1 Pedro 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARA
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacoo dahuun‑nda nsidaa ñà‑có‑ndiàá. Màsà dándáhvî stnahá gá‑ndà, ni màsà dánání uun‑nda nduu‑nda nèhivì vàha. Te màsà cúmbìdia stnahá stná ini‑ndà, ni màsà cáhàn quini ga‑ndà dìquì ñanìtnaha‑nda.
1 Despojando-vos, portanto, de toda maldade e dolo, de hipocrisias e invejas e de toda sorte de maledicências,
2 Na quidá méè tíquìn, yáha ga cudíì ini‑vè tèndodo, ducán xiñuhu quida stná‑ndà; xiñuhu cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà palabra ìì xí‑yá, vàchi vàha ndisa; dandu nìhì‑ndà ndufuerté fe xi‑nda.
2 desejai ardentemente, como crianças recém-nascidas, o genuíno leite espiritual, para que, por ele, vos seja dado crescimento para salvação,
3 Te nú ndisa sànì cundaà vàha ini‑ndà mànì gá ini Stoho‑ndà Señor, dandu (vàtùni nìhìtáhvì‑ndà ducán).
3 se é que já tendes a experiência de que o Senhor é bondoso.
4 — ausente —
4 Chegando-vos para ele, a pedra que vive, rejeitada, sim, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 — ausente —
5 também vós mesmos, como pedras que vivem, sois edificados casa espiritual para serdes sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por intermédio de Jesus Cristo.
6 Vàchi ducán cachí (Dios) nùù tutu ìì:
6 Pois isso está na Escritura: Eis que ponho em Sião uma pedra angular, eleita e preciosa; e quem nela crer não será, de modo algum, envergonhado.
7 Ñàyùcàndùá, nùù nsidaa ndohó nècuàchì xiníndísâ, ndiaá ndisa‑ya, doco nùù nècuàchì có‑xìníndísâ, còó. Doco seguru icúmí cuu (nahi ejemplu nacání sàhà) cavà nì cahíchì ini albañil, vàchi nì sàà cavà mà nì nandua yùù vico indúhu esquina vehe. (Pues ducán nì cuu stná xì mii‑yá.)
7 Para vós outros, portanto, os que credes, é a preciosidade; mas, para os descrentes, A pedra que os construtores rejeitaram, essa veio a ser a principal pedra, angular
8 Te vichi nduú stná‑yà na iin yùù cahnú caquìhi sàhà nèhivì (cahíchì ini xì‑yá), te na ian nduá‑nè, vàchi cudúchí ini‑nè sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né (tnùndoho) nì chitnùní ini Dios cuu xi‑né, na ian caquìhi sàhà‑né, te nàcasàn‑né, vàchi có‑cùní‑nè cunini‑ne.
8 e: Pedra de tropeço e rocha de ofensa. São estes os que tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 Doco ndohó, còó, vàchi sànì nacàxin‑yàndó, te vichi nduu‑nda dèhe (ndisa‑ya). Te nahi dùtù xínduu stná‑ndà, te xinúcuáchí‑ndá nùù rey xi‑nda, divi mii‑yá. Nèhivì ìì xí‑yá nduu‑nda vichi. Còò cá ana nduú Stoho‑ndà, cuisi mii‑yá. Pues sàhà nsidaájàn vàtùni dacuítià‑ndà palabra sàhà ñà‑ndiaha guá‑yà, vàchi sànì tavà‑yándô nùù ichì ñáa, te nì cana‑yàndó cunchicùn‑ndà ichì ndé datnúù ndiaha‑yá ini‑ndà.
9 Vós, porém, sois raça eleita, sacerdócio real, nação santa, povo de propriedade exclusiva de Deus, a fim de proclamardes as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Te mii‑nsiá, mate còò tnùñuhu ndiaha xí raza‑nsià antes, doco vichi sànì sàà stná‑nsià cunduu‑nsia nèhivì xí‑yá. Te mate còò stná ni‑iin ana nì ìndéhe ndahví xì‑nsiá antes, doco vichi (ndiaha gá) sànì indehè ndàhví‑yànsià.
10 vós, sim, que, antes, não éreis povo, mas, agora, sois povo de Deus, que não tínheis alcançado misericórdia, mas, agora, alcançastes misericórdia.
11 Cuàhà gá cuú ínì sàhà‑nsiá, te sàhájàn cachíˋ xì‑nsiá ñà‑màdì ñuhìví yohó nduú ñuu‑ndà vichi. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑màsà xího gá‑nsià ñà‑ndùú gustu quini iá ñuhìví yohó, vàchi sadíàmà nùù ñà‑vàha xi anima‑ndà.
11 Amados, exorto-vos, como peregrinos e forasteiros que sois, a vos absterdes das paixões carnais, que fazem guerra contra a alma,
12 Ndoó‑nsiá mahì nèhivì có‑ìnáhá xí Dios, te ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑nsiá. Ñà‑ndáà nduá, xítnùhu‑ne mii‑nsiá vichi; quini quidá‑nsiá, cachí‑nè, doco nú sànì xini‑nè obra vàha quidá‑nsiá, dandu quìvì quixi (Dios ndàcàn‑yà cuenta sàhà cuàchi nèhivì), dandu icúmí‑nê sàà‑nè ndanihi vàha‑neyà.
12 mantendo exemplar o vosso procedimento no meio dos gentios, para que, naquilo que falam contra vós outros como de malfeitores, observando-vos em vossas boas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 — ausente —
13 Sujeitai-vos a toda instituição humana por causa do Senhor, quer seja ao rei, como soberano,
14 — ausente —
14 quer às autoridades, como enviadas por ele, tanto para castigo dos malfeitores como para louvor dos que praticam o bem.
15 Te divi ducán cuní stná Dios, cuní‑yà quida viì‑ndà, dandu mate xítnùhu nècuàchì có‑cùndáà inì‑xi ndohó, doco icúmí‑nê sàà‑nè (nducahan‑ne), mà cáchí gà‑nè ni‑iñàha.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, pela prática do bem, façais emudecer a ignorância dos insensatos;
16 Libre iá‑ndà, (ñà‑ndáà nduá), ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑ndà nacua ndiá ìcà quida nècuàchì libre. Doco mà váha cachi‑ndà vàtùni quida ndevàha‑nda sàhà‑ñá iá‑ndà libre. Còó, vàchi iá stná iin Stoho‑ndà dandacu‑xi nùù‑ndà, divi Dios.
16 como livres que sois, não usando, todavia, a liberdade por pretexto da malícia, mas vivendo como servos de Deus.
17 Te xiñuhu cahvi váha‑ndayá, te quidañuhu stná‑ndà nsidanicuú nèhivì. Ni cúcúú stná ini‑ndà sàhà nsidaa ana nduú stná dèhe ndisa‑ya. Te nècuàchì dandacu‑xi nùù‑ndà, ni coó stná tnùñuhu xi‑nda nùù‑né.
17 Tratai todos com honra, amai os irmãos, temei a Deus, honrai o rei.
18 Mii‑nsiá nècuàchì peón xíndoo saín nùù iin lamú, cunini viì‑nsiá ñà‑ndùá dandacú nècuàchìmà, mate dana‑ne. Màdìá cuisì cahvi‑nsiánè nú mànì ini‑nè.
18 Servos, sede submissos, com todo o temor ao vosso senhor, não somente se for bom e cordato, mas também ao perverso;
19 Vihini icúmí‑ndá ndoho‑nda sàhà‑ñá nchícùn‑ndà ñà‑ndùá cachí Dios, mate còò ni‑iñàha iníhícá‑ndá. Doco vàtùni iámà, te xiñuhu quidandee ini‑ndà sàhá.
19 porque isto é grato, que alguém suporte tristezas, sofrendo injustamente, por motivo de sua consciência para com Deus.
20 Vàchi nú cuisì sàhà cuàchi‑nda ndoho‑nda, dandu mà níhì‑ndà ni‑iin ñà‑vàha nú quidándéé ini‑ndà sàhámà. Doco nú sàhà‑ñá quidá víi‑nda ni ndoho‑nda, te quidá ndéé ini‑ndà, dandísá, gracia xi Dios (icúmí‑ndá nìhì‑ndà).
20 Pois que glória há, se, pecando e sendo esbofeteados por isso, o suportais com paciência? Se, entretanto, quando praticais o bem, sois igualmente afligidos e o suportais com paciência, isto é grato a Deus.
21 Pues, divi ñà‑jaàn nduú vida icúmí‑ndá yàha‑nda nú sànì cana‑yàndó, vàchi mii‑yá, nì ndoho stná‑yà, doco sàhà ndohó; te ducán vàtùni nì cundaà ini‑ndà nansa xiñuhu quidandee stná ini‑ndà nacua nì quida mii‑yá.
21 Porquanto para isto mesmo fostes chamados, pois que também Cristo sofreu em vosso lugar, deixando-vos exemplo para seguirdes os seus passos,
22 (Te ¿nansa nì quida‑ya?) Pues còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, ni còò ni‑iin xichi ni dandahví‑yà nèhivì.
22 o qual não cometeu pecado, nem dolo algum se achou em sua boca;
23 Mate ní canàhá nèhivì xì‑yá, doco mii‑yá, cónì cánàhá‑yà xì‑né. Na ní ndoho‑ya, cónì cáhàn dana‑ya. Còó, nùù ndahà Dios nì nacoo‑ya chuun xi‑ya, vàchi (ináhá‑yâ) tùha Dios nsidandaà‑yà ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì.
23 pois ele, quando ultrajado, não revidava com ultraje; quando maltratado, não fazia ameaças, mas entregava-se àquele que julga retamente,
24 Te (na ní sàcùtuu‑ya) nchìca cruz, nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nùù iquìcúñú‑yà. Ñàyùcàndùá, vàtùni nìhì‑ndà (nacoo dahuun‑nda cuàchi‑nda), quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì‑ndà, (te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhá). Dandu sàhà obra xi‑ya mà, vàtùni nìhì stná‑ndà quida viì‑ndà ñuhìví yohó. Vàchi na ní sahnì cuìí‑teyá, dandu sàhájàn nduá nì nìhì‑ndà nì nduviì anima‑ndà.
24 carregando ele mesmo em seu corpo, sobre o madeiro, os nossos pecados, para que nós, mortos para os pecados, vivamos para a justiça; por suas chagas, fostes sarados.
25 Vàchi antes, nahi riì nì quecuaán nì sanduu‑nda, doco vichi sànì naxicocuíìn‑ndà nì nàcùndoo‑nda nùù Stoho‑ndà inúù xì anima‑ndà.
25 Porque estáveis desgarrados como ovelhas; agora, porém, vos convertestes ao Pastor e Bispo da vossa alma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.