Apocalipse 19

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nā, muri iho i ēnei mea ka rangona e ahau he reo nui me te mea nō te mano tini i te rangi, e mea ana, “Areruia! Ko te whaka­ora­nga, ko te korōria, ko te hōnore, ko te kaha, kei te Ariki, kei tō tātou Atua;
1 Depois destas coisas, ouvi no céu uma como grande voz de numerosa multidão, dizendo: Aleluia! A salvação, e a glória, e o poder são do nosso Deus,
2 he pono hoki, he tika āna whaka­wā. Kua whaka­wā­kia hoki e ia te wahine kairau, te mea nui, i hē ai te whenua i tōna moe­puku, kua rapua anō e ia he utu i a ia mō ngā toto o āna pono­nga.”
2 porquanto verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande meretriz que corrompia a terra com a sua prostituição e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Nā, ka tua­rua­tia anō ā rātou mea­tanga, “Areruia! Heoi, kake ake ana te paoa o taua pā ake ake.”
3 Segunda vez disseram: Aleluia! E a sua fumaça sobe pelos séculos dos séculos.
4 Ā, takoto ana ngā kaumātua e rua tekau mā whā me ngā mea ora e whā, koro­piko ana ki te Atua e noho ana i runga i te torōna, mea ana, “Āmine. Areruia!”
4 Os vinte e quatro anciãos e os quatro seres viventes prostraram-se e adoraram a Deus, que se acha sentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ā, ka puta mai he reo i te torōna, e mea ana, “Whaka­moe­miti ki tō tātou Atua, e āna pono­nga katoa, e te hunga hoki e wehi ana i a ia, e te hunga iti, e te hunga nunui.”
5 Saiu uma voz do trono, exclamando: Dai louvores ao nosso Deus, todos os seus servos, os que o temeis, os pequenos e os grandes.
6 Nā, ka rangona e ahau me te mea he reo nō te mano tini, me te mea he haruru nō ngā wai maha, me te mea he haruru nō ngā whati­tiri kaha, e mea ana, “Areruia! Ka kīngi hoki te Ariki, tō tātou Atua, te Kaha Rawa.
6 Então, ouvi uma como voz de numerosa multidão, como de muitas águas e como de fortes trovões, dizendo: Aleluia! Pois reina o Senhor, nosso Deus, o Todo-Poderoso.
7 Kia hari tātou, kia nui rawa te koa, kia hoatu he korōria ki a ia. Kua taea hoki te mārena o te Reme, kua oti anō te whaka­pai a tāna wahine i a ia anō.
7 Alegremo-nos, exultemos e demos-lhe a glória, porque são chegadas as bodas do Cordeiro, cuja esposa a si mesma já se ataviou,
8 I tukua hoki ki a ia kia whaka­kākahu­ria ia ki te rīnena pai, ki te rīnena kanapa, paru­kore.” (Nā, ko te rīnena pai rā, ko ngā mahi tika a te hunga tapu.)
8 pois lhe foi dado vestir-se de linho finíssimo, resplandecente e puro. Porque o linho finíssimo são os atos de justiça dos santos.
9 I mea mai anō ia ki ahau, “Tuhi­tuhia: Ka hari te hunga kua karanga­tia ki te hapa o te mārena o te Reme.” Ka mea mai anō ia ki ahau, “Ko ngā kupu pono ēnei a te Atua.”
9 Então, me falou o anjo: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E acrescentou: São estas as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nā, ka takoto ahau ki mua i ōna wae­wae, ka mea kia koro­piko ki a ia. Ā, ka mea mai ia ki ahau, “Kauaka! He hoa pono­nga hoki ahau nō koutou ko ōu tuā­kana kei a rātou nei te whaka­atu o Īhu. Me koro­piko ki te Atua.”
10 Prostrei-me ante os seus pés para adorá-lo. Ele, porém, me disse: Vê, não faças isso; sou conservo teu e dos teus irmãos que mantêm o testemunho de Jesus; adora a Deus. Pois o testemunho de Jesus é o espírito da profecia.
11 Ā, ka kite ahau i te rangi e tu­whera ana, nā, he hōiho mā. Ko te ingoa hoki o tōna kai­noho ko te Pono, ko te Tika, kei runga i te tika tāna whaka­wā, tāna whawhai.
11 Vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O seu cavaleiro se chama Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ā, ko ōna kanohi, ānō he mura ahi, ā, i runga i tōna māte­nga ngā karauna maha. He ingoa hoki tōna kua oti te tuhi­tuhi, e kore nei tētahi e mātau, ko ia anake.
12 Os seus olhos são chama de fogo; na sua cabeça, há muitos diademas; tem um nome escrito que ninguém conhece, senão ele mesmo.
13 Ko te kākahu i kākahu­ria e ia he mea tuku ki te toto, ko te ingoa i huaina ai ia ko “Te Kupu a te Atua.”
13 Está vestido com um manto tinto de sangue, e o seu nome se chama o Verbo de Deus;
14 Ā, ko ngā taua kei te rangi e aru ana i a ia i runga i ngā hōiho mā, he mea whaka­kākahu rātou ki te rīnena pai, he mea mā, paru­kore.
14 e seguiam-no os exércitos que há no céu, montando cavalos brancos, com vestiduras de linho finíssimo, branco e puro.
15 E puta mai ana hoki i roto i tōna māngai he hoari koi, hei patu māna i ngā tauiwi. He rino anō hoki te toko­toko e tohu­tohu ai ia i a rātou. E takahi ana hoki ia i te taka­hanga wāina o te ārita­rita o te riri o te Atua Kaha Rawa.
15 Sai da sua boca uma espada afiada, para com ela ferir as nações; e ele mesmo as regerá com cetro de ferro e, pessoalmente, pisa o lagar do vinho do furor da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 He ingoa anō tōna, tuhi­tuhi rawa ki tōna kākahu, ki tōna hūhā, “Ko te Kīngi o ngā Kīngi, ko te Ariki o ngā Ariki.”
16 Tem no seu manto e na sua coxa um nome inscrito: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 I kite anō ahau i tētahi ana­hera e tū ana i te rā; he nui anō tōna reo ki te karanga, i mea ia ki ngā manu katoa e rere ana i waenga­nui o te rangi, “Haere mai, me hui­hui mai ki te hapa nui a te Atua;
17 Então, vi um anjo posto em pé no sol, e clamou com grande voz, falando a todas as aves que voam pelo meio do céu: Vinde, reuni-vos para a grande ceia de Deus,
18 ki te kai i ngā kiko­kiko o ngā kīngi, i ngā kiko­kiko o ngā ranga­tira mano, i ngā kiko­kiko o te hunga kaha, i ngā kiko­kiko o ngā hōiho, o ō rātou kai­noho hoki, i ngā kiko­kiko o ngā tāngata katoa, o ngā mea ehara nei i te pono­nga, o ngā pono­nga anō hoki, o te hunga no­nohi, o te hunga nunui.”
18 para que comais carnes de reis, carnes de comandantes, carnes de poderosos, carnes de cavalos e seus cavaleiros, carnes de todos, quer livres, quer escravos, tanto pequenos como grandes.
19 Ā, ka kite ahau i te kararehe, me ngā kīngi o te whenua, me ā rātou taua, kua hui­huia ki te whawhai ki tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki tāna taua hoki.
19 E vi a besta e os reis da terra, com os seus exércitos, congregados para pelejarem contra aquele que estava montado no cavalo e contra o seu exército.
20 Nā, ka hopu­kina te kararehe rāua tahi ko te poro­piti teka i mahi rā i ngā tohu ki tōna aro­aro, i pōhēhē ai te hunga i tango i te tohu a te kararehe, i koro­piko hoki ki tōna whaka­pakoko. Nā, pangā oratia ana rāua toko­rua ki te roto kāpura e kā ana i te whānā­riki.
20 Mas a besta foi aprisionada, e com ela o falso profeta que, com os sinais feitos diante dela, seduziu aqueles que receberam a marca da besta e eram os adoradores da sua imagem. Os dois foram lançados vivos dentro do lago de fogo que arde com enxofre.
21 Nā, ko te hunga i toe, i whaka­matea ki te hoari a tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki te hoari e puta mai nei i roto i tōna māngai. Ā, mākona ana ngā manu katoa i ō rātou kiko­kiko.
21 Os restantes foram mortos com a espada que saía da boca daquele que estava montado no cavalo. E todas as aves se fartaram das suas carnes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.