Atos 13
Tnúhu ní cáháⁿ yǎ ndiǒxí xito cùu uú (MILNT) vs ARA
1 Te ñuú Antiòquiá ndécú ɨ̀ɨⁿ úú cue tée càháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí núú nchàa ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu‑gá. Te ndècu tucu ɨɨⁿ úú cue tée cùu mestrú dácuàha ñaha‑güedé xií‑yu tnúhu‑gá. Ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Bèé, te ɨɨⁿ‑dé nání‑dě Xǐmú, te té Xǐmú‑áⁿ xǎhaⁿ‑güedě Něgrú chi tnuu‑dě. Te ɨngá‑dé nání‑dě Lùciú, te tée‑áⁿ cúú‑dě tée ñuú Cìrené. Te ɨngá‑dé nání‑dě Sàulú, te ɨngá tucu‑dé nání‑dě Manàén. Te té Manàén‑áⁿ ndɨhɨ té Hèrodés tée cùu gobiernú Galìleá ío váha ní xóo cáháⁿ ndɨhɨ tnàha‑güedé cútnàhá ní cuu lǐhli‑güedé.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Te ɨɨⁿ nduu ñá túú nǎ ní xèxi ñáyiu ní sándáá iní tnúhu Yá Ndiǒxí cuèndá mee‑ni‑gǎ ní cáháⁿ ndɨhɨ́‑yu, te ní xáhaⁿ Espíritú Yǎ Ndiǒxí xií‑yu:
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Te ní cáháⁿ ndɨhɨ tucú‑yu Yá Ndiǒxí, te ñá túú tnàhí ná ní xèxi tucú‑yu, te ní sacáⁿ ndodo‑güedé ndaha‑güedé dɨ́quɨ́ tě Bèé ndɨhɨ té Sàulú. Te sátá dúcáⁿ nǐ quide‑güedé, te ní quide ndee ìní ñáhǎ‑yu xii‑güedé.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Te té Bèé ndɨhɨ té Sàulú ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé cuèndá ducaⁿ cuìní Espíritú Yǎ Ndiǒxí cunduu sá cácá cùu‑güedé dava‑gá ñuú, te ní quexìo‑güedé ñuú Selèuciá, te yàcáⁿ ní quée‑güedé bàrcú cuáháⁿ‑güedé distrìtú Chìpré. Te ñuú‑áⁿ cáá xɨ̀tɨ́ làmár chi ndècu ñuhu yichí xɨtɨ́ ndute.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Te ní quexìo‑güedé mei ñùú Salàminá, te ní quene‑güedé bàrcú, te ní xica‑güedé cuáháⁿ‑güedé nchaa veñúhu ñáyiu isràél càháⁿ‑güedé tnúhu Yá Ndiǒxí. Te cuáháⁿ ndɨhɨ‑güedé té Juàá cuèndá chindee ñàha‑dé xii‑güedé.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Te ní tnɨɨ‑güedé ichi cuáháⁿ‑güedé ñuú Pàfós cáá ndàa ɨngá xio Chìpré, te yàcáⁿ ní naníhí tnáhá‑güedě ndɨhɨ ɨɨⁿ tée isràél nání‑dě Barjèsús, te tée‑áⁿ xìní‑dé cada ndùu‑dé, te càchí‑dé sá càháⁿ‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí dico ñá ndàá.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 Te tée‑áⁿ quídé chìuⁿ‑dé ndɨhɨ té Sèrgiú, àdi Páblú chi úú dɨ̀u‑dé, te cùu‑dé gobièrnú Chìpré, te ío túha‑dé. Te ní cana‑dé té Bèé ndɨhɨ té Sàulú, chi cuìní‑dé cundedóho‑dé tnúhu Yá Ndiǒxí.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Te tée quìde nduu‑áⁿ ñǎ ní dàña‑dé cáháⁿ‑güedé tnúhu‑gá, chi ñá ní cuìní‑dé sá těe cùu gobiernú‑áⁿ tuha‑dé ichi Yá Ndiǒxí. Te ducaⁿ nǐ quide té Barjèsús, tée xǎhaⁿ‑güedě Èlimás.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Te tnàhá tucu té Sàulú ndécú ǔú dɨ̀u‑dé chi xǎhaⁿ tùcu‑güedé Pǎblú, te ndècu ndɨhɨ‑dé Espíritú Yǎ Ndiǒxí. Te ní xíndéhé ñɨ̀ɨ́ ñáhá‑dě xii tée quìde nduu‑áⁿ.
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 Te ní xáhaⁿ‑dě:
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Te vitna quiní‑n nàcuáa cunduu, chi taxi Yá Ndiǒxí ɨɨⁿ castìú xii‑n chi vá cútnùní‑gá núú‑n càca cuu‑n ɨɨⁿ úú nduu —càchí‑dé xǎhaⁿ‑dě xii tée quìde nduu‑áⁿ.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Te tée cùu gobiernú ní xiní‑dé nàcuáa ní quide té Pǎblú, te ío ní cuñúhu‑dé. Te ní tnahá iní‑dé tnúhu Jèsús, núu xíǎⁿ ní sándáá iní‑dé.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Te té Pǎblú ndɨhɨ dava‑gá cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé ní quée‑güedé bàrcú, te ní quee‑güedé ñuú Pàfós cuáháⁿ‑güedé ñuú Pèrgé, te ñuú‑áⁿ yɨ́ndèhu‑xi distritú Pànfiliá. Te té Juàá ní nacuico‑dě ní dándǒo ñaha‑dě xii‑güedé cuánuhú‑dé ñuú Jerusàlén.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Te dava‑gá‑güedé ní quee‑güedé ñuú Pèrgé cuáháⁿ‑güedé ñuú Antiòquiá, te Pìsidiá yɨ́ndàha‑xi ñuú‑áⁿ. Te nduu xǐndetatú‑yu, te ní sáháⁿ‑güedé veñúhu ñáyiu isràél, te ní ngóo‑güedé xɨtɨ́ veñúhu.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Te cue tée ndècu veñúhu ní queheⁿ‑güedé tutú yódó tnùní nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní ndíi Moìsés ndɨhɨ tutú yódó tnùní nchaa tnúhu sá nǐ chídó tnùní dava‑gá cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha, te ní dácuáhá‑güedě ní xíndedóho cue ñáyiu, te dǎtnùní cue tée yɨ̀ndaha veñúhu‑áⁿ nǐ xáhaⁿ‑güedě xii té Pǎblú ndɨhɨ dava‑gá‑güedé:
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Te té Pǎblú ní ndacuɨ́ñɨ́‑dé, te ní ndacani‑dé ndaha‑dé cuèndá cadɨ́‑yu yuhú‑yu te cundedóho‑yu tnúhu cáháⁿ‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě:
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Te cuěi ndéé sanduu te cuěi vitna chìndee ñaha‑ni Yá Ndiǒxí xii nchaa ñáyiu isràél, te ní nacáxi ñaha‑gǎ xií‑yu te ní chindee ñàha‑gá cuèndá cáyá‑yu, chi cuìní‑gá sá cúú vàí‑yu, te ducaⁿ nǐ quide‑gá cútnàhá ní xíndecú‑yu nàcióⁿ Ègiptú. Te dǎtnùní ní dácǎcu ñaha‑gǎ xií‑yu ñuú‑áⁿ, chi mee‑gǎ nchaa ndàcu‑gá quídé‑gǎ.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Te ní xíndecú‑yu ɨɨⁿ xichi núú ñà túú tnàhí sàcúndecu ñáyiu údico cuíá, te xɨtɨ́ údico cuíá‑ǎⁿ nǐ cundee ìní‑gá nchaa sá nǐ quidé‑yu.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Te Yá Ndiǒxí ní chindee ñàha‑gá xii ñáyiu isràél, te ní dánáǎ‑yu úsá nàcióⁿ, chi cuèndá ní cuiní‑gá cuu cuèndá‑yu ñuhú‑áⁿ.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Te dǎtnùní ní cachí Yǎ Ndiǒxí sá dɨ́ú‑ní cuè tée cùchiuⁿ taxi tnuní‑güedé nchaa ñáyiu, te ducaⁿ nǐ quide‑güedé dàtná cúmí cièndú dava cuíá. Te sátá xǐǎⁿ, te ní xíndecu té Sàmuél tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí.
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Te dàvá‑áⁿ nǐ cuiní ñáyiu isràél sá cúndècu ɨɨⁿ tée quɨndaha ñàha‑dé xií‑yu, te Yá Ndiǒxí ní cachí‑gá sá tě Sàúl quɨndaha‑dě‑yu, te tée‑áⁿ nǐ cuu‑dé déhe té Cǐs, te té Benjàmín tée ní xíndecu ndéé sanaha‑gǎ ní cuu ñaní tnáhá‑dě. Te té Sàúl ní xɨ́ndaha‑dě ñáyiu údico cuíá.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Te Yá Ndiǒxí ñá ní cuìní‑gá cundecu‑ni‑dé quɨndaha‑dě ñáyiu, chi ní cuiní‑gá sá tě Dàvií ndɨ́hu ndaha‑dě cue ñáyiu isràél, te ní cachí‑gá: “Ío váha ní tnahá iní‑í nàcuáa quìde té Dàvií déhe tée Isàí, te cada‑dé nchaa nàcuáa cúñaha‑ǐ xii‑dé”, duha ní cachí Yǎ Ndiǒxí —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pǎblú:
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Te cútnàhá vátá ngüǐta‑gá Jèsús cáháⁿ‑gá tnúhu Yá Ndiǒxí, te ní cáháⁿ té Juàá núú ñǎyiu isràél sá xíní ñùhu‑xi dañá‑yu nchaa sá cuèhé sá dúhá, te cuanduté‑yu.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Te sa ta cùyatni‑ni‑gá cuú‑dé, te ní xáhaⁿ‑dě xií‑yu: “Nchòhó càchí‑ndó sǎ yǔhú cúù‑í Crìstú Yaá ndétú‑ndó dico ñáhá, chi ñá dɨ́ú yǔhú cúù‑í Crìstú, chi davitna quixi Crìstú Yaá tendaha Yǎ Ndiǒxí quixi ñuyíú‑a. Te yúhú cúù‑í ɨɨⁿ tée duuⁿ duuⁿ ñá túú tàú nandaxi cuědìcó chàú‑gá dico quìde‑í chìuⁿ‑gá”, duha ní cáháⁿ te Juàá —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 Te ní xáhaⁿ tùcu té Pǎblú:
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Te nchaa ñáyiu ndècu ñuú Jerusàlén ndɨhɨ nchaa cue tée cùnuu ñá ní cùtnuní iní‑yu ndɨhɨ‑güedé sá Yǎ Ndiǒxí ní tendaha‑gǎ Jèsús ní quixi‑gá ñuyíú‑a. Te ñá ní sǎha‑yu cuèndá sá dɨ́ú Jèsús ní cacunehe cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha cuěi ní dácuáhǎ‑yu tnúhu‑gá veñúhu‑yu ndɨ tnahá úná nduu, nduu ndètatú‑yu. Te ní cachí‑yu sá ndècuéchi Jèsús, te ní xáhǎⁿ‑yu sá cáhní ñàha‑güedé xii‑gá. Te xíǎⁿ sa nàha cue tée ní xóo cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha sǎ dúcáⁿ càháⁿ‑yu.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Te cuěi ñá túú nǎ ní quìde‑gá te ní xáhǎⁿ‑yu xii té Pìlatú tée cùu gobiernú sá táúchìuⁿ‑dé cahni ñaha‑güedě xii‑gá.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Te xíǎⁿ nǔu ní sata caa ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí. Te ní quide‑güedé nchaa nàcuáa ní chídó tnùní cue tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha. Te sátá nì xíhí‑gá, te ní nunehe ñaha‑güedě xii‑gá núú cùrúxí, te nchìdo ñaha‑güedé cuáháⁿ, te ní chihi ñaha‑güedě ɨɨⁿ xɨtɨ́ yaú.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Te Yá Ndiǒxí ní dándótó‑gǎ Jèsús.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Te tɨtnɨ́ xito ní sáháⁿ Jèsús núú ndécú ñǎyiu ní xica cuu ndɨhɨ‑gá, ñáyiu ní quee distrìtú Galìleá ní sáháⁿ‑yu ndɨhɨ‑gá ñuú Jerusàlén. Te vitna nchaa ñáyiu‑áⁿ xǎhǎⁿ‑yu xii dava‑gá ñáyiu isràél nàcuáa ní cuu ní ndoto‑gá.
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 ’Te nchúhú càháⁿ‑ndɨ́ nàcuáa cada‑ndo nàníhí tàhú‑ndó, chi Yá Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii cue ñaní tnáhá‑ó nǐ xíndecu ndéé sanaha sǎ téndàha‑gá Déhe‑gá Jèsús quixi‑gá ñuyíú‑a.
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 Te ní quixi‑gá ní xíhí‑gá, te ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá, te núu xíǎⁿ naníhí tàhú‑ó nǔu na quɨ̀ndáá iní‑ó‑gǎ. Te ɨɨⁿ tée ní cáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí ndéé sanaha nǐ chídó tnùní‑dé núú sàlmú cúú ùú nàcuáa ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí ní xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ: “Yòhó cúú‑n Děhe‑í, te vitna cutnùní iní ñáyiu sá yǔhú cúù‑í Tǎtá‑n”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ xii Jèsús. Te dɨu‑ni ducaⁿ nǐ chídó tnùní tée ní cáháⁿ tnúhu‑gá ndéé sanaha.
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 Te ɨngá xichi tucu núú tùtú‑gá ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nàcuáa ní xáhaⁿ‑gǎ xii Déhe‑gá, te duha ní xáhaⁿ‑gǎ: “Mee‑ni sǎ vǎha cada ñaha‑ǐ dàtná ní xíi‑í té Dàvií”, duha ní xáhaⁿ‑gǎ. Te ducaⁿ nǐ chídó tnùní tée ní xíndecu ndéé sanaha nàcuáa ní cáháⁿ Yǎ Ndiǒxí, chi òré ní xíhí Jèsús te ní dándótó ñàha‑gá cuèndá sá vǎ tɨ́ú yɨ̀quɨ cuñú‑gá.
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 Te núu xíǎⁿ duha ní chídó tnùní ɨɨⁿ tée ní xíndecu ndéé sanaha nǔú lìbrú Sǎlmú nàcuáa ní xáhaⁿ‑dě xii‑gá: “Vá dáñá‑n sǎ tɨ́ú yɨ̀quɨ cuñú Déhe‑n chi ío váha quìde‑gá”, duha ní chídó tnùní tée ní xíndecu ndéé sanaha —càchí té Pǎblú xǎhaⁿ‑dě xií‑yu.
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 Te xǎhaⁿ tùcu‑dé:
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Te Jèsús chi ñá ní těhyú yɨquɨ cùñú‑gá, chi ní dándótó ñàha Yá Ndiǒxí xii‑gá.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Te cuìní‑í cachí tnúhu‑í xii‑ndo cuèndá cutnùní iní‑ndó nchàa‑ndo sá cádá càhnu iní Yǎ Ndiǒxí nchaa cuéchi‑o, chi ní xíhí Jèsús cuèndá naníhí tàhú‑ó.
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 Te nchaa ñáyiu na quɨ̀ndáá iní ñáhá xìi Jesús te cada càhnu iní‑gá nchaa sá ñà túú vǎha ní quidé‑yu, chi núu mee‑ni tnǔhu ní chídó tnùní ndíi Moìsés ná quɨ̀ndáá iní‑yu te vá nánìhí tàhú‑yu.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 — ausente —
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Te òré ní ndee té Pǎblú veñúhu ñáyiu isràél ndɨhɨ cue tée xìca cuu ndɨhɨ‑dé, te ní cáháⁿ ndàhú ñáyiu yɨ̀hɨ veñúhu núú‑dě sá quɨ̀hɨ́ⁿ‑dé núú ùná nduu, te dɨu‑ni tnúhu ní cáháⁿ‑dé cáháⁿ tucu‑dé òré quexìo‑dé.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Te sátá nǐ túhú veñúhu‑yu, te vài ñáyiu isràél ndɨhɨ ñáyiu ní chitnahá ñáhá xìí‑yu nchìcúⁿ nihnu quìde nacuáa quìdé‑yu càháⁿ ndɨhɨ́‑yu Yá Ndiǒxí cuáháⁿ ndɨhɨ́‑yu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé. Te ní xáhaⁿ‑güedě xií‑yu sá vǎ dáñá ndèé‑yu canchicúⁿ nihnú‑yu tnúhu sá càháⁿ nàcuáa quìde Yá Ndiǒxí sá cúú‑xǐ‑yu.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Te núú ùná nduu, nduu ndètatú‑yu ní quexìo vai vihi ñáyiu, chi nɨhìí ñuú ní quexìo ndedóho‑yu tnúhu Yá Ndiǒxí.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Te cuèndá sá ǐo vài ñáyiu ní quexìo, núu xíǎⁿ ní cuu cuédú íní ñáhá ñǎyiu isràél xii té Pǎblú, te ní xícuèhé ñáhǎ‑yu xii‑dé. Te ní xáhǎⁿ‑yu xii‑dé sá dándàhú ñáhá‑dě xií‑yu ndɨhɨ tnúhu càháⁿ‑dé.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Te té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé ñá túú ní yùhú ñáhá‑güedě xií‑yu. Te ní xáhaⁿ‑güedě:
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 chi ducaⁿ nǐ táúchíúⁿ Yǎ Ndiǒxí cada‑ndɨ́. Te ní cachí‑gá:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Te ñáyiu ñá túú cùu ñáyiu isràél ío ní cudɨ́ɨ́ ìní‑yu sá dúcáⁿ nǐ cáháⁿ‑güedé, te ní xítnàhá‑yu sá ǐo váha cuáháⁿ tnúhu Yá Ndiǒxí. Te mee Yǎ Ndiǒxí sa nàha‑gá nándɨ cùu ñáyiu naníhí tàhú, te dɨu‑ni ñáyiu‑áⁿ nǐ sándáá iní‑yu.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Te nchaa xichi xíáⁿ nǐ sáháⁿ‑yu ní cáháⁿ‑yu tnúhu‑gá.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Te cue tée isràél ní ndatnúhu‑güedé ndɨhɨ cue tée cùnuu, ndɨhɨ cue ñáyiu dɨ̀hɨ́ cúnùu, te ñáyiu dɨ̀hɨ́‑áⁿ ñà túú tnàhí cùmánǐ‑yu veñúhu. Te ní xáhaⁿ‑güedě sá cádá ǔhú‑yu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé, te dǎtnùní cuícúⁿ ñáhǎ‑yu xii‑güedé, te ducaⁿ nǐ quidé‑yu.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Te ní casaⁿ ñuhu té Pǎblú ndɨhɨ té Bèé sáhá‑güedě ní naquɨdɨ‑güedé tɨ́cá chúhmá nǐ tnɨ́ɨ sáhá‑güedě. Te ducaⁿ nǐ quide‑güedé cuèndá cutnùní iní‑yu sá ñà túú ní quìde váha‑yu. Te dǎtnùní ní quee‑güedé cuáháⁿ‑güedé ñuú Ìconiú.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Te ñáyiu ní sándáá iní‑xi tnúhu Jèsús ío váha ní cuu iní‑yu cuèndá sá nǐ naníhí tàhú‑yu, te nchaá‑yu sa ndècu ndɨhɨ́‑yu Espíritú Yǎ Ndiǒxí.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.