Atos 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARC
1 Te ñuú Antiòquiá ndécú ɨ̀ɨⁿ úú cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí núú nchàa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá. Te ndècu tucu ɨɨⁿ úú cue tée cùu mestrú dácuàha ñaha‑güedé xií‑yu tnúhu‑gá. Ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Bèé, te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Xǐmú, te té Xǐmú‑áⁿ xǎhaⁿ‑güedě Něgrú chi tnuu‑dě. Te ɨngá‑dé nání‑dě Lùciú, te tée‑áⁿ cúú‑dě tée ñuú Cìrené. Te ɨngá‑dé nání‑dě Sàulú, te ɨngá tucu‑dé nání‑dě Manàén. Te té Manàén‑áⁿ ndɨhɨ té Hèrodés tée cùu gobiernú Galìleá ío váha ní xóo cáháⁿ ndɨhɨ tnàha‑güedé cútnàhá ní cuu lǐhli‑güedé.
1 Na igreja que estava em Antioquia havia alguns profetas e doutores, a saber: Barnabé, e Simeão, chamado Níger, e Lúcio, cireneu, e Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Te ɨɨⁿ nduu ñá túú nǎ ní xèxi ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá mee‑ni‑gǎ ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu, te ní xáhaⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí xií‑yu:
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Apartai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Te ní cáháⁿ ndɨhɨ tucú‑yu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnàhí ná ní xèxi tucú‑yu, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé ndaha‑güedé dɨ́quɨ́ tě Bèé ndɨhɨ té Sàulú. Te sátá dúcáⁿ nǐ quide‑güedé, te ní quide ndee ìní ñáhǎ‑yu xii‑güedé.
3 Então, jejuando, e orando, e pondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Te té Bèé ndɨhɨ té Sàulú ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé cuèndá ducaⁿ cuìní Espíritú Yǎ Ndiǒxí cunduu sá cácá cùu‑güedé dava‑gá ñuú, te ní quexìo‑güedé ñuú Selèuciá, te yàcáⁿ ní quée‑güedé bàrcú cuáháⁿ‑güedé distrìtú Chìpré. Te ñuú‑áⁿ cáá xɨ̀tɨ́ làmár chi ndècu ñuhu yichí xɨtɨ́ ndute.
4 E assim estes, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Te ní quexìo‑güedé mei ñùú Salàminá, te ní quene‑güedé bàrcú, te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé nchaa veñúhu ñáyiu isràél càháⁿ‑güedé tnúhu Yá Ndiǒxí. Te cuáháⁿ ndɨhɨ‑güedé té Juàá cuèndá chindee ñàha‑dé xii‑güedé.
5 E, chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus; e tinham também a João como cooperador.
6 Te ní tnɨɨ‑güedé ichi cuáháⁿ‑güedé ñuú Pàfós cáá ndàa ɨngá xio Chìpré, te yàcáⁿ ní naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ ɨɨⁿ tée isràél nání‑dě Barjèsús, te tée‑áⁿ xìní‑dé cada ndùu‑dé, te càchí‑dé sá càháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí dico ñá ndàá.
6 E, havendo atravessado a ilha até Pafos, acharam um certo judeu, mágico, falso profeta, chamado Barjesus,
7 Te tée‑áⁿ quídé chìuⁿ‑dé ndɨhɨ té Sèrgiú, àdi Páblú chi úú dɨ̀u‑dé, te cùu‑dé gobièrnú Chìpré, te ío túha‑dé. Te ní cana‑dé té Bèé ndɨhɨ té Sàulú, chi cuìní‑dé cundedóho‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, varão prudente. Este, chamando a si Barnabé e Saulo, procurava muito ouvir a palavra de Deus.
8 Te tée quìde nduu‑áⁿ ñǎ ní dàña‑dé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá, chi ñá ní cuìní‑dé sá těe cùu gobiernú‑áⁿ tuha‑dé ichi Yá Ndiǒxí. Te ducaⁿ nǐ quide té Barjèsús, tée xǎhaⁿ‑güedě Èlimás.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador (porque assim se interpreta o seu nome), procurando apartar da fé o procônsul.
9 Te tnàhá tucu té Sàulú ndécú ǔú dɨ̀u‑dé chi xǎhaⁿ tùcu‑güedé Pǎblú, te ndècu ndɨhɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí. Te ní xíndéhé ñɨ̀ɨ́ ñáhá‑dě xii tée quìde nduu‑áⁿ.
9 Todavia, Saulo, que também se chama Paulo, cheio do Espírito Santo e fixando os olhos nele, disse:
10 Te ní xáhaⁿ‑dě:
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perturbar os retos caminhos do Senhor?
11 Te vitna quiní‑n nàcuáa cunduu, chi taxi Yá Ndiǒxí ɨɨⁿ castìú xii‑n chi vá cútnùní‑gá núú‑n càca cuu‑n ɨɨⁿ úú nduu —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée quìde nduu‑áⁿ.
11 Eis aí, pois, agora, contra ti a mão do Senhor, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. No mesmo instante, a escuridão e as trevas caíram sobre ele, e, andando à roda, buscava a quem o guiasse pela mão.
12 Te tée cùu gobiernú ní xiní‑dé nàcuáa ní quide té Pǎblú, te ío ní cuñúhu‑dé. Te ní tnahá iní‑dé tnúhu Jèsús, núu xíǎⁿ ní sándáá iní‑dé.
12 Então, o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado da doutrina do Senhor.
13 Te té Pǎblú ndɨhɨ dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé ní quée‑güedé bàrcú, te ní quee‑güedé ñuú Pàfós cuáháⁿ‑güedé ñuú Pèrgé, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Pànfiliá. Te té Juàá ní nacuico‑dě ní dándǒo ñaha‑dě xii‑güedé cuánuhú‑dé ñuú Jerusàlén.
13 E, partindo de Pafos, Paulo e os que estavam com ele chegaram a Perge, da Panfília. Mas João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Te dava‑gá‑güedé ní quee‑güedé ñuú Pèrgé cuáháⁿ‑güedé ñuú Antiòquiá, te Pìsidiá yɨ́ndàha‑xi ñuú‑áⁿ. Te nduu xǐndetatú‑yu, te ní sáháⁿ‑güedé veñúhu ñáyiu isràél, te ní ngóo‑güedé xɨtɨ́ veñúhu.
14 E eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia e, entrando na sinagoga, num dia de sábado, assentaram-se.
15 Te cue tée ndècu veñúhu ní queheⁿ‑güedé tutú yódó tnùní nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés ndɨhɨ tutú yódó tnùní nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní dava‑gá cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te ní dácuáhá‑güedě ní xíndedóho cue ñáyiu, te dǎtnùní cue tée yɨ̀ndaha veñúhu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pǎblú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé:
15 E, depois da lição da Lei e dos Profetas, lhes mandaram dizer os principais da sinagoga: Varões irmãos, se tendes alguma palavra de consolação para o povo, falai.
16 Te té Pǎblú ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé, te ní ndacani‑dé ndaha‑dé cuèndá cadɨ́‑yu yuhú‑yu te cundedóho‑yu tnúhu cáháⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě:
16 E, levantando-se Paulo e pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Te cuěi ndéé sanduu te cuěi vitna chìndee ñaha‑ni Yá Ndiǒxí xii nchaa ñáyiu isràél, te ní nacáxi ñaha‑gǎ xií‑yu te ní chindee ñàha‑gá cuèndá cáyá‑yu, chi cuìní‑gá sá cúú vàí‑yu, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cútnàhá ní xíndecú‑yu nàcióⁿ Ègiptú. Te dǎtnùní ní dácǎcu ñaha‑gǎ xií‑yu ñuú‑áⁿ, chi mee‑gǎ nchaa ndàcu‑gá quídé‑gǎ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito; e com braço poderoso o tirou dela;
18 Te ní xíndecú‑yu ɨɨⁿ xichi núú ñà túú tnàhí sàcúndecu ñáyiu údico cuíá, te xɨtɨ́ údico cuíá‑ǎⁿ nǐ cundee ìní‑gá nchaa sá nǐ quidé‑yu.
18 e suportou os seus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos.
19 Te Yá Ndiǒxí ní chindee ñàha‑gá xii ñáyiu isràél, te ní dánáǎ‑yu úsá nàcióⁿ, chi cuèndá ní cuiní‑gá cuu cuèndá‑yu ñuhú‑áⁿ.
19 E, destruindo a sete nações na terra de Canaã, deu-lhes por sorte a terra deles.
20 Te dǎtnùní ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑ní cuè tée cùchiuⁿ taxi tnuní‑güedé nchaa ñáyiu, te ducaⁿ nǐ quide‑güedé dàtná cúmí cièndú dava cuíá. Te sátá xǐǎⁿ, te ní xíndecu té Sàmuél tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí.
20 E, depois disto, por quase quatrocentos e cinquenta anos, lhes deu juízes, até ao profeta Samuel.
21 Te dàvá‑áⁿ nǐ cuiní ñáyiu isràél sá cúndècu ɨɨⁿ tée quɨndaha ñàha‑dé xií‑yu, te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá tě Sàúl quɨndaha‑dě‑yu, te tée‑áⁿ nǐ cuu‑dé déhe té Cǐs, te té Benjàmín tée ní xíndecu ndéé sanaha‑gǎ ní cuu ñaní tnáhá‑dě. Te té Sàúl ní xɨ́ndaha‑dě ñáyiu údico cuíá.
21 E, depois, pediram um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, a Saul, filho de Quis, varão da tribo de Benjamim.
22 Te Yá Ndiǒxí ñá ní cuìní‑gá cundecu‑ni‑dé quɨndaha‑dě ñáyiu, chi ní cuiní‑gá sá tě Dàvií ndɨ́hu ndaha‑dě cue ñáyiu isràél, te ní cachí‑gá: “Ío váha ní tnahá iní‑í nàcuáa quìde té Dàvií déhe tée Isàí, te cada‑dé nchaa nàcuáa cúñaha‑ǐ xii‑dé”, duha ní cachí Yǎ Ndiǒxí —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
22 E, quando este foi retirado, lhes levantou como rei a Davi, ao qual também deu testemunho e disse: Achei a Davi, filho de Jessé, varão conforme o meu coração, que executará toda a minha vontade.
23 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pǎblú:
23 Da descendência deste, conforme a promessa, levantou Deus a Jesus para Salvador de Israel,
24 Te cútnàhá vátá ngüǐta‑gá Jèsús cáháⁿ‑gá tnúhu Yá Ndiǒxí, te ní cáháⁿ té Juàá núú ñǎyiu isràél sá xíní ñùhu‑xi dañá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá, te cuanduté‑yu.
24 tendo primeiramente João, antes da vinda dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo do arrependimento.
25 Te sa ta cùyatni‑ni‑gá cuú‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu: “Nchòhó càchí‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í Crìstú Yaá ndétú‑ndó dico ñáhá, chi ñá dɨ́ú yǔhú cúù‑í Crìstú, chi davitna quixi Crìstú Yaá tendaha Yǎ Ndiǒxí quixi ñuyíú‑a. Te yúhú cúù‑í ɨɨⁿ tée duuⁿ duuⁿ ñá túú tàú nandaxi cuědìcó chàú‑gá dico quìde‑í chìuⁿ‑gá”, duha ní cáháⁿ te Juàá —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
25 Mas João, quando completava a carreira, disse: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo ; mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as sandálias dos pés.
26 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pǎblú:
26 Varões irmãos, filhos da geração de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a vós vos é enviada a palavra desta salvação.
27 Te nchaa ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén ndɨhɨ nchaa cue tée cùnuu ñá ní cùtnuní iní‑yu ndɨhɨ‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ Jèsús ní quixi‑gá ñuyíú‑a. Te ñá ní sǎha‑yu cuèndá sá dɨ́ú Jèsús ní cacunehe cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha cuěi ní dácuáhǎ‑yu tnúhu‑gá veñúhu‑yu ndɨ tnahá úná nduu, nduu ndètatú‑yu. Te ní cachí‑yu sá ndècuéchi Jèsús, te ní xáhǎⁿ‑yu sá cáhní ñàha‑güedé xii‑gá. Te xíǎⁿ sa nàha cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑yu.
27 Por não terem conhecido a este, os que habitavam em Jerusalém e os seus príncipes, condenaram-no, cumprindo assim as vozes dos profetas que se leem todos os sábados.
28 Te cuěi ñá túú nǎ ní quìde‑gá te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Pìlatú tée cùu gobiernú sá táúchìuⁿ‑dé cahni ñaha‑güedě xii‑gá.
28 E, embora não achassem alguma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Te xíǎⁿ nǔu ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí. Te ní quide‑güedé nchaa nàcuáa ní chídó tnùní cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Te sátá nì xíhí‑gá, te ní nunehe ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí, te nchìdo ñaha‑güedé cuáháⁿ, te ní chihi ñaha‑güedě ɨɨⁿ xɨtɨ́ yaú.
29 E, havendo eles cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando- o do madeiro, o puseram na sepultura.
30 Te Yá Ndiǒxí ní dándótó‑gǎ Jèsús.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Te tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ Jèsús núú ndécú ñǎyiu ní xica cuu ndɨhɨ‑gá, ñáyiu ní quee distrìtú Galìleá ní sáháⁿ‑yu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén. Te vitna nchaa ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii dava‑gá ñáyiu isràél nàcuáa ní cuu ní ndoto‑gá.
31 E ele, por muitos dias, foi visto pelos que subiram com ele da Galileia a Jerusalém, e são suas testemunhas para com o povo.
32 ’Te nchúhú càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa cada‑ndo nàníhí tàhú‑ndó, chi Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha sǎ téndàha‑gá Déhe‑gá Jèsús quixi‑gá ñuyíú‑a.
32 E nós vos anunciamos que a promessa que foi feita aos pais, Deus a cumpriu a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus,
33 Te ní quixi‑gá ní xíhí‑gá, te ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá, te núu xíǎⁿ naníhí tàhú‑ó nǔu na quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ. Te ɨɨⁿ tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú sàlmú cúú ùú nàcuáa ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ: “Yòhó cúú‑n Děhe‑í, te vitna cutnùní iní ñáyiu sá yǔhú cúù‑í Tǎtá‑n”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii Jèsús. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ chídó tnùní tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
33 como também está escrito no Salmo segundo: Meu filho és tu; hoje te gerei.
34 Te ɨngá xichi tucu núú tùtú‑gá ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ: “Mee‑ni sǎ vǎha cada ñaha‑ǐ dàtná ní xíi‑í té Dàvií”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ. Te ducaⁿ nǐ chídó tnùní tée ní xíndecu ndéé sanaha nàcuáa ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi òré ní xíhí Jèsús te ní dándótó ñàha‑gá cuèndá sá vǎ tɨ́ú yɨ̀quɨ cuñú‑gá.
34 E que o ressuscitaria dos mortos, para nunca mais tornar à corrupção, disse- o assim: As santas e fiéis bênçãos de Davi vos darei.
35 Te núu xíǎⁿ duha ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǔú lìbrú Sǎlmú nàcuáa ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: “Vá dáñá‑n sǎ tɨ́ú yɨ̀quɨ cuñú Déhe‑n chi ío váha quìde‑gá”, duha ní chídó tnùní tée ní xíndecu ndéé sanaha —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
35 Pelo que também em outro Salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Te xǎhaⁿ tùcu‑dé:
36 Porque, na verdade, tendo Davi, no seu tempo, servido conforme a vontade de Deus, dormiu, e foi posto junto de seus pais, e viu a corrupção.
37 Te Jèsús chi ñá ní těhyú yɨquɨ cùñú‑gá, chi ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção viu.
38 Te cuìní‑í cachí tnúhu‑í xii‑ndo cuèndá cutnùní iní‑ndó nchàa‑ndo sá cádá càhnu iní Yǎ Ndiǒxí nchaa cuéchi‑o, chi ní xíhí Jèsús cuèndá naníhí tàhú‑ó.
38 Seja-vos, pois, notório, varões irmãos, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 Te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi Jesús te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quidé‑yu, chi núu mee‑ni tnǔhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ná quɨ̀ndáá iní‑yu te vá nánìhí tàhú‑yu.
39 E de tudo o que, pela lei de Moisés, não pudestes ser justificados, por ele é justificado todo aquele que crê.
40 — ausente —
40 Vede, pois, que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, e espantai-vos e desaparecei; porque opero uma obra em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Te òré ní ndee té Pǎblú veñúhu ñáyiu isràél ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé, te ní cáháⁿ ndàhú ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu núú‑dě sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé núú ùná nduu, te dɨu‑ni tnúhu ní cáháⁿ‑dé cáháⁿ tucu‑dé òré quexìo‑dé.
42 E, saídos os judeus da sinagoga, os gentios rogaram que no sábado seguinte lhes fossem ditas as mesmas coisas.
43 Te sátá nǐ túhú veñúhu‑yu, te vài ñáyiu isràél ndɨhɨ ñáyiu ní chitnahá ñáhá xìí‑yu nchìcúⁿ nihnu quìde nacuáa quìdé‑yu càháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí cuáháⁿ ndɨhɨ́‑yu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé. Te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu sá vǎ dáñá ndèé‑yu canchicúⁿ nihnú‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí sá cúú‑xǐ‑yu.
43 E, despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos religiosos seguiram Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a que permanecessem na graça de Deus.
44 Te núú ùná nduu, nduu ndètatú‑yu ní quexìo vai vihi ñáyiu, chi nɨhìí ñuú ní quexìo ndedóho‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí.
44 E, no sábado seguinte, ajuntou-se quase toda a cidade a ouvir a palavra de Deus.
45 Te cuèndá sá ǐo vài ñáyiu ní quexìo, núu xíǎⁿ ní cuu cuédú íní ñáhá ñǎyiu isràél xii té Pǎblú, te ní xícuèhé ñáhǎ‑yu xii‑dé. Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑dé sá dándàhú ñáhá‑dě xií‑yu ndɨhɨ tnúhu càháⁿ‑dé.
45 Então, os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo dizia.
46 Te té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé ñá túú ní yùhú ñáhá‑güedě xií‑yu. Te ní xáhaⁿ‑güedě:
46 Mas Paulo e Barnabé, usando de ousadia, disseram: Era mister que a vós se vos pregasse primeiro a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e vos não julgais dignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 chi ducaⁿ nǐ táúchíúⁿ Yǎ Ndiǒxí cada‑ndɨ́. Te ní cachí‑gá:
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te pus para luz dos gentios, para que sejas de salvação até aos confins da terra.
48 Te ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑güedé, te ní xítnàhá‑yu sá ǐo váha cuáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí. Te mee Yǎ Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu ñáyiu naníhí tàhú, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ nǐ sándáá iní‑yu.
48 E os gentios, ouvindo isto, alegraram-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos quantos estavam ordenados para a vida eterna.
49 Te nchaa xichi xíáⁿ nǐ sáháⁿ‑yu ní cáháⁿ‑yu tnúhu‑gá.
49 E a palavra do Senhor se divulgava por toda aquela província.
50 Te cue tée isràél ní ndatnúhu‑güedé ndɨhɨ cue tée cùnuu, ndɨhɨ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ cúnùu, te ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ ñà túú tnàhí cùmánǐ‑yu veñúhu. Te ní xáhaⁿ‑güedě sá cádá ǔhú‑yu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé, te dǎtnùní cuícúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑güedé, te ducaⁿ nǐ quidé‑yu.
50 Mas os judeus incitaram algumas mulheres religiosas e honestas, e os principais da cidade, e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus limites.
51 Te ní casaⁿ ñuhu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé sáhá‑güedě ní naquɨdɨ‑güedé tɨ́cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑güedě. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé cuèndá cutnùní iní‑yu sá ñà túú ní quìde váha‑yu. Te dǎtnùní ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé ñuú Ìconiú.
51 Sacudindo, porém, contra eles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Te ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ío váha ní cuu iní‑yu cuèndá sá nǐ naníhí tàhú‑yu, te nchaá‑yu sa ndècu ndɨhɨ́‑yu Espíritú Yǎ Ndiǒxí.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.