monstro foi feito prisioneiro junto com o falso profeta , que havia feito coisas espantosas na sua presença. Com aquelas coisas ele havia enganado os que tinham o sinal do monstro e os que haviam adorado a imagem do monstro. O monstro e o falso profeta foram jogados vivos no lago de fogo que queima com enxofre .
21 Nā, ko te hunga i toe, i whakamatea ki te hoari a tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki te hoari e puta mai nei i roto i tōna māngai. Ā, mākona ana ngā manu katoa i ō rātou kikokiko.
21 Os seus exércitos foram mortos pela espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo branco. E todas as aves comeram da carne deles até não quererem mais.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.