Romanos 11

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Te cuěi ducaⁿ dico vá càháⁿ‑ó sǎ Yǎ Ndiǒxí dáquèe tɨ́hú‑gǎ ñáyiu isràél chi dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ cúú cuèndá‑gá, chi yúhú tnàhá‑í cúù‑í mei těe isràél, te ñaní tnáhà‑í ní cuu ndíi Àbrahám tée ní xíndecu ndéé sanaha vìhi‑gá, te dɨu‑ni ñaní tnáhà‑í ní cuu tucu ndíi Benjàmín.
1 Então eu pergunto: será que Deus rejeitou o seu próprio povo? É claro que não! Eu mesmo sou israelita, descendente de Abraão e membro da tribo de Benjamim.
2 Te ndéé sanaha dùcaⁿ ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá nchǔhú ñáyiu isràél cúú‑ndɨ̌ ñáyiu cùu cuendá‑gá, te ñá túú dàquee tɨ́hú ñáhá‑gǎ xii‑ndɨ́, te nchòhó sa xìní‑ndó nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi nàcuáa ní quide té Èliás ní ndacáⁿ cuéchi‑dé núú‑gǎ cuèndá ñáyiu isràél.
2 Deus não rejeitou o seu povo, que ele havia escolhido desde o princípio. Vocês sabem muito bem o que as Escrituras Sagradas dizem naquele trecho em que Elias acusa o povo de Israel diante de Deus. Elias diz assim:
3 Te duha ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: “Yòhó Dútú Ndiǒxí, ná nàcani tnúhu‑í núú‑n sǎ nǐ sahní‑yu cue tée càháⁿ tnúhu‑n, te ní dátnànú‑yu núú xìhí quɨtɨ ndùu táhú‑n, te yúhú‑nǎ ní cácu‑í ndécù‑í dico nànducu ñahá‑yu chi tnàhá‑í cuìní‑yu cahni ñàhá‑yu xii‑í”, duha ní xáhaⁿ‑dě xii Yá Ndiǒxí.
3 “Senhor, eles mataram os teus profetas e destruíram os teus altares. Eu sou o único que sobrou, e eles estão querendo me matar!”
4 Te Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii‑dé: “Sa ní dáquéé dɨ̀ɨⁿ‑í úsá mǐl cue tée cùu cuendá‑í, te ñá túú nèhe‑güedé sá yɨ́ñùhu núú Bàál sá càchí‑yu cùu ndióxǐ‑yu te ñá ndàá sá ndiǒxí cúú‑xí”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii té Èliás.
4 O que foi que Deus disse a ele? Ele disse: “Eu guardei para mim sete mil homens que não adoraram o deus Baal .”
5 Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu vitna chi xǐndecu ñáyiu ní cáháⁿ‑gá ní chìtnahá ñáhá xìi‑gá, te ducaⁿ nǐ quide‑gá chi ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
5 A mesma coisa também acontece agora, isto é, por causa da graça de Deus, ainda existe um pequeno número daqueles que ele escolheu.
6 Te ducaⁿ nǐ cáháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu sá cúndàhú iní ñáhá‑gǎ, te ñá dɨ́ú cuèndá ɨɨⁿ chìuⁿ quidé‑yu ducaⁿ nì cáháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu, chi núu dìcó cuèndá ɨɨⁿ chìuⁿ quidé‑yu ducaⁿ nì cáháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu ña, te ñá dɨ́ú‑gǎ sá cúú ìní méé‑gǎ ducaⁿ nì cáháⁿ ñáhá‑gǎ xií‑yu te núu ducaⁿ.
6 Essa escolha se baseia na graça de Deus e não no que eles fizeram. Porque, se a escolha de Deus se baseasse no que as pessoas fazem, então a sua graça não seria a verdadeira graça.
7 Te na càchí tnúhu‑í xii‑ndo nàcuáa cùu vitna sá ñǎyiu isràél cuìní‑yu cudɨ̀ú‑yu núú Yǎ Ndiǒxí dico ñá ndácǔ‑yu, dico dava ñáyiu ní cáháⁿ‑gá ñáyiu‑áⁿ cúdɨ̀ú‑yu núú‑gǎ, te ñáyiu ducaⁿ ñà túú cùdɨu núú‑gǎ‑áⁿ ǐo ní cuu sàá iní‑yu núú‑gǎ.
7 E isso quer dizer que não foi o povo de Israel que encontrou o que estava procurando. Quem encontrou foi apenas um pequeno grupo que Deus escolheu; os outros não quiseram ouvir o chamado de Deus.
8 Te ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí núú càchí‑xi: “Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá cúǔ‑yu ñáyiu ío nɨɨ dɨ̌quɨ́‑xi, chi cuěi ndèhé‑yu nàcuáa càháⁿ tnúhu‑gá dico ñá cútnùní iní‑yu nàcuáa càháⁿ‑xi, te cuěi ndèdóho‑yu dico ñá túú quěe dɨ́quɨ̌‑yu, te ducaⁿ‑ni quìdé‑yu ndéé vitna”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
8 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Deus endureceu o coração e a mente deles; deu-lhes olhos que não podem ver e ouvidos que não podem ouvir até o dia de hoje.”
9 Te ndíi Dàvií ní cachí ndíi:
9 E Davi disse: “Que nas suas festas eles sejam apanhados e enganados, que eles caiam e sejam castigados!
10 Te cùú‑yu ñáyiu ñá túú vědana tècú tnùní, te cùu tucú‑yu dàtná ɨɨⁿ ñáyiu ío ndòho nchido ɨɨⁿ sá věe.
10 Ó Deus, faze com que eles fiquem cegos e que fiquem sempre curvados debaixo do peso das suas dificuldades!”
11 Te cuěi ducaⁿ dico vá càchí‑ó sǎ sà dúcáⁿ ñà túú ní quìde ndáá ñáyiu isràél te ní xíta nihnu duúⁿ‑yu, te ñáhá chi sá dúcáⁿ nǐ quidé‑yu te ní ngúndecu ndɨhɨ dava‑gá ñáyiu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑yu, te ñáyiu isràél quiní‑yu nàcuáa naníhí tàhú ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél, te tnàhá‑yu cudɨ́ɨ́ ìní‑yu naníhí tàhú‑yu.
11 Agora eu pergunto: quando os judeus tropeçaram, será que eles caíram para nunca mais se levantarem? É claro que não! Mas, porque eles pecaram, a salvação veio para os não judeus, para fazer com que os judeus ficassem com ciúmes deles.
12 Te sá dúcáⁿ nǐ quide sàá iní‑yu ñá túú ní quìde ndáá‑yu núú Yǎ Ndiǒxí, te xíǎⁿ ní cuu‑xi ɨɨⁿ sá vǎha sá cúú‑xí ñǎyiu nɨhìí ñuyíú, dico sáá nduu te cada ñáyiu isràél nchaa nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí, te dàvá‑áⁿ ǐo‑gá váha cuu xii nchaa ñáyiu nɨhìí ñuyíú.
12 O pecado dos judeus trouxe grandes bênçãos para o mundo, e a sua pobreza espiritual trouxe ricas bênçãos para os não judeus. Então, quando se completar o número de judeus que voltarão para Deus, as bênçãos serão muito maiores ainda.
13 Te nchòhó ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél càchí tnúhu‑í xii‑ndo sǎ Yǎ Ndiǒxí ní cachí‑gá sá càháⁿ‑í tnúhu‑gá núú‑ndó, te yúhú càchí‑í sá ǐo càhnu cuu chiuⁿ quide‑í.
13 Agora estou falando a vocês que não são judeus. Enquanto eu for o apóstolo dos não judeus, terei orgulho do meu trabalho.
14 Te duha càháⁿ‑í cuèndá sá nǔu cudana ìó dava ñáyiu cùu ndɨ mee‑í cudɨ́ɨ́ ìní‑yu cada váha ñaha Yǎ Ndiǒxí xií‑yu dàtná quídé vǎha ñaha‑gǎ xii‑ndo, te naníhí tàhú‑yu.
14 Talvez eu possa fazer com que os que são da minha própria raça fiquem com ciúmes, e assim seja possível salvar alguns deles.
15 Te sá cuèndá sá nǐ quee tɨ́hú ñǎyiu isràél ní nacáháⁿ cáhnú ìní tnáhá ñǎyiu nɨhìí ñuyíú ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, dico na sàá nduu nùcúndecu váha ñáyiu isràél ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te ío‑gá váha tnahá ñáyiu nɨhìí ñuyíú, te ñáyiu‑áⁿ cada iní‑ó sǎ cúǔ‑yu dàtná ñáyiu ní xíhí, dico dàvá‑áⁿ cada tucu iní‑ó sǎ cúǔ‑yu dàtná ñáyiu ní ndoto chi nucúndecu váha‑yu ndɨhɨ‑gá.
15 Porque, quando os judeus foram rejeitados, o resto do mundo se tornou amigo de Deus. O que acontecerá então quando eles forem aceitos? Os que estiverem mortos receberão a vida!
16 Te núu sá lúhá‑ní ɨ̀ɨⁿ tɨ́lúlú yusaⁿ càváha te dɨu‑ni ducaⁿ càváha nɨhìí. Te núu càváha yóho ɨɨⁿ yutnu te dɨu‑ni ducaⁿ càváha‑xi nɨhìí‑xi. Te dɨu‑ni ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu ñáyiu isràél, chi ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha nǐ cuú‑yu ñáyiu ní cuu cuèndá ñáhá Yǎ Ndiǒxí, te dɨu‑ni ducaⁿ cùu cuendá ñáhá‑gǎ xii mèé‑yu ndéé vitna.
16 Pois, se o primeiro pão assado depois da colheita é dedicado a Deus, isso quer dizer que todos os outros pães também são dedicados a ele. E, se as raízes de uma árvore são oferecidas a Deus, os galhos também são dele.
17 Te ìó ɨɨⁿ yutnu váha nàni olívú, te dava dité yutnu‑áⁿ nǐ téhndé te ní nucódó dìté yutnu òlívú cùtexínu, te mee‑nǎ yutnu òlívú váha‑áⁿ ǐo váha quìde‑xi nchito dité yutnu òlívú cùtexínu‑áⁿ. Te dité nchaa yutnu òlívú váha‑áⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu isràél, te nchaa dité‑xi sá nǐ téhndé‑áⁿ cúú‑xí dɨ̀u‑ni ñáyiu isràél ñáyiu ñá túú tnàhá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí. Te dité yutnu òlívú cùtexínu sá nǐ nucódó tnáhá‑ǎⁿ cúú‑xí dàtná ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél tnàhá tnúhu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí.
17 Alguns galhos da oliveira cultivada foram quebrados, e um galho de oliveira brava foi enxertado nela. Pois vocês, os não judeus, são como aquela oliveira brava e agora tomam parte na força e na riqueza espiritual dos judeus.
18 Te vá cání ìní‑ndó sǎ sà dúcáⁿ ndècu váha‑ndo ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí te ío cùnuu‑ndo dacúúxí ñǎyiu isràél, te vá dúcáⁿ càni iní‑ndó chi sá cuèndá nchaa ñaní tnáhá ñǎyiu isràél ní xíndecu ndéé sanaha ducaⁿ ndècu váha‑ndo ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí vitna, te ñá dɨ́ú sǎ cuèndá nchòhó ndécú ndɨ̀hɨ váha ñáyiu‑áⁿ Yǎ Ndiǒxí vitna.
18 Portanto, vocês não devem desprezar os galhos que foram quebrados. Como é que vocês podem estar orgulhosos? Vocês são somente galhos. Não são vocês que sustentam a raiz — é a raiz que sustenta vocês.
19 Te cudana sàni iní‑ndó te càchí‑ndó sǎ ñǎyiu isràél ní quee tɨ́hǔ‑yu cuèndá sá nchòhó nucuɨ́ñɨ́‑ndó nǔǔ‑yu nucúndecu váha‑ndo ndɨ̀hɨ Yá Ndiǒxí.
19 Porém vocês dirão: “Sim, mas os galhos foram quebrados a fim de darem lugar para nós.”
20 Te ndáá sá nǐ quee tɨ́hǔ‑yu chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te nchòhó ío váha cùu ndecu‑ndo ndɨhɨ‑gá chi ní sándáá iní‑ndó‑gǎ, dico vá càchí‑ndó sǎ ǐo càhnu cuu‑ndo, te ío váha chí cuǎha cuèndá nàcuáa cundecu‑ndo.
20 Isso é verdade. Mas lembrem que eles foram quebrados porque não creram; no entanto vocês continuam na oliveira porque creem. E não tenham orgulho disso; pelo contrário, tenham medo.
21 Te cue ñáyiu isràél cúǔ‑yu ñáyiu cùu cuendá‑gá ní cùu te ní dáquéé tɨ̌hú ñáhá‑gǎ xií‑yu cuèndá sá ñà túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, te tnàhá nchòhó daquèe tɨ́hú ñáhá‑gǎ xii‑ndo te núu na càda‑ndo datná ní quide ñáyiu‑áⁿ.
21 Se Deus não deixou de castigar os judeus, que são como galhos naturais, vocês acham que ele vai deixar de castigar vocês?
22 Te chí cádá cuèndá sá Yǎ Ndiǒxí ío váha iní‑gá, dico cùdééⁿ‑gǎ núú nchàa ñáyiu ñá túú sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, dico sá cúú‑xí nchòhó cue ñáyiu sàndáá iní ñáhá xìi‑gá chi ío váha iní‑gá. Te ducaⁿ‑ni cùnduu váha iní‑gá sá cúú‑xí‑ndó te núu vá dáñá ndèé‑ndó càda‑ndo nacuáa càháⁿ‑gá cuèndá sá ǐo váha iní‑gá, te núu ñáhá te tnàhá nchòhó quee tɨ́hú‑ndó dàtná ní quee tɨ́hú ñǎyiu isràél, ñáyiu ñá túú ní sàndáá iní ñáhá xìi‑gá.
22 Vejam como Deus é bom e também é duro. Ele é duro para os que caíram e bom para vocês, se continuarem sempre confiando na bondade dele. Se não, vocês também serão cortados.
23 Dico núu ñáyiu isràél ñáyiu ní dáquéé tɨ̀hú ñáhá Yǎ Ndiǒxí quɨ́ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá te nduu cuèndá ñáhá tùcu‑gá xií‑yu, te ñáyiu‑áⁿ cúǔ‑yu dàtná dava dité yutnu òlívú sá nǐ téhndé te ní nucódó tnáhá tùcu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
23 E, se os judeus abandonarem a sua descrença, serão enxertados na oliveira cultivada, pois Deus pode enxertá-los de novo.
24 Te nchòhó cúú‑ndó dàtná nchaa dité yutnu òlívú cùtexínu, chi ñá dɨ́ú ñǎyiu isràél cúú‑ndó, te dité nchaa yutnu òlívú cùtexínu‑áⁿ nǐ nucódó‑xi núú dìté yutnu òlívú váha‑áⁿ. Te yáchí‑gá nucúndecu váha ñáyiu isràél ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, chi cùú‑yu dàtná nchaa dité yutnu òlívú váha sá nǐ téhndé te ní nucódó tnáhá tùcu. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùú‑yu te núu na quɨ̀ndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
24 Vocês, os não judeus, são como aquele galho de oliveira brava que foi cortado e enxertado, contra a natureza, na oliveira cultivada. Os judeus são como essa oliveira cultivada. Portanto, para Deus será muito mais fácil enxertar de novo, na própria árvore deles, esses galhos quebrados.
25 Te nchòhó ñáyiu ndècu ndɨhɨ‑í ichi Xítohó Jesucrìstú, na càchí tnúhu‑í xii‑ndo ɨ̀ɨⁿ tnúhu ndùu yuhu ni cuu, cuèndá sá vǎ cání ìní‑ndó sǎ ǐo‑gá váha sàá dɨ́quɨ́‑ndó dàcúúxí ñǎyiu isràél, chi dava ñáyiu isràél cúú sàá iní‑yu núú Yǎ Ndiǒxí nɨni na ndɨ̀hɨ ñáyiu ní cachí Yǎ Ndiǒxí ngúndecu váha ndɨhɨ ñàhá‑yu xii‑gá, ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél.
25 Meus irmãos, quero que vocês conheçam uma verdade secreta para que não pensem que são muito sábios. A verdade é esta: a teimosia do povo de Israel não durará para sempre, mas somente até que o número completo de não judeus venha para Deus.
26 Te nduu na ndɨ̀hɨ ñáyiu‑áⁿ ngǔndecu váha‑yu ndɨhɨ Yá Ndiǒxí, te dàvá‑áⁿ naníhí tàhú ñáyiu isràél chi quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ Yǎ Ndiǒxí núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
26 É assim que todo o povo de Israel será salvo. Como dizem as Escrituras Sagradas : “O Redentor virá de e tirará toda a maldade dos descendentes de Jacó.
27 Te yúhú cada càhnu iní‑í nchaa cuéchi ñáyiu isràél, chi cada‑í dàtná ní cachí‑í ndéé sanaha.
27 Eu, o Senhor, farei esta aliança com eles, quando tirar os seus pecados.”
28 Te sá cuèndá tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó xíǎⁿ cúú ǔhú iní ñáyiu isràél Yǎ Ndiǒxí, te sá dúcáⁿ quìdé‑yu xíǎⁿ nchòhó ní níhí‑ndó tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ndó. Te ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá ñǎyiu isràél cuu cuèndá‑gá, te cùu iní ñáhá‑ní‑gǎ xií‑yu, te ducaⁿ quìde‑gá chi ducaⁿ nǐ xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñaní tnáhǎ‑yu ní xíndecu ndéé sanaha.
28 Os judeus rejeitaram o evangelho e por isso são inimigos de Deus, para o bem de vocês, os não judeus. Mas, pela escolha de Deus, eles são amigos dele, por causa dos patriarcas .
29 Te Yá Ndiǒxí ñá túú ndùu úhú iní‑gá ɨɨⁿ sá táxí‑gǎ, te ni ñà túú ndìxi cuéchi iní‑gá sá càháⁿ ñáhá‑gǎ xii‑o.
29 Porque Deus não muda de ideia a respeito de quem ele escolhe e abençoa.
30 Te nchòhó chi ñá túú sàndáá iní‑ndó Yǎ Ndiǒxí ní cùu, dico vitna nɨni ñà túú sàndáá iní ñáhá ñǎyiu isràél xii‑gá, te ní cundàhú iní ñáhá‑gǎ ní dácǎcu nihnu ñaha‑gǎ xii‑ndo nǔú ùhú núú ndàhú.
30 Mas no passado vocês, que não são judeus, desobedeceram a Deus. Porém agora vocês receberam a misericórdia de Deus por causa da desobediência dos judeus.
31 Te vitna quìdé‑yu dàtná ní xóo cada nchòhó cútnàhá ñá túú ní xǒo quɨndáá iní‑ndó‑gǎ. Dico sáá nduu te natuha ñàhá‑yu xii‑gá te dàcácu nihnu ñaha‑gǎ xií‑yu sá cúndàhú iní ñáhá‑gǎ dàtná ní quide ñaha‑gǎ xii nchòhó.
31 Assim, por causa da misericórdia que vocês receberam, os judeus agora desobedecem a Deus para que eles também possam receber agora a misericórdia dele.
32 Te Yá Ndiǒxí ní dáñá‑gǎ sá dúcáⁿ cùnduu saá iní nchaa ñáyiu cuèndá cuìní‑gá cundàhú iní ñáhá‑gǎ xií‑yu.
32 Pois Deus fez com que todos se tornassem prisioneiros da desobediência a fim de mostrar misericórdia a todos.
33 Te súúní vǎha quìde ñaha Yá Ndiǒxí xii‑o, te ío váha xìní‑gá nchaa cuěi sá ìó andɨu te cuěi sá ìó ñuyíú‑a, te ducaⁿ ǐo váha sàá nchaa sá xìní tnùní‑gá. Te ñá ndácú‑ó cùtnuní iní‑ó nǎ cúú nchàa sá sání ìní‑gá cada‑gá, te ni ñǎ ndácú‑ó cùtnuní iní‑ó nàcuáa ndùu cuendá nchaa sá quídé‑gǎ.
33 Como são grandes as riquezas de Deus! Como são profundos o seu conhecimento e a sua sabedoria! Quem pode explicar as suas decisões? Quem pode entender os seus planos?
34 Te núú tùtú‑gá càchí‑xi: “Vá yǒo ɨɨⁿ cùtnuní iní‑xi nàcuáa sàni iní Yǎ Ndiǒxí, te ni vǎ yǒo ɨɨⁿ ndàcu dacahu iní ñáhá xìi‑gá nàcuáa cáháⁿ‑gá.
34 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem pode conhecer a mente do Senhor? Quem é capaz de lhe dar conselhos?
35 Te Yá Ndiǒxí ñá túú quìde yica iní‑gá cada‑gá sá vǎha sá cúú‑xí ñǎyiu cuèndá ɨɨⁿ sá sǎñàhá‑yu xii‑gá chi ñá túú dùcaⁿ quide‑gá”, duha càchí‑xi núú tùtú‑gá.
35 Quem já deu alguma coisa a Deus para receber dele algum pagamento?”
36 Te ducaⁿ chi mee Yǎ Ndiǒxí ní taxi ndecu‑gá nchaandɨ túhú sá ìó ñuyíú, te dɨu‑ni mee‑gǎ táxí tnùní‑gá nchaa sá nǐ taxi ndecu‑gá, te nchaa cùu‑xi cuendá‑gá. Te vitna chí ná càchí‑ó sǎ ǐo càhnu cuu‑gá nɨ caa nɨ quɨ́hɨ́ⁿ. Te ducaⁿ na cùnduu.
36 Pois todas as coisas foram criadas por ele, e tudo existe por meio dele e para ele. Glória a Deus para sempre! Amém !

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.