Apocalipse 18

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ā muri iho i ēnei mea ka kite ahau i tētahi atu ana­hera e heke iho ana i te rangi, he mana nui tōna; mārama tonu hoki te ao i tōna korōria.
1 Depois disso vi outro anjo que descia do céu. Tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada por seu esplendor.
2 He nui hoki tōna reo ki te karanga, ki te mea: “Kua horo, kua horo a Papurōna nui. Kua meinga hei kāinga rēwera, hei whare here­here hoki mō ngā wairua poke katoa, hei whare here­here mō ngā manu poke katoa, mō ngā manu whaka­riha­riha.
2 E ele bradou com voz poderosa: "Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou habitação de demônios e antro de todo espírito imundo antro de toda ave impura e detestável,
3 Nā te wāina hoki o te riri o tōna moe­puku i horo ai ngā tauiwi katoa; i moe­puku hoki ngā kīngi o te whenua ki a ia, ā, kua whi­whi nui ngā kai­hoko o te ao i te taonga i te nui o āna mea whaka­ahua­reka.”
3 pois todas as nações beberam do vinho da fúria da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela; à custa do seu luxo excessivo os negociantes da terra se enriqueceram".
4 I rongo anō ahau i tētahi atu reo i te rangi, e mea ana,
4 Então ouvi outra voz do céu que dizia: "Saiam dela, vocês, povo meu, para que vocês não participem dos seus pecados, para que as pragas que vão cair sobre ela não os atinjam!
5 Kua tutuki hoki ōna hara ki te rangi,
5 Pois os pecados da Babilônia acumularam-se até o céu, e Deus se lembrou dos seus crimes.
6 Hoatu ki a ia tāna i hōmai ai ki a koutou,
6 Retribuam-lhe na mesma moeda; paguem-lhe em dobro pelo que fez; misturem para ela uma porção dupla no seu próprio cálice.
7 Nā, kia rite ki tāna whaka­nui­nga i a ia,
7 Façam-lhe sofrer tanto tormento e tanta aflição como a glória e o luxo a que ela se entregou. Em seu coração ela se vangloriava: ‘Estou sentada como rainha; não sou viúva e jamais terei tristeza’.
8 Mō konei anō ka tae mai ōna whiu i te rā kotahi,
8 Por isso num só dia as suas pragas a alcançarão: morte, tristeza e fome, e o fogo a consumirá, pois poderoso é o Senhor Deus que a julga.
9 Ā, ko ngā kīngi o te ao i moe­puku nei ki a ia, i tōrere ngā­tahi nei ki āna mea whaka­ahua­reka, tērā e tangi ki a ia, e auē ki a ia, ina kite rātou i te paoa o tōna tahu­nga;
9 "Quando os reis da terra, que se prostituíram com ela e participaram do seu luxo, virem a fumaça do seu incêndio, chorarão e se lamentarão por ela.
10 ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whaka­mamae, ka mea, “Auē, auē, te pā nui, Papurōna, te pā kaha! Kua tae mai hoki tōu whaka­wā i te hāora kotahi.”
10 Amedrontados por causa do tormento dela, ficarão de longe e gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Babilônia, cidade poderosa! Em apenas uma hora chegou a sua condenação! ’
11 Ka tangi anō hoki ngā kai­hoko o te whenua, ka auē ki a ia; nō te mea kāhore atu he tangata hei hoko i tā rātou utanga;
11 "Os negociantes da terra chorarão e se lamentarão por causa dela, porque ninguém mais compra a sua mercadoria:
12 i te utanga o te kōura, o te hiriwa, o te kōhatu utu nui, o te peara, o te rīnena pai, o te pāpura, o te hiraka, o te kahu whero; me ngā rākau taina katoa, me ngā tini oko rei, me ngā tini oko rākau utu nui whaka­hara­hara, oko parāhi, rino, mapere,
12 artigos como ouro, prata, pedras preciosas e pérolas; linho fino, púrpura, seda e tecido vermelho; todo tipo de madeira de cedro e peças de marfim, madeira preciosa, bronze, ferro e mármore;
13 me te hina­mona, me ngā mea kakara, me te hinu kakara, me te para­kihe, me te wāina, me te hinu, me te parāoa pai, me te wīti, me ngā kararehe, me ngā hipi; me te utanga o ngā hōiho, o ngā hāri­ata, o ngā pono­nga; me ngā wairua tāngata.
13 canela e outras especiarias, incenso, mirra e perfumes, vinho e azeite de oliva; farinha fina e trigo, bois e ovelhas, cavalos e carruagens, e corpos e almas de seres humanos.
14 Heoi, ko ngā hua i matea nuitia e tōu ngākau kua mawehe atu i a koe, ā, kua mahue hoki koe i ngā mea reka katoa, i ngā mea papai, ā, heoi anō te kite­nga o aua mea e te tangata.
14 "Eles dirão: ‘Foram-se as frutas que tanto lhe apeteciam! Todas as suas riquezas e todo o seu esplendor se desvaneceram; nunca mais serão recuperados’.
15 Ko ngā kai­hoko o ēnei mea, kua whai taonga nei i a ia, ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whaka­mamae, me te tangi, me te auē anō rātou,
15 Os negociantes dessas coisas, que enriqueceram à custa dela, ficarão de longe, amedrontados com o tormento dela, e chorarão e se lamentarão,
16 me te kī, “Auē, auē, te pā nui, i kākahu­ria ki te rīnena pai, ki te pāpura, ki te whero, i tātai­tia ki te kōura, ki te kōhatu utu nui, ki ngā peara!
16 gritando: ‘Ai! A grande cidade, vestida de linho fino, de roupas de púrpura e vestes vermelhas, adornada de ouro, pedras preciosas e pérolas!
17 Kotahi tonu hoki te hāora a mōtī rawa iho taua taonga nui.”
17 Em apenas uma hora, tamanha riqueza foi arruinada! ’ "Todos os pilotos, todos os passageiros e marinheiros dos navios e todos os que ganham a vida no mar ficarão de longe.
18 me te karanga anō rātou i tō rātou kite­nga i te paoa o tōna tahu­nga, me te kī, “Ko tēhea pā i rite ki tēnei pā nui?”
18 Ao verem a fumaça do incêndio dela, exclamarão: ‘Que outra cidade jamais se igualou a esta grande cidade? ’
19 Opehia ana hoki e rātou he puehu ki ō rātou māhu­nga, kei te karanga rātou, me te tangi, me te auē, kei te mea, “Auē, auē, te pā nui, i whai taonga ai i ōna utu nui te hunga katoa he kai­puke a rātou i te moana! Kotahi tonu nei hoki te hāora ā mōtī rawa iho!”
19 Lançarão pó sobre a cabeça, e lamentando-se e chorando, gritarão: ‘Ai! A grande cidade! Graças à sua riqueza, nela prosperaram todos os que tinham navios no mar! Em apenas uma hora ela ficou em ruínas!
20 Kia hari ki a ia, e te rangi, e te hunga tapu, e ngā āpō­toro, e ngā poro­piti anō hoki; kua whaka­ritea nei hoki e te Atua tā koutou whaka­wā i a ia!
20 Celebre o que se deu com ela, ó céus! Celebrem, ó santos, apóstolos e profetas! Deus a julgou, retribuindo-lhe o que ela fez a vocês ’ ".
21 Kātahi, ka hāpai­ngia ake e tētahi ana­hera kaha he kāmaka i rite nei ki tētahi kāmaka rahi nō te mira, ā, makā ana e ia ki te moana, me te kī anō ia, “Ka pēnei­tia a Papurōna, te pā nui, ka makā whaka­rere­tia atu, e kore anō hoki e kitea i muri nei.
21 Então um anjo poderoso levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho, lançou-a ao mar e disse: "Com igual violência será lançada por terra a grande cidade da Babilônia, para nunca mais ser encontrada.
22 Nā, heoi anō, rongo­nga i roto i a koe ki te reo o ngā kai­whaka­tangi hāpa, o ngā kai­whaka­takoto rangi waiata, o ngā kai­whaka­tangi i ngā pūtō­rino, i ngā tētere; e kore anō hoki e kitea i ngā wā i muri nei tētahi kai­mahi o ngā tini mahi i roto i a koe; e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te haruru o te kōhatu mira i roto i a koe.
22 Nunca mais se ouvirá em seu meio o som de harpistas, dos músicos, dos flautistas e dos tocadores de trombeta. Nunca mais se achará dentro de seus muros artífice algum, de qualquer profissão. Nunca mais se ouvirá em seu meio o ruído das pedras de moinho.
23 E kore anō hoki e whiti i ngā wā i muri nei te mārama o te rama i roto i a koe. E kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te reo o te tāne mārena hou, o te wahine mārena hou, i roto i a koe. Ōu kai­hoko­hoko hoki ko ngā tāngata nunui o te ao; nā āu mahi mākutu anō hoki i pōhēhē ai ngā iwi katoa.”
23 Nunca mais brilhará dentro de seus muros a luz da candeia. Nunca mais se ouvirá ali a voz do noivo e da noiva. Seus mercadores eram os grandes do mundo. Todas as nações foram seduzidas por suas feitiçarias.
24 I kitea anō hoki i roto i a ia ngā toto o ngā poro­piti, o te hunga tapu, o te hunga katoa hoki i whaka­matea ki runga ki te whenua.
24 Nela foi encontrado sangue de profetas e de santos, e de todos os que foram assassinados na terra".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.