2 Pedro 2

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Otirā, i ara ake anō he poro­piti teka i mua i roto i te iwi, he pērā me ngā kai­whaka­ako teka e puta ake ā mua i roto i a koutou; mā ēnei e mau puku mai ngā tītore­hanga whaka­ngaro. He whaka­kāhore nā rātou i te Ariki rawa, nāna nei rātou i hoko, ka hohoro tonu tā rātou taki mai i te whaka­ngaro­manga ki a rātou anō.
1 Contudo, assim como surgiram falsos profetas entre o povo de Israel, também surgirão falsos mestres entre vocês. Eles ensinarão astutamente heresias destrutivas e até negarão o Mestre que os resgatou, trazendo sobre si mesmos destruição repentina.
2 Ā, he toko­maha e aru i ā rātou tikanga whaka­riha­riha; mā reira e kōrero­tia kino­tia ai te ara o te pono.
2 Muitos seguirão a imoralidade vergonhosa desses mestres, e por causa deles o caminho da verdade será difamado.
3 He apo moni hoki e tito kupu ai rātou kia whai taonga ai rātou i a koutou. Nō­namata te tuku­nga mō rātou ki te hē, e kore anō e whaka­roa; kāhore hoki he moe o tō rātou whaka­ngaro­manga.
3 Em sua ganância, inventarão mentiras astutas para explorar vocês, mas eles já foram condenados há muito tempo, e sua destruição não tardará.
4 Me­he­mea kīhai i tohu­ngia e te Atua ngā ana­hera i hara, engari i peia rātou e ia ki te pō, he mea here­here i te waro pōuri, he mea tiaki mō te whaka­wā;
4 Pois Deus não poupou nem os anjos que pecaram. Ele os lançou no inferno, em abismos tenebrosos, onde ficarão presos até o dia do julgamento.
5 ā, kīhai i tohu­ngia te ao tawhito, he mea tiaki ia nāna a Noa, te kai­kauwhau i te tika, rātou ko ētahi atu toko­whitu, i tāna kawe­nga mai i te wai­puke ki te ao o te hunga karakia­kore.
5 Não poupou o mundo antigo, mas protegeu Noé, que proclamava a justiça, e sete pessoas de sua família, quando destruiu com um dilúvio o mundo dos perversos.
6 Ā, meinga ana ngā pā, a Horoma, a Komora, kia punga­rehu rawa, ko tāna whaka­tau­nga hē he huri­hanga, waiho iho hei tohu ki te hunga e noho karakia­kore i ngā wā i muri.
6 Mais tarde, condenou as cidades de Sodoma e Gomorra e as transformou em montes de cinzas, como exemplo do que acontecerá aos perversos.
7 Ko Rota ia, ko te tangata tika, whaka­ora­ngia ake e ia, i a ia e whaka­pōuri­tia ana e ngā rite­nga whaka­riha­riha a te hunga kino;
7 Em contrapartida, resgatou Ló, tirando-o de Sodoma, por ser ele um homem justo, afligido com a vergonhosa imoralidade dos perversos ao seu redor.
8 i taua tangata tika e noho ana i roto i a rātou, mamae ana tōna ngākau tika i ā rātou mahi kino, i tāna i kite ai, i tāna i rongo ai i tēnei rā, i tēnei rā.
8 Sim, Ló era um homem justo, cuja alma justa era atormentada pela maldade que via e ouvia todos os dias.
9 Mātau tonu te Ariki ki te whaka­ora i te hunga kara­kia i roto i te whaka­mā­tautau­ranga, kia waiho ko te hunga hē mō ā te rā whaka­wā whiu ai.
9 Vemos, portanto, que o Senhor sabe resgatar das provações os que lhe são devotos e, ao mesmo tempo, manter os perversos sob castigo até o dia do julgamento.
10 Terā rawa ia tāna mō te hunga e whai ana i tā te kiko­kiko, e haere ana i runga i te hia­hia poke, e whaka­hāwea ana ki te ranga­tira­tanga.
10 Ele é particularmente severo com aqueles que seguem desejos e instintos distorcidos e desprezam a autoridade. Tais indivíduos são orgulhosos e arrogantes, e atrevem-se até a zombar de seres sobrenaturais.
11 Tēnā ko ngā ana­hera, ahakoa nui ake tō rātou kaha, tō rātou mana, kāhore e puaki i a rātou he kupu whaka­toi mō ērā i te aro­aro o te Atua ina whaka­wā.
11 Já os anjos, muito maiores em poder e em força, não ousam apresentar diante do Senhor uma acusação de blasfêmia contra esses seres.
12 Ko ērā hoki, rite tonu rātou ki te kararehe kāhore nei he whaka­aro, he mea māori anake, i hangā nei hei hopu­kanga, hei whaka­ngaro­manga. Kōrero kino ana rātou ki ngā mea kāhore nei e mōhio­tia e rātou; ā, ka ngaro i runga i tā rātou tikanga whaka­mate;
12 Os falsos mestres são como criaturas irracionais movidas pelo instinto, que nascem para apanhar e morrer. Nada sabem sobre aqueles a quem insultam e, como animais, serão destruídos por sua própria corrupção.
13 ka whi­whi ki te utu o te hē. He tangata e āhua­reka ana ki te kakai awa­tea, he ira rātou, he makenu, e ruku ana ki ā rātou hākari ngahau i a rātou e hākari tahi ana me koutou.
13 Praticam o mal e receberão o mal como recompensa. Gostam de se entregar à imoralidade em plena luz do dia. São uma vergonha e uma mancha no meio de vocês, sentindo prazer em enganá-los enquanto participam de suas refeições.
14 Ko ō rātou kanohi kī tonu i te pūremu, kāhore hoki e mutu tō rātou hara; e poaina ana e rātou ngā hine­ngaro kāhore i ū. He ngākau tō rātou kua oti te whaka­mahi ki te apo. He tama­riki kua oti te kanga.
14 Cometem adultério com os olhos e abrigam um desejo insaciável de pecar. Seduzem os instáveis e são bem treinados na ganância. Vivem sob maldição,
15 Mahue ake i a rātou te ara tika, kotiti kē ana rātou, whai tonu ana i te ara o Paraama tama a Peoro, i whaka­pai nei ki te utu o te hē;
15 desviaram-se do caminho reto e seguem os passos de Balaão, filho de Beor, que amou a recompensa que receberia por fazer o mal.
16 otirā, i rīria anō ia mō tōna hē. I kōrero te kararehe reo­kore, nō te tangata te reo, pēhia ana e ia te wai­rangi o te poro­piti.
16 Balaão, porém, foi refreado em sua loucura quando uma jumenta, que não fala, o repreendeu com voz humana.
17 He puna waikore ēnei tāngata, he kapua e ākina ana e te tūpuhi; pōuri kere­kere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.
17 Eles são como fontes secas ou a neblina levada pelo vento, e estão condenados às mais escuras trevas.
18 E kōrero ana i ngā kōrero tetere rawa, he mea teka noa, ka poaina e rātou ki ngā hia­hia o te kiko­kiko, ki ngā hia­hia tai­kaha, te hunga e mawhiti mai ana i ērā e noho rā i roto i te hē.
18 Com palavras vazias, proclamam sua grandeza imaginária e apelam para desejos carnais distorcidos a fim de atrair de volta ao pecado aqueles que mal escaparam de uma vida enganosa.
19 He here­kore tā rātou e whaka­ari nei ki a rātou, heoi, he pono­nga rātou nā te pirau; ki te taea hoki te tangata e te hoa­riri, hei pono­nga ia māna.
19 Prometem liberdade, mas eles próprios são escravos da corrupção. Pois cada um é escravo daquilo que o controla.
20 Ka mawhiti mai nei rātou i ngā poke o te ao, i a rātou ka mātau nei ki te Ariki, arā ki te Kai­whaka­ora, ki a Īhu Karaiti, nā, ki te rorea rātou, ki te hinga rawa i aua mea, kino noa atu tō rātou whaka­mutu­nga i te tīma­tanga.
20 E, quando alguém escapa da maldade do mundo ao conhecer nosso Senhor e Salvador Jesus Cristo, mas depois se deixa emaranhar e se escravizar novamente pelo pecado, está pior que antes.
21 He pai kē mō rātou me i kore e mātau ki te ara o te tika, i te mātau, ā, hei muri ka tahuri kē atu i te ture tapu kua tukua nei ki a rātou.
21 Teria sido melhor nunca haver conhecido o caminho da justiça do que, conhecendo-o, rejeitar a ordem recebida para viver de modo santo.
22 Heoi, te tuku­nga iho ki a rātou rite tonu ki tā te whaka­tau­ki pono, “Kua hoki te kurī ki tōna ruaki” me “Te poaka i horoi rā, kua oke­oke anō i te paru.”
22 Neles se confirmam os provérbios: “O cão volta a seu próprio vômito” e “A porca lavada volta a revolver-se na lama”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.