2 Coríntios 1

mri (MRI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nā Paora, i pai­ngia e te Atua hei āpō­toro mā Īhu Karaiti, nā te teina hoki, nā Tīmoti –
1 Paulo, um apóstolo de Jesus Cristo pela vontade de Deus, e Timóteo nosso irmão, à igreja de Deus, que está em Corinto, com todos os santos que estão em toda a Acaia:
2 Kia tau ki a koutou te aroha noa me te rangi­mārie, he mea nā te Atua, nā tō tātou Matua, nā te Ariki hoki, nā Īhu Karaiti.
2 Graça seja convosco, e a paz de Deus nosso Pai, e do Senhor Jesus Cristo.
3 Kia whaka­pai­ngia te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu Karaiti, te Matua o ngā mahi tohu, te Atua o te whaka­mārie katoa;
3 Bendito seja o Deus e Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, o Pai das misericórdias, e o Deus de toda consolação;
4 ko ia hoki te kai­whaka­mārie i a mātou i ō mātou pāwera­tanga katoa, e taea ai e mātou te whaka­mārie te hunga e pēhia ana e te aha, e te aha, mā te whaka­mārie e whaka­mārie nei te Atua i a mātou.
4 que nos conforta em toda a nossa tribulação, para que também possamos confortar os que estiverem em alguma tribulação, por meio do consolo com o qual nós mesmos somos confortados por Deus.
5 I te mea kei te hira tonu ngā mamae o te Karaiti i roto i a mātou, kei te pērā anō te hira o tō mātou whaka­mārie­tanga i roto i a te Karaiti.
5 Porque como os sofrimentos de Cristo são abundantes em nós, assim também a nossa consolação é abundante por meio de Cristo.
6 Nā, ahakoa tūkino­tia mātou, he mea tēnā kia whaka­mārie­tia ai, kia whaka­ora­ngia ai koutou; ahakoa rānei whaka­mārie­tia mātou, he mea tēnā kia whaka­mārie­tia ai koutou, koia tēnā e mahi nā, i a koutou ka whaka­ririka kau nā ki aua mamae e mamae nei hoki mātou.
6 E se somos afligidos, é para vossa consolação e salvação; que é eficaz na perseverança dos mesmos sofrimentos que nós também sofremos; ou se somos confortados, é para vossa consolação e salvação.
7 E ū ana hoki tō mātou whaka­aro ki a koutou, i te mōhio iho, ka uru nā koutou ki ngā mamae, ka uru anō hoki koutou ki te whaka­mārie­tanga.
7 E a nossa esperança acerca de vós é firme, sabendo que assim como sois participantes dos sofrimentos, assim também o sereis da consolação.
8 Kāhore hoki mātou e pai kia ngaro i a koutou, e ōku tēina, te pāwera­tanga i tūpono ki a mātou i Āhia, te tino tai­maha o te pē­hanga i a mātou, nuku noa atu i tō mātou kaha, nā poro­poro­aki ana mātou ki te ora.
8 Porque nós não queremos, irmãos, que ignoreis a dificuldade que nos sobreveio na Ásia, que fomos oprimidos excessivamente, acima das nossas forças, de tal modo que nos desesperamos até da vida;
9 Āe, i roto anō i a mātou te kupu mō te mate, kia kaua ō mātou whaka­aro e ū ki a mātou anō, engari ki te Atua, ki te kai­whaka­ara i te hunga mate.
9 mas tínhamos a sentença de morte em nós mesmos, para que não confiássemos em nós mesmos, mas em Deus que ressuscita os mortos;
10 Nāna mātou i whaka­ora i taua mate nui, ā, e whaka­ora anō ia. E ū ana ō mātou whaka­aro ki a ia, tērā ia e whaka­ora tonu i a mātou;
10 o qual nos livrou de tão grande morte e livra; em quem confiamos que ainda nos livrará;
11 me koutou hoki ka āwhina tahi nā, ki tā koutou īnoi mō mātou; kia whaka­whetai te toko­maha mō mātou, mō te aroha noa nā te toko­maha i hōmai ki a mātou.
11 juntos também ajudando com orações por nós, para que pelo dom a nós concedido, por meio de muitas pessoas, graças sejam dadas por muitos a nosso respeito.
12 Ko tā mātou whaka­mana­mana hoki ko tēnei, ko te whaka­ae­tanga ake o tō mātou hine­ngaro, kei runga i te tapu, i te tapa­tahi o te Atua, ehara i te mea kei runga i tō te kiko­kiko mōhio, engari i tō te Atua aroha noa, tā mātou whaka­haere i te ao, ki a koutou rawa anō ia.
12 Porque o nosso regozijo é este: o testemunho da nossa consciência, de que, com simplicidade e sinceridade piedosa, não com sabedoria carnal, mas pela graça de Deus, tivemos nossa conversação no mundo, e mais abundantemente convosco.
13 Ehara hoki tā mātou e tuhi­tuhi atu nei ki a koutou i te mea kē i tā koutou e kōrero nā i te puka­puka, e whaka­ae nā; ā, e ū ana tōku whaka­aro, e whaka­ae koutou taea noatia te mutu­nga;
13 Porque não vos escrevemos nenhumas outras coisas, senão as que ledes ou reconheceis; e eu confio que vós as reconhecereis até ao fim;
14 me koutou anō i whaka­ae mai nā ko tētahi wāhi ki a mātou, ko mātou tā koutou e whaka­mana­mana ai, pērā hoki me koutou, ko koutou tā mātou e whaka­mana­mana ai i te rā o tō tātou Ariki, o Īhu.
14 como também nos reconhecestes em parte, que somos o vosso regozijo, assim como também vós sois o nosso no dia do Senhor Jesus.
15 Nā, i tōku whaka­pono ki tēnei, i mea ahau kia haere atu i mua rā ki a koutou, kia rua ai painga ki a koutou;
15 E nesta confiança propus anteriormente ir até vós, para que tivésseis um segundo benefício;
16 kia tika atu mā koutou nā ki Makeronia, ā, kia hoki mai i Makeronia ki a koutou, ā, mā koutou e whaka­tika atu tāku haere ki Hūria.
16 e de passar por vós até a Macedônia, e novamente retornar da Macedônia e ir a vós, e ser conduzido por vós no meu caminho em direção à Judeia.
17 Nā, i ahau ka whaka­aro i tēnei, i hanga noa iho rānei tōku ngākau? He whaka­aro rānei nō te kiko­kiko ōku whaka­aro e mea ai ahau, “Āe, āe, kāhore, kāhore?”
17 Quando eu, portanto, deliberei isto, usei de leviandade? Ou o que proponho, o delibero segundo a carne, para que em mim haja sim, sim, e não, não?
18 Otirā, i te mea he pono te Atua, ehara tā mātou kupu ki a koutou i te “Āe,” i te “Kāhore.”
18 Mas como Deus é verdadeiro, a nossa palavra para convosco não foi sim e não.
19 Ko te Tama hoki a te Atua, ko Īhu Karaiti, i kauwhau­tia rā e mātou i roto i a koutou, arā e ahau, e Hirawanu, e Tīmoti, ehara i te “Āe,” i te “Kāhore” rānei, engari he “Āe” i roto i a ia.
19 Porque o Filho de Deus, Jesus Cristo, que foi pregado entre vós por nós, por mim, Silvano e Timóteo, não foi sim e não, mas nele foi sim.
20 Pēwhea ake hoki te maha o ngā kupu hōmai a te Atua, kei roto tonu i a ia te “Āe”; ā, mā roto mai hoki i a ia te “Āmine,” hei korōria mō te Atua i roto i a tātou.
20 Porque todas as promessas de Deus nele são sim, e por ele o Amém, para a glória de Deus por nós.
21 Nā, ko te kai­whakaū i a mātou me koutou i roto i a te Karaiti, ko te kai­whaka­wahi i a tātou, ko te Atua;
21 Ora, aquele que nos estabelece convosco em Cristo, e o que nos ungiu, é Deus;
22 nāna tātou i hīri, nāna hoki i hōmai te wāhi tua­tahi, arā te Wairua ki roto ki ō tātou ngākau.
22 o qual também nos selou, e deu o penhor do Espírito em nossos corações.
23 Nā, ka karanga ahau ki te Atua hei kai­titiro mō tōku wairua, he tohu nāku i a koutou tē haere wawe atu ai ahau ki Koriniti.
23 Além disso, eu invoco a Deus por testemunha sobre a minha alma, de que para vos poupar ainda não fui para Corinto.
24 Ehara i te mea hei ranga­tira mātou mō tō koutou whaka­pono, engari hei hoa mahi mātou i te hari mō koutou; nā te whaka­pono hoki koutou i tū ai.
24 Não que tenhamos domínio sobre a vossa fé, mas somos ajudadores de vossa alegria; porque pela fé estais em pé.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.