2 Pedro 2

mri (MRI) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Otirā, i ara ake anō he poro­piti teka i mua i roto i te iwi, he pērā me ngā kai­whaka­ako teka e puta ake ā mua i roto i a koutou; mā ēnei e mau puku mai ngā tītore­hanga whaka­ngaro. He whaka­kāhore nā rātou i te Ariki rawa, nāna nei rātou i hoko, ka hohoro tonu tā rātou taki mai i te whaka­ngaro­manga ki a rātou anō.
1 E também houve entre o povo falsos profetas, como entre vós haverá também falsos doutores, que introduzirão encobertamente heresias de perdição, e negarão o Senhor que os resgatou, trazendo sobre si mesmos repentina perdição.
2 Ā, he toko­maha e aru i ā rātou tikanga whaka­riha­riha; mā reira e kōrero­tia kino­tia ai te ara o te pono.
2 E muitos seguirão as suas dissoluções, pelos quais será blasfemado o caminho da verdade.
3 He apo moni hoki e tito kupu ai rātou kia whai taonga ai rātou i a koutou. Nō­namata te tuku­nga mō rātou ki te hē, e kore anō e whaka­roa; kāhore hoki he moe o tō rātou whaka­ngaro­manga.
3 E por avareza farão de vós negócio com palavras fingidas; sobre os quais já de largo tempo não será tardia a sentença, e a sua perdição não dormita.
4 Me­he­mea kīhai i tohu­ngia e te Atua ngā ana­hera i hara, engari i peia rātou e ia ki te pō, he mea here­here i te waro pōuri, he mea tiaki mō te whaka­wā;
4 Porque, se Deus não perdoou aos anjos que pecaram, mas, havendo-os lançado no inferno, os entregou às cadeias da escuridão, ficando reservados para o juízo;
5 ā, kīhai i tohu­ngia te ao tawhito, he mea tiaki ia nāna a Noa, te kai­kauwhau i te tika, rātou ko ētahi atu toko­whitu, i tāna kawe­nga mai i te wai­puke ki te ao o te hunga karakia­kore.
5 E não perdoou ao mundo antigo, mas guardou a Noé, a oitava pessoa, o pregoeiro da justiça, ao trazer o dilúvio sobre o mundo dos ímpios;
6 Ā, meinga ana ngā pā, a Horoma, a Komora, kia punga­rehu rawa, ko tāna whaka­tau­nga hē he huri­hanga, waiho iho hei tohu ki te hunga e noho karakia­kore i ngā wā i muri.
6 E condenou à destruição as cidades de Sodoma e Gomorra, reduzindo-as a cinza, e pondo-as para exemplo aos que vivessem impiamente;
7 Ko Rota ia, ko te tangata tika, whaka­ora­ngia ake e ia, i a ia e whaka­pōuri­tia ana e ngā rite­nga whaka­riha­riha a te hunga kino;
7 E livrou o justo Ló, enfadado da vida dissoluta dos homens abomináveis
8 i taua tangata tika e noho ana i roto i a rātou, mamae ana tōna ngākau tika i ā rātou mahi kino, i tāna i kite ai, i tāna i rongo ai i tēnei rā, i tēnei rā.
8 (Porque este justo, habitando entre eles, afligia todos os dias a sua alma justa, por isso via e ouvia sobre as suas obras injustas);
9 Mātau tonu te Ariki ki te whaka­ora i te hunga kara­kia i roto i te whaka­mā­tautau­ranga, kia waiho ko te hunga hē mō ā te rā whaka­wā whiu ai.
9 Assim, sabe o Senhor livrar da tentação os piedosos, e reservar os injustos para o dia do juízo, para serem castigados;
10 Terā rawa ia tāna mō te hunga e whai ana i tā te kiko­kiko, e haere ana i runga i te hia­hia poke, e whaka­hāwea ana ki te ranga­tira­tanga.
10 Mas principalmente aqueles que segundo a carne andam em concupiscências de imundícia, e desprezam as autoridades; atrevidos, obstinados, não receando blasfemar das dignidades;
11 Tēnā ko ngā ana­hera, ahakoa nui ake tō rātou kaha, tō rātou mana, kāhore e puaki i a rātou he kupu whaka­toi mō ērā i te aro­aro o te Atua ina whaka­wā.
11 Enquanto os anjos, sendo maiores em força e poder, não pronunciam contra eles juízo blasfemo diante do Senhor.
12 Ko ērā hoki, rite tonu rātou ki te kararehe kāhore nei he whaka­aro, he mea māori anake, i hangā nei hei hopu­kanga, hei whaka­ngaro­manga. Kōrero kino ana rātou ki ngā mea kāhore nei e mōhio­tia e rātou; ā, ka ngaro i runga i tā rātou tikanga whaka­mate;
12 Mas estes, como animais irracionais, que seguem a natureza, feitos para serem presos e mortos, blasfemando do que não entendem, perecerão na sua corrupção,
13 ka whi­whi ki te utu o te hē. He tangata e āhua­reka ana ki te kakai awa­tea, he ira rātou, he makenu, e ruku ana ki ā rātou hākari ngahau i a rātou e hākari tahi ana me koutou.
13 Recebendo o galardão da injustiça; pois que tais homens têm prazer nos deleites quotidianos; nódoas são eles e máculas, deleitando-se em seus enganos, quando se banqueteiam convosco;
14 Ko ō rātou kanohi kī tonu i te pūremu, kāhore hoki e mutu tō rātou hara; e poaina ana e rātou ngā hine­ngaro kāhore i ū. He ngākau tō rātou kua oti te whaka­mahi ki te apo. He tama­riki kua oti te kanga.
14 Tendo os olhos cheios de adultério, e não cessando de pecar, engodando as almas inconstantes, tendo o coração exercitado na avareza, filhos de maldição;
15 Mahue ake i a rātou te ara tika, kotiti kē ana rātou, whai tonu ana i te ara o Paraama tama a Peoro, i whaka­pai nei ki te utu o te hē;
15 Os quais, deixando o caminho direito, erraram seguindo o caminho de Balaão, filho de Beor, que amou o prêmio da injustiça;
16 otirā, i rīria anō ia mō tōna hē. I kōrero te kararehe reo­kore, nō te tangata te reo, pēhia ana e ia te wai­rangi o te poro­piti.
16 Mas teve a repreensão da sua transgressão; o mudo jumento, falando com voz humana, impediu a loucura do profeta.
17 He puna waikore ēnei tāngata, he kapua e ākina ana e te tūpuhi; pōuri kere­kere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.
17 Estes são fontes sem água, nuvens levadas pela força do vento, para os quais a escuridão das trevas eternamente se reserva.
18 E kōrero ana i ngā kōrero tetere rawa, he mea teka noa, ka poaina e rātou ki ngā hia­hia o te kiko­kiko, ki ngā hia­hia tai­kaha, te hunga e mawhiti mai ana i ērā e noho rā i roto i te hē.
18 Porque, falando coisas mui arrogantes de vaidades, engodam com as concupiscências da carne, e com dissoluções, aqueles que se estavam afastando dos que andam em erro,
19 He here­kore tā rātou e whaka­ari nei ki a rātou, heoi, he pono­nga rātou nā te pirau; ki te taea hoki te tangata e te hoa­riri, hei pono­nga ia māna.
19 Prometendo-lhes liberdade, sendo eles mesmos servos da corrupção. Porque de quem alguém é vencido, do tal faz-se também servo.
20 Ka mawhiti mai nei rātou i ngā poke o te ao, i a rātou ka mātau nei ki te Ariki, arā ki te Kai­whaka­ora, ki a Īhu Karaiti, nā, ki te rorea rātou, ki te hinga rawa i aua mea, kino noa atu tō rātou whaka­mutu­nga i te tīma­tanga.
20 Porquanto se, depois de terem escapado das corrupções do mundo, pelo conhecimento do Senhor e Salvador Jesus Cristo, forem outra vez envolvidos nelas e vencidos, tornou-se-lhes o último estado pior do que o primeiro.
21 He pai kē mō rātou me i kore e mātau ki te ara o te tika, i te mātau, ā, hei muri ka tahuri kē atu i te ture tapu kua tukua nei ki a rātou.
21 Porque melhor lhes fora não conhecerem o caminho da justiça, do que, conhecendo-o, desviarem-se do santo mandamento que lhes fora dado;
22 Heoi, te tuku­nga iho ki a rātou rite tonu ki tā te whaka­tau­ki pono, “Kua hoki te kurī ki tōna ruaki” me “Te poaka i horoi rā, kua oke­oke anō i te paru.”
22 Deste modo sobreveio-lhes o que por um verdadeiro provérbio se diz: O cão voltou ao seu próprio vômito, e a porca lavada ao espojadouro de lama.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.