2 Pedro 2

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Otirā, i ara ake anō he poro­piti teka i mua i roto i te iwi, he pērā me ngā kai­whaka­ako teka e puta ake ā mua i roto i a koutou; mā ēnei e mau puku mai ngā tītore­hanga whaka­ngaro. He whaka­kāhore nā rātou i te Ariki rawa, nāna nei rātou i hoko, ka hohoro tonu tā rātou taki mai i te whaka­ngaro­manga ki a rātou anō.
1 Mas houve também entre o povo falsos profetas, como entre vós haverá falsos mestres, os quais introduzirão encobertamente heresias destruidoras, negando até o Senhor que os resgatou, trazendo sobre si mesmos repentina destruição.
2 Ā, he toko­maha e aru i ā rātou tikanga whaka­riha­riha; mā reira e kōrero­tia kino­tia ai te ara o te pono.
2 E muitos seguirão as suas dissoluções, e por causa deles será blasfemado o caminho da verdade;
3 He apo moni hoki e tito kupu ai rātou kia whai taonga ai rātou i a koutou. Nō­namata te tuku­nga mō rātou ki te hē, e kore anō e whaka­roa; kāhore hoki he moe o tō rātou whaka­ngaro­manga.
3 também, movidos pela ganância, e com palavras fingidas, eles farão de vós negócio; a condenação dos quais já de largo tempo não tarda e a sua destruição não dormita.
4 Me­he­mea kīhai i tohu­ngia e te Atua ngā ana­hera i hara, engari i peia rātou e ia ki te pō, he mea here­here i te waro pōuri, he mea tiaki mō te whaka­wā;
4 Porque se Deus não poupou a anjos quando pecaram, mas lançou-os no inferno, e os entregou aos abismos da escuridão, reservando-os para o juízo;
5 ā, kīhai i tohu­ngia te ao tawhito, he mea tiaki ia nāna a Noa, te kai­kauwhau i te tika, rātou ko ētahi atu toko­whitu, i tāna kawe­nga mai i te wai­puke ki te ao o te hunga karakia­kore.
5 se não poupou ao mundo antigo, embora preservasse a Noé, pregador da justiça, com mais sete pessoas, ao trazer o dilúvio sobre o mundo dos ímpios;
6 Ā, meinga ana ngā pā, a Horoma, a Komora, kia punga­rehu rawa, ko tāna whaka­tau­nga hē he huri­hanga, waiho iho hei tohu ki te hunga e noho karakia­kore i ngā wā i muri.
6 se, reduzindo a cinza as cidades de Sodoma e Gomorra, condenou-as à destruição, havendo-as posto para exemplo aos que vivessem impiamente;
7 Ko Rota ia, ko te tangata tika, whaka­ora­ngia ake e ia, i a ia e whaka­pōuri­tia ana e ngā rite­nga whaka­riha­riha a te hunga kino;
7 e se livrou ao justo Ló, atribulado pela vida dissoluta daqueles perversos
8 i taua tangata tika e noho ana i roto i a rātou, mamae ana tōna ngākau tika i ā rātou mahi kino, i tāna i kite ai, i tāna i rongo ai i tēnei rā, i tēnei rā.
8 {porque este justo, habitando entre eles, por ver e ouvir, afligia todos os dias a sua alma justa com as injustas obras deles};
9 Mātau tonu te Ariki ki te whaka­ora i te hunga kara­kia i roto i te whaka­mā­tautau­ranga, kia waiho ko te hunga hē mō ā te rā whaka­wā whiu ai.
9 também sabe o Senhor livrar da tentação os piedosos, e reservar para o dia do juízo os injustos, que já estão sendo castigados;
10 Terā rawa ia tāna mō te hunga e whai ana i tā te kiko­kiko, e haere ana i runga i te hia­hia poke, e whaka­hāwea ana ki te ranga­tira­tanga.
10 especialmente aqueles que, seguindo a carne, andam em imundas concupiscências, e desprezam toda autoridade. Atrevidos, arrogantes, não receiam blasfemar das dignidades,
11 Tēnā ko ngā ana­hera, ahakoa nui ake tō rātou kaha, tō rātou mana, kāhore e puaki i a rātou he kupu whaka­toi mō ērā i te aro­aro o te Atua ina whaka­wā.
11 enquanto que os anjos, embora maiores em força e poder, não pronunciam contra eles juízo blasfemo diante do Senhor.
12 Ko ērā hoki, rite tonu rātou ki te kararehe kāhore nei he whaka­aro, he mea māori anake, i hangā nei hei hopu­kanga, hei whaka­ngaro­manga. Kōrero kino ana rātou ki ngā mea kāhore nei e mōhio­tia e rātou; ā, ka ngaro i runga i tā rātou tikanga whaka­mate;
12 Mas estes, como criaturas irracionais, por natureza feitas para serem presas e mortas, blasfemando do que não entendem, perecerão na sua corrupção,
13 ka whi­whi ki te utu o te hē. He tangata e āhua­reka ana ki te kakai awa­tea, he ira rātou, he makenu, e ruku ana ki ā rātou hākari ngahau i a rātou e hākari tahi ana me koutou.
13 recebendo a paga da sua injustiça; pois que tais homens têm prazer em deleites à luz do dia; nódoas são eles e máculas, deleitando-se em suas dissimulações, quando se banqueteiam convosco;
14 Ko ō rātou kanohi kī tonu i te pūremu, kāhore hoki e mutu tō rātou hara; e poaina ana e rātou ngā hine­ngaro kāhore i ū. He ngākau tō rātou kua oti te whaka­mahi ki te apo. He tama­riki kua oti te kanga.
14 tendo os olhos cheios de adultério e insaciáveis no pecar; engodando as almas inconstantes, tendo um coração exercitado na ganância, filhos de maldição;
15 Mahue ake i a rātou te ara tika, kotiti kē ana rātou, whai tonu ana i te ara o Paraama tama a Peoro, i whaka­pai nei ki te utu o te hē;
15 os quais, deixando o caminho direito, desviaram-se, tendo seguido o caminho de Balaão, filho de Beor, que amou o prêmio da injustiça,
16 otirā, i rīria anō ia mō tōna hē. I kōrero te kararehe reo­kore, nō te tangata te reo, pēhia ana e ia te wai­rangi o te poro­piti.
16 mas que foi repreendido pela sua própria transgressão: um mudo jumento, falando com voz humana, impediu a loucura do profeta.
17 He puna waikore ēnei tāngata, he kapua e ākina ana e te tūpuhi; pōuri kere­kere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.
17 Estes são fontes sem água, névoas levadas por uma tempestade, para os quais está reservado o negrume das trevas.
18 E kōrero ana i ngā kōrero tetere rawa, he mea teka noa, ka poaina e rātou ki ngā hia­hia o te kiko­kiko, ki ngā hia­hia tai­kaha, te hunga e mawhiti mai ana i ērā e noho rā i roto i te hē.
18 Porque, falando palavras arrogantes de vaidade, nas concupiscências da carne engodam com dissoluções aqueles que mal estão escapando aos que vivem no erro;
19 He here­kore tā rātou e whaka­ari nei ki a rātou, heoi, he pono­nga rātou nā te pirau; ki te taea hoki te tangata e te hoa­riri, hei pono­nga ia māna.
19 prometendo-lhes liberdade, quando eles mesmos são escravos da corrupção; porque de quem um homem é vencido, do mesmo é feito escravo.
20 Ka mawhiti mai nei rātou i ngā poke o te ao, i a rātou ka mātau nei ki te Ariki, arā ki te Kai­whaka­ora, ki a Īhu Karaiti, nā, ki te rorea rātou, ki te hinga rawa i aua mea, kino noa atu tō rātou whaka­mutu­nga i te tīma­tanga.
20 Porquanto se, depois de terem escapado das corrupções do mundo pelo pleno conhecimento do Senhor e Salvador Jesus Cristo, ficam de novo envolvidos nelas e vencidos, tornou-se-lhes o último estado pior que o primeiro.
21 He pai kē mō rātou me i kore e mātau ki te ara o te tika, i te mātau, ā, hei muri ka tahuri kē atu i te ture tapu kua tukua nei ki a rātou.
21 Porque melhor lhes fora não terem conhecido o caminho da justiça, do que, conhecendo-o, desviarem-se do santo mandamento que lhes fora dado.
22 Heoi, te tuku­nga iho ki a rātou rite tonu ki tā te whaka­tau­ki pono, “Kua hoki te kurī ki tōna ruaki” me “Te poaka i horoi rā, kua oke­oke anō i te paru.”
22 Deste modo sobreveio-lhes o que diz este provérbio verdadeiro; Volta o cão ao seu vômito, e a porca lavada volta a revolver-se no lamaçal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.