Apocalipse 18

mri (MRI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ā muri iho i ēnei mea ka kite ahau i tētahi atu ana­hera e heke iho ana i te rangi, he mana nui tōna; mārama tonu hoki te ao i tōna korōria.
1 E, depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande poder, e a terra foi iluminada com a sua glória.
2 He nui hoki tōna reo ki te karanga, ki te mea: “Kua horo, kua horo a Papurōna nui. Kua meinga hei kāinga rēwera, hei whare here­here hoki mō ngā wairua poke katoa, hei whare here­here mō ngā manu poke katoa, mō ngā manu whaka­riha­riha.
2 E clamou fortemente com grande voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, e abrigo de todo espírito imundo, e refúgio de toda ave imunda e aborrecível!
3 Nā te wāina hoki o te riri o tōna moe­puku i horo ai ngā tauiwi katoa; i moe­puku hoki ngā kīngi o te whenua ki a ia, ā, kua whi­whi nui ngā kai­hoko o te ao i te taonga i te nui o āna mea whaka­ahua­reka.”
3 Porque todas as nações beberam do vinho da ira da sua prostituição. Os reis da terra se prostituíram com ela. E os mercadores da terra se enriqueceram com a abundância de suas delícias.
4 I rongo anō ahau i tētahi atu reo i te rangi, e mea ana,
4 E ouvi outra voz do céu, que dizia: Sai dela, povo meu, para que não sejas participante dos seus pecados e para que não incorras nas suas pragas.
5 Kua tutuki hoki ōna hara ki te rangi,
5 Porque já os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou das iniquidades dela.
6 Hoatu ki a ia tāna i hōmai ai ki a koutou,
6 Tornai-lhe a dar como ela vos tem dado e retribuí-lhe em dobro conforme as suas obras; no cálice em que vos deu de beber, dai-lhe a ela em dobro.
7 Nā, kia rite ki tāna whaka­nui­nga i a ia,
7 Quanto ela se glorificou e em delícias esteve, foi-lhe outro tanto de tormento e pranto, porque diz em seu coração: Estou assentada como rainha, não sou viúva e não verei o pranto.
8 Mō konei anō ka tae mai ōna whiu i te rā kotahi,
8 Portanto, num dia virão as suas pragas: a morte, e o pranto, e a fome; e será queimada no fogo, porque é forte o Senhor Deus, que a julga.
9 Ā, ko ngā kīngi o te ao i moe­puku nei ki a ia, i tōrere ngā­tahi nei ki āna mea whaka­ahua­reka, tērā e tangi ki a ia, e auē ki a ia, ina kite rātou i te paoa o tōna tahu­nga;
9 E os reis da terra, que se prostituíram com ela e viveram em delícias, a chorarão e sobre ela prantearão, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whaka­mamae, ka mea, “Auē, auē, te pā nui, Papurōna, te pā kaha! Kua tae mai hoki tōu whaka­wā i te hāora kotahi.”
10 Estarão de longe pelo temor do seu tormento, dizendo: Ai! Ai daquela grande Babilônia, aquela forte cidade! Pois numa hora veio o seu juízo.
11 Ka tangi anō hoki ngā kai­hoko o te whenua, ka auē ki a ia; nō te mea kāhore atu he tangata hei hoko i tā rātou utanga;
11 E sobre ela choram e lamentam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra as suas mercadorias:
12 i te utanga o te kōura, o te hiriwa, o te kōhatu utu nui, o te peara, o te rīnena pai, o te pāpura, o te hiraka, o te kahu whero; me ngā rākau taina katoa, me ngā tini oko rei, me ngā tini oko rākau utu nui whaka­hara­hara, oko parāhi, rino, mapere,
12 mercadorias de ouro, e de prata, e de pedras preciosas, e de pérolas, e de linho fino, e de púrpura, e de seda, e de escarlata; e toda madeira odorífera, e todo vaso de marfim, e todo vaso de madeira preciosíssima, de bronze e de ferro, e de mármore;
13 me te hina­mona, me ngā mea kakara, me te hinu kakara, me te para­kihe, me te wāina, me te hinu, me te parāoa pai, me te wīti, me ngā kararehe, me ngā hipi; me te utanga o ngā hōiho, o ngā hāri­ata, o ngā pono­nga; me ngā wairua tāngata.
13 e cinamomo, e cardamomo, e perfume, e mirra, e incenso, e vinho, e azeite, e flor de farinha, e trigo, e cavalgaduras, e ovelhas; e mercadorias de cavalos, e de carros, e de corpos e de almas de homens.
14 Heoi, ko ngā hua i matea nuitia e tōu ngākau kua mawehe atu i a koe, ā, kua mahue hoki koe i ngā mea reka katoa, i ngā mea papai, ā, heoi anō te kite­nga o aua mea e te tangata.
14 E o fruto do desejo da tua alma foi-se de ti, e todas as coisas gostosas e excelentes se foram de ti, e não mais as acharás.
15 Ko ngā kai­hoko o ēnei mea, kua whai taonga nei i a ia, ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whaka­mamae, me te tangi, me te auē anō rātou,
15 Os mercadores destas coisas, que com elas se enriqueceram, estarão de longe, pelo temor do seu tormento, chorando, e lamentando,
16 me te kī, “Auē, auē, te pā nui, i kākahu­ria ki te rīnena pai, ki te pāpura, ki te whero, i tātai­tia ki te kōura, ki te kōhatu utu nui, ki ngā peara!
16 e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, que estava vestida de linho fino, de púrpura, de escarlata, adornada com ouro e pedras preciosas e pérolas! Porque numa hora foram assoladas tantas riquezas.
17 Kotahi tonu hoki te hāora a mōtī rawa iho taua taonga nui.”
17 E todo piloto, e todo o que navega em naus, e todo marinheiro, e todos os que negociam no mar se puseram de longe.
18 me te karanga anō rātou i tō rātou kite­nga i te paoa o tōna tahu­nga, me te kī, “Ko tēhea pā i rite ki tēnei pā nui?”
18 E, vendo a fumaça do seu incêndio, clamaram, dizendo: Que cidade é semelhante a esta grande cidade?
19 Opehia ana hoki e rātou he puehu ki ō rātou māhu­nga, kei te karanga rātou, me te tangi, me te auē, kei te mea, “Auē, auē, te pā nui, i whai taonga ai i ōna utu nui te hunga katoa he kai­puke a rātou i te moana! Kotahi tonu nei hoki te hāora ā mōtī rawa iho!”
19 E lançaram pó sobre a cabeça e clamaram, chorando, e lamentando, e dizendo: Ai! Ai daquela grande cidade, na qual todos os que tinham naus no mar se enriqueceram em razão da sua opulência! Porque numa hora foi assolada.
20 Kia hari ki a ia, e te rangi, e te hunga tapu, e ngā āpō­toro, e ngā poro­piti anō hoki; kua whaka­ritea nei hoki e te Atua tā koutou whaka­wā i a ia!
20 Alegra-te sobre ela, ó céu, e vós, santos apóstolos e profetas, porque já Deus julgou a vossa causa quanto a ela.
21 Kātahi, ka hāpai­ngia ake e tētahi ana­hera kaha he kāmaka i rite nei ki tētahi kāmaka rahi nō te mira, ā, makā ana e ia ki te moana, me te kī anō ia, “Ka pēnei­tia a Papurōna, te pā nui, ka makā whaka­rere­tia atu, e kore anō hoki e kitea i muri nei.
21 E um forte anjo levantou uma pedra como uma grande mó e lançou- a no mar, dizendo: Com igual ímpeto será lançada Babilônia, aquela grande cidade, e não será jamais achada.
22 Nā, heoi anō, rongo­nga i roto i a koe ki te reo o ngā kai­whaka­tangi hāpa, o ngā kai­whaka­takoto rangi waiata, o ngā kai­whaka­tangi i ngā pūtō­rino, i ngā tētere; e kore anō hoki e kitea i ngā wā i muri nei tētahi kai­mahi o ngā tini mahi i roto i a koe; e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te haruru o te kōhatu mira i roto i a koe.
22 E em ti não se ouvirá mais a voz de harpistas, e de músicos, e de flauteiros, e de trombeteiros, e nenhum artífice de arte alguma se achará mais em ti; e ruído de mó em ti se não ouvirá mais;
23 E kore anō hoki e whiti i ngā wā i muri nei te mārama o te rama i roto i a koe. E kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te reo o te tāne mārena hou, o te wahine mārena hou, i roto i a koe. Ōu kai­hoko­hoko hoki ko ngā tāngata nunui o te ao; nā āu mahi mākutu anō hoki i pōhēhē ai ngā iwi katoa.”
23 e luz de candeia não mais luzirá em ti, e voz de esposo e de esposa não mais em ti se ouvirá; porque os teus mercadores eram os grandes da terra; porque todas as nações foram enganadas pelas tuas feitiçarias.
24 I kitea anō hoki i roto i a ia ngā toto o ngā poro­piti, o te hunga tapu, o te hunga katoa hoki i whaka­matea ki runga ki te whenua.
24 E nela se achou o sangue dos profetas, e dos santos, e de todos os que foram mortos na terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.