Apocalipse 12

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Nā, ka kitea he tohu nui i te rangi; he wahine, ko te rā tōna kākahu, ko te marama kei raro i ōna wae­wae, i runga anō i tōna māte­nga ko ngā whetū kotahi tekau mā rua hei karauna.
1 E viu-se um grande sinal no céu: uma mulher vestida do sol, tendo a lua debaixo dos seus pés, e uma coroa de doze estrelas sobre a sua cabeça.
2 Kua hapū hoki ia, nā, karanga ana, oke ana, he mamae whānau­tanga.
2 E estando grávida, gritava com as dores do parto, sofrendo tormentos para dar à luz.
3 Ā, ka kitea tētahi atu tohu i te rangi, nā, he tara­kona nui, he mea whero, e whitu ōna māhu­nga, tekau ōna hāona, e whitu anō ngā karauna i runga i ōna māhu­nga.
3 Viu-se também outro sinal no céu: eis um grande dragão vermelho que tinha sete cabeças e dez chifres, e sobre as suas cabeças sete diademas;
4 Ā, e kūmea ana e tōna hiku te wāhi tua­toru o ngā whetū o te rangi, makā ana e ia ki te whenua. Ā, ka tū te tara­kona i te aro­aro o te wahine i mea nei ki te whānau, hei kai i tāna tama­iti ina whānau.
4 a sua cauda levava após si a terça parte das estrelas do céu, e lançou-as sobre a terra; e o dragão parou diante da mulher que estava para dar à luz, para que, dando ela à luz, lhe devorasse o filho.
5 Nā, ka whānau te tama­iti a te wahine rā, he tāne, ko ia hei whaka­haere tikanga mō ngā iwi katoa ki te toko­toko rino. Nā, kua kā­hakina atu tāna tama­iti ki te Atua, ki tōna torōna hoki.
5 E deu à luz um filho, um varão que há de reger todas as nações com vara de ferro; e o seu filho foi arrebatado para Deus e para o seu trono.
6 Ā, ka oma te wahine rā ki te koraha, kua rite noa ake hoki i te Atua he kāinga mōna ki reira, ki reira whāngai­nga ai ia, kia taka rā anō ngā rā kotahi mano e rua rau e ono tekau.
6 E a mulher fugiu para o deserto, onde já tinha lugar preparado por Deus, para que ali fosse alimentada durante mil duzentos e sessenta dias.
7 Nā, he whawhai tērā kei te rangi. Ko Mikaera rātou ko āna ana­hera e whawhai ana ki te tara­kona; whawhai ana hoki te tara­kona rātou ko āna ana­hera.
7 Então houve guerra no céu: Miguel e os seus anjos batalhavam contra o dragão. E o dragão e os seus anjos batalhavam,
8 Ā, kīhai rātou i toa; kīhai anō hoki tō rātou wāhi i kitea i te rangi i muri iho.
8 mas não prevaleceram, nem mais o seu lugar se achou no céu.
9 Nā, ka makā te tara­kona nui, te nākahi ona­mata, e huaina nei ko te Rēwera, ko Hātana hoki, e whaka­pōhēhē nei i te ao katoa. Ka makā ia ki te whenua, ā, i maka tahi­tia āna ana­hera me ia.
9 E foi precipitado o grande dragão, a antiga serpente, que se chama o Diabo e Satanás, que engana todo o mundo; foi precipitado na terra, e os seus anjos foram precipitados com ele.
10 Ā, ka rongo ahau i te reo nui i te rangi e kī ana, “Tēnei kua tae mai te whaka­ora­nga, te kaha, me te ranga­tira­tanga o tō tātou Atua, me te mana hoki o tāna Karaiti; nō te mea kua whaka­takā te kai­whaka­pae ki ō tātou tēina, e whaka­pae nei ki a rātou i te ao, i te pō, i te aro­aro o tō tātou Atua.
10 Então, ouvi uma grande voz no céu, que dizia: Agora é chegada a salvação, e o poder, e o reino do nosso Deus, e a autoridade do seu Cristo; porque já foi lançado fora o acusador de nossos irmãos, o qual diante do nosso Deus os acusava dia e noite.
11 Hinga ana ia i a rātou, he mea­tanga nā ngā toto o te Reme, nā te kupu hoki o tā rātou whaka­atu; kīhai rātou i aroha ki te ora mō rātou, ā, mate noa.
11 E eles o venceram pelo sangue do Cordeiro e pela palavra do seu testemunho; e não amaram as suas vidas até a morte.
12 Kia hari koutou ki tēnei, e ngā rangi, e te hunga hoki e noho ana i reira. Auē te mate mō te whenua, mō te moana hoki! Kua heke atu hoki ki a koutou te rēwera, nui atu hoki tōna riri, nō te mea kua mātau ia he poto tōna tāima.”
12 Pelo que alegrai-vos, ó céus, e vós que neles habitais. Mas ai da terra e do mar! porque o Diabo desceu a vós com grande ira, sabendo que pouco tempo lhe resta.
13 Ā, nō ka kite te tara­kona kua makā ia ki te whenua, ka whaka­toia e ia te wahine nāna te tama­iti tāne i whānau nei.
13 Quando o dragão se viu precipitado na terra, perseguiu a mulher que dera à luz o filho varão.
14 Nā, e rua ngā pākau o te ēkara nui kua hoatu ki te wahine, kia rere ai ia ki te koraha, ki tōna kāinga, ki reira whāngai­nga ai ā taka noa he tāima, ētahi tāima, me te hāwhe tāima, kei kitea mai e te nākahi.
14 E foram dadas à mulher as duas asas da grande águia, para que voasse para o deserto, ao seu lugar, onde é sustentada por um tempo, e tempos, e metade de um tempo, fora da vista da serpente.
15 Nā, ka whaka­ruakina mai e te nākahi i tōna māngai i muri i te wahine rā he wai, ānō he awa, kia kā­hakina atu ai ia e te awa.
15 E a serpente lançou da sua boca, atrás da mulher, água como um rio, para fazer que ela fosse arrebatada pela corrente.
16 Ā, ka āwhina­tia mai te wahine e te whenua, ka hāmama te māngai o te whenua, inumia ake te awa i whaka­ruakina nei e te tara­kona i roto i tōna māngai.
16 A terra, porém acudiu à mulher; e a terra abriu a boca, e tragou o rio que o dragão lançara da sua boca.
17 Ā, riri ana te tara­kona ki te wahine; haere ana ia ki te whawhai ki ērā atu o tāna whānau, ki te hunga e pupuri ana i ngā ture a te Atua, kei a rātou nei te whaka­atu o Īhu Karaiti.
17 E o dragão irou-se contra a mulher, e foi fazer guerra aos demais filhos dela, os que guardam os mandamentos de Deus, e mantêm o testemunho de Jesus.
18 — ausente —
18 E o dragão parou sobre a areia do mar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.