2 Coríntios 11

mri (MRI) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ko tāku e hia­hia nei kia āta hanga mai koutou ki ahau, kia iti nei, i ahau e wai­rangi nei. Āe rā, kia āta hanga mai anō ki ahau.
1 Eu gostaria que vocês me suportassem mesmo quando sou um tanto louco. Por favor, me suportem!
2 Nui atu hoki tōku ngākau ki a koutou, he ngākau nō te Atua. Kua oti hoki koutou te taumau e ahau mā te tāne kotahi, kia tāpaea atu ai hei wāhina kore hē ki a te Karaiti.
2 O mesmo zelo que Deus tem por vocês eu também tenho. Porque vocês são como uma virgem pura que eu prometi dar em casamento somente a um homem, que é Cristo.
3 E wehi ana ia ahau, kei pērā me Iwi i whaka­waia e te tini­hanga o te nākahi, kei kūmea atu ō koutou whaka­aro ki te hē, kei mahue te tapa­tahi o te ngākau ki a te Karaiti.
3 Pois, assim como Eva foi enganada pelas mentiras da cobra, eu tenho medo de que a mente de vocês seja corrompida e vocês abandonem a devoção sincera e pura a Cristo.
4 Ki te tae atu hoki te tangata, me te kauwhau i tētahi Īhu e rere kē ana i tā mātou i kauwhau ai, ki te whi­whi rānei koutou i tētahi wairua kē atu i tēnā i whi­whi nā koutou, ki tētahi rongo­pai rānei e rere kē ana i tā koutou i whaka­ae ai, e tika ana koutou kia āta hanga ki a ia.
4 Porque vocês suportam com alegria qualquer um que chega e anuncia um Jesus diferente daquele que nós anunciamos. E aceitam um espírito e um evangelho completamente diferentes do Espírito de Deus e do evangelho que receberam de nós.
5 Ki ahau hoki kāhore rawa ahau i hoki iho i ngā tino āpō­toro.
5 Eu não acho que tenho menos valor do que esses tais “superapóstolos”!
6 Nā, ahakoa tangata ware ahau ki te kōrero, kāhore ia ki te mātau­ranga; heoi i ngā mea katoa kua tino kitea tēnei i roto i a koutou.
6 Talvez eu seja um principiante no falar, mas no conhecimento não sou. Sempre e em todas as situações temos dado provas disso a vocês.
7 I hara oti ahau i ahau i whaka­iti rā i ahau kia kake ai koutou, i kauwhau utu­kore rā i te rongo­pai o te Atua ki a koutou?
7 Quando anunciei a vocês a boa notícia de Deus, fiz isso completamente de graça. Eu me humilhei para engrandecer vocês. Será que houve algum mal nisso?
8 I pāhua­tia e ahau ērā atu hāhi, i tango utu ahau i a rātou kia minita ai ahau ki a koutou.
8 Enquanto estive trabalhando entre vocês, fui pago por outras igrejas. Por assim dizer, eu estava roubando delas para ajudar vocês.
9 Ā, i ahau i a koutou nā, ā, i kore tētahi mea māku, kāhore ahau i tai­maha ki tētahi; nā ngā tēina hoki, i tō rātou haere­nga mai i Makeronia, i whaka­whi­whi ahau ki ngā mea i kore i ahau. I ngā mea katoa hoki i tiaki ahau i ahau kei tai­maha iho ki a koutou; inā, ka tiaki pērā anō ahau i ahau.
9 E, durante o tempo em que estive com vocês, quando precisava de alguma coisa, não incomodava ninguém; pois os irmãos que vieram da Macedônia me trouxeram tudo o que eu precisava. O que aconteceu no passado e acontecerá no futuro é isto: eu nunca exigirei que vocês me ajudem.
10 I te mea kei ahau te pono o te Karaiti, e kore tēnei whaka­mana­mana āku e āraia e tētahi i ngā wāhi o Akāia.
10 Pela verdade de Cristo, a qual está em mim, eu garanto que ninguém, em nenhum lugar da Acaia, tirará de mim este orgulho de anunciar o evangelho sem cobrar nada.
11 Nā te aha? Nā te mea koia kāhore ōku aroha ki a koutou? E mātau ana te Atua.
11 Por que estou dizendo isso? Será que é porque não amo vocês? Deus sabe que os amo!
12 Ko tāku ia e mea nei, e meinga anō e ahau, kia motu­hia atu ai e ahau te take a te hunga e hia­hia ana ki te take; kia kitea ai rātou i runga i tā rātou e whaka­mana­mana nei e rite tahi ana anō ki a mātou nei.
12 O que estou fazendo agora vou continuar a fazer a fim de evitar que aqueles tais “ apóstolos ” tenham motivo para se gabar e dizer que fazem um trabalho igual ao nosso.
13 He āpō­toro teka hoki ngā pērā, he kai­mahi i te tini­hanga, e whaka­ahua ana i a rātou kia rite ki ngā āpō­toro a te Karaiti.
13 Aqueles homens são apóstolos falsos e não verdadeiros. Eles mentem a respeito dos seus trabalhos e se disfarçam, apresentando-se como verdadeiros apóstolos de Cristo.
14 Ā, ehara i te mea whaka­mīharo rawa; inā hoki a Hātana, e whaka­ahua kē ana i a ia hei ana­hera mō te mārama,
14 E isso não é de admirar, pois até Satanás pode se disfarçar e ficar parecendo um anjo de luz.
15 heoi, ehara i te mea nui ki te whaka­ahua kē anō āna minita i a rātou kia rite ki ngā minita o te tika; nā, ko tō rātou whaka­mutu­nga e rite ki ā rātou mahi.
15 Portanto, não é nada demais que os servidores dele se disfarcem, apresentando-se como pessoas que fazem o bem. Mas no fim eles receberão exatamente o que as suas ações merecem.
16 Me kī atu anō e ahau, kaua tētahi e mea he wai­rangi ahau; ā, ahakoa pēnā, heoi tahuri mai ki ahau, ki te wai­rangi, kia whaka­mana­mana ai anō ahau, he mea iti nei.
16 Repito: ninguém deve pensar que eu estou louco. Mas, se vocês pensam isso, então me recebam como louco para que assim eu tenha alguma pequena coisa de que me gabar.
17 Ko tāku e kōrero nei, ehara i te kōrero i runga i tā te Ariki, engari me te mea i runga i te wai­rangi, i tēnei whaka­mana­mana ka kaha nei.
17 De fato, o que estou dizendo agora não é o que o Senhor me mandou dizer. Quanto a eu me gabar, estou realmente falando como louco.
18 Nā, ka toko­maha nei e whaka­mana­mana i runga i tō te kiko­kiko, ka whaka­mana­mana anō hoki ahau.
18 Já que existem tantas pessoas que se gabam por motivos apenas humanos, eu também vou me gabar de mim mesmo.
19 E pai ana hoki koutou, e āta hanga ana ki te hunga wai­rangi, he hunga whaka­aro hoki koutou.
19 Vocês são tão sábios e suportam de boa vontade os loucos.
20 Ka āta hanga hoki koutou ki te whaka­tau­reka­reka tētahi i a koutou, ki te pau ā koutou mea i tētahi, ki te tango­hia e ia hei here­here, ki te whaka­kake ia, ki te pāhia­tia e ia tō koutou mata.
20 Toleram os que mandam em vocês e exploram vocês; toleram os que os enganam, os que os tratam com desprezo e os que lhes dão bofetadas.
21 He kōrero whaka­iti tāku, ānō he ngoi­kore mātou.
21 Tenho até vergonha de confessar que nós fomos tímidos demais e não fomos capazes de fazer coisas como essas. Mas, se os outros se atrevem a se gabar de alguma coisa, eu também vou me atrever, embora isso seja uma loucura.
22 He Hiperu rātou? Ahau anō hoki. Nō Īharaira rātou? Ahau anō hoki. He whānau rātou nā Āperahama? Pērā anō hoki ahau.
22 Eles são hebreus? Eu também sou. Eles são israelitas? Eu também sou. Eles são descendentes de Abraão? Eu também sou.
23 He minita rātou nā te Karaiti? He kōrero pōrangi tāku nei, tērā atu anō tōku; hira atu ōku māuiui­tanga, maha noa atu ōku mea­tanga ki roto ki ngā whare here­here, nui noa atu ōku whiu­nga, maha atu ōku mate.
23 Eles são servos de Cristo? Mas eu sou um servo melhor do que eles, embora, ao dizer isso, eu esteja falando como se fosse louco. Pois eu tenho trabalhado mais do que eles e tenho estado mais vezes na cadeia. Tenho sido chicoteado muito mais do que eles e muitas vezes estive em perigo de morte.
24 E rima ngā wā i whiua ai ahau e ngā Hūrai, e whā tekau pānga o te whiu, hāunga te kotahi.
24 Em cinco ocasiões os judeus me deram trinta e nove chicotadas .
25 E toru ōku whiu­nga ki te rākau, kotahi tōku ākinga ki te kōhatu, tua­toru ahau ki te kai­puke pakaru, kotahi ōku pō, kotahi ōku rā i te rire;
25 Três vezes os romanos me bateram com porretes, e uma vez fui apedrejado. Três vezes o navio em que eu estava viajando afundou, e numa dessas vezes passei vinte e quatro horas boiando no mar.
26 i ngā hāere­ere­nga maha, i ngā oranga noa­tanga i ngā awa, i ngā oranga noa­tanga i ngā kai­pāhua, i ngā oranga noa­tanga i ōku whanau­nga, i ngā oranga noa­tanga i ngā tauiwi, i ngā oranga noa­tanga i te pā, i ngā oranga noa­tanga i te koraha, i ngā oranga noa­tanga i te moana, i ngā oranga noa­tanga i ngā tēina teka.
26 Nas muitas viagens que fiz, tenho estado em perigos de inundações e de ladrões; em perigos causados pelos meus patrícios, os judeus, e também pelos não judeus. Tenho estado no meio de perigos nas cidades, nos desertos e em alto-mar; e também em perigos causados por falsos irmãos.
27 Māuiui ana, nge­nge ana, he maha ngā mataara­tanga, ngā mate­kai­tanga, ngā mate­wai­tanga, he maha ngā wā i noho­puku ai, i mātao ai, i kore ai he kākahu.
27 Tenho tido trabalhos e canseiras. Muitas vezes tenho ficado sem dormir. Tenho passado fome e sede; têm me faltado casa, comida e roupas.
28 Hei tāpiri mō ngā mea o waho, ko te mea e pēhi nei i ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ko te mā­nuka­nuka ki ngā hāhi katoa.
28 Além dessas e de outras coisas, ainda pesa diariamente sobre mim a preocupação que tenho por todas as igrejas.
29 Ko wai te ngoi­kore ana, ā, kāhore ahau e ngoi­kore? Ko wai kua tūtuki te wae­wae, ā, kāhore ahau e pā­wera­wera?
29 Quando alguém está fraco, eu também me sinto fraco; e, quando alguém cai em pecado, eu fico muito aflito.
30 Ki te takoto te tikanga kia whaka­mana­mana ahau, me whaka­mana­mana ahau ki tōku ngoi­kore­tanga.
30 Se existe motivo para eu me gabar, então vou me gabar das coisas que mostram a minha fraqueza.
31 E mātau ana te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu, ko ia nei te whaka­pai­ngia ana ake tonu atu, kāhore āku teka.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, o Deus que é bendito para sempre, sabe que não estou mentindo.
32 I Ramahiku e tiaki­na ana e te kāwana i raro i a Kīngi Areta te pā o ngā tāngata o Ramahiku, he mea kia hopu­kina ai ahau.
32 Quando estive na cidade de Damasco, o governador nomeado pelo rei Aretas pôs guardas nos portões da cidade para me prenderem.
33 Heoi, tukua iho ana ahau i roto i te kete, rā te mata­pihi, rā te taiepa kōhatu, ā, mawhiti atu ana i roto i ōna ringa.
33 Porém os meus amigos fizeram com que eu descesse num grande cesto, por uma abertura da muralha, e assim escapei do Governador.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.