1 Coríntios 7

mri (MRI) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nā, mō ngā mea i tuhi­tuhi mai nā koutou:
1 Ora, quanto às coisas que me escrevestes, bom seria que o homem não tocasse em mulher;
2 Otiia, he whaka­aro kei moe­puku, kia rite mā te tāne he wahine māna ake, ā, mā te wahine he tāne māna ake.
2 mas, por causa da prostituição, cada um tenha a sua própria mulher, e cada uma tenha o seu próprio marido.
3 Kia puta te whaka­aro pai o te tāne ki te wahine, hei te mea e tika ana; me tō te wahine hoki ki te tāne.
3 O marido pague à mulher a devida benevolência, e da mesma sorte a mulher, ao marido.
4 Ehara te wahine i te ranga­tira o tōna tinana ake, engari, te tāne; me te tāne anō, ehara ia i te ranga­tira o tōna ake tinana, engari, te wahine.
4 A mulher não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no o marido; e também, da mesma maneira, o marido não tem poder sobre o seu próprio corpo, mas tem-no a mulher.
5 Kaua e kai­ponu tētahi i tētahi; hāunga ia ki te āta whaka­ritea mō tētahi wā, kia ātea ai kōrua ki te noho­puku, ki te īnoi, ka hoki ai anō ki a kōrua, kei ai tō kōrua hia­hia tai­kaha hei whaka­wai mā Hātana i a kōrua.
5 Não vos defraudeis um ao outro, senão por consentimento mútuo, por algum tempo, para vos aplicardes à oração; e, depois, ajuntai-vos outra vez, para que Satanás vos não tente pela vossa incontinência.
6 Otirā, ko tēnei kōrero āku he mea whaka­ae noa, ehara i te tikanga whaka­takoto.
6 Digo, porém, isso como que por permissão e não por mandamento.
7 Ko tāku ia i pai ai, kia pēnei ngā tāngata katoa i ahau nei. Otirā, e hōmai ana e te Atua te āhua mōna ki ia tangata, ki ia tangata, ki tētahi ko tēnei, ki tētahi ko tērā.
7 Porque quereria que todos os homens fossem como eu mesmo; mas cada um tem de Deus o seu próprio dom, um de uma maneira, e outro de outra.
8 Ko tāku kupu ia tēnei ki ngā takakau, ki ngā wāhine pouaru, he mea pai mō rātou kia kāti tonu me ahau nei.
8 Digo, porém, aos solteiros e às viúvas, que lhes é bom se ficarem como eu.
9 Otirā, ki te kore e taea e rāua te whaka­manawa­nui, me mārena. He pai ake hoki te mārena i te kakā o te ngākau.
9 Mas, se não podem conter-se, casem-se. Porque é melhor casar do que abrasar-se.
10 Ko tāku whaka­hau ia tēnei ki te hunga whai hoa, ehara i ahau, engari ko te Ariki, “Aua te wahine e mawehe kē i tāna tāne.”
10 Todavia, aos casados, mando, não eu, mas o Senhor, que a mulher se não aparte do marido.
11 Engari, ki te mawehe ia, me noho hoa­kore, me hohou rānei te rongo ki tāna tāne. Kaua hoki te tāne e whaka­rere i tāna wahine.
11 Se, porém, se apartar, que fique sem casar ou que se reconcilie com o marido; e que o marido não deixe a mulher.
12 Ki ērā atu ia ko tāku kupu tēnei, ehara i te Ariki. Ki te mea he wahine kore whaka­pono tā tētahi o ngā tēina, ā, ka whaka­ae taua wahine kia noho tahi rāua, kaua ia e whaka­rērea e ia.
12 Mas, aos outros, digo eu, não o Senhor: se algum irmão tem mulher descrente, e ela consente em habitar com ele, não a deixe.
13 Ā, ko te wahine, he tāne kore whaka­pono tāna, ā, ka whaka­ae kia noho tahi rāua, kaua ia e whaka­rere tāna tāne.
13 E se alguma mulher tem marido descrente, e ele consente em habitar com ela, não o deixe.
14 Nō te mea e whaka­tapua ana te tāne whaka­pono kore e te wahine e whaka­tapua ana hoki te wahine whaka­pono kore e te tāne. Me he kāhore, kua poke ā kōrua tama­riki, tēnā ko tēnei he tapu rātou.
14 Porque o marido descrente é santificado pela mulher, e a mulher descrente é santificada pelo marido. Doutra sorte, os vossos filhos seriam imundos; mas, agora, são santos.
15 Ki te mawehe kē ia te whaka­pono kore, māna e mawehe kē. E kore tētahi teina, tua­hine rānei, e mau te here e ngā mea pēnā. Otirā, kua karanga­tia tātou e te Atua ki te rangi­mārie.
15 Mas, se o descrente se apartar, aparte-se; porque neste caso o irmão, ou irmã, não está sujeito à servidão; mas Deus chamou-nos para a paz.
16 Mā te aha koe e mōhio ai, e tai, ka ora rānei i a koe tāu tāne? Ā, koe rānei, e te tāne, mā te aha ka mōhio ai, ka ora i a koe tāu wahine?
16 Porque, donde sabes, ó mulher, se salvarás teu marido? Ou, donde sabes, ó marido, se salvarás tua mulher?
17 Heoi anake, kia rite ki tā te Atua tū­whanga ki tēnā, ki tēnā, ki tāna karanga­tanga hoki ki tēnā, ki tēnā, kia pērā tāna haere. Nā, ko tāku whaka­takoto tēnā i roto i ngā hāhi katoa.
17 E, assim, cada um ande como Deus lhe repartiu, cada um, como o Senhor o chamou. É o que ordeno em todas as igrejas.
18 He mea kokoti tētahi i tōna karanga­tanga? Kaua e whaka­kāhore­tia tōna kotinga. He mea kokoti­kore tētahi i tōna karanga­tanga? Kaua ia e kotia.
18 É alguém chamado, estando circuncidado? Fique circuncidado. É alguém chamado, estando incircuncidado? Não se circuncide.
19 He mea kore noa iho te kotinga, he mea kore noa iho anō te kotinga­kore, engari ia te pupuri i ā te Atua ture.
19 A circuncisão é nada, e a incircuncisão nada é, mas, sim, a observância dos mandamentos de Deus.
20 Kia mau ia tangata ki tōna karanga­tanga, i karanga­tia ai ia.
20 Cada um fique na vocação em que foi chamado.
21 He pono­nga koe i tōu karanga­tanga? Kaua e mā­nuka­nuka. Otirā, ki te wātea he haere­nga noa­tanga atu mōu, me pēnā.
21 Foste chamado sendo servo? Não te dê cuidado; e, se ainda podes ser livre, aproveita a ocasião.
22 Ko te tangata hoki he pono­nga i tōna karanga­tanga i roto i te Ariki, he tangata tuku noa ia nā te Ariki. Wai­hoki ko te tangata ehara nei i te pono­nga i tōna karanga­tanga, he pono­nga ia nā te Karaiti.
22 Porque o que é chamado pelo Senhor, sendo servo, é liberto do Senhor; e, da mesma maneira, também o que é chamado, sendo livre, servo é de Cristo.
23 Kua oti koutou te hoko ki te utu; aua e meinga hei pono­nga koutou mā te tangata.
23 Fostes comprados por bom preço; não vos façais servos dos homens.
24 E ōku tēina, ko te mahi a tēnei, a tēnei, i tōna karanga­tanga kia mau ia ki tēnā me te whaka­aro anō ki te Atua.
24 Irmãos, cada um fique diante de Deus no estado em que foi chamado.
25 Nā, mō ngā wāhina, kāhore a te Ariki tikanga ki ahau; tēnei ia tōku whaka­aro, arā, tō te tangata i a ia nei tō te Ariki ata­whai, i pono ai.
25 Ora, quanto às virgens, não tenho mandamento do Senhor; dou, porém, o meu parecer, como quem tem alcançado misericórdia do Senhor para ser fiel.
26 Nā reira, ki tōku whaka­aro he pai tēnei mō te whaka­raru a tēnei wā, arā, he pai kia kāti tonu te tangata i a ia nei.
26 Tenho, pois, por bom, por causa da instante necessidade, que é bom para o homem o estar assim.
27 Kua herea koe ki te wahine? Kaua e whai kia wete­kia. Ka oti koe te wewete i te wahine? Kaua e whāia he wahine.
27 Estás ligado à mulher? Não busques separar-te. Estás livre de mulher? Não busques mulher.
28 Otiia, ki te mārena koe, kāhore ōu hara; ā, ki te mārena te wāhina, kāhore ōna hara. Otiia, tērā e pā mai he whaka­raru i te kiko­kiko ki taua hunga pēnā; heoi, me āta hanga ahau ki a koutou.
28 Mas, se te casares, não pecas; e, se a virgem se casar, não peca. Todavia, os tais terão tribulações na carne, e eu quereria poupar-vos.
29 Ko tāku kupu ia tēnei, e ōku tēina, e tūtata ana te wā. Heoi, ināia­nei tērā e rite te hunga whai wāhine ki te hunga kāhore nei a rātou;
29 Isto, porém, vos digo, irmãos: que o tempo se abrevia; o que resta é que também os que têm mulheres sejam como se as não tivessem;
30 me te hunga e tangi ana, ānō kāhore rātou i te tangi; me te hunga e hari ana, ānō kāhore rātou i te hari; me te hunga e hoko ana, ānō kāhore ā rātou taonga;
30 e os que choram, como se não chorassem; e os que folgam, como se não folgassem; e os que compram, como se não possuíssem;
31 me te hunga i a rātou tēnei ao, ānō kāhore ā rātou hē ki te ao. E memeha haere ana hoki te āhua o tēnei ao.
31 e os que usam deste mundo, como se dele não abusassem, porque a aparência deste mundo passa.
32 Otiia, ko tāku mea tēnei kia kaua koutou e mā­nuka­nuka. Ko tā te takakau e mā­nuka­nuka ai ko ngā mea a te Ariki, me pēhea tāna whaka­mānawa­reka ki te Ariki.
32 E bem quisera eu que estivésseis sem cuidado. O solteiro cuida das coisas do Senhor, em como há de agradar ao Senhor;
33 Ko te tangata whai hoa ia, e mā­nuka­nuka ana ki ngā mea o te ao, me pēhea tāna whaka­mānawa­reka ki tāna wahine.
33 mas o que é casado cuida das coisas do mundo, em como há de agradar à mulher.
34 Nā tērā anō te mea i rere­kē ai te wahine whai hoa i te wāhina. Ko te wahine takakau, tāna e mā­nuka­nuka ai ko ngā mea a te Ariki, kia tapu tahi ai te tinana me te wairua. Ko te wahine whai hoa ia ka mā­nuka­nuka ki ngā mea o te ao, me pēhea tāna whaka­mānawa­reka ki tāna tāne.
34 Há diferença entre a mulher casada e a virgem: a solteira cuida das coisas do Senhor para ser santa, tanto no corpo como no espírito; porém a casada cuida das coisas do mundo, em como há de agradar ao marido.
35 Ko tēnei kōrero āku he mea kia hua ai he pai mō koutou anō; ehara i te mea kia māhanga­tia ai koutou, engari, mō te mea e hara­tau ana, kia ū ai koutou ki te Ariki, kāhore he mea hei rorona kē.
35 E digo isso para proveito vosso; não para vos enlaçar, mas para o que é decente e conveniente, para vos unirdes ao Senhor, sem distração alguma.
36 Nā, ki te whaka­aro tētahi tangata e hē ana tāna tikanga ki tāna wāhina, me­he­mea kua pahure tōna tai­ohi­nga, ā, heoi anō tikanga, māna e mea tāna e pai ai, kāhore ōna hara; me mārena rāua.
36 Mas, se alguém julga que trata dignamente a sua virgem, se tiver passado a flor da idade, e se for necessário, que faça o tal o que quiser; não peca; casem-se.
37 Ko te tangata ia e ū ana i tōna ngākau, ā, kāhore he mea hei aki­aki i a ia, kei a ia ake anō te tikanga mō tāna e pai ai, ā, kua oti tēnei te whaka­takoto e tōna ngākau, kia waiho tāna wāhina, kei te pai tāna mahi.
37 Todavia, o que está firme em seu coração, não tendo necessidade, mas com poder sobre a sua própria vontade, se resolveu no seu coração guardar a sua virgem, faz bem.
38 Nā, he pai te mahi a te tangata e tuku ana kia mārena­tia tāna wāhina; pai ake ia te mahi a te tangata kāhore e tuku kia mārena­tia.
38 De sorte que, o que a dá em casamento faz bem; mas o que a não dá em casamento faz melhor.
39 E herea ana te wahine e te ture i te mea e ora ana tāna tāne; ki te mate ia te tāne, kua wātea ia ki te mārena ki tāna e pai ai; otirā i roto i te Ariki.
39 A mulher casada está ligada pela lei todo o tempo em que o seu marido vive; mas, se falecer o seu marido, fica livre para casar com quem quiser, contanto que seja no Senhor.
40 Ki tōku whaka­aro ia, nui kē atu tōna hari ki te kāti tonu ia. Ā, ki tāku mahara kei ahau anō hoki te Wairua o te Atua.
40 Será, porém, mais bem-aventurada se ficar assim, segundo o meu parecer, e também eu cuido que tenho o Espírito de Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.