Apocalipse 18
mri (MRI) vs ARIB
1 Ā muri iho i ēnei mea ka kite ahau i tētahi atu anahera e heke iho ana i te rangi, he mana nui tōna; mārama tonu hoki te ao i tōna korōria.
1 Depois destas coisas vi descer do céu outro anjo que tinha grande autoridade, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 He nui hoki tōna reo ki te karanga, ki te mea: “Kua horo, kua horo a Papurōna nui. Kua meinga hei kāinga rēwera, hei whare herehere hoki mō ngā wairua poke katoa, hei whare herehere mō ngā manu poke katoa, mō ngā manu whakarihariha.
2 E ele clamou com voz forte, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, e se tornou morada de demônios, e guarida de todo espírito imundo, e guarida de toda ave imunda e detestável.
3 Nā te wāina hoki o te riri o tōna moepuku i horo ai ngā tauiwi katoa; i moepuku hoki ngā kīngi o te whenua ki a ia, ā, kua whiwhi nui ngā kaihoko o te ao i te taonga i te nui o āna mea whakaahuareka.”
3 Porque todas as nações têm bebido do vinho da ira da sua prostituição, e os reis da terra se prostituíram com ela; e os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 I rongo anō ahau i tētahi atu reo i te rangi, e mea ana,
4 Ouvi outra voz do céu dizer: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos sete pecados, e para que não incorras nas suas pragas.
5 Kua tutuki hoki ōna hara ki te rangi,
5 Porque os seus pecados se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das iniqüidades dela.
6 Hoatu ki a ia tāna i hōmai ai ki a koutou,
6 Tornai a dar-lhe como também ela vos tem dado, e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber dai-lhe a ela em dobro.
7 Nā, kia rite ki tāna whakanuinga i a ia,
7 Quanto ela se glorificou, e em delícias esteve, tanto lhe dai de tormento e de pranto; pois que ela diz em seu coração: Estou assentada como rainha, e não sou viúva, e de modo algum verei o pranto.
8 Mō konei anō ka tae mai ōna whiu i te rā kotahi,
8 Por isso, num mesmo dia virão as suas pragas, a morte, e o pranto, e a fome; e será consumida no fogo; porque forte é o Senhor Deus que a julga.
9 Ā, ko ngā kīngi o te ao i moepuku nei ki a ia, i tōrere ngātahi nei ki āna mea whakaahuareka, tērā e tangi ki a ia, e auē ki a ia, ina kite rātou i te paoa o tōna tahunga;
9 E os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em delícias, sobre ela chorarão e prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio;
10 ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, ka mea, “Auē, auē, te pā nui, Papurōna, te pā kaha! Kua tae mai hoki tōu whakawā i te hāora kotahi.”
10 e, estando de longe por medo do tormento dela, dirão: Ai! ai da grande cidade, Babilônia, a cidade forte! pois numa só hora veio o teu julgamento.
11 Ka tangi anō hoki ngā kaihoko o te whenua, ka auē ki a ia; nō te mea kāhore atu he tangata hei hoko i tā rātou utanga;
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra; porque ninguém compra mais as suas mercadorias:
12 i te utanga o te kōura, o te hiriwa, o te kōhatu utu nui, o te peara, o te rīnena pai, o te pāpura, o te hiraka, o te kahu whero; me ngā rākau taina katoa, me ngā tini oko rei, me ngā tini oko rākau utu nui whakaharahara, oko parāhi, rino, mapere,
12 mercadorias de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho fino, de púrpura, de seda e de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, e todo objeto de marfim, de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 me te hinamona, me ngā mea kakara, me te hinu kakara, me te parakihe, me te wāina, me te hinu, me te parāoa pai, me te wīti, me ngā kararehe, me ngā hipi; me te utanga o ngā hōiho, o ngā hāriata, o ngā pononga; me ngā wairua tāngata.
13 e canela, especiarias, perfume, mirra e incenso; e vinho, azeite, flor de farinha e trigo; e gado, ovelhas, cavalos e carros; e escravos, e até almas de homens.
14 Heoi, ko ngā hua i matea nuitia e tōu ngākau kua mawehe atu i a koe, ā, kua mahue hoki koe i ngā mea reka katoa, i ngā mea papai, ā, heoi anō te kitenga o aua mea e te tangata.
14 Também os frutos que a tua alma cobiçava foram-se de ti; e todas as coisas delicadas e suntuosas se foram de ti, e nunca mais se acharão.
15 Ko ngā kaihoko o ēnei mea, kua whai taonga nei i a ia, ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, me te tangi, me te auē anō rātou,
15 Os mercadores destas coisas, que por ela se enriqueceram, ficarão de longe por medo do tormento dela, chorando e lamentando,
16 me te kī, “Auē, auē, te pā nui, i kākahuria ki te rīnena pai, ki te pāpura, ki te whero, i tātaitia ki te kōura, ki te kōhatu utu nui, ki ngā peara!
16 dizendo: Ai! ai da grande cidade, da que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, e adornada com ouro, e pedras preciosas, e pérolas! porque numa só hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Kotahi tonu hoki te hāora a mōtī rawa iho taua taonga nui.”
17 E todo piloto, e todo o que navega para qualquer porto e todos os marinheiros, e todos os que trabalham no mar se puseram de longe;
18 me te karanga anō rātou i tō rātou kitenga i te paoa o tōna tahunga, me te kī, “Ko tēhea pā i rite ki tēnei pā nui?”
18 e, contemplando a fumaça do incêndio dela, clamavam: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Opehia ana hoki e rātou he puehu ki ō rātou māhunga, kei te karanga rātou, me te tangi, me te auē, kei te mea, “Auē, auē, te pā nui, i whai taonga ai i ōna utu nui te hunga katoa he kaipuke a rātou i te moana! Kotahi tonu nei hoki te hāora ā mōtī rawa iho!”
19 E lançaram pó sobre as suas cabeças, e clamavam, chorando e lamentando, dizendo: Ai! ai da grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! porque numa só hora foi assolada.
20 Kia hari ki a ia, e te rangi, e te hunga tapu, e ngā āpōtoro, e ngā poropiti anō hoki; kua whakaritea nei hoki e te Atua tā koutou whakawā i a ia!
20 Exulta sobre ela, ó céu, e vós, santos e apóstolos e profetas; porque Deus vindicou a vossa causa contra ela.
21 Kātahi, ka hāpaingia ake e tētahi anahera kaha he kāmaka i rite nei ki tētahi kāmaka rahi nō te mira, ā, makā ana e ia ki te moana, me te kī anō ia, “Ka pēneitia a Papurōna, te pā nui, ka makā whakareretia atu, e kore anō hoki e kitea i muri nei.
21 Um forte anjo levantou uma pedra, qual uma grande mó, e lançou-a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Nā, heoi anō, rongonga i roto i a koe ki te reo o ngā kaiwhakatangi hāpa, o ngā kaiwhakatakoto rangi waiata, o ngā kaiwhakatangi i ngā pūtōrino, i ngā tētere; e kore anō hoki e kitea i ngā wā i muri nei tētahi kaimahi o ngā tini mahi i roto i a koe; e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te haruru o te kōhatu mira i roto i a koe.
22 E em ti não se ouvirá mais o som de harpistas, de músicos, de flautistas e de trombeteiros; e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e em ti não mais se ouvirá ruído de mó;
23 E kore anō hoki e whiti i ngā wā i muri nei te mārama o te rama i roto i a koe. E kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te reo o te tāne mārena hou, o te wahine mārena hou, i roto i a koe. Ōu kaihokohoko hoki ko ngā tāngata nunui o te ao; nā āu mahi mākutu anō hoki i pōhēhē ai ngā iwi katoa.”
23 e luz de candeia não mais brilhará em ti, e voz de noivo e de noiva não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 I kitea anō hoki i roto i a ia ngā toto o ngā poropiti, o te hunga tapu, o te hunga katoa hoki i whakamatea ki runga ki te whenua.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.