2 Coríntios 11

mri (MRI) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ko tāku e hia­hia nei kia āta hanga mai koutou ki ahau, kia iti nei, i ahau e wai­rangi nei. Āe rā, kia āta hanga mai anō ki ahau.
1 Espero que vocês suportem um pouco da minha insensatez. Sim, por favor, sejam pacientes comigo.
2 Nui atu hoki tōku ngākau ki a koutou, he ngākau nō te Atua. Kua oti hoki koutou te taumau e ahau mā te tāne kotahi, kia tāpaea atu ai hei wāhina kore hē ki a te Karaiti.
2 O zelo que tenho por vocês é um zelo que vem de Deus. Eu os prometi a um único marido, Cristo, querendo apresentá-los a ele como uma virgem pura.
3 E wehi ana ia ahau, kei pērā me Iwi i whaka­waia e te tini­hanga o te nākahi, kei kūmea atu ō koutou whaka­aro ki te hē, kei mahue te tapa­tahi o te ngākau ki a te Karaiti.
3 O que receio, e quero evitar, é que assim como a serpente enganou Eva com astúcia, a mente de vocês seja corrompida e se desvie da sua sincera e pura devoção a Cristo.
4 Ki te tae atu hoki te tangata, me te kauwhau i tētahi Īhu e rere kē ana i tā mātou i kauwhau ai, ki te whi­whi rānei koutou i tētahi wairua kē atu i tēnā i whi­whi nā koutou, ki tētahi rongo­pai rānei e rere kē ana i tā koutou i whaka­ae ai, e tika ana koutou kia āta hanga ki a ia.
4 Pois, se alguém lhes vem pregando um Jesus que não é aquele que pregamos, ou se vocês acolhem um espírito diferente do que acolheram ou um evangelho diferente do que aceitaram, vocês o suportam facilmente.
5 Ki ahau hoki kāhore rawa ahau i hoki iho i ngā tino āpō­toro.
5 Todavia, não me julgo nem um pouco inferior a esses "super-apóstolos".
6 Nā, ahakoa tangata ware ahau ki te kōrero, kāhore ia ki te mātau­ranga; heoi i ngā mea katoa kua tino kitea tēnei i roto i a koutou.
6 Eu posso não ser um orador eloqüente; contudo tenho conhecimento. De fato, já manifestamos isso a vocês em todo tipo de situação.
7 I hara oti ahau i ahau i whaka­iti rā i ahau kia kake ai koutou, i kauwhau utu­kore rā i te rongo­pai o te Atua ki a koutou?
7 Será que cometi algum pecado ao humilhar-me a fim de elevá-los, pregando-lhes gratuitamente o evangelho de Deus?
8 I pāhua­tia e ahau ērā atu hāhi, i tango utu ahau i a rātou kia minita ai ahau ki a koutou.
8 Despojei outras igrejas, recebendo delas sustento, a fim de servi-los.
9 Ā, i ahau i a koutou nā, ā, i kore tētahi mea māku, kāhore ahau i tai­maha ki tētahi; nā ngā tēina hoki, i tō rātou haere­nga mai i Makeronia, i whaka­whi­whi ahau ki ngā mea i kore i ahau. I ngā mea katoa hoki i tiaki ahau i ahau kei tai­maha iho ki a koutou; inā, ka tiaki pērā anō ahau i ahau.
9 Quando estive entre vocês e passei por alguma necessidade, não fui um peso para ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram aquilo de que eu necessitava. Fiz tudo para não ser pesado a vocês, e continuarei a agir assim.
10 I te mea kei ahau te pono o te Karaiti, e kore tēnei whaka­mana­mana āku e āraia e tētahi i ngā wāhi o Akāia.
10 Tão certo como a verdade de Cristo está em mim, ninguém na região da Acaia poderá privar-me deste orgulho.
11 Nā te aha? Nā te mea koia kāhore ōku aroha ki a koutou? E mātau ana te Atua.
11 Por quê? Por que não os amo? Deus sabe que os amo!
12 Ko tāku ia e mea nei, e meinga anō e ahau, kia motu­hia atu ai e ahau te take a te hunga e hia­hia ana ki te take; kia kitea ai rātou i runga i tā rātou e whaka­mana­mana nei e rite tahi ana anō ki a mātou nei.
12 E continuarei fazendo o que faço, a fim de não dar oportunidade àqueles que desejam encontrar ocasião de serem considerados iguais a nós nas coisas de que se orgulham.
13 He āpō­toro teka hoki ngā pērā, he kai­mahi i te tini­hanga, e whaka­ahua ana i a rātou kia rite ki ngā āpō­toro a te Karaiti.
13 Pois tais homens são falsos apóstolos, obreiros enganosos, fingindo-se apóstolos de Cristo.
14 Ā, ehara i te mea whaka­mīharo rawa; inā hoki a Hātana, e whaka­ahua kē ana i a ia hei ana­hera mō te mārama,
14 Isto não é de admirar, pois o próprio Satanás se disfarça de anjo de luz.
15 heoi, ehara i te mea nui ki te whaka­ahua kē anō āna minita i a rātou kia rite ki ngā minita o te tika; nā, ko tō rātou whaka­mutu­nga e rite ki ā rātou mahi.
15 Portanto, não é surpresa que os seus servos finjam que são servos da justiça. O fim deles será o que as suas ações merecem.
16 Me kī atu anō e ahau, kaua tētahi e mea he wai­rangi ahau; ā, ahakoa pēnā, heoi tahuri mai ki ahau, ki te wai­rangi, kia whaka­mana­mana ai anō ahau, he mea iti nei.
16 Faço questão de repetir: ninguém me considere insensato. Mas se vocês assim me consideram, recebam-me como receberiam um insensato, a fim de que eu me orgulhe um pouco.
17 Ko tāku e kōrero nei, ehara i te kōrero i runga i tā te Ariki, engari me te mea i runga i te wai­rangi, i tēnei whaka­mana­mana ka kaha nei.
17 Ao ostentar este orgulho, não estou falando segundo o Senhor, mas como insensato.
18 Nā, ka toko­maha nei e whaka­mana­mana i runga i tō te kiko­kiko, ka whaka­mana­mana anō hoki ahau.
18 Visto que muitos estão se vangloriando de modo bem humano, eu também me orgulharei.
19 E pai ana hoki koutou, e āta hanga ana ki te hunga wai­rangi, he hunga whaka­aro hoki koutou.
19 Vocês, por serem tão sábios, suportam de boa vontade os insensatos!
20 Ka āta hanga hoki koutou ki te whaka­tau­reka­reka tētahi i a koutou, ki te pau ā koutou mea i tētahi, ki te tango­hia e ia hei here­here, ki te whaka­kake ia, ki te pāhia­tia e ia tō koutou mata.
20 De fato, vocês suportam até quem os escraviza ou os explora, ou quem se exalta ou lhes fere a face.
21 He kōrero whaka­iti tāku, ānō he ngoi­kore mātou.
21 Para minha vergonha, admito que fomos fracos demais para isso! Naquilo em que todos os outros se atrevem a gloriar-se — falo como insensato — eu também me atrevo.
22 He Hiperu rātou? Ahau anō hoki. Nō Īharaira rātou? Ahau anō hoki. He whānau rātou nā Āperahama? Pērā anō hoki ahau.
22 São eles hebreus? Eu também. São israelitas? Eu também. São descendentes de Abraão? Eu também.
23 He minita rātou nā te Karaiti? He kōrero pōrangi tāku nei, tērā atu anō tōku; hira atu ōku māuiui­tanga, maha noa atu ōku mea­tanga ki roto ki ngā whare here­here, nui noa atu ōku whiu­nga, maha atu ōku mate.
23 São eles servos de Cristo? — estou fora de mim para falar desta forma — eu ainda mais: trabalhei muito mais, fui encarcerado mais vezes, fui açoitado mais severamente e exposto à morte repetidas vezes.
24 E rima ngā wā i whiua ai ahau e ngā Hūrai, e whā tekau pānga o te whiu, hāunga te kotahi.
24 Cinco vezes recebi dos judeus trinta e nove açoites.
25 E toru ōku whiu­nga ki te rākau, kotahi tōku ākinga ki te kōhatu, tua­toru ahau ki te kai­puke pakaru, kotahi ōku pō, kotahi ōku rā i te rire;
25 Três vezes fui golpeado com varas, uma vez apedrejado, três vezes sofri naufrágio, passei uma noite e um dia exposto à fúria do mar.
26 i ngā hāere­ere­nga maha, i ngā oranga noa­tanga i ngā awa, i ngā oranga noa­tanga i ngā kai­pāhua, i ngā oranga noa­tanga i ōku whanau­nga, i ngā oranga noa­tanga i ngā tauiwi, i ngā oranga noa­tanga i te pā, i ngā oranga noa­tanga i te koraha, i ngā oranga noa­tanga i te moana, i ngā oranga noa­tanga i ngā tēina teka.
26 Estive continuamente viajando de uma parte a outra, enfrentei perigos nos rios, perigos de assaltantes, perigos dos meus compatriotas, perigos dos gentios; perigos na cidade, perigos no deserto, perigos no mar, e perigos dos falsos irmãos.
27 Māuiui ana, nge­nge ana, he maha ngā mataara­tanga, ngā mate­kai­tanga, ngā mate­wai­tanga, he maha ngā wā i noho­puku ai, i mātao ai, i kore ai he kākahu.
27 Trabalhei arduamente; muitas vezes fiquei sem dormir, passei fome e sede, e muitas vezes fiquei em jejum; suportei frio e nudez.
28 Hei tāpiri mō ngā mea o waho, ko te mea e pēhi nei i ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ko te mā­nuka­nuka ki ngā hāhi katoa.
28 Além disso, enfrento diariamente uma pressão interior, a saber, a minha preocupação com todas as igrejas.
29 Ko wai te ngoi­kore ana, ā, kāhore ahau e ngoi­kore? Ko wai kua tūtuki te wae­wae, ā, kāhore ahau e pā­wera­wera?
29 Quem está fraco, que eu não me sinta fraco? Quem não se escandaliza, que eu não me queime por dentro?
30 Ki te takoto te tikanga kia whaka­mana­mana ahau, me whaka­mana­mana ahau ki tōku ngoi­kore­tanga.
30 Se devo me orgulhar, que seja nas coisas que mostram a minha fraqueza.
31 E mātau ana te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu, ko ia nei te whaka­pai­ngia ana ake tonu atu, kāhore āku teka.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 I Ramahiku e tiaki­na ana e te kāwana i raro i a Kīngi Areta te pā o ngā tāngata o Ramahiku, he mea kia hopu­kina ai ahau.
32 Em Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas mandou que se vigiasse a cidade para me prender.
33 Heoi, tukua iho ana ahau i roto i te kete, rā te mata­pihi, rā te taiepa kōhatu, ā, mawhiti atu ana i roto i ōna ringa.
33 Mas de uma janela na muralha fui baixado numa cesta e escapei das mãos dele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.