2 Coríntios 1

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nā Paora, i pai­ngia e te Atua hei āpō­toro mā Īhu Karaiti, nā te teina hoki, nā Tīmoti –
1 Paulo, apóstolo de Cristo Jesus pela vontade de Deus, e o irmão Timóteo, à igreja de Deus que está em Corinto, juntamente com todos os santos de toda a Acaia:
2 Kia tau ki a koutou te aroha noa me te rangi­mārie, he mea nā te Atua, nā tō tātou Matua, nā te Ariki hoki, nā Īhu Karaiti.
2 A vocês, graça e paz da parte de Deus nosso Pai e do Senhor Jesus Cristo.
3 Kia whaka­pai­ngia te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, te Matua o ngā mahi tohu, te Atua o te whaka­mārie katoa;
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai das misericórdias e Deus de toda consolação,
4 ko ia hoki te kai­whaka­mārie i a mātou i ō mātou pāwera­tanga katoa, e taea ai e mātou te whaka­mārie te hunga e pēhia ana e te aha, e te aha, mā te whaka­mārie e whaka­mārie nei te Atua i a mātou.
4 que nos consola em todas as nossas tribulações, para que, com a consolação que recebemos de Deus, possamos consolar os que estão passando por tribulações.
5 I te mea kei te hira tonu ngā mamae o te Karaiti i roto i a mātou, kei te pērā anō te hira o tō mātou whaka­mārie­tanga i roto i a te Karaiti.
5 Pois assim como os sofrimentos de Cristo transbordam sobre nós, também por meio de Cristo transborda a nossa consolação.
6 Nā, ahakoa tūkino­tia mātou, he mea tēnā kia whaka­mārie­tia ai, kia whaka­ora­ngia ai koutou; ahakoa rānei whaka­mārie­tia mātou, he mea tēnā kia whaka­mārie­tia ai koutou, koia tēnā e mahi nā, i a koutou ka whaka­ririka kau nā ki aua mamae e mamae nei hoki mātou.
6 Se somos atribulados, é para consolação e salvação de vocês; se somos consolados, é para consolação de vocês, a qual lhes dá paciência para suportarem os mesmos sofrimentos que nós estamos padecendo.
7 E ū ana hoki tō mātou whaka­aro ki a koutou, i te mōhio iho, ka uru nā koutou ki ngā mamae, ka uru anō hoki koutou ki te whaka­mārie­tanga.
7 E a nossa esperança em relação a vocês está firme, porque sabemos que, da mesma forma como vocês participam dos nossos sofrimentos, participam também da nossa consolação.
8 Kāhore hoki mātou e pai kia ngaro i a koutou, e ōku tēina, te pāwera­tanga i tūpono ki a mātou i Āhia, te tino tai­maha o te pē­hanga i a mātou, nuku noa atu i tō mātou kaha, nā poro­poro­aki ana mātou ki te ora.
8 Irmãos, não queremos que vocês desconheçam as tribulações que sofremos na província da Ásia, as quais foram muito além da nossa capacidade de suportar, a ponto de perdermos a esperança da própria vida.
9 Āe, i roto anō i a mātou te kupu mō te mate, kia kaua ō mātou whaka­aro e ū ki a mātou anō, engari ki te Atua, ki te kai­whaka­ara i te hunga mate.
9 De fato, já tínhamos sobre nós a sentença de morte, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus, que ressuscita os mortos.
10 Nāna mātou i whaka­ora i taua mate nui, ā, e whaka­ora anō ia. E ū ana ō mātou whaka­aro ki a ia, tērā ia e whaka­ora tonu i a mātou;
10 Ele nos livrou e continuará nos livrando de tal perigo de morte. Nele temos colocado a nossa esperança de que continuará a livrar-nos,
11 me koutou hoki ka āwhina tahi nā, ki tā koutou īnoi mō mātou; kia whaka­whetai te toko­maha mō mātou, mō te aroha noa nā te toko­maha i hōmai ki a mātou.
11 enquanto vocês nos ajudam com as suas orações. Assim muitos darão graças por nossa causa, pelo favor a nós concedido em resposta às orações de muitos.
12 Ko tā mātou whaka­mana­mana hoki ko tēnei, ko te whaka­ae­tanga ake o tō mātou hine­ngaro, kei runga i te tapu, i te tapa­tahi o te Atua, ehara i te mea kei runga i tō te kiko­kiko mōhio, engari i tō te Atua aroha noa, tā mātou whaka­haere i te ao, ki a koutou rawa anō ia.
12 Este é o nosso orgulho: A nossa consciência dá testemunho de que nos temos conduzido no mundo, especialmente em nosso relacionamento com vocês, com santidade e sinceridade provenientes de Deus, não de acordo com a sabedoria do mundo, mas de acordo com a graça de Deus.
13 Ehara hoki tā mātou e tuhi­tuhi atu nei ki a koutou i te mea kē i tā koutou e kōrero nā i te puka­puka, e whaka­ae nā; ā, e ū ana tōku whaka­aro, e whaka­ae koutou taea noatia te mutu­nga;
13 Pois nada lhes escrevemos que vocês não sejam capazes de ler ou entender. E espero que,
14 me koutou anō i whaka­ae mai nā ko tētahi wāhi ki a mātou, ko mātou tā koutou e whaka­mana­mana ai, pērā hoki me koutou, ko koutou tā mātou e whaka­mana­mana ai i te rā o tō tātou Ariki, o Īhu.
14 assim como vocês nos entenderam em parte, venham a entender plenamente que podem orgulhar-se de nós, assim como nos orgulharemos de vocês no dia do Senhor Jesus.
15 Nā, i tōku whaka­pono ki tēnei, i mea ahau kia haere atu i mua rā ki a koutou, kia rua ai painga ki a koutou;
15 Confiando nisso, e para que vocês fossem duplamente beneficiados, planejava primeiro visitá-los
16 kia tika atu mā koutou nā ki Makeronia, ā, kia hoki mai i Makeronia ki a koutou, ā, mā koutou e whaka­tika atu tāku haere ki Hūria.
16 em minha ida à Macedônia e voltar a vocês vindo de lá, para que me ajudassem em minha viagem para a Judéia.
17 Nā, i ahau ka whaka­aro i tēnei, i hanga noa iho rānei tōku ngākau? He whaka­aro rānei nō te kiko­kiko ōku whaka­aro e mea ai ahau, “Āe, āe, kāhore, kāhore?”
17 Quando planejei isso, será que o fiz levianamente? Ou será que faço meus planos de modo mundano, dizendo ao mesmo tempo "sim" e "não"?
18 Otirā, i te mea he pono te Atua, ehara tā mātou kupu ki a koutou i te “Āe,” i te “Kāhore.”
18 Todavia, como Deus é fiel, nossa mensagem a vocês não é "sim" e "não",
19 Ko te Tama hoki a te Atua, ko Īhu Karaiti, i kauwhau­tia rā e mātou i roto i a koutou, arā e ahau, e Hirawanu, e Tīmoti, ehara i te “Āe,” i te “Kāhore” rānei, engari he “Āe” i roto i a ia.
19 pois o Filho de Deus, Jesus Cristo, pregado entre vocês por mim e também por Silvano e Timóteo, não foi "sim" e "não", mas nele sempre houve "sim";
20 Pēwhea ake hoki te maha o ngā kupu hōmai a te Atua, kei roto tonu i a ia te “Āe”; ā, mā roto mai hoki i a ia te “Āmine,” hei korōria mō te Atua i roto i a tātou.
20 pois quantas forem as promessas feitas por Deus, tantas têm em Cristo o "sim". Por isso, por meio dele, o "Amém" é pronunciado por nós para a glória de Deus.
21 Nā, ko te kai­whakaū i a mātou me koutou i roto i a te Karaiti, ko te kai­whaka­wahi i a tātou, ko te Atua;
21 Ora, é Deus que faz que nós e vocês permaneçamos firmes em Cristo. Ele nos ungiu,
22 nāna tātou i hīri, nāna hoki i hōmai te wāhi tua­tahi, arā te Wairua ki roto ki ō tātou ngākau.
22 nos selou como sua propriedade e pôs o seu Espírito em nossos corações como garantia do que está por vir.
23 Nā, ka karanga ahau ki te Atua hei kai­titiro mō tōku wairua, he tohu nāku i a koutou tē haere wawe atu ai ahau ki Koriniti.
23 Invoco a Deus como testemunha de que foi a fim de poupá-los que não voltei a Corinto.
24 Ehara i te mea hei ranga­tira mātou mō tō koutou whaka­pono, engari hei hoa mahi mātou i te hari mō koutou; nā te whaka­pono hoki koutou i tū ai.
24 Não que tenhamos domínio sobre a sua fé, mas cooperamos com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que vocês permanecem firmes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.