2 Pedro 2

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Otirā, i ara ake anō he poro­piti teka i mua i roto i te iwi, he pērā me ngā kai­whaka­ako teka e puta ake ā mua i roto i a koutou; mā ēnei e mau puku mai ngā tītore­hanga whaka­ngaro. He whaka­kāhore nā rātou i te Ariki rawa, nāna nei rātou i hoko, ka hohoro tonu tā rātou taki mai i te whaka­ngaro­manga ki a rātou anō.
1 Assim como, no meio do povo, surgiram falsos profetas, assim também haverá entre vós falsos mestres, os quais introduzirão, dissimuladamente, heresias destruidoras, até ao ponto de renegarem o Soberano Senhor que os resgatou, trazendo sobre si mesmos repentina destruição.
2 Ā, he toko­maha e aru i ā rātou tikanga whaka­riha­riha; mā reira e kōrero­tia kino­tia ai te ara o te pono.
2 E muitos seguirão as suas práticas libertinas, e, por causa deles, será infamado o caminho da verdade;
3 He apo moni hoki e tito kupu ai rātou kia whai taonga ai rātou i a koutou. Nō­namata te tuku­nga mō rātou ki te hē, e kore anō e whaka­roa; kāhore hoki he moe o tō rātou whaka­ngaro­manga.
3 também, movidos por avareza, farão comércio de vós, com palavras fictícias; para eles o juízo lavrado há longo tempo não tarda, e a sua destruição não dorme.
4 Me­he­mea kīhai i tohu­ngia e te Atua ngā ana­hera i hara, engari i peia rātou e ia ki te pō, he mea here­here i te waro pōuri, he mea tiaki mō te whaka­wā;
4 Ora, se Deus não poupou anjos quando pecaram, antes, precipitando-os no inferno, os entregou a abismos de trevas, reservando-os para juízo;
5 ā, kīhai i tohu­ngia te ao tawhito, he mea tiaki ia nāna a Noa, te kai­kauwhau i te tika, rātou ko ētahi atu toko­whitu, i tāna kawe­nga mai i te wai­puke ki te ao o te hunga karakia­kore.
5 e não poupou o mundo antigo, mas preservou a Noé, pregador da justiça, e mais sete pessoas, quando fez vir o dilúvio sobre o mundo de ímpios;
6 Ā, meinga ana ngā pā, a Horoma, a Komora, kia punga­rehu rawa, ko tāna whaka­tau­nga hē he huri­hanga, waiho iho hei tohu ki te hunga e noho karakia­kore i ngā wā i muri.
6 e, reduzindo a cinzas as cidades de Sodoma e Gomorra, ordenou-as à ruína completa, tendo-as posto como exemplo a quantos venham a viver impiamente;
7 Ko Rota ia, ko te tangata tika, whaka­ora­ngia ake e ia, i a ia e whaka­pōuri­tia ana e ngā rite­nga whaka­riha­riha a te hunga kino;
7 e livrou o justo Ló, afligido pelo procedimento libertino daqueles insubordinados
8 i taua tangata tika e noho ana i roto i a rātou, mamae ana tōna ngākau tika i ā rātou mahi kino, i tāna i kite ai, i tāna i rongo ai i tēnei rā, i tēnei rā.
8 (porque este justo, pelo que via e ouvia quando habitava entre eles, atormentava a sua alma justa, cada dia, por causa das obras iníquas daqueles),
9 Mātau tonu te Ariki ki te whaka­ora i te hunga kara­kia i roto i te whaka­mā­tautau­ranga, kia waiho ko te hunga hē mō ā te rā whaka­wā whiu ai.
9 é porque o Senhor sabe livrar da provação os piedosos e reservar, sob castigo, os injustos para o Dia de Juízo,
10 Terā rawa ia tāna mō te hunga e whai ana i tā te kiko­kiko, e haere ana i runga i te hia­hia poke, e whaka­hāwea ana ki te ranga­tira­tanga.
10 especialmente aqueles que, seguindo a carne, andam em imundas paixões e menosprezam qualquer governo. Atrevidos, arrogantes, não temem difamar autoridades superiores,
11 Tēnā ko ngā ana­hera, ahakoa nui ake tō rātou kaha, tō rātou mana, kāhore e puaki i a rātou he kupu whaka­toi mō ērā i te aro­aro o te Atua ina whaka­wā.
11 ao passo que anjos, embora maiores em força e poder, não proferem contra elas juízo infamante na presença do Senhor.
12 Ko ērā hoki, rite tonu rātou ki te kararehe kāhore nei he whaka­aro, he mea māori anake, i hangā nei hei hopu­kanga, hei whaka­ngaro­manga. Kōrero kino ana rātou ki ngā mea kāhore nei e mōhio­tia e rātou; ā, ka ngaro i runga i tā rātou tikanga whaka­mate;
12 Esses, todavia, como brutos irracionais, naturalmente feitos para presa e destruição, falando mal daquilo em que são ignorantes, na sua destruição também hão de ser destruídos,
13 ka whi­whi ki te utu o te hē. He tangata e āhua­reka ana ki te kakai awa­tea, he ira rātou, he makenu, e ruku ana ki ā rātou hākari ngahau i a rātou e hākari tahi ana me koutou.
13 recebendo injustiça por salário da injustiça que praticam. Considerando como prazer a sua luxúria carnal em pleno dia, quais nódoas e deformidades, eles se regalam nas suas próprias mistificações, enquanto banqueteiam junto convosco;
14 Ko ō rātou kanohi kī tonu i te pūremu, kāhore hoki e mutu tō rātou hara; e poaina ana e rātou ngā hine­ngaro kāhore i ū. He ngākau tō rātou kua oti te whaka­mahi ki te apo. He tama­riki kua oti te kanga.
14 tendo os olhos cheios de adultério e insaciáveis no pecado, engodando almas inconstantes, tendo coração exercitado na avareza, filhos malditos;
15 Mahue ake i a rātou te ara tika, kotiti kē ana rātou, whai tonu ana i te ara o Paraama tama a Peoro, i whaka­pai nei ki te utu o te hē;
15 abandonando o reto caminho, se extraviaram, seguindo pelo caminho de Balaão, filho de Beor, que amou o prêmio da injustiça
16 otirā, i rīria anō ia mō tōna hē. I kōrero te kararehe reo­kore, nō te tangata te reo, pēhia ana e ia te wai­rangi o te poro­piti.
16 (recebeu, porém, castigo da sua transgressão, a saber, um mudo animal de carga, falando com voz humana, refreou a insensatez do profeta).
17 He puna waikore ēnei tāngata, he kapua e ākina ana e te tūpuhi; pōuri kere­kere te wāhi kua rite mō rātou mō ake tonu atu.
17 Esses tais são como fonte sem água, como névoas impelidas por temporal. Para eles está reservada a negridão das trevas;
18 E kōrero ana i ngā kōrero tetere rawa, he mea teka noa, ka poaina e rātou ki ngā hia­hia o te kiko­kiko, ki ngā hia­hia tai­kaha, te hunga e mawhiti mai ana i ērā e noho rā i roto i te hē.
18 porquanto, proferindo palavras jactanciosas de vaidade, engodam com paixões carnais, por suas libertinagens, aqueles que estavam prestes a fugir dos que andam no erro,
19 He here­kore tā rātou e whaka­ari nei ki a rātou, heoi, he pono­nga rātou nā te pirau; ki te taea hoki te tangata e te hoa­riri, hei pono­nga ia māna.
19 prometendo-lhes liberdade, quando eles mesmos são escravos da corrupção, pois aquele que é vencido fica escravo do vencedor.
20 Ka mawhiti mai nei rātou i ngā poke o te ao, i a rātou ka mātau nei ki te Ariki, arā ki te Kai­whaka­ora, ki a Īhu Karaiti, nā, ki te rorea rātou, ki te hinga rawa i aua mea, kino noa atu tō rātou whaka­mutu­nga i te tīma­tanga.
20 Portanto, se, depois de terem escapado das contaminações do mundo mediante o conhecimento do Senhor e Salvador Jesus Cristo, se deixam enredar de novo e são vencidos, tornou-se o seu último estado pior que o primeiro.
21 He pai kē mō rātou me i kore e mātau ki te ara o te tika, i te mātau, ā, hei muri ka tahuri kē atu i te ture tapu kua tukua nei ki a rātou.
21 Pois melhor lhes fora nunca tivessem conhecido o caminho da justiça do que, após conhecê-lo, volverem para trás, apartando-se do santo mandamento que lhes fora dado.
22 Heoi, te tuku­nga iho ki a rātou rite tonu ki tā te whaka­tau­ki pono, “Kua hoki te kurī ki tōna ruaki” me “Te poaka i horoi rā, kua oke­oke anō i te paru.”
22 Com eles aconteceu o que diz certo adágio verdadeiro: O cão voltou ao seu próprio vômito; e: A porca lavada voltou a revolver-se no lamaçal.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.