2 Coríntios 7

mri (MRI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nā, i a tātou ka whi­whi nei ki ēnei kupu whaka­ari, e ōku hoa aroha, tahuri tātou ki te horoi atu i a tātou i ngā mea poke katoa o te kiko­kiko, o te wairua, me te whai anō ki te tino tapu i runga i te wehi ki te Atua.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo que contamina o corpo ou o espírito, tornando-nos cada vez mais santos porque tememos a Deus.
2 Manako mai ki a mātou; kāhore ā mātou whaka­haere hē ki tētahi, kāhore mātou i kukume i tētahi ki te kino, kāhore ā mātou whaka­pati i ngā taonga a tētahi.
2 Peço-lhes que abram o coração para nós. Não prejudicamos ninguém, nem desencaminhamos ninguém, nem nos aproveitamos de ninguém.
3 Ehara tāku kupu nei i te mea hei whaka­tau hē ki a koutou. Kua mea atu nā hoki ahau, kei ō mātou ngākau koutou mō te mate tahi, mō te ora tahi.
3 Não digo isso para condená-los. Já lhes disse que vocês estão em nosso coração. Estamos juntos, seja para morrer, seja para viver.
4 Nui atu tōku māia ki te kōrero ki a koutou, nui atu tōku whaka­mana­mana mō koutou; kī tonu ahau i te whaka­mārie, hira ake tōku koa i ō mātou mate­nga katoa.
4 Tenho muita confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Vocês têm me encorajado grandemente e me proporcionado alegria, apesar de todas as nossas aflições.
5 I tō mātou taenga mai hoki ki Makeronia, kīhai i whai oki­oki­nga tō mātou kiko­kiko, heoi, mate ana mātou i ngā taha katoa; i waho ko ngā whawhai, i roto ko ngā mataku.
5 Quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso. Enfrentamos conflitos de todos os lados, com batalhas externas e temores internos.
6 Otirā, nā te kai­whaka­mārie o te hunga e whaka­iti­tia ana, arā nā te Atua, nāna mātou i whaka­mārie, i a Taituha ka tae mai nei;
6 Mas Deus, que conforta os desanimados, nos encorajou com a chegada de Tito.
7 ehara i te mea nā tōna taenga mai anake, engari, nā te whaka­mārie­tanga anō hoki i whaka­mārie­tia ai ia e koutou, i tāna kōrero­tanga mai ki a mātou i tō koutou hia­hia nui, i tō koutou tangi, i tō koutou ngākau nui ki ahau; ā, ka koa rawa ahau.
7 Sua presença foi uma alegria, como também o foi a notícia que ele nos trouxe do encorajamento que recebeu de vocês. Quando ele nos contou quanto desejam me ver, quanto lamentam o que aconteceu e quão dedicados são a mim, fiquei muito feliz!
8 Ahakoa hoki i whaka­pōuri­tia koutou e ahau ki tāku puka­puka, kāhore ahau i te mea e hē ana ahau, ahakoa i mahara pērā i mua rā. Kua kite nei hoki ahau nā taua puka­puka koutou i mea kia pōuri, arā, pōuri poto­poto nei.
8 Não me arrependo de ter enviado aquela carta severa, embora a princípio tenha lamentado a dor que ela lhes causou, ainda que por algum tempo.
9 E hari ana tēnei ahau, ehara i te mea mō te whaka­pōuri­tanga i a koutou, engari, nō te mea i whaka­pōuri­tia koutou ā rīpe­netā iho. Ko tō koutou pōuri hoki nō tā te Atua, e kore noa iho ai koutou e whai hē i a mātou.
9 Agora, porém, alegro-me por tê-la enviado, não pela tristeza que causou, mas porque a dor os levou ao arrependimento. Foi o tipo de tristeza que Deus espera de seu povo, portanto não lhes causamos mal algum.
10 E meinga ana hoki e tā te Atua pōuri he rīpe­netā e ora ai, he rīpe­netā kāhore ōna haku; ko tā te pōuri ia o te ao e mahi ai he mate.
10 Porque a tristeza que é da vontade de Deus conduz ao arrependimento e resulta em salvação. Não é uma tristeza que causa remorso. Mas a tristeza do mundo resulta em morte.
11 Ti­tiro hoki, ko taua mea nei anō, ko tā te Atua whaka­pōuri­tanga i a koutou, nā, tāna mahi­nga nui i roto i a koutou, āe rā, ngā kupu whaka­tika­tika i a koutou, te riri, te wehi, te hia­hia, te ngākau nui, te whaka­pā riri! I ngā mea katoa kua whaka­kite nui koutou, kāhore ō koutou hara i tēnei mea.
11 Vejam o que a tristeza que vem de Deus produziu em vocês! Trouxe dedicação, defesa de suas ações, indignação, temor, desejo de me ver, zelo e prontidão em punir a injustiça. Vocês mostraram que fizeram todo o necessário para corrigir a situação.
12 Nō reira, ahakoa i tuhi­tuhi ahau ki a koutou, kāhore ahau i tuhi­tuhi atu mō te tangata nāna te hē, mō te tangata rānei ki a ia nei te hē, engari, kia whaka­kitea ai ki a koutou i te aro­aro o te Atua te nui o tō koutou mata­po­pore ki a mātou.
12 Portanto, não lhes escrevi para falar de quem havia errado e de quem havia sido prejudicado, mas para que, diante de Deus, pudessem ver por si mesmos como são dedicados a nós.
13 Koia mātou i whai mārie­tanga ai.
13 Fomos grandemente encorajados por isso. Além de nos sentirmos encorajados, ficamos particularmente contentes de ver Tito alegre porque todos vocês o receberam bem e o tranquilizaram.
14 Me­he­mea hoki ahau i whaka­mana­mana ki a ia ki tētahi mea a koutou, kāhore ahau i meinga kia whaka­mā; nō te mea i kōrero­tia e mātou ngā mea katoa ki a koutou i runga i te pono, wai­hoki ko tō mātou whaka­mana­mana, i meinga nei e ahau i te aro­aro o Taituha, kua kitea he pono.
14 Eu tinha dito a ele quanto me orgulhava de vocês, e vocês não me decepcionaram. Sempre lhes disse a verdade, e ficou provado que eu tinha razão ao elogiá-los!
15 Ā, hira ake anō hoki tōna ngākau aroha ki a koutou, i a ia e mahara ana ki te ngohe­ngohe o koutou katoa, ki te wehi me te wiri i manako ai koutou ki a ia.
15 Ele os estima ainda mais quando se lembra de como todos vocês lhe obedeceram e o receberam bem, com temor e profundo respeito.
16 E hari ana ahau, nō te mea ka mārama tōku whaka­aro ki a koutou ngā mea katoa.
16 Fico muito feliz por poder ter plena confiança em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.