Hebreus 4

Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Te vitna ndècu ndɨhɨ‑gá‑ó tnǔhu Yá Ndiǒxí tnúhu sá dánèhé ñáhá xìi‑o sá cúú cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te tàú‑xi quɨyùhú iní‑ó chi na cuáháⁿ te vá ndúú tǎhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ.
1 Temamos, pois, que, porventura, deixada a promessa de entrar no seu repouso, pareça que algum de vós fique para trás.
2 Te tnàhá nchoo nǐ ngúndecu ndɨhɨ‑o tnǔhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó dàtná ní xíndecu ndɨhɨ cue ñáyiu ndéé sanaha, dico ñáyiu‑áⁿ chi ñá túú vědana ni nàndɨ́hɨ‑xi cuěi ní xíndedóho‑yu tnúhu‑áⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá.
2 Porque também a nós foram pregadas as boas-novas, como a eles, mas a palavra da pregação nada lhes aproveitou, porquanto não estava misturada com a fé naqueles que a ouviram.
3 Dico nchoo cùu‑o ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí, núu xíǎⁿ nduu táhú‑ó cùndecu váha‑o nǔú ndécú‑gǎ, te ní quee ndáá‑xi nàcuáa càháⁿ‑gá núú tùtú‑gá núú càchí‑xi:
3 Porque nós, os que temos crido, entramos no repouso, tal como disse: Assim, jurei na minha ira que não entrarão no meu repouso; embora as suas obras estivessem acabadas desde a fundação do mundo.
4 Te núú tùtú Yǎ Ndiǒxí càháⁿ‑xi nàcuáa ní quide‑gá nduu úsá, te duha càchí‑xi:
4 Porque, em certo lugar, disse assim do dia sétimo: E repousou Deus de todas as suas obras no sétimo dia.
5 Te càchí tucu‑xi núú tùtú Yǎ Ndiǒxí nàcuáa ní cáháⁿ‑gá cuèndá cue ñáyiu ndéé sanaha, te duha ní cachí‑gá:
5 E outra vez neste lugar: Não entrarão no meu repouso.
6 Te ñáyiu ní xíndedóho tnúhu sá càháⁿ nàcuáa naníhí tàhú‑ó ndèé sanaha, ñá túú ní ndùu táhǔ‑yu cundecu váha‑yu núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te ducaⁿ chi ñá túú ní sàndáá iní ñáhǎ‑yu xii‑gá, dico ìó‑gá ñáyiu nduu táhú cundecu váha núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
6 Visto, pois, que resta que alguns entrem nele e que aqueles a quem primeiro foram pregadas as boas-novas não entraram por causa da desobediência,
7 Te ní xica cuéhé nduu sá dúcáⁿ ñà túú ní sàndáá iní ñáhá ñǎyiu‑áⁿ xii‑gá, te dǎtnùní ní cáháⁿ ndíi Dàvií yuhu‑gá nàcuáa cada‑gá vitna, te dɨu‑ni nàcuáa sa yòdo tnuní dɨu‑ni ducaⁿ chìdo tnuní tucu‑í nàcuáa ní cáháⁿ ndíi yuhu‑gá, te duha ní cachí‑gá:
7 determina, outra vez, um certo dia, Hoje, dizendo por Davi, muito tempo depois, como está dito: Hoje, se ouvirdes a sua voz, não endureçais o vosso coração.
8 Te ndíi Jòsué ní sanu ichi ndíi ñáyiu núú quɨ̀hɨ́ⁿ‑yu cundecu váha‑yu, dico ñá dɨ́ú cuèndá xíǎⁿ ní cǎháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi cuèndá nàcuáa cada‑gá vitna ní cáháⁿ‑gá.
8 Porque, se Josué lhes houvesse dado repouso, não falaria, depois disso, de outro dia.
9 Núu xíǎⁿ sáá nduu ndùu táhú nchaa ñáyiu cùu cuendá Yǎ Ndiǒxí ngúndecu váha‑yu núú ndécú‑gǎ ndétàtú‑gá.
9 Portanto, resta ainda um repouso para o povo de Deus.
10 Te nchaa ñáyiu ducaⁿ na ndùu táhú cundecu váha núú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, te tnàhá‑yu ndetatú‑yu cuèndá nchaa sá vǎha ní quidé‑yu dàtná ndétàtú méé‑gǎ.
10 Porque aquele que entrou no seu repouso, ele próprio repousou de suas obras, como Deus das suas.
11 Te xìni ñuhu‑xi sá nchóó ǐo nducu ndèe‑o nducu‑o nacuáa cada‑o cuèndá nduu táhú‑ó ngǔndecu váha‑o nǔú ndécú Yǎ Ndiǒxí ndétàtú‑gá, chi na cuáháⁿ dava‑ndo càda‑ndo datná ní quide cue ñáyiu ñá túú ní sàndáá iní ñáhá xìi‑gá, te vá ndúú tǎhú‑ndó cùndecu váha‑ndo nǔú ndécú‑gǎ te núu ducaⁿ na càda‑ndo.
11 Procuremos, pois, entrar naquele repouso, para que ninguém caia no mesmo exemplo de desobediência.
12 Te tnúhu Yá Ndiǒxí cúú‑xí dàtná ɨɨⁿ sá nchító‑ó chi quìde‑xi nándɨ sá quídé‑xí, te cùu‑xi datná ɨɨⁿ sá děéⁿ víhí‑gǎ dàcúúxí ɨ̀ɨⁿ yuchí sá ndèé úú xio núú‑xi. Te ducaⁿ sǎtnahá‑xi cùu tnúhu‑gá chi quée‑xi iní‑ó, te dàndixi túu‑xi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó te núu quìde váha‑o àdi ñá túú quìde váha‑o ndècu‑o.
12 Porque a palavra de Deus é viva, e eficaz, e mais penetrante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até à divisão da alma, e do espírito, e das juntas e medulas, e é apta para discernir os pensamentos e intenções do coração.
13 Te ni ɨ̀ɨⁿ sá nǐ cadúha Yá Ndiǒxí vá cání ìní‑ó sǎ ndácú‑xí nguɨ̌vǎha‑xi núú‑gǎ, chi nchaandɨ túhú sá sání ìní‑ó ndècu túu‑xi núú‑gǎ, te dɨu núú Yàá‑áⁿ na càni cuendá‑ó nchàa sá quídé‑ó.
13 E não há criatura alguma encoberta diante dele; antes, todas as coisas estão nuas e patentes aos olhos daquele com quem temos de tratar.
14 Te Xítohó Jesucrìstú cúú‑gǎ Dútú ǐo cùnuu ndecu ndɨhɨ‑o, te dɨu‑gá cúú‑gǎ Déhe Dútú Ndiǒxí, te Yaá‑áⁿ cuǎndaa‑gá andɨu nǐ nucúndecu‑gá núú Yǎ Ndiǒxí, núu xíǎⁿ tàú‑xi sá cánchìcúⁿ nihnu‑ni‑o quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ.
14 Visto que temos um grande sumo sacerdote, Jesus, Filho de Deus, que penetrou nos céus, retenhamos firmemente a nossa confissão.
15 Te mee Yàá‑áⁿ ǐo cùnuu‑gá cúú‑gǎ dútú‑ó ndècu ndɨhɨ‑o, te ío na cùndahú iní ñáhá‑gǎ xii‑o cuèndá sá ñǎ nìhí ndéé‑ó cùndecu‑o. Te ducaⁿ càda‑gá chi ní yáha‑gá dàtná yǎha mee‑o, chi nchaa sá nǐ yáha‑gá‑áⁿ nǐ cuu‑xi sá cádá‑gǎ nándɨ nchaa sá cuèhé sá dúhá ní cùu dico ni ɨ̀ɨⁿ ñá túú ní quìde‑gá.
15 Porque não temos um sumo sacerdote que não possa compadecer-se das nossas fraquezas; porém um que, como nós, em tudo foi tentado, mas sem pecado.
16 Núu xíǎⁿ tàú‑ó sǎ nchóó nɨ̀ yuhu nɨ iní‑ó cǎháⁿ ndɨhɨ‑o Yǎ Ndiǒxí Yaá ío cùndahú iní ñáhá xìi‑o chindee ñaha‑gá, te ducaⁿ càda‑o te cundàhú iní ñáhá‑gǎ chindee ñàha‑gá xii‑o nděda‑ni càa oré xíní ñùhu‑o‑gá.
16 Cheguemos, pois, com confiança ao trono da graça, para que possamos alcançar misericórdia e achar graça, a fim de sermos ajudados em tempo oportuno.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.