1 Pedro 2
Ley saa ni nacoo Jesucristu (MITNT) vs ARIB
1 Ñàyùcàndùá, xiñuhu nacoo dahuun‑nda nsidaa ñà‑có‑ndiàá. Màsà dándáhvî stnahá gá‑ndà, ni màsà dánání uun‑nda nduu‑nda nèhivì vàha. Te màsà cúmbìdia stnahá stná ini‑ndà, ni màsà cáhàn quini ga‑ndà dìquì ñanìtnaha‑nda.
1 Deixando, pois, toda a malícia, todo o engano, e fingimentos, e invejas, e toda a maledicência,
2 Na quidá méè tíquìn, yáha ga cudíì ini‑vè tèndodo, ducán xiñuhu quida stná‑ndà; xiñuhu cudiì cuáhà ini‑ndà sàhà palabra ìì xí‑yá, vàchi vàha ndisa; dandu nìhì‑ndà ndufuerté fe xi‑nda.
2 desejai, como meninos recém-nascidos, o leite racional, sem dolo, para que por ele cresçais para a salvação,
3 Te nú ndisa sànì cundaà vàha ini‑ndà mànì gá ini Stoho‑ndà Señor, dandu (vàtùni nìhìtáhvì‑ndà ducán).
3 se é que já provastes que o Senhor é benigno.
4 — ausente —
4 e, chegando-vos para ele, pedra viva, rejeitada, na verdade, pelos homens, mas, para com Deus eleita e preciosa,
5 — ausente —
5 sois vós também quais pedras vivas, edificados como casa espiritual para serdes um sacerdócio santo, a fim de oferecerdes sacrifícios espirituais, aceitáveis a Deus por Jesus Cristo.
6 Vàchi ducán cachí (Dios) nùù tutu ìì:
6 Por isso é que se acha na Escritura: Eis que ponho em Sião a principal pedra angular, eleita e preciosa, E aquele que nele crê, não será envergonhado.
7 Ñàyùcàndùá, nùù nsidaa ndohó nècuàchì xiníndísâ, ndiaá ndisa‑ya, doco nùù nècuàchì có‑xìníndísâ, còó. Doco seguru icúmí cuu (nahi ejemplu nacání sàhà) cavà nì cahíchì ini albañil, vàchi nì sàà cavà mà nì nandua yùù vico indúhu esquina vehe. (Pues ducán nì cuu stná xì mii‑yá.)
7 Para vós, portanto, que credes é a honra; mas para aqueles que descrêem, A pedra que os edificadores rejeitaram, Esta foi posta como a pedra angular
8 Te vichi nduú stná‑yà na iin yùù cahnú caquìhi sàhà nèhivì (cahíchì ini xì‑yá), te na ian nduá‑nè, vàchi cudúchí ini‑nè sàhà‑yá. Ñàyùcàndùá icúmí‑nê nìhì‑né (tnùndoho) nì chitnùní ini Dios cuu xi‑né, na ian caquìhi sàhà‑né, te nàcasàn‑né, vàchi có‑cùní‑nè cunini‑ne.
8 e Como uma pedra de tropeço e uma rocha de escândalo; porque tropeçam na palavra, sendo desobedientes, para o que também foram postos.
9 Doco ndohó, còó, vàchi sànì nacàxin‑yàndó, te vichi nduu‑nda dèhe (ndisa‑ya). Te nahi dùtù xínduu stná‑ndà, te xinúcuáchí‑ndá nùù rey xi‑nda, divi mii‑yá. Nèhivì ìì xí‑yá nduu‑nda vichi. Còò cá ana nduú Stoho‑ndà, cuisi mii‑yá. Pues sàhà nsidaájàn vàtùni dacuítià‑ndà palabra sàhà ñà‑ndiaha guá‑yà, vàchi sànì tavà‑yándô nùù ichì ñáa, te nì cana‑yàndó cunchicùn‑ndà ichì ndé datnúù ndiaha‑yá ini‑ndà.
9 Mas vós sois a geração eleita, o sacerdócio real, a nação santa, o povo todo seu para que proclameis as grandezas daquele que vos chamou das trevas para a sua maravilhosa luz,
10 Te mii‑nsiá, mate còò tnùñuhu ndiaha xí raza‑nsià antes, doco vichi sànì sàà stná‑nsià cunduu‑nsia nèhivì xí‑yá. Te mate còò stná ni‑iin ana nì ìndéhe ndahví xì‑nsiá antes, doco vichi (ndiaha gá) sànì indehè ndàhví‑yànsià.
10 vós que em outro tempo éreis não povo, mas agora sois povo de Deus, vós que não havíeis alcançado misericórdia, mas agora a tendes alcançado.
11 Cuàhà gá cuú ínì sàhà‑nsiá, te sàhájàn cachíˋ xì‑nsiá ñà‑màdì ñuhìví yohó nduú ñuu‑ndà vichi. Ñàyùcàndùá sacúndáhvîˋ nùù‑nsiá ñà‑màsà xího gá‑nsià ñà‑ndùú gustu quini iá ñuhìví yohó, vàchi sadíàmà nùù ñà‑vàha xi anima‑ndà.
11 Amados, rogo-vos como peregrinos e forasteiros, que vos abstenhais dos desejos carnais, que combatem contra a alma,
12 Ndoó‑nsiá mahì nèhivì có‑ìnáhá xí Dios, te ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑nsiá. Ñà‑ndáà nduá, xítnùhu‑ne mii‑nsiá vichi; quini quidá‑nsiá, cachí‑nè, doco nú sànì xini‑nè obra vàha quidá‑nsiá, dandu quìvì quixi (Dios ndàcàn‑yà cuenta sàhà cuàchi nèhivì), dandu icúmí‑nê sàà‑nè ndanihi vàha‑neyà.
12 tendo o vosso procedimento bom entre os gentios, a fim de que, naquilo em que murmuram de vós como de malfeitores, considerando-vos pelas vossas obras, glorifiquem a Deus no dia da visitação.
13 — ausente —
13 Sujeitai-vos a toda autoridade humana por amor do Senhor, quer ao rei, como soberano,
14 — ausente —
14 quer seja ao rei como supremo, quer seja aos governadores, como enviados por ele para castigo dos malfeitores e para louvor dos que fazem o bem.
15 Te divi ducán cuní stná Dios, cuní‑yà quida viì‑ndà, dandu mate xítnùhu nècuàchì có‑cùndáà inì‑xi ndohó, doco icúmí‑nê sàà‑nè (nducahan‑ne), mà cáchí gà‑nè ni‑iñàha.
15 Porque assim é a vontade de Deus, que, fazendo o bem, façais emudecer a ignorância dos homens imprudentes,
16 Libre iá‑ndà, (ñà‑ndáà nduá), ñàyùcàndùá xiñuhu quida viì‑ndà nacua ndiá ìcà quida nècuàchì libre. Doco mà váha cachi‑ndà vàtùni quida ndevàha‑nda sàhà‑ñá iá‑ndà libre. Còó, vàchi iá stná iin Stoho‑ndà dandacu‑xi nùù‑ndà, divi Dios.
16 como livres, e não tendo a vossa liberdade para capa da malícia, mas como servos de Deus.
17 Te xiñuhu cahvi váha‑ndayá, te quidañuhu stná‑ndà nsidanicuú nèhivì. Ni cúcúú stná ini‑ndà sàhà nsidaa ana nduú stná dèhe ndisa‑ya. Te nècuàchì dandacu‑xi nùù‑ndà, ni coó stná tnùñuhu xi‑nda nùù‑né.
17 Honrai a todos, amai a irmandade, temei a Deus, respeitai ao rei.
18 Mii‑nsiá nècuàchì peón xíndoo saín nùù iin lamú, cunini viì‑nsiá ñà‑ndùá dandacú nècuàchìmà, mate dana‑ne. Màdìá cuisì cahvi‑nsiánè nú mànì ini‑nè.
18 Servos, sede sujeitos com todo o temor a vossos senhores, não somente aos bons e moderados, mas também aos perversos.
19 Vihini icúmí‑ndá ndoho‑nda sàhà‑ñá nchícùn‑ndà ñà‑ndùá cachí Dios, mate còò ni‑iñàha iníhícá‑ndá. Doco vàtùni iámà, te xiñuhu quidandee ini‑ndà sàhá.
19 Pois isto é agradável, se alguém, por ser cônscio de Deus, suporta tristezas, padecendo injustamente.
20 Vàchi nú cuisì sàhà cuàchi‑nda ndoho‑nda, dandu mà níhì‑ndà ni‑iin ñà‑vàha nú quidándéé ini‑ndà sàhámà. Doco nú sàhà‑ñá quidá víi‑nda ni ndoho‑nda, te quidá ndéé ini‑ndà, dandísá, gracia xi Dios (icúmí‑ndá nìhì‑ndà).
20 Pois que glória é, se sofreis com paciência, quando cometeis pecado, e sois por isso esbofeteados? mas se sofreis com paciência, quando fazeis o bem e por isso padeceis, isto é agradável a Deus.
21 Pues, divi ñà‑jaàn nduú vida icúmí‑ndá yàha‑nda nú sànì cana‑yàndó, vàchi mii‑yá, nì ndoho stná‑yà, doco sàhà ndohó; te ducán vàtùni nì cundaà ini‑ndà nansa xiñuhu quidandee stná ini‑ndà nacua nì quida mii‑yá.
21 Pois para isto fostes chamados, porquanto também Cristo padeceu por vós, deixando-vos exemplo, para que sigais as suas pisadas.
22 (Te ¿nansa nì quida‑ya?) Pues còò ni‑iin cuàchi ni quidá‑yá, ni còò ni‑iin xichi ni dandahví‑yà nèhivì.
22 Ele não cometeu pecado, nem tão pouco foi achado engano na sua boca,
23 Mate ní canàhá nèhivì xì‑yá, doco mii‑yá, cónì cánàhá‑yà xì‑né. Na ní ndoho‑ya, cónì cáhàn dana‑ya. Còó, nùù ndahà Dios nì nacoo‑ya chuun xi‑ya, vàchi (ináhá‑yâ) tùha Dios nsidandaà‑yà ñà‑ndùú ñà‑ndácuisì.
23 sendo injuriado, não injuriava, padecendo, não ameaçava, mas entregava-se àquele que julga justamente,
24 Te (na ní sàcùtuu‑ya) nchìca cruz, nì nacuida‑ya cuàchi‑nda nùù iquìcúñú‑yà. Ñàyùcàndùá, vàtùni nìhì‑ndà (nacoo dahuun‑nda cuàchi‑nda), quida‑nda cuenta na ian sànì xìhì‑ndà, (te có‑ndùlócô gà‑ndà sàhá). Dandu sàhà obra xi‑ya mà, vàtùni nìhì stná‑ndà quida viì‑ndà ñuhìví yohó. Vàchi na ní sahnì cuìí‑teyá, dandu sàhájàn nduá nì nìhì‑ndà nì nduviì anima‑ndà.
24 levando ele próprio os nossos pecados em seu corpo sobre o madeiro, a fim de que, mortos aos pecados, vivamos à justiça. Por suas feridas fostes sarados.
25 Vàchi antes, nahi riì nì quecuaán nì sanduu‑nda, doco vichi sànì naxicocuíìn‑ndà nì nàcùndoo‑nda nùù Stoho‑ndà inúù xì anima‑ndà.
25 Pois éreis desgarrados como ovelhas, mas agora vos haveis convertido ao Pastor e Bispo das vossas almas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Pedro 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.