2 Coríntios 11

mri (MRI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ko tāku e hia­hia nei kia āta hanga mai koutou ki ahau, kia iti nei, i ahau e wai­rangi nei. Āe rā, kia āta hanga mai anō ki ahau.
1 Oxalá me suportásseis um pouco na minha insensatez! Sim, suportai-me ainda.
2 Nui atu hoki tōku ngākau ki a koutou, he ngākau nō te Atua. Kua oti hoki koutou te taumau e ahau mā te tāne kotahi, kia tāpaea atu ai hei wāhina kore hē ki a te Karaiti.
2 Porque estou zeloso de vós com zelo de Deus; pois vos desposei com um só Esposo, Cristo, para vos apresentar a ele como virgem pura.
3 E wehi ana ia ahau, kei pērā me Iwi i whaka­waia e te tini­hanga o te nākahi, kei kūmea atu ō koutou whaka­aro ki te hē, kei mahue te tapa­tahi o te ngākau ki a te Karaiti.
3 Mas temo que, assim como a serpente enganou a Eva com a sua astúcia, assim também sejam de alguma sorte corrompidos os vossos entendimentos e se apartem da simplicidade e da pureza que há em Cristo.
4 Ki te tae atu hoki te tangata, me te kauwhau i tētahi Īhu e rere kē ana i tā mātou i kauwhau ai, ki te whi­whi rānei koutou i tētahi wairua kē atu i tēnā i whi­whi nā koutou, ki tētahi rongo­pai rānei e rere kē ana i tā koutou i whaka­ae ai, e tika ana koutou kia āta hanga ki a ia.
4 Porque, se alguém vem e vos prega outro Jesus que nós não temos pregado, ou se recebeis outro espírito que não recebestes, ou outro evangelho que não abraçastes, de boa mente o suportais!
5 Ki ahau hoki kāhore rawa ahau i hoki iho i ngā tino āpō­toro.
5 Ora, julgo que em nada tenho sido inferior aos mais excelentes apóstolos.
6 Nā, ahakoa tangata ware ahau ki te kōrero, kāhore ia ki te mātau­ranga; heoi i ngā mea katoa kua tino kitea tēnei i roto i a koutou.
6 Pois ainda que seja rude na palavra, não o sou contudo na ciência; antes, por todos os modos, isto vos temos demonstrado em tudo.
7 I hara oti ahau i ahau i whaka­iti rā i ahau kia kake ai koutou, i kauwhau utu­kore rā i te rongo­pai o te Atua ki a koutou?
7 Pequei porventura, humilhando-me a mim mesmo, para que vós fôsseis exaltados, porque de graça vos anunciei o evangelho de Deus?
8 I pāhua­tia e ahau ērā atu hāhi, i tango utu ahau i a rātou kia minita ai ahau ki a koutou.
8 Outras igrejas despojei, recebendo delas salário, para vos servir;
9 Ā, i ahau i a koutou nā, ā, i kore tētahi mea māku, kāhore ahau i tai­maha ki tētahi; nā ngā tēina hoki, i tō rātou haere­nga mai i Makeronia, i whaka­whi­whi ahau ki ngā mea i kore i ahau. I ngā mea katoa hoki i tiaki ahau i ahau kei tai­maha iho ki a koutou; inā, ka tiaki pērā anō ahau i ahau.
9 e quando estava presente convosco, e tinha necessidade, a ninguém fui pesado; porque os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram a minha necessidade; e em tudo me guardei, e ainda me guardarei, de vos ser pesado.
10 I te mea kei ahau te pono o te Karaiti, e kore tēnei whaka­mana­mana āku e āraia e tētahi i ngā wāhi o Akāia.
10 Como a verdade de Cristo está em mim, não me será tirada glória nas regiões da Acaia.
11 Nā te aha? Nā te mea koia kāhore ōku aroha ki a koutou? E mātau ana te Atua.
11 Por que? Será porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Ko tāku ia e mea nei, e meinga anō e ahau, kia motu­hia atu ai e ahau te take a te hunga e hia­hia ana ki te take; kia kitea ai rātou i runga i tā rātou e whaka­mana­mana nei e rite tahi ana anō ki a mātou nei.
12 Ora, o que faço e ainda farei, é para cortar ocasião aos que buscam ocasião; a fim de que, naquilo em que se gloriam, sejam achados assim como nós.
13 He āpō­toro teka hoki ngā pērā, he kai­mahi i te tini­hanga, e whaka­ahua ana i a rātou kia rite ki ngā āpō­toro a te Karaiti.
13 Pois os tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, disfarçando-se em apóstolos de Cristo.
14 Ā, ehara i te mea whaka­mīharo rawa; inā hoki a Hātana, e whaka­ahua kē ana i a ia hei ana­hera mō te mārama,
14 E não é de admirar, porquanto o próprio Satanás se disfarça em anjo de luz.
15 heoi, ehara i te mea nui ki te whaka­ahua kē anō āna minita i a rātou kia rite ki ngā minita o te tika; nā, ko tō rātou whaka­mutu­nga e rite ki ā rātou mahi.
15 Não é muito, pois, que também os seus ministros se disfarcem em ministros da justiça; o fim dos quais será conforme as suas obras.
16 Me kī atu anō e ahau, kaua tētahi e mea he wai­rangi ahau; ā, ahakoa pēnā, heoi tahuri mai ki ahau, ki te wai­rangi, kia whaka­mana­mana ai anō ahau, he mea iti nei.
16 Outra vez digo: ninguém me julgue insensato; mas se assim pensais, recebei-me como insensato mesmo, para que eu também me glorie um pouco.
17 Ko tāku e kōrero nei, ehara i te kōrero i runga i tā te Ariki, engari me te mea i runga i te wai­rangi, i tēnei whaka­mana­mana ka kaha nei.
17 O que digo, não o digo segundo o Senhor, mas como por insensatez, nesta confiança de gloriar-me.
18 Nā, ka toko­maha nei e whaka­mana­mana i runga i tō te kiko­kiko, ka whaka­mana­mana anō hoki ahau.
18 Desde que muitos se gloriam segundo a carne, eu também me gloriarei.
19 E pai ana hoki koutou, e āta hanga ana ki te hunga wai­rangi, he hunga whaka­aro hoki koutou.
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Ka āta hanga hoki koutou ki te whaka­tau­reka­reka tētahi i a koutou, ki te pau ā koutou mea i tētahi, ki te tango­hia e ia hei here­here, ki te whaka­kake ia, ki te pāhia­tia e ia tō koutou mata.
20 Pois se alguém vos escraviza, se alguém vos devora, se alguém vos defrauda, se alguém se ensoberbece, se alguém vos fere no rosto, vós o suportais.
21 He kōrero whaka­iti tāku, ānō he ngoi­kore mātou.
21 Falo com vergonha, como se nós fôssemos fracos; mas naquilo em que alguém se faz ousado, com insensatez falo, também eu sou ousado.
22 He Hiperu rātou? Ahau anō hoki. Nō Īharaira rātou? Ahau anō hoki. He whānau rātou nā Āperahama? Pērā anō hoki ahau.
22 São hebreus? também eu; são israelitas? também eu; são descendência de Abraão? também eu;
23 He minita rātou nā te Karaiti? He kōrero pōrangi tāku nei, tērā atu anō tōku; hira atu ōku māuiui­tanga, maha noa atu ōku mea­tanga ki roto ki ngā whare here­here, nui noa atu ōku whiu­nga, maha atu ōku mate.
23 são ministros de Cristo? falo como fora de mim, eu ainda mais; em trabalhos muito mais; em prisões muito mais; em açoites sem medida; em perigo de morte muitas vezes;
24 E rima ngā wā i whiua ai ahau e ngā Hūrai, e whā tekau pānga o te whiu, hāunga te kotahi.
24 dos judeus cinco vezes recebi quarenta açoites menos um.
25 E toru ōku whiu­nga ki te rākau, kotahi tōku ākinga ki te kōhatu, tua­toru ahau ki te kai­puke pakaru, kotahi ōku pō, kotahi ōku rā i te rire;
25 Três vezes fui açoitado com varas, uma vez fui apedrejado, três vezes sofri naufrágio, uma noite e um dia passei no abismo;
26 i ngā hāere­ere­nga maha, i ngā oranga noa­tanga i ngā awa, i ngā oranga noa­tanga i ngā kai­pāhua, i ngā oranga noa­tanga i ōku whanau­nga, i ngā oranga noa­tanga i ngā tauiwi, i ngā oranga noa­tanga i te pā, i ngā oranga noa­tanga i te koraha, i ngā oranga noa­tanga i te moana, i ngā oranga noa­tanga i ngā tēina teka.
26 em viagens muitas vezes, em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos dos da minha raça, em perigos dos gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Māuiui ana, nge­nge ana, he maha ngā mataara­tanga, ngā mate­kai­tanga, ngā mate­wai­tanga, he maha ngā wā i noho­puku ai, i mātao ai, i kore ai he kākahu.
27 em trabalhos e fadiga, em vigílias muitas vezes, em fome e sede, em jejuns muitas vezes, em frio e nudez.
28 Hei tāpiri mō ngā mea o waho, ko te mea e pēhi nei i ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ko te mā­nuka­nuka ki ngā hāhi katoa.
28 Além dessas coisas exteriores, há o que diariamente pesa sobre mim, o cuidado de todas as igrejas.
29 Ko wai te ngoi­kore ana, ā, kāhore ahau e ngoi­kore? Ko wai kua tūtuki te wae­wae, ā, kāhore ahau e pā­wera­wera?
29 Quem enfraquece, que eu também não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu me não abrase?
30 Ki te takoto te tikanga kia whaka­mana­mana ahau, me whaka­mana­mana ahau ki tōku ngoi­kore­tanga.
30 Se é preciso gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 E mātau ana te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu, ko ia nei te whaka­pai­ngia ana ake tonu atu, kāhore āku teka.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 I Ramahiku e tiaki­na ana e te kāwana i raro i a Kīngi Areta te pā o ngā tāngata o Ramahiku, he mea kia hopu­kina ai ahau.
32 Em Damasco, o que governava sob o rei Aretas guardava a cidade dos damascenos, para me prender;
33 Heoi, tukua iho ana ahau i roto i te kete, rā te mata­pihi, rā te taiepa kōhatu, ā, mawhiti atu ana i roto i ōna ringa.
33 mas por uma janela desceram-me num cesto, muralha abaixo; e assim escapei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.