Apocalipse 18
mri (MRI) vs NAA
1 Ā muri iho i ēnei mea ka kite ahau i tētahi atu anahera e heke iho ana i te rangi, he mana nui tōna; mārama tonu hoki te ao i tōna korōria.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 He nui hoki tōna reo ki te karanga, ki te mea: “Kua horo, kua horo a Papurōna nui. Kua meinga hei kāinga rēwera, hei whare herehere hoki mō ngā wairua poke katoa, hei whare herehere mō ngā manu poke katoa, mō ngā manu whakarihariha.
2 Então exclamou com potente voz, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia! Ela se tornou morada de demônios, refúgio de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo tipo de ave imunda e detestável,
3 Nā te wāina hoki o te riri o tōna moepuku i horo ai ngā tauiwi katoa; i moepuku hoki ngā kīngi o te whenua ki a ia, ā, kua whiwhi nui ngā kaihoko o te ao i te taonga i te nui o āna mea whakaahuareka.”
3 pois todas as nações beberam do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 I rongo anō ahau i tētahi atu reo i te rangi, e mea ana,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: “Saiam dela, povo meu, para que vocês não sejam cúmplices em seus pecados e para que os seus flagelos não caiam sobre vocês.
5 Kua tutuki hoki ōna hara ki te rangi,
5 Porque os pecados dela se acumularam até o céu, e Deus se lembrou das injustiças que ela praticou.
6 Hoatu ki a ia tāna i hōmai ai ki a koutou,
6 Retribuam-lhe como também ela retribuiu, paguem-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturem dobrado para ela.
7 Nā, kia rite ki tāna whakanuinga i a ia,
7 O quanto a si mesma glorificou e viveu em luxúria, deem a ela em igual medida tormento e pranto. Porque ela pensa assim: ‘Estou sentada como rainha. Não sou viúva. Nunca saberei o que é pranto!’
8 Mō konei anō ka tae mai ōna whiu i te rā kotahi,
8 Por isso, em um só dia sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será queimada no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julga.”
9 Ā, ko ngā kīngi o te ao i moepuku nei ki a ia, i tōrere ngātahi nei ki āna mea whakaahuareka, tērā e tangi ki a ia, e auē ki a ia, ina kite rātou i te paoa o tōna tahunga;
9 Os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, vão chorar e se lamentar por causa dela, quando virem a fumaça do seu incêndio.
10 ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, ka mea, “Auē, auē, te pā nui, Papurōna, te pā kaha! Kua tae mai hoki tōu whakawā i te hāora kotahi.”
10 E, conservando-se de longe, com medo do seu tormento, dizem: “Ai! Ai de você, grande cidade, Babilônia, cidade poderosa! Pois em uma só hora chegou o seu juízo.”
11 Ka tangi anō hoki ngā kaihoko o te whenua, ka auē ki a ia; nō te mea kāhore atu he tangata hei hoko i tā rātou utanga;
11 E, por causa dela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque ninguém mais compra a sua mercadoria,
12 i te utanga o te kōura, o te hiriwa, o te kōhatu utu nui, o te peara, o te rīnena pai, o te pāpura, o te hiraka, o te kahu whero; me ngā rākau taina katoa, me ngā tini oko rei, me ngā tini oko rākau utu nui whakaharahara, oko parāhi, rino, mapere,
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlate; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira cara, de bronze, de ferro e de mármore;
13 me te hinamona, me ngā mea kakara, me te hinu kakara, me te parakihe, me te wāina, me te hinu, me te parāoa pai, me te wīti, me ngā kararehe, me ngā hipi; me te utanga o ngā hōiho, o ngā hāriata, o ngā pononga; me ngā wairua tāngata.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, perfume, mirra, vinho, azeite, boa farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carruagens, de escravos e até almas humanas.
14 Heoi, ko ngā hua i matea nuitia e tōu ngākau kua mawehe atu i a koe, ā, kua mahue hoki koe i ngā mea reka katoa, i ngā mea papai, ā, heoi anō te kitenga o aua mea e te tangata.
14 Eles dizem: “O fruto que tanto lhe apeteceu se afastou de você, e para você se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca mais serão achados.”
15 Ko ngā kaihoko o ēnei mea, kua whai taonga nei i a ia, ka tū mai rātou i tawhiti i te wehi ki tōna whakamamae, me te tangi, me te auē anō rātou,
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, ficarão de longe, com medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 me te kī, “Auē, auē, te pā nui, i kākahuria ki te rīnena pai, ki te pāpura, ki te whero, i tātaitia ki te kōura, ki te kōhatu utu nui, ki ngā peara!
16 dizendo: “Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura e de escarlate, enfeitada com ouro, pedras preciosas e pérolas,
17 Kotahi tonu hoki te hāora a mōtī rawa iho taua taonga nui.”
17 porque em uma só hora ficou devastada tamanha riqueza!” E todos os pilotos, e todos aqueles que viajam pelo mar, e marinheiros, e os que ganham a vida no mar ficaram de longe.
18 me te karanga anō rātou i tō rātou kitenga i te paoa o tōna tahunga, me te kī, “Ko tēhea pā i rite ki tēnei pā nui?”
18 Então, vendo a fumaça do seu incêndio, gritavam: — Que cidade se compara à grande cidade?
19 Opehia ana hoki e rātou he puehu ki ō rātou māhunga, kei te karanga rātou, me te tangi, me te auē, kei te mea, “Auē, auē, te pā nui, i whai taonga ai i ōna utu nui te hunga katoa he kaipuke a rātou i te moana! Kotahi tonu nei hoki te hāora ā mōtī rawa iho!”
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: “Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua riqueza, porque em uma só hora foi devastada!
20 Kia hari ki a ia, e te rangi, e te hunga tapu, e ngā āpōtoro, e ngā poropiti anō hoki; kua whakaritea nei hoki e te Atua tā koutou whakawā i a ia!
20 Alegrem-se por causa dela, ó céus, e também vocês, santos, apóstolos e profetas, porque Deus julgou a causa de vocês contra ela.”
21 Kātahi, ka hāpaingia ake e tētahi anahera kaha he kāmaka i rite nei ki tētahi kāmaka rahi nō te mira, ā, makā ana e ia ki te moana, me te kī anō ia, “Ka pēneitia a Papurōna, te pā nui, ka makā whakareretia atu, e kore anō hoki e kitea i muri nei.
21 Então um anjo forte levantou uma pedra do tamanho de uma grande pedra de moinho e lançou-a no mar, dizendo: “Assim, com ímpeto, será lançada Babilônia, a grande cidade, e nunca mais será achada.
22 Nā, heoi anō, rongonga i roto i a koe ki te reo o ngā kaiwhakatangi hāpa, o ngā kaiwhakatakoto rangi waiata, o ngā kaiwhakatangi i ngā pūtōrino, i ngā tētere; e kore anō hoki e kitea i ngā wā i muri nei tētahi kaimahi o ngā tini mahi i roto i a koe; e kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te haruru o te kōhatu mira i roto i a koe.
22 Em você nunca mais será ouvido o som de harpistas, de músicos, de tocadores de flauta e de trombeta. Em você nunca mais se achará artífice nenhum de qualquer arte que seja, e nunca jamais se ouvirá em você o ruído de pedra de moinho.
23 E kore anō hoki e whiti i ngā wā i muri nei te mārama o te rama i roto i a koe. E kore anō hoki e rangona i ngā wā i muri nei te reo o te tāne mārena hou, o te wahine mārena hou, i roto i a koe. Ōu kaihokohoko hoki ko ngā tāngata nunui o te ao; nā āu mahi mākutu anō hoki i pōhēhē ai ngā iwi katoa.”
23 Também nunca mais brilhará em você a luz de uma lamparina, e nunca mais se ouvirá em você uma voz de noivo ou de noiva, pois os seus mercadores foram os grandes da terra, porque com a sua feitiçaria você seduziu todas as nações.
24 I kitea anō hoki i roto i a ia ngā toto o ngā poropiti, o te hunga tapu, o te hunga katoa hoki i whakamatea ki runga ki te whenua.
24 E nela foi encontrado sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.