Mateus 8
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT
1 We uYeesu ayiikha mwɨ gamba, ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ bhakhamʉlandata.
1 Quando Jesus desceu a encosta do monte, grandes multidões o seguiram.
2 Umuntu ʉmo ʉwa maketa akhɨnza, akhasʉgamɨla pa vɨnama vwa Yeesu, akhamʉlaabha akhatɨ, “Mwene, ɨnga uyiganile, ʉnsatʉle.”
2 Um leproso aproximou-se de Jesus, ajoelhou-se diante dele e disse: “Senhor, se quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
3 UYeesu akhagolosya ɨnyoobhe yaakwe, akhamʉpalamansya, akhatɨ, “Injiganile kʉtɨ ʉpone, ʉsatʉshe!” Nalʉbhɨlo umuntu ʉla akhasatʉkha amaketa gaakwe.
3 Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, o homem foi curado da lepra.
4 UYeesu akhamʉbhʉʉzya umuntu ʉla akhatɨ, “Ʉtakhasheele kʉmʉbhʉʉzya umuntu wowonti ʉla ziniizi. Lyoli bhalaga ʉyɨlolesye kwa mupuutili, ʉbhale ufumwe imfinjile ɨzya kʉsatʉlwa kwakho zye ʉMoose álajiziizye, ɨnga abhantʉ bhonti bhazɨlole ɨmbombo zya Mʉlʉngʉ zye abhomba kʉkwakho.”
4 Então Jesus disse ao homem: “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige. Isso servirá como testemunho”.
5 We uYeesu ayinjila mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu, ʉmʉpɨtɨ weeka ʉwa bhasikaali akhɨnza kwa Yeesu akhamʉlamba,
5 Quando Jesus chegou a Cafarnaum, um oficial romano se aproximou dele e suplicou:
6 akhatɨ, “We Mwene, umubhombi waanɨ agonile mu nyumba, afuuye kʉndwɨmo, abhinile nhaani.”
6 “Senhor, meu jovem servo está de cama, paralisado e com dores terríveis”.
7 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨntɨyɨnze ɨmʉponɨe.”
7 Jesus disse: “Vou até lá para curá-lo”.
8 Ɨleelo ʉmʉpɨtɨ ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We Mwene! Ɨntakhondeeye kʉtɨ uyinjile mu nyumba yaanɨ. Ɨleelo ʉlonje izwi lyene, umubhombi waanɨ atɨpone.
8 O oficial, porém, respondeu: “Senhor, não mereço que entre em minha casa. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
9 Kʉnongwa ye nɨɨne bhʉʉlo ɨndɨ paasɨ pa bhapɨtɨ bhaanɨ. Khabhɨlɨ ɨndɨ na bhasikaali bhe bhalɨ paasɨ papaanɨ. Ɨnga namʉbhʉʉzya weeka natɨ, ‘Bhalaga!’, nalʉbhɨlo akʉbhala. Ɨnga namʉbhʉʉzya ʉwamwabho natɨ, ‘Nzaaga!’, woope akwɨnza. Woope umutumwa waanɨ ɨnga namʉbhʉʉzya natɨ, ‘Bhomba ʉtɨ!’, akʉbhomba shɨnɨɨsho.”
9 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles o fazem”.
10 We uYeesu ayɨmvwa amazwi ganaago, akhaswiga nhaani, akhabhabhʉʉzya bhe bhakhamʉlandataga akhatɨ, “Nalyoli ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, mu Bhaisilaeli bhonti, intamulolile umuntu ngaweeka we alɨ nʉ lwɨtɨkho ʉlʉpɨtɨ anza lunuulu!
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado e disse aos que o seguiam: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!
11 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, abhantʉ kufuma ɨmbalɨ zyonti ɨzyɨ nsɨ bhakhayɨnza, bhakhayɨɨkhala pa shikulukulu peeka nu Abulahaamu, uIsaaka nʉ Yaakobo mʉ wʉmwene ʉwa kʉmwanya.
11 E também lhes digo: muitos virão de toda parte, do leste e do oeste, e se sentarão com Abraão, Isaque e Jacó no banquete do reino dos céus.
12 Ɨleelo bhe ʉwʉmwene wʉnʉʉwo waabho, bhakhayɨsʉmbwa kunzi ku khiisi. Kʉnʉʉkwo kwe bhakhayɨlɨla na kuzyekusya amiino kʉnongwa ya mayɨmba amapɨtɨ!”
12 Mas muitos para os quais o reino foi preparado serão lançados fora, na escuridão, onde haverá choro e ranger de dentes”.
13 Pe uYeesu akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ ʉla akhatɨ, “Bhalaga kʉkhaaya! Yɨbhe kʉkwakho anza she uyitishile.” Pe umubhombi waakwe akhapona kʉ khabhalɨlo khakhaala.
13 Então Jesus disse ao oficial romano: “Volte para casa. Tal como você creu, assim acontecerá”. E o jovem servo foi curado na mesma hora.
14 UYeesu we aafikha mu nyumba ya Peeteli, akhamwaga ʉnyavwala wa Peeteli agonile pa shɨtala, alɨ nɨ nzegema.
14 Quando Jesus chegou à casa de Pedro, viu que a sogra dele estava de cama, com febre.
15 Pe uYeesu akhamʉpalamansya ɨnyoobhe, akhapona ɨnzegema yiila. Woope akhɨmɨɨlɨla, akhalɨngaanya ishaakulya kʉnongwa ya Yeesu.
15 Jesus tocou em sua mão e a febre a deixou. Então ela se levantou e passou a servi-lo.
16 We kwabha shalyabheela, bhakhamʉleetela uYeesu abhantʉ abhinji bhe bháamɨle na mapepu amabhiibhi. Akhagabhɨnga amapepu amabhiibhi gaala ku mazwi meene. Khabhɨlɨ akhabhaponɨa bhonti bhe bháamɨle bhabhinu.
16 Ao entardecer, trouxeram a Jesus muita gente possuída por demônios. Ele expulsou esses espíritos impuros com uma simples ordem e curou todos os enfermos.
17 Ganaago gábhombeshile ɨnga kʉkwɨlɨzya izwi lye lyálonjiilwe nu mukuwi ʉYeesaya kʉtɨ, “Ʉweene ayeejile ʉwʉtolwe wɨɨtʉ, akhazɨpɨmba ɨmpʉngo zyɨtʉ.”
17 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito pelo profeta Isaías: “Levou sobre si nossas enfermidades e removeu nossas doenças”.
18 UYeesu we aalola ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ bhakʉmʉzyʉngʉʉla, akhabhalajɨzya abhalandati bhaakwe kʉtɨ bhafumiile ʉsʉmbɨ ʉwa Galɨlaaya kʉbhala kwɨsyɨla.
18 Quando Jesus viu a grande multidão ao seu redor, ordenou que atravessassem para o outro lado do mar.
19 Pe umumanyizyi weeka ʉwɨ ndajɨzyo akhasejeelela kwa Yeesu, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We Mumanyizyi, ɨntɨkʉlandate kwonti kwe ʉkʉbhala.”
19 Então um dos mestres da lei lhe disse: “Mestre, eu o seguirei aonde quer que vá”.
20 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨmbɨla zɨlɨ nɨ ngwenya, inyonyi zɨlɨ ni vwanswi, ɨleelo ʉMwana wa Muntu atalɨ ni nyumba ɨya kwɨkhala!”
20 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
21 Ʉmo mu bhalandati bhaakwe akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ʉnɨtɨshɨzye ɨmbale suuti, ɨmʉsyɨle uyise waanɨ.”
21 Outro discípulo disse: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
22 Ɨleelo uYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨwe ndandate! Bhaleshe abhafwe bhabhasyɨlaje abhafwe bhaabho.”
22 Jesus respondeu: “Siga-me agora. Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos”.
23 Pe uYeesu akhinjila mʉ shɨtʉʉlɨ, abhalandati bhaakwe bhakhamʉlandata.
23 Em seguida, Jesus entrou no barco, e seus discípulos o acompanharam.
24 Nalʉbhɨlo ishimvulungwa ɨshɨpɨtɨ nhaani shikhafumila mwa sʉmbɨ, amabhilingwa gakhanda kugubishila ɨshɨtʉʉlɨ. Ɨleelo uYeesu ágonile utulo.
24 De repente, veio sobre o mar uma tempestade violenta, com ondas que cobriam o barco. Jesus, no entanto, dormia.
25 Abhalandati bhaakwe bhakhabhala bhakhamʉdaamʉsya, bhakhatɨ, “We Mwene! Tʉposhe! Tukuswibha!”
25 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Senhor, salve-nos! Vamos morrer!”.
26 UYeesu akhatɨ, “Khooni khe mʉkwogopa, ɨmwe mʉbha lwɨtɨkho ulunsi?” Pe akhɨmɨɨlɨla, akhayɨkhajɨla impepu ɨmpɨtɨ na mabhilingwa, kʉkhabha mye nalyoli lyoli.
26 “Por que vocês estão com medo?”, perguntou ele. “Como é pequena a sua fé!” Então levantou-se, repreendeu o vento e o mar, e houve grande calmaria.
27 Abhantʉ bhaala bhakhaswiga, bhakhatɨ, “Wu naanu wʉnʉʉnʉ we ni mpepu na mabhilingwa vikumutinikha?”
27 Os discípulos ficaram admirados. “Quem é este homem?”, diziam eles. “Até os ventos e o mar lhe obedecem!”
28 We uYeesu afumiila ʉsʉmbɨ, akhafikha mʉ nsɨ ɨya Bhagadaala. Akhakhomaana na bhantʉ bhabhɨlɨ abha mapepu amabhiibhi bhe bháfumile kʉ mbɨɨpa. Abhantʉ bhanaabho bháamɨle bhakhali nhaani, atálɨɨpo umuntu we akhalɨnjɨzyaga kʉshɨla ɨdala liila.
28 Quando Jesus chegou ao outro lado do mar, à região dos gadarenos, dois homens possuídos por demônios saíram do cemitério e foram ao seu encontro. Eram tão violentos que ninguém podia passar por ali.
29 Pe bhakhazingula ɨshongo bhakhatɨ, “We Mwana wa Mʉlʉngʉ, ʉlɨ na khooni nɨɨtwe? Bhʉlɨ, wɨnza kʉtʉyɨmvwa we akhabhalɨlo khashɨɨlɨ akha kʉyɨmba?”
29 Eles começaram a gritar: “Por que vem nos importunar, Filho de Deus? Veio aqui para nos atormentar antes do tempo determinado?”.
30 Papɨɨpɨ na papaala pe bháamɨle, páamɨle ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨyɨ ngʉlʉbhe zɨkhalyanga.
30 A certa distância deles, havia uma grande manada de porcos pastando.
31 Pe amapepu amabhiibhi gaala gakhamʉlamba uYeesu gakhatɨ, “Ɨnga ʉkʉtʉbhɨnga, ʉtwɨtɨshɨzye tʉbhale twinjile mʉ mpʉga yiila ɨyɨ ngʉlʉbhe.”
31 Então os demônios suplicaram: “Se vai nos expulsar, mande-nos entrar naquela manada de porcos”.
32 Akhagabhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaji!” Pe amapepu amabhiibhi gakhafuma mʉ bhantʉ bhabhɨlɨ bhaala, gakhinjila mʉ ngʉlʉbhe ziila. Ɨmpʉga ɨmpɨtɨ yiila ɨyɨ ngʉlʉbhe yonti yikhiikha nalʉbhɨlo ku lwikha lwe lusulamile nhaani, zɨkhagwɨla mwa sʉmbɨ, zɨkhafwa.
32 “Vão!”, ordenou Jesus. Os demônios saíram dos homens e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
33 Abhadiimi abhɨ ngʉlʉbhe bhakhoogopa, bhakhashɨmbɨla, bhakhabhala mʉ nhaaya. Bhakhanda kʉbhabhʉʉzya abhantʉ zyonti zye zibhombeshile na kʉ zya bha mapepu amabhiibhi.
33 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e contaram a todos o que havia ocorrido com os homens possuídos por demônios.
34 Abhantʉ bhonti kufuma mʉ nhaaya, bhakhasogola kʉbhala kwa Yeesu. Pe we bhamʉlola, bhakhamʉlamba kʉtɨ asogole mʉ nsɨ yaabho.
34 Os habitantes da cidade saíram ao encontro de Jesus e suplicaram que ele fosse embora da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.