Hebreus 4
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs BKJ
1 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑gá‑ó tnǔhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o sá cúú cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te tàú‑xi quɨyùhú iní‑ó chi na cuáháⁿ te vá ndúú tǎhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
1 Portanto, temamos, a fim de que, uma promessa nos foi deixada de entrar em seu descanso, qualquer um de vocês deve parecer estar aquém disso.
2 Te tnàhá nchoo nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó dàtná ní xíndecu ndɨhɨ cue ñáyiu ndéé sanaha, dico ñáyiu‑áⁿ chi ñá túú vědana ni nàndɨ́hɨ‑xi cuěi ní xíndedóho‑yu tnúhu‑áⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
2 Porque para nós o evangelho foi pregado, assim também como a eles, mas a palavra pregada não lhes serviu, não estando esta misturada com a fé daqueles que a ouviram.
3 Dico nchoo cùu‑o ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, núu xíǎⁿ nduu táhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑gá núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
3 Porque nós, que temos crido, entramos no repouso, tal como ele disse: Assim como jurei na minha ira eles não entrarão no meu repouso; embora as obras estivessem consumadas desde a fundação do mundo.
4 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi nàcuáa ní quide‑gá nduu úsá, te duha càchí‑xi:
4 Porque ele falou em um determinado lugar do sétimo dia: E Deus repousou no sétimo dia de todas as suas obras.
5 Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá cue ñáyiu ndéé sanaha, te duha ní cachí‑gá:
5 E neste lugar novamente: Não entrarão no meu repouso.
6 Te ñáyiu ní xíndedóho tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó ndèé sanaha, ñá túú ní ndùu táhǔ‑yu cundecu váha‑yu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te ducaⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, dico ìó‑gá ñáyiu nduu táhú cundecu váha núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
6 Vendo, portanto, que ainda há alguns que devem entrar, e que aqueles que primeiro receberam a pregação não entraram por causa da incredulidade,
7 Te ní xica cuéhé nduu sá dúcáⁿ ñà túú ní sàndáá iní ñáhá ñǎyiu‑áⁿ xii‑gá, te dǎtnùní ní cáháⁿ ndíi Dàvií yuhu‑gá nàcuáa cada‑gá vitna, te dɨu‑ni nàcuáa sa yòdo tnuní dɨu‑ni ducaⁿ chìdo tnuní tucu‑í nàcuáa ní cáháⁿ ndíi yuhu‑gá, te duha ní cachí‑gá:
7 novamente, ele determina um certo dia, dizendo através de Davi: Hoje, depois de muito tempo, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais os vossos corações.
8 Te ndíi Jòsué ní sanu ichi ndíi ñáyiu núú quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu cundecu váha‑yu, dico ñá dɨ́ú cuèndá xíǎⁿ ní cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi cuèndá nàcuáa cada‑gá vitna ní cáháⁿ‑gá.
8 Porque, se Jesus lhes houvesse dado repouso, não teria falado depois disso a respeito de um outro dia.
9 Núu xíǎⁿ sáá nduu ndùu táhú nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí ngúndecu váha‑yu núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
9 Portanto, ainda resta um repouso para o povo de Deus.
10 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ na ndùu táhú cundecu váha núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te tnàhá‑yu ndetatú‑yu cuèndá nchaa sá vǎha ní quidé‑yu dàtná ndétàtú méé‑gǎ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, também cessou as suas próprias obras, assim como Deus repousou das suas.
11 Te xìni ñuhu‑xi sá nchóó ǐo nducu ndèe‑o nducu‑o nacuáa cada‑o cuèndá nduu táhú‑ó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, chi na cuáháⁿ dava‑ndo càda‑ndo datná ní quide cue ñáyiu ñá túú ní sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, te vá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu váha‑ndo nǔú ndécú‑gǎ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
11 Esforcemo-nos, portanto, para entrar naquele repouso, a fim de que nenhum homem caia no mesmo exemplo de incredulidade.
12 Te tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ó chi quìde‑xi nándɨ sá quídé‑xí, te cùu‑xi datná ɨɨⁿ sá děéⁿ víhí‑gǎ dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ yuchí sá ndèé úú xio núú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tnúhu‑gá chi quée‑xi iní‑ó, te dàndixi túu‑xi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó te núu quìde váha‑o àdi ñá túú quìde váha‑o ndècu‑o.
12 Porque a palavra de Deus é viva e poderosa, e mais afiada do que qualquer espada de dois gumes, penetrando até a divisão da alma e do espírito, e das juntas e medulas, e discerne os pensamentos e intenções do coração.
13 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí vá cání ìní‑ó sǎ ndácú‑xí nguɨ̌vǎha‑xi núú‑gǎ, chi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó ndècu túu‑xi núú‑gǎ, te dɨu núú Yàá‑áⁿ na càni cuendá‑ó nchàa sá quídé‑ó.
13 E não há criatura alguma que não se manifeste à sua vista; porém todas as coisas estão nuas e abertas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Dútú ǐo cùnuu ndecu ndɨhɨ‑o, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Déhe Dútú Ndiǒxí, te Yaá‑áⁿ cuǎndaa‑gá andɨu nǐ nucúndecu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ tàú‑xi sá cánchìcúⁿ nihnu‑ni‑o quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ.
14 Sabendo que temos um grande sumo sacerdote, que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, retenhamos firmemente a nossa fé.
15 Te mee Yàá‑áⁿ ǐo cùnuu‑gá cúú‑gǎ dútú‑ó ndècu ndɨhɨ‑o, te ío na cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá sá ñǎ nìhí ndéé‑ó cùndecu‑o. Te ducaⁿ càda‑gá chi ní yáha‑gá dàtná yǎha mee‑o, chi nchaa sá nǐ yáha‑gá‑áⁿ nǐ cuu‑xi sá cádá‑gǎ nándɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá ní cùu dico ni ɨ̀ɨⁿ ñá túú ní quìde‑gá.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa ser tocado com o sentimento de nossas fraquezas, porém um que em todos os pontos foi tentado, assim como nós, porém sem pecado.
16 Núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ nchóó nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o chindee ñaha‑gá, te ducaⁿ càda‑o te cundàhú iní ñáhá‑gǎ chindee ñàha‑gá xii‑o nděda‑ni càa oré xíní ñùhu‑o‑gá.
16 Portanto, acheguemo-nos confiantemente ao trono da graça, para que possamos obter misericórdia e achar graça e auxílio em tempo de necessidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.