Hebreus 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑gá‑ó tnǔhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o sá cúú cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te tàú‑xi quɨyùhú iní‑ó chi na cuáháⁿ te vá ndúú tǎhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
1 Enquanto, pois, subsiste a promessa de entrar no seu descanso, tenhamos cuidado em que ninguém de nós corra o risco de ser excluído.
2 Te tnàhá nchoo nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó dàtná ní xíndecu ndɨhɨ cue ñáyiu ndéé sanaha, dico ñáyiu‑áⁿ chi ñá túú vědana ni nàndɨ́hɨ‑xi cuěi ní xíndedóho‑yu tnúhu‑áⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
2 A boa nova nos foi trazida a nós, como o foi a eles. Mas a eles de nada aproveitou, porque caíram na descrença.
3 Dico nchoo cùu‑o ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, núu xíǎⁿ nduu táhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑gá núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
3 Nós, porém, se tivermos fé, haveremos de entrar no descanso. Ele disse: Eu jurei na minha ira: não entrarão no lugar do meu descanso. Ora, as obras de Deus estão concluídas desde a criação do mundo;
4 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi nàcuáa ní quide‑gá nduu úsá, te duha càchí‑xi:
4 pois, em certa passagem, falou do sétimo dia o seguinte: E, terminado o seu trabalho, descansou Deus no sétimo dia {Gn 2,2}.
5 Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá cue ñáyiu ndéé sanaha, te duha ní cachí‑gá:
5 Se, pois, ele repete: Não entrarão no lugar do meu descanso,
6 Te ñáyiu ní xíndedóho tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó ndèé sanaha, ñá túú ní ndùu táhǔ‑yu cundecu váha‑yu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te ducaⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, dico ìó‑gá ñáyiu nduu táhú cundecu váha núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
6 é sinal de que outros são chamados a entrar nele. E como aqueles a quem primeiro foi anunciada a promessa não entraram por não ter tido a fé,
7 Te ní xica cuéhé nduu sá dúcáⁿ ñà túú ní sàndáá iní ñáhá ñǎyiu‑áⁿ xii‑gá, te dǎtnùní ní cáháⁿ ndíi Dàvií yuhu‑gá nàcuáa cada‑gá vitna, te dɨu‑ni nàcuáa sa yòdo tnuní dɨu‑ni ducaⁿ chìdo tnuní tucu‑í nàcuáa ní cáháⁿ ndíi yuhu‑gá, te duha ní cachí‑gá:
7 Deus, após muitos anos, por meio de Davi, estabelece um novo dia, um hoje, ao pronunciar as palavras mencionadas: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Te ndíi Jòsué ní sanu ichi ndíi ñáyiu núú quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu cundecu váha‑yu, dico ñá dɨ́ú cuèndá xíǎⁿ ní cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi cuèndá nàcuáa cada‑gá vitna ní cáháⁿ‑gá.
8 Se Josué lhes houvesse dado repouso, não teria depois disso falado dum outro dia.
9 Núu xíǎⁿ sáá nduu ndùu táhú nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí ngúndecu váha‑yu núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
9 Por isso, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ na ndùu táhú cundecu váha núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te tnàhá‑yu ndetatú‑yu cuèndá nchaa sá vǎha ní quidé‑yu dàtná ndétàtú méé‑gǎ.
10 E quem entrar nesse repouso descansará das suas obras, assim como descansou Deus das suas.
11 Te xìni ñuhu‑xi sá nchóó ǐo nducu ndèe‑o nducu‑o nacuáa cada‑o cuèndá nduu táhú‑ó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, chi na cuáháⁿ dava‑ndo càda‑ndo datná ní quide cue ñáyiu ñá túú ní sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, te vá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu váha‑ndo nǔú ndécú‑gǎ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
11 Assim, apressemo-nos a entrar neste descanso para não cairmos por nossa vez na mesma incredulidade.
12 Te tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ó chi quìde‑xi nándɨ sá quídé‑xí, te cùu‑xi datná ɨɨⁿ sá děéⁿ víhí‑gǎ dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ yuchí sá ndèé úú xio núú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tnúhu‑gá chi quée‑xi iní‑ó, te dàndixi túu‑xi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó te núu quìde váha‑o àdi ñá túú quìde váha‑o ndècu‑o.
12 Porque a palavra de Deus é viva, eficaz, mais penetrante do que uma espada de dois gumes e atinge até a divisão da alma e do corpo, das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí vá cání ìní‑ó sǎ ndácú‑xí nguɨ̌vǎha‑xi núú‑gǎ, chi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó ndècu túu‑xi núú‑gǎ, te dɨu núú Yàá‑áⁿ na càni cuendá‑ó nchàa sá quídé‑ó.
13 Nenhuma criatura lhe é invisível. Tudo é nu e descoberto aos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Dútú ǐo cùnuu ndecu ndɨhɨ‑o, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Déhe Dútú Ndiǒxí, te Yaá‑áⁿ cuǎndaa‑gá andɨu nǐ nucúndecu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ tàú‑xi sá cánchìcúⁿ nihnu‑ni‑o quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ.
14 Temos, portanto, um grande Sumo Sacerdote que penetrou nos céus, Jesus, Filho de Deus. Conservemos firme a nossa fé.
15 Te mee Yàá‑áⁿ ǐo cùnuu‑gá cúú‑gǎ dútú‑ó ndècu ndɨhɨ‑o, te ío na cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá sá ñǎ nìhí ndéé‑ó cùndecu‑o. Te ducaⁿ càda‑gá chi ní yáha‑gá dàtná yǎha mee‑o, chi nchaa sá nǐ yáha‑gá‑áⁿ nǐ cuu‑xi sá cádá‑gǎ nándɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá ní cùu dico ni ɨ̀ɨⁿ ñá túú ní quìde‑gá.
15 Porque não temos nele um pontífice incapaz de compadecer-se das nossas fraquezas. Ao contrário, passou pelas mesmas provações que nós, com exceção do pecado.
16 Núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ nchóó nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o chindee ñaha‑gá, te ducaⁿ càda‑o te cundàhú iní ñáhá‑gǎ chindee ñàha‑gá xii‑o nděda‑ni càa oré xíní ñùhu‑o‑gá.
16 Aproximemo-nos, pois, confiadamente do trono da graça, a fim de alcançar misericórdia e achar a graça de um auxílio oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.