Hebreus 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑gá‑ó tnǔhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o sá cúú cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te tàú‑xi quɨyùhú iní‑ó chi na cuáháⁿ te vá ndúú tǎhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
1 Visto que nos foi deixada a promessa de entrarmos no descanso de Deus, temamos que algum de vocês pense que tenha falhado.
2 Te tnàhá nchoo nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó dàtná ní xíndecu ndɨhɨ cue ñáyiu ndéé sanaha, dico ñáyiu‑áⁿ chi ñá túú vědana ni nàndɨ́hɨ‑xi cuěi ní xíndedóho‑yu tnúhu‑áⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
2 Pois as boas novas foram pregadas também a nós, tanto quanto a eles; mas a mensagem que eles ouviram de nada lhes valeu, pois não foi acompanhada de fé por aqueles que a ouviram.
3 Dico nchoo cùu‑o ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, núu xíǎⁿ nduu táhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑gá núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
3 Pois nós, os que cremos, é que entramos naquele descanso, conforme Deus disse: "Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso" — embora as suas obras estivessem concluídas desde a criação do mundo.
4 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi nàcuáa ní quide‑gá nduu úsá, te duha càchí‑xi:
4 Pois em certo lugar ele falou sobre o sétimo dia, nestas palavras: "No sétimo dia Deus descansou de toda obra que realizara".
5 Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá cue ñáyiu ndéé sanaha, te duha ní cachí‑gá:
5 E de novo, na passagem citada há pouco, diz: "Jamais entrarão no meu descanso".
6 Te ñáyiu ní xíndedóho tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó ndèé sanaha, ñá túú ní ndùu táhǔ‑yu cundecu váha‑yu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te ducaⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, dico ìó‑gá ñáyiu nduu táhú cundecu váha núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
6 Entretanto, resta entrarem alguns naquele descanso, e aqueles a quem anteriormente as boas novas foram pregadas não entraram, por causa da desobediência.
7 Te ní xica cuéhé nduu sá dúcáⁿ ñà túú ní sàndáá iní ñáhá ñǎyiu‑áⁿ xii‑gá, te dǎtnùní ní cáháⁿ ndíi Dàvií yuhu‑gá nàcuáa cada‑gá vitna, te dɨu‑ni nàcuáa sa yòdo tnuní dɨu‑ni ducaⁿ chìdo tnuní tucu‑í nàcuáa ní cáháⁿ ndíi yuhu‑gá, te duha ní cachí‑gá:
7 Por isso Deus estabelece outra vez um determinado dia, chamando-o "hoje", ao declarar muito tempo depois, por meio de Davi, de acordo com o que fora dito antes: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração".
8 Te ndíi Jòsué ní sanu ichi ndíi ñáyiu núú quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu cundecu váha‑yu, dico ñá dɨ́ú cuèndá xíǎⁿ ní cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi cuèndá nàcuáa cada‑gá vitna ní cáháⁿ‑gá.
8 Porque, se Josué lhes tivesse dado descanso, Deus não teria falado posteriormente a respeito de outro dia.
9 Núu xíǎⁿ sáá nduu ndùu táhú nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí ngúndecu váha‑yu núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
9 Assim, ainda resta um descanso sabático para o povo de Deus;
10 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ na ndùu táhú cundecu váha núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te tnàhá‑yu ndetatú‑yu cuèndá nchaa sá vǎha ní quidé‑yu dàtná ndétàtú méé‑gǎ.
10 pois todo aquele que entra no descanso de Deus, também descansa das suas obras, como Deus descansou das suas.
11 Te xìni ñuhu‑xi sá nchóó ǐo nducu ndèe‑o nducu‑o nacuáa cada‑o cuèndá nduu táhú‑ó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, chi na cuáháⁿ dava‑ndo càda‑ndo datná ní quide cue ñáyiu ñá túú ní sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, te vá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu váha‑ndo nǔú ndécú‑gǎ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar nesse descanso, para que ninguém venha a cair, seguindo aquele exemplo de desobediência.
12 Te tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ó chi quìde‑xi nándɨ sá quídé‑xí, te cùu‑xi datná ɨɨⁿ sá děéⁿ víhí‑gǎ dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ yuchí sá ndèé úú xio núú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tnúhu‑gá chi quée‑xi iní‑ó, te dàndixi túu‑xi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó te núu quìde váha‑o àdi ñá túú quìde váha‑o ndècu‑o.
12 Pois a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais afiada que qualquer espada de dois gumes; ela penetra ao ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e julga os pensamentos e intenções do coração.
13 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí vá cání ìní‑ó sǎ ndácú‑xí nguɨ̌vǎha‑xi núú‑gǎ, chi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó ndècu túu‑xi núú‑gǎ, te dɨu núú Yàá‑áⁿ na càni cuendá‑ó nchàa sá quídé‑ó.
13 Nada, em toda a criação, está oculto aos olhos de Deus. Tudo está descoberto e exposto diante dos olhos daquele a quem havemos de prestar contas.
14 Te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Dútú ǐo cùnuu ndecu ndɨhɨ‑o, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Déhe Dútú Ndiǒxí, te Yaá‑áⁿ cuǎndaa‑gá andɨu nǐ nucúndecu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ tàú‑xi sá cánchìcúⁿ nihnu‑ni‑o quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ.
14 Portanto, visto que temos um grande sumo sacerdote que adentrou os céus, Jesus, o Filho de Deus, apeguemo-nos com toda a firmeza à fé que professamos,
15 Te mee Yàá‑áⁿ ǐo cùnuu‑gá cúú‑gǎ dútú‑ó ndècu ndɨhɨ‑o, te ío na cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá sá ñǎ nìhí ndéé‑ó cùndecu‑o. Te ducaⁿ càda‑gá chi ní yáha‑gá dàtná yǎha mee‑o, chi nchaa sá nǐ yáha‑gá‑áⁿ nǐ cuu‑xi sá cádá‑gǎ nándɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá ní cùu dico ni ɨ̀ɨⁿ ñá túú ní quìde‑gá.
15 pois não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas, mas sim alguém que, como nós, passou por todo tipo de tentação, porém, sem pecado.
16 Núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ nchóó nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o chindee ñaha‑gá, te ducaⁿ càda‑o te cundàhú iní ñáhá‑gǎ chindee ñàha‑gá xii‑o nděda‑ni càa oré xíní ñùhu‑o‑gá.
16 Assim sendo, aproximemo-nos do trono da graça com toda a confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça que nos ajude no momento da necessidade.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.