Apocalipse 12

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā, ka kitea he tohu nui i te rangi; he wahine, ko te rā tōna kākahu, ko te marama kei raro i ōna wae­wae, i runga anō i tōna māte­nga ko ngā whetū kotahi tekau mā rua hei karauna.
1 E apareceu uma grande maravilha no céu: Uma mulher vestida com o sol, com a lua debaixo de seus pés, e sobre a sua cabeça uma coroa de doze estrelas.
2 Kua hapū hoki ia, nā, karanga ana, oke ana, he mamae whānau­tanga.
2 E ela, estando grávida gritava, com dores de parto, sofrendo para dar à luz.
3 Ā, ka kitea tētahi atu tohu i te rangi, nā, he tara­kona nui, he mea whero, e whitu ōna māhu­nga, tekau ōna hāona, e whitu anō ngā karauna i runga i ōna māhu­nga.
3 E apareceu outro sinal no céu; e eis um grande dragão vermelho, tendo sete cabeças e dez chifres, e sete coroas sobre suas cabeças.
4 Ā, e kūmea ana e tōna hiku te wāhi tua­toru o ngā whetū o te rangi, makā ana e ia ki te whenua. Ā, ka tū te tara­kona i te aro­aro o te wahine i mea nei ki te whānau, hei kai i tāna tama­iti ina whānau.
4 E a sua cauda arrastou a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava pronta para dar à luz, para devorar o seu filho assim que nascer.
5 Nā, ka whānau te tama­iti a te wahine rā, he tāne, ko ia hei whaka­haere tikanga mō ngā iwi katoa ki te toko­toko rino. Nā, kua kā­hakina atu tāna tama­iti ki te Atua, ki tōna torōna hoki.
5 E ela deu à luz a um filho homem, que há de governar todas as nações com um cetro de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Ā, ka oma te wahine rā ki te koraha, kua rite noa ake hoki i te Atua he kāinga mōna ki reira, ki reira whāngai­nga ai ia, kia taka rā anō ngā rā kotahi mano e rua rau e ono tekau.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde ela tem um lugar preparado por Deus, para que a alimentassem ali por mil duzentos e sessenta dias.
7 Nā, he whawhai tērā kei te rangi. Ko Mikaera rātou ko āna ana­hera e whawhai ana ki te tara­kona; whawhai ana hoki te tara­kona rātou ko āna ana­hera.
7 E houve guerra no céu; Miguel e os seus anjos lutaram contra o dragão, e lutou o dragão e os seus anjos,
8 Ā, kīhai rātou i toa; kīhai anō hoki tō rātou wāhi i kitea i te rangi i muri iho.
8 e não prevaleceram, nem o seu lugar se achou mais no céu.
9 Nā, ka makā te tara­kona nui, te nākahi ona­mata, e huaina nei ko te Rēwera, ko Hātana hoki, e whaka­pōhēhē nei i te ao katoa. Ka makā ia ki te whenua, ā, i maka tahi­tia āna ana­hera me ia.
9 E o grande dragão foi lançado fora, aquela antiga serpente, chamada de Diabo, e Satanás, que engana todo o mundo; ele foi lançado à terra, e os seus anjos foram lançados com ele.
10 Ā, ka rongo ahau i te reo nui i te rangi e kī ana, “Tēnei kua tae mai te whaka­ora­nga, te kaha, me te ranga­tira­tanga o tō tātou Atua, me te mana hoki o tāna Karaiti; nō te mea kua whaka­takā te kai­whaka­pae ki ō tātou tēina, e whaka­pae nei ki a rātou i te ao, i te pō, i te aro­aro o tō tātou Atua.
10 E eu ouvi uma alta voz dizendo no céu: Agora chegou a salvação, e a força, e o reino do nosso Deus, e o poder do seu Cristo; porque o acusador de nossos irmãos é derrubado, o qual os acusava dia e noite diante de nosso Deus.
11 Hinga ana ia i a rātou, he mea­tanga nā ngā toto o te Reme, nā te kupu hoki o tā rātou whaka­atu; kīhai rātou i aroha ki te ora mō rātou, ā, mate noa.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro, e pela palavra do seu testemunho; e eles não amaram as suas vidas até a morte.
12 Kia hari koutou ki tēnei, e ngā rangi, e te hunga hoki e noho ana i reira. Auē te mate mō te whenua, mō te moana hoki! Kua heke atu hoki ki a koutou te rēwera, nui atu hoki tōna riri, nō te mea kua mātau ia he poto tōna tāima.”
12 Por isso regozijai-vos ó céus, e vós que neles habitais. Ai dos que habitam a terra e o mar! porque o diabo desceu até vós com grande ira, pois ele sabe que pouco tempo lhe resta.
13 Ā, nō ka kite te tara­kona kua makā ia ki te whenua, ka whaka­toia e ia te wahine nāna te tama­iti tāne i whānau nei.
13 E, quando o dragão viu que fora lançado na terra, ele perseguiu a mulher que dera à luz o filho homem.
14 Nā, e rua ngā pākau o te ēkara nui kua hoatu ki te wahine, kia rere ai ia ki te koraha, ki tōna kāinga, ki reira whāngai­nga ai ā taka noa he tāima, ētahi tāima, me te hāwhe tāima, kei kitea mai e te nākahi.
14 E à mulher foram dadas duas asas de uma grande águia, para que ela pudesse voar para o deserto, ao seu lugar, ali onde é alimentada por um tempo, e tempos, e meio tempo, longe da face da serpente.
15 Nā, ka whaka­ruakina mai e te nākahi i tōna māngai i muri i te wahine rā he wai, ānō he awa, kia kā­hakina atu ai ia e te awa.
15 E a serpente lançou da sua boca água como a de uma inundação atrás da mulher, para fazer com que ela fosse carregada pela inundação.
16 Ā, ka āwhina­tia mai te wahine e te whenua, ka hāmama te māngai o te whenua, inumia ake te awa i whaka­ruakina nei e te tara­kona i roto i tōna māngai.
16 E a terra ajudou a mulher; e a terra abriu a sua boca, e engoliu a inundação que o dragão lançara da sua boca.
17 Ā, riri ana te tara­kona ki te wahine; haere ana ia ki te whawhai ki ērā atu o tāna whānau, ki te hunga e pupuri ana i ngā ture a te Atua, kei a rātou nei te whaka­atu o Īhu Karaiti.
17 E o dragão irou-se com a mulher, e foi fazer guerra ao remanescente da sua semente, os que guardam os mandamentos de Deus, e têm o testemunho de Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.