1 Pedro 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ACF
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacoo dahuun‑nda nsidaa ñà‑có‑ndiàá. Màsà dándáhvî stnahá gá‑ndà, ni màsà dánání uun‑nda nduu‑nda nèhivì vàha. Te màsà cúmbìdia stnahá stná ini‑ndà, ni màsà cáhàn quini ga‑ndà dìquì ñanìtnaha‑nda.
1 Deixando, pois, toda a malícia, e todo o engano, e fingimentos, e invejas, e todas as murmurações,
2 Na quidá méè tíquìn, yáha ga cudíì ini‑vè tèndodo, ducán xiñuhu quida stná‑ndà; xiñuhu cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà palabra ìì xí‑yá, vàchi vàha ndisa; dandu nìhì‑ndà ndufuerté fe xi‑nda.
2 Desejai afetuosamente, como meninos novamente nascidos, o leite racional, não falsificado, para que por ele vades crescendo;
3 Te nú ndisa sànì cundaà vàha ini‑ndà mànì gá ini Stoho‑ndà Señor, dandu (vàtùni nìhìtáhvì‑ndà ducán).
3 Se é que já provastes que o Senhor é benigno;
4 — ausente —
4 E, chegando-vos para ele, pedra viva, reprovada, na verdade, pelos homens, mas para com Deus eleita e preciosa,
5 — ausente —
5 Vòs também, como pedras vivas, sois edificados casa espiritual e sacerdòcio santo, para oferecer sacrifícios espirituais agradáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Vàchi ducán cachí (Dios) nùù tutu ìì:
6 Por isso também na Escritura se contém:Eis que ponho em Sião a pedra principal da esquina, eleita e preciosa;e quem nela crer não será confundido.
7 Ñàyùcàndùá, nùù nsidaa ndohó nècuàchì xiníndísâ, ndiaá ndisa‑ya, doco nùù nècuàchì có‑xìníndísâ, còó. Doco seguru icúmí cuu (nahi ejemplu nacání sàhà) cavà nì cahíchì ini albañil, vàchi nì sàà cavà mà nì nandua yùù vico indúhu esquina vehe. (Pues ducán nì cuu stná xì mii‑yá.)
7 E assim para vòs, os que credes, é preciosa, mas, para os rebeldes,a pedra que os edificadores reprovaram,essa foi a principal da esquina,
8 Te vichi nduú stná‑yà na iin yùù cahnú caquìhi sàhà nèhivì (cahíchì ini xì‑yá), te na ian nduá‑nè, vàchi cudúchí ini‑nè sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né (tnùndoho) nì chitnùní ini Dios cuu xi‑né, na ian caquìhi sàhà‑né, te nàcasàn‑né, vàchi có‑cùní‑nè cunini‑ne.
8 E uma pedra de tropeço e rocha de escândalo,para aqueles que tropeçam na palavra, sendo desobedientes; para o que também foram destinados.
9 Doco ndohó, còó, vàchi sànì nacàxin‑yàndó, te vichi nduu‑nda dèhe (ndisa‑ya). Te nahi dùtù xínduu stná‑ndà, te xinúcuáchí‑ndá nùù rey xi‑nda, divi mii‑yá. Nèhivì ìì xí‑yá nduu‑nda vichi. Còò cá ana nduú Stoho‑ndà, cuisi mii‑yá. Pues sàhà nsidaájàn vàtùni dacuítià‑ndà palabra sàhà ñà‑ndiaha guá‑yà, vàchi sànì tavà‑yándô nùù ichì ñáa, te nì cana‑yàndó cunchicùn‑ndà ichì ndé datnúù ndiaha‑yá ini‑ndà.
9 Mas vòs sois a geração eleita, o sacerdòcio real, a nação santa, o povo adquirido, para que anuncieis as virtudes daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz;
10 Te mii‑nsiá, mate còò tnùñuhu ndiaha xí raza‑nsià antes, doco vichi sànì sàà stná‑nsià cunduu‑nsia nèhivì xí‑yá. Te mate còò stná ni‑iin ana nì ìndéhe ndahví xì‑nsiá antes, doco vichi (ndiaha gá) sànì indehè ndàhví‑yànsià.
10 Vós, que em outro tempo não éreis povo, mas agora sois povo de Deus; que não tínheis alcançado misericórdia, mas agora alcançastes misericórdia.
11 Cuàhà gá cuú ínì sàhà‑nsiá, te sàhájàn cachíˋ xì‑nsiá ñà‑màdì ñuhìví yohó nduú ñuu‑ndà vichi. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑màsà xího gá‑nsià ñà‑ndùú gustu quini iá ñuhìví yohó, vàchi sadíàmà nùù ñà‑vàha xi anima‑ndà.
11 Amados, peço-vos, como a peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais das concupiscências carnais, que combatem contra a alma;
12 Ndoó‑nsiá mahì nèhivì có‑ìnáhá xí Dios, te ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑nsiá. Ñà‑ndáà nduá, xítnùhu‑ne mii‑nsiá vichi; quini quidá‑nsiá, cachí‑nè, doco nú sànì xini‑nè obra vàha quidá‑nsiá, dandu quìvì quixi (Dios ndàcàn‑yà cuenta sàhà cuàchi nèhivì), dandu icúmí‑nê sàà‑nè ndanihi vàha‑neyà.
12 Tendo o vosso viver honesto entre os gentios; para que, naquilo em que falam mal de vós, como de malfeitores, glorifiquem a Deus no dia da visitação, pelas boas obras que em vós observem.
13 — ausente —
13 Sujeitai-vos, pois, a toda a ordenação humana por amor do Senhor; quer ao rei, como superior;
14 — ausente —
14 Quer aos governadores, como por ele enviados para castigo dos malfeitores, e para louvor dos que fazem o bem.
15 Te divi ducán cuní stná Dios, cuní‑yà quida viì‑ndà, dandu mate xítnùhu nècuàchì có‑cùndáà inì‑xi ndohó, doco icúmí‑nê sàà‑nè (nducahan‑ne), mà cáchí gà‑nè ni‑iñàha.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo bem, tapeis a boca à ignorância dos homens insensatos;
16 Libre iá‑ndà, (ñà‑ndáà nduá), ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑ndà nacua ndiá ìcà quida nècuàchì libre. Doco mà váha cachi‑ndà vàtùni quida ndevàha‑nda sàhà‑ñá iá‑ndà libre. Còó, vàchi iá stná iin Stoho‑ndà dandacu‑xi nùù‑ndà, divi Dios.
16 Como livres, e não tendo a liberdade por cobertura da malícia, mas como servos de Deus.
17 Te xiñuhu cahvi váha‑ndayá, te quidañuhu stná‑ndà nsidanicuú nèhivì. Ni cúcúú stná ini‑ndà sàhà nsidaa ana nduú stná dèhe ndisa‑ya. Te nècuàchì dandacu‑xi nùù‑ndà, ni coó stná tnùñuhu xi‑nda nùù‑né.
17 Honrai a todos. Amai a fraternidade. Temei a Deus. Honrai ao rei.
18 Mii‑nsiá nècuàchì peón xíndoo saín nùù iin lamú, cunini viì‑nsiá ñà‑ndùá dandacú nècuàchìmà, mate dana‑ne. Màdìá cuisì cahvi‑nsiánè nú mànì ini‑nè.
18 Vós, servos, sujeitai-vos com todo o temor aos senhores, não somente aos bons e humanos, mas também aos maus.
19 Vihini icúmí‑ndá ndoho‑nda sàhà‑ñá nchícùn‑ndà ñà‑ndùá cachí Dios, mate còò ni‑iñàha iníhícá‑ndá. Doco vàtùni iámà, te xiñuhu quidandee ini‑ndà sàhá.
19 Porque é coisa agradável, que alguém, por causa da consciência para com Deus, sofra agravos, padecendo injustamente.
20 Vàchi nú cuisì sàhà cuàchi‑nda ndoho‑nda, dandu mà níhì‑ndà ni‑iin ñà‑vàha nú quidándéé ini‑ndà sàhámà. Doco nú sàhà‑ñá quidá víi‑nda ni ndoho‑nda, te quidá ndéé ini‑ndà, dandísá, gracia xi Dios (icúmí‑ndá nìhì‑ndà).
20 Porque, que glória será essa, se, pecando, sois esbofeteados e sofreis? Mas se, fazendo o bem, sois afligidos e o sofreis, isso é agradável a Deus.
21 Pues, divi ñà‑jaàn nduú vida icúmí‑ndá yàha‑nda nú sànì cana‑yàndó, vàchi mii‑yá, nì ndoho stná‑yà, doco sàhà ndohó; te ducán vàtùni nì cundaà ini‑ndà nansa xiñuhu quidandee stná ini‑ndà nacua nì quida mii‑yá.
21 Porque para isto sois chamados; pois também Cristo padeceu por nós, deixando-nos o exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 (Te ¿nansa nì quida‑ya?) Pues còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, ni còò ni‑iin xichi ni dandahví‑yà nèhivì.
22 O qual não cometeu pecado, nem na sua boca se achou engano.
23 Mate ní canàhá nèhivì xì‑yá, doco mii‑yá, cónì cánàhá‑yà xì‑né. Na ní ndoho‑ya, cónì cáhàn dana‑ya. Còó, nùù ndahà Dios nì nacoo‑ya chuun xi‑ya, vàchi (ináhá‑yâ) tùha Dios nsidandaà‑yà ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì.
23 O qual, quando o injuriavam, não injuriava, e quando padecia não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente;
24 Te (na ní sàcùtuu‑ya) nchìca cruz, nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nùù iquìcúñú‑yà. Ñàyùcàndùá, vàtùni nìhì‑ndà (nacoo dahuun‑nda cuàchi‑nda), quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì‑ndà, (te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhá). Dandu sàhà obra xi‑ya mà, vàtùni nìhì stná‑ndà quida viì‑ndà ñuhìví yohó. Vàchi na ní sahnì cuìí‑teyá, dandu sàhájàn nduá nì nìhì‑ndà nì nduviì anima‑ndà.
24 Levando ele mesmo em seu corpo os nossos pecados sobre o madeiro, para que, mortos para os pecados, pudéssemos viver para a justiça; e pelas suas feridas fostes sarados.
25 Vàchi antes, nahi riì nì quecuaán nì sanduu‑nda, doco vichi sànì naxicocuíìn‑ndà nì nàcùndoo‑nda nùù Stoho‑ndà inúù xì anima‑ndà.
25 Porque éreis como ovelhas desgarradas; mas agora tendes voltado ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.