2 Coríntios 11

mri (MRI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ko tāku e hia­hia nei kia āta hanga mai koutou ki ahau, kia iti nei, i ahau e wai­rangi nei. Āe rā, kia āta hanga mai anō ki ahau.
1 Quisera eu me suportásseis um pouco mais na minha loucura. Suportai-me, pois.
2 Nui atu hoki tōku ngākau ki a koutou, he ngākau nō te Atua. Kua oti hoki koutou te taumau e ahau mā te tāne kotahi, kia tāpaea atu ai hei wāhina kore hē ki a te Karaiti.
2 Porque zelo por vós com zelo de Deus; visto que vos tenho preparado para vos apresentar como virgem pura a um só esposo, que é Cristo.
3 E wehi ana ia ahau, kei pērā me Iwi i whaka­waia e te tini­hanga o te nākahi, kei kūmea atu ō koutou whaka­aro ki te hē, kei mahue te tapa­tahi o te ngākau ki a te Karaiti.
3 Mas receio que, assim como a serpente enganou a Eva com a sua astúcia, assim também seja corrompida a vossa mente e se aparte da simplicidade e pureza devidas a Cristo.
4 Ki te tae atu hoki te tangata, me te kauwhau i tētahi Īhu e rere kē ana i tā mātou i kauwhau ai, ki te whi­whi rānei koutou i tētahi wairua kē atu i tēnā i whi­whi nā koutou, ki tētahi rongo­pai rānei e rere kē ana i tā koutou i whaka­ae ai, e tika ana koutou kia āta hanga ki a ia.
4 Se, na verdade, vindo alguém, prega outro Jesus que não temos pregado, ou se aceitais espírito diferente que não tendes recebido, ou evangelho diferente que não tendes abraçado, a esse, de boa mente, o tolerais.
5 Ki ahau hoki kāhore rawa ahau i hoki iho i ngā tino āpō­toro.
5 Porque suponho em nada ter sido inferior a esses tais apóstolos.
6 Nā, ahakoa tangata ware ahau ki te kōrero, kāhore ia ki te mātau­ranga; heoi i ngā mea katoa kua tino kitea tēnei i roto i a koutou.
6 E, embora seja falto no falar, não o sou no conhecimento; mas, em tudo e por todos os modos, vos temos feito conhecer isto.
7 I hara oti ahau i ahau i whaka­iti rā i ahau kia kake ai koutou, i kauwhau utu­kore rā i te rongo­pai o te Atua ki a koutou?
7 Cometi eu, porventura, algum pecado pelo fato de viver humildemente, para que fôsseis vós exaltados, visto que gratuitamente vos anunciei o evangelho de Deus?
8 I pāhua­tia e ahau ērā atu hāhi, i tango utu ahau i a rātou kia minita ai ahau ki a koutou.
8 Despojei outras igrejas, recebendo salário, para vos poder servir,
9 Ā, i ahau i a koutou nā, ā, i kore tētahi mea māku, kāhore ahau i tai­maha ki tētahi; nā ngā tēina hoki, i tō rātou haere­nga mai i Makeronia, i whaka­whi­whi ahau ki ngā mea i kore i ahau. I ngā mea katoa hoki i tiaki ahau i ahau kei tai­maha iho ki a koutou; inā, ka tiaki pērā anō ahau i ahau.
9 e, estando entre vós, ao passar privações, não me fiz pesado a ninguém; pois os irmãos, quando vieram da Macedônia, supriram o que me faltava; e, em tudo, me guardei e me guardarei de vos ser pesado.
10 I te mea kei ahau te pono o te Karaiti, e kore tēnei whaka­mana­mana āku e āraia e tētahi i ngā wāhi o Akāia.
10 A verdade de Cristo está em mim; por isso, não me será tirada esta glória nas regiões da Acaia.
11 Nā te aha? Nā te mea koia kāhore ōku aroha ki a koutou? E mātau ana te Atua.
11 Por que razão? É porque não vos amo? Deus o sabe.
12 Ko tāku ia e mea nei, e meinga anō e ahau, kia motu­hia atu ai e ahau te take a te hunga e hia­hia ana ki te take; kia kitea ai rātou i runga i tā rātou e whaka­mana­mana nei e rite tahi ana anō ki a mātou nei.
12 Mas o que faço e farei é para cortar ocasião àqueles que a buscam com o intuito de serem considerados iguais a nós, naquilo em que se gloriam.
13 He āpō­toro teka hoki ngā pērā, he kai­mahi i te tini­hanga, e whaka­ahua ana i a rātou kia rite ki ngā āpō­toro a te Karaiti.
13 Porque os tais são falsos apóstolos, obreiros fraudulentos, transformando-se em apóstolos de Cristo.
14 Ā, ehara i te mea whaka­mīharo rawa; inā hoki a Hātana, e whaka­ahua kē ana i a ia hei ana­hera mō te mārama,
14 E não é de admirar, porque o próprio Satanás se transforma em anjo de luz.
15 heoi, ehara i te mea nui ki te whaka­ahua kē anō āna minita i a rātou kia rite ki ngā minita o te tika; nā, ko tō rātou whaka­mutu­nga e rite ki ā rātou mahi.
15 Não é muito, pois, que os seus próprios ministros se transformem em ministros de justiça; e o fim deles será conforme as suas obras.
16 Me kī atu anō e ahau, kaua tētahi e mea he wai­rangi ahau; ā, ahakoa pēnā, heoi tahuri mai ki ahau, ki te wai­rangi, kia whaka­mana­mana ai anō ahau, he mea iti nei.
16 Outra vez digo: ninguém me considere insensato; todavia, se o pensais, recebei-me como insensato, para que também me glorie um pouco.
17 Ko tāku e kōrero nei, ehara i te kōrero i runga i tā te Ariki, engari me te mea i runga i te wai­rangi, i tēnei whaka­mana­mana ka kaha nei.
17 O que falo, não o falo segundo o Senhor, e sim como por loucura, nesta confiança de gloriar-me.
18 Nā, ka toko­maha nei e whaka­mana­mana i runga i tō te kiko­kiko, ka whaka­mana­mana anō hoki ahau.
18 E, posto que muitos se gloriam segundo a carne, também eu me gloriarei.
19 E pai ana hoki koutou, e āta hanga ana ki te hunga wai­rangi, he hunga whaka­aro hoki koutou.
19 Porque, sendo vós sensatos, de boa mente tolerais os insensatos.
20 Ka āta hanga hoki koutou ki te whaka­tau­reka­reka tētahi i a koutou, ki te pau ā koutou mea i tētahi, ki te tango­hia e ia hei here­here, ki te whaka­kake ia, ki te pāhia­tia e ia tō koutou mata.
20 Tolerais quem vos escravize, quem vos devore, quem vos detenha, quem se exalte, quem vos esbofeteie no rosto.
21 He kōrero whaka­iti tāku, ānō he ngoi­kore mātou.
21 Ingloriamente o confesso, como se fôramos fracos. Mas, naquilo em que qualquer tem ousadia (com insensatez o afirmo), também eu a tenho.
22 He Hiperu rātou? Ahau anō hoki. Nō Īharaira rātou? Ahau anō hoki. He whānau rātou nā Āperahama? Pērā anō hoki ahau.
22 São hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu. São da descendência de Abraão? Também eu.
23 He minita rātou nā te Karaiti? He kōrero pōrangi tāku nei, tērā atu anō tōku; hira atu ōku māuiui­tanga, maha noa atu ōku mea­tanga ki roto ki ngā whare here­here, nui noa atu ōku whiu­nga, maha atu ōku mate.
23 São ministros de Cristo? (Falo como fora de mim.) Eu ainda mais: em trabalhos, muito mais; muito mais em prisões; em açoites, sem medida; em perigos de morte, muitas vezes.
24 E rima ngā wā i whiua ai ahau e ngā Hūrai, e whā tekau pānga o te whiu, hāunga te kotahi.
24 Cinco vezes recebi dos judeus uma quarentena de açoites menos um;
25 E toru ōku whiu­nga ki te rākau, kotahi tōku ākinga ki te kōhatu, tua­toru ahau ki te kai­puke pakaru, kotahi ōku pō, kotahi ōku rā i te rire;
25 fui três vezes fustigado com varas; uma vez, apedrejado; em naufrágio, três vezes; uma noite e um dia passei na voragem do mar;
26 i ngā hāere­ere­nga maha, i ngā oranga noa­tanga i ngā awa, i ngā oranga noa­tanga i ngā kai­pāhua, i ngā oranga noa­tanga i ōku whanau­nga, i ngā oranga noa­tanga i ngā tauiwi, i ngā oranga noa­tanga i te pā, i ngā oranga noa­tanga i te koraha, i ngā oranga noa­tanga i te moana, i ngā oranga noa­tanga i ngā tēina teka.
26 em jornadas, muitas vezes; em perigos de rios, em perigos de salteadores, em perigos entre patrícios, em perigos entre gentios, em perigos na cidade, em perigos no deserto, em perigos no mar, em perigos entre falsos irmãos;
27 Māuiui ana, nge­nge ana, he maha ngā mataara­tanga, ngā mate­kai­tanga, ngā mate­wai­tanga, he maha ngā wā i noho­puku ai, i mātao ai, i kore ai he kākahu.
27 em trabalhos e fadigas, em vigílias, muitas vezes; em fome e sede, em jejuns, muitas vezes; em frio e nudez.
28 Hei tāpiri mō ngā mea o waho, ko te mea e pēhi nei i ahau i tēnei rā, i tēnei rā, ko te mā­nuka­nuka ki ngā hāhi katoa.
28 Além das coisas exteriores, há o que pesa sobre mim diariamente, a preocupação com todas as igrejas.
29 Ko wai te ngoi­kore ana, ā, kāhore ahau e ngoi­kore? Ko wai kua tūtuki te wae­wae, ā, kāhore ahau e pā­wera­wera?
29 Quem enfraquece, que também eu não enfraqueça? Quem se escandaliza, que eu não me inflame?
30 Ki te takoto te tikanga kia whaka­mana­mana ahau, me whaka­mana­mana ahau ki tōku ngoi­kore­tanga.
30 Se tenho de gloriar-me, gloriar-me-ei no que diz respeito à minha fraqueza.
31 E mātau ana te Atua, te Matua o tō tātou Ariki, o Īhu, ko ia nei te whaka­pai­ngia ana ake tonu atu, kāhore āku teka.
31 O Deus e Pai do Senhor Jesus, que é eternamente bendito, sabe que não minto.
32 I Ramahiku e tiaki­na ana e te kāwana i raro i a Kīngi Areta te pā o ngā tāngata o Ramahiku, he mea kia hopu­kina ai ahau.
32 Em Damasco, o governador preposto do rei Aretas montou guarda na cidade dos damascenos, para me prender;
33 Heoi, tukua iho ana ahau i roto i te kete, rā te mata­pihi, rā te taiepa kōhatu, ā, mawhiti atu ana i roto i ōna ringa.
33 mas, num grande cesto, me desceram por uma janela da muralha abaixo, e assim me livrei das suas mãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.