Apocalipse 19
mri (MRI) vs ARC
1 Nā, muri iho i ēnei mea ka rangona e ahau he reo nui me te mea nō te mano tini i te rangi, e mea ana, “Areruia! Ko te whakaoranga, ko te korōria, ko te hōnore, ko te kaha, kei te Ariki, kei tō tātou Atua;
1 E, depois destas coisas, ouvi no céu como que uma grande voz de uma grande multidão, que dizia: Aleluia! Salvação, e glória, e honra, e poder pertencem ao Senhor, nosso Deus,
2 he pono hoki, he tika āna whakawā. Kua whakawākia hoki e ia te wahine kairau, te mea nui, i hē ai te whenua i tōna moepuku, kua rapua anō e ia he utu i a ia mō ngā toto o āna pononga.”
2 porque verdadeiros e justos são os seus juízos, pois julgou a grande prostituta, que havia corrompido a terra com a sua prostituição, e das mãos dela vingou o sangue dos seus servos.
3 Nā, ka tuaruatia anō ā rātou meatanga, “Areruia! Heoi, kake ake ana te paoa o taua pā ake ake.”
3 E outra vez disseram: Aleluia! E a fumaça dela sobe para todo o sempre.
4 Ā, takoto ana ngā kaumātua e rua tekau mā whā me ngā mea ora e whā, koropiko ana ki te Atua e noho ana i runga i te torōna, mea ana, “Āmine. Areruia!”
4 E os vinte e quatro anciãos e os quatro animais prostraram-se e adoraram a Deus, assentado no trono, dizendo: Amém! Aleluia!
5 Ā, ka puta mai he reo i te torōna, e mea ana, “Whakamoemiti ki tō tātou Atua, e āna pononga katoa, e te hunga hoki e wehi ana i a ia, e te hunga iti, e te hunga nunui.”
5 E saiu uma voz do trono, que dizia: Louvai o nosso Deus, vós, todos os seus servos, e vós que o temeis, tanto pequenos como grandes.
6 Nā, ka rangona e ahau me te mea he reo nō te mano tini, me te mea he haruru nō ngā wai maha, me te mea he haruru nō ngā whatitiri kaha, e mea ana, “Areruia! Ka kīngi hoki te Ariki, tō tātou Atua, te Kaha Rawa.
6 E ouvi como que a voz de uma grande multidão, e como que a voz de muitas águas, e como que a voz de grandes trovões, que dizia: Aleluia! Pois já o Senhor, Deus Todo-Poderoso, reina.
7 Kia hari tātou, kia nui rawa te koa, kia hoatu he korōria ki a ia. Kua taea hoki te mārena o te Reme, kua oti anō te whakapai a tāna wahine i a ia anō.
7 Regozijemo-nos, e alegremo-nos, e demos-lhe glória, porque vindas são as bodas do Cordeiro, e já a sua esposa se aprontou.
8 I tukua hoki ki a ia kia whakakākahuria ia ki te rīnena pai, ki te rīnena kanapa, parukore.” (Nā, ko te rīnena pai rā, ko ngā mahi tika a te hunga tapu.)
8 E foi-lhe dado que se vestisse de linho fino, puro e resplandecente; porque o linho fino são as justiças dos santos.
9 I mea mai anō ia ki ahau, “Tuhituhia: Ka hari te hunga kua karangatia ki te hapa o te mārena o te Reme.” Ka mea mai anō ia ki ahau, “Ko ngā kupu pono ēnei a te Atua.”
9 E disse-me: Escreve: Bem-aventurados aqueles que são chamados à ceia das bodas do Cordeiro. E disse-me: Estas são as verdadeiras palavras de Deus.
10 Nā, ka takoto ahau ki mua i ōna waewae, ka mea kia koropiko ki a ia. Ā, ka mea mai ia ki ahau, “Kauaka! He hoa pononga hoki ahau nō koutou ko ōu tuākana kei a rātou nei te whakaatu o Īhu. Me koropiko ki te Atua.”
10 E eu lancei-me a seus pés para o adorar, mas ele disse-me: Olha, não faças tal; sou teu conservo e de teus irmãos que têm o testemunho de Jesus; adora a Deus; porque o testemunho de Jesus é o espírito de profecia.
11 Ā, ka kite ahau i te rangi e tuwhera ana, nā, he hōiho mā. Ko te ingoa hoki o tōna kainoho ko te Pono, ko te Tika, kei runga i te tika tāna whakawā, tāna whawhai.
11 E vi o céu aberto, e eis um cavalo branco. O que estava assentado sobre ele chama-se Fiel e Verdadeiro e julga e peleja com justiça.
12 Ā, ko ōna kanohi, ānō he mura ahi, ā, i runga i tōna mātenga ngā karauna maha. He ingoa hoki tōna kua oti te tuhituhi, e kore nei tētahi e mātau, ko ia anake.
12 E os seus olhos eram como chama de fogo; e sobre a sua cabeça havia muitos diademas; e tinha um nome escrito que ninguém sabia, senão ele mesmo.
13 Ko te kākahu i kākahuria e ia he mea tuku ki te toto, ko te ingoa i huaina ai ia ko “Te Kupu a te Atua.”
13 E estava vestido de uma veste salpicada de sangue, e o nome pelo qual se chama é a Palavra de Deus.
14 Ā, ko ngā taua kei te rangi e aru ana i a ia i runga i ngā hōiho mā, he mea whakakākahu rātou ki te rīnena pai, he mea mā, parukore.
14 E seguiam-no os exércitos que há no céu em cavalos brancos e vestidos de linho fino, branco e puro.
15 E puta mai ana hoki i roto i tōna māngai he hoari koi, hei patu māna i ngā tauiwi. He rino anō hoki te tokotoko e tohutohu ai ia i a rātou. E takahi ana hoki ia i te takahanga wāina o te āritarita o te riri o te Atua Kaha Rawa.
15 E da sua boca saía uma aguda espada, para ferir com ela as nações; e ele as regerá com vara de ferro e ele mesmo é o que pisa o lagar do vinho do furor e da ira do Deus Todo-Poderoso.
16 He ingoa anō tōna, tuhituhi rawa ki tōna kākahu, ki tōna hūhā, “Ko te Kīngi o ngā Kīngi, ko te Ariki o ngā Ariki.”
16 E na veste e na sua coxa tem escrito este nome: Rei dos Reis e Senhor dos Senhores .
17 I kite anō ahau i tētahi anahera e tū ana i te rā; he nui anō tōna reo ki te karanga, i mea ia ki ngā manu katoa e rere ana i waenganui o te rangi, “Haere mai, me huihui mai ki te hapa nui a te Atua;
17 E vi um anjo que estava no sol, e clamou com grande voz, dizendo a todas as aves que voavam pelo meio do céu: Vinde e ajuntai-vos à ceia do grande Deus,
18 ki te kai i ngā kikokiko o ngā kīngi, i ngā kikokiko o ngā rangatira mano, i ngā kikokiko o te hunga kaha, i ngā kikokiko o ngā hōiho, o ō rātou kainoho hoki, i ngā kikokiko o ngā tāngata katoa, o ngā mea ehara nei i te pononga, o ngā pononga anō hoki, o te hunga nonohi, o te hunga nunui.”
18 para que comais a carne dos reis, e a carne dos tribunos, e a carne dos fortes, e a carne dos cavalos e dos que sobre eles se assentam, e a carne de todos os homens, livres e servos, pequenos e grandes.
19 Ā, ka kite ahau i te kararehe, me ngā kīngi o te whenua, me ā rātou taua, kua huihuia ki te whawhai ki tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki tāna taua hoki.
19 E vi a besta, e os reis da terra, e os seus exércitos reunidos, para fazerem guerra àquele que estava assentado sobre o cavalo e ao seu exército.
20 Nā, ka hopukina te kararehe rāua tahi ko te poropiti teka i mahi rā i ngā tohu ki tōna aroaro, i pōhēhē ai te hunga i tango i te tohu a te kararehe, i koropiko hoki ki tōna whakapakoko. Nā, pangā oratia ana rāua tokorua ki te roto kāpura e kā ana i te whānāriki.
20 E a besta foi presa e, com ela, o falso profeta, que, diante dela, fizera os sinais com que enganou os que receberam o sinal da besta e adoraram a sua imagem. Estes dois foram lançados vivos no ardente lago de fogo e de enxofre.
21 Nā, ko te hunga i toe, i whakamatea ki te hoari a tērā e noho rā i runga i te hōiho, ki te hoari e puta mai nei i roto i tōna māngai. Ā, mākona ana ngā manu katoa i ō rātou kikokiko.
21 E os demais foram mortos com a espada que saía da boca do que estava assentado sobre o cavalo, e todas as aves se fartaram das suas carnes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.