Marcos 5
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT
1 Pe uYeesu na bhalandati bhaakwe bhakhafikha kwɨsyɨla ilinji ɨlya sʉmbɨ, kʉ nsɨ ɨya Bhagelaasi.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 We uYeesu ayiikha bhʉʉlo kufuma mʉ shɨtʉʉlɨ, umuntu ʉmo we áamɨle ni pepu ibhiibhi, akhafuma kʉ mbɨɨpa, akhamʉshɨmbɨɨlɨla uYeesu.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Umuntu ʉnʉ akhabhanga kʉ mbɨɨpa, áamɨle na makha, atálɨɨpo umuntu nʉʉmo we áamɨle angakhola kʉmʉkʉnga poope na manyoloolo.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Bhakhamʉkʉnjɨɨlaga akhinji bhʉʉlo na manyoloolo nɨ mpɨngwa, ɨleelo akhagadadʉlanyaaga amanyoloolo na kʉzɨdadʉlanya ɨmpɨngwa, atálɨɨpo umuntu we áamɨle angamudindanjila.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Akhabhanga kʉ mbɨɨpa na mʉ magamba shawusiku na shamʉsanya, akhakholelaga na kʉyɨbhoolanya na mawe.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 She uYeesu alɨ ukutali bhʉʉlo, umuntu ʉla akhamʉlola na kʉmʉshɨmbɨɨlɨla, akhabhala akhasʉgamɨla mʉ vɨnama vwakwe.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 — ausente —
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 — ausente —
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Pe uYeesu akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ɨtaawa lyakho we naanu?” Akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨtaawa lyanɨ ne Lijeeshi, kʉnongwa ye ɨtwe twe bhinji mukaasi mwa muntu ʉnʉ.”
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ipepu liila lɨkhamʉlambɨɨlɨzya kʉtɨ atakhalɨbhɨnje mʉ nsɨ yiila.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Papaala páamɨle ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨyɨ ngʉlʉbhe, zɨkhalyanga mʉ khazʉbha akhɨ gamba.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Pe amapepu gaala gakhatɨ, “Tʉkʉkʉlamba kʉtɨ ʉtwɨtɨshɨzye, twinjile mʉ ngʉlʉbhe ziila.”
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 UYeesu akhagɨtɨshɨzya, gakhafuma, gakhinjila mʉ ngʉlʉbhe. Ɨmpʉga yonti ɨyɨ ngʉlʉbhe zye zyámɨle ielufu zɨbhɨlɨ (2,000), zɨkhashɨmbɨla, zikhiikha ku lwikha lwe lusulamile nhaani ʉlwɨ gamba liila, paka mwa sʉmbɨ, zɨkhagwɨla na kufwa.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Abhadiimi abhɨ ngʉlʉbhe, bhakhoogopa, bhakhashɨmbɨla, bhakhabhala mʉ nhaaya na mu vwizi. Poponti pe bhaafikha, bhakhabhabhʉzyaga abhantʉ ɨnongwa zɨnɨɨzyo. Abhantʉ bhakhɨnza kwe uYeesu áamɨle, kʉtɨ bhayɨlolele bhɨɨbho zye zibhombeshile.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Bhakhamʉbhalɨla uYeesu, bhakhoogopa nhaani we bhamʉlola umuntu we áamɨle ni jeeshi ɨlya mapepu amabhiibhi ayɨkhaaye, akwatile amenda, alɨ nɨ njeele zyonti.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Bhaala bhe bhálolile zye zyábhombeshile, bhakhabhabhʉʉzya abhanjɨ she zyámɨle, uYeesu we akʉmʉponɨa ʉwa mapepu.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Pe ɨmpʉga yiila yɨkhanda kʉmʉlamba uYeesu kʉtɨ asogole mʉ nsɨ yaabho.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 UYeesu akhanda kʉsogola, we akwinjila mʉ shɨtʉʉlɨ, umuntu ʉla we áamɨle na mapepu amabhiibhi akhanda kʉmʉlambɨɨlɨzya uYeesu amwɨtɨshɨzye kʉtɨ abhalaje nawo.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Ɨleelo uYeesu atakhamwɨtɨshɨzya khaala, lyoli akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Bhalaga kukwinyu, ʉbhale ʉbhabhʉʉzye zye ʉMʉlʉngʉ akʉbhombeeye, na she akʉloleeye ishisa.”
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Pe umuntu ʉla akhasogola, akhanda kʉbhabhʉʉzya abhantʉ mu Dekapooli zye uYeesu amʉbhombeeye. Abhantʉ bhonti bhakhaswiga.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 We uYeesu afumiila ʉsʉmbɨ mʉ shɨtʉʉlɨ, aabhala kwɨsyɨla ilinji, ʉweene akhabha pambalɨ pa sʉmbɨ, pe ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ yɨkhamʉbhʉngaanɨla.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Panaapo, akhɨnza ʉmʉpɨtɨ ʉmo uwi sinagoogi lyabho, we ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉYayɨlo. We amʉlola uYeesu, akhamʉsejeelela, akhagwa pa vɨnama vwakwe.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Akhamʉlambɨɨlɨzya nhaani akhatɨ, “Ʉmwalɨ waanɨ akwanza kufwa. Nalamba nalamba, nzaaga, ʉmʉbhɨɨshe ɨnyoobhe yaakho, ʉmʉponɨe kʉtɨ abhe mwinza bhʉʉlo.”
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Pe uYeesu akhanda kʉbhala kwa muntu ʉyo. Ɨmpʉga ɨmpɨtɨ ɨya bhantʉ bhakhanda kʉmʉlandata, bhakhabijilizanyaaga pe áamɨle.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Mʉ mpʉga yiyiila mwámɨle nʉ mwantanda we áyimbile nu wubhinu ʉwa kuzwa ɨbhanda kʉ manha ishumi na gabhɨlɨ.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ʉmwantanda ʉla áyimbile nhaani kʉbheeta mʉ bhaganga abhinji, ámalile ɨshʉʉma shaakwe shonti kʉtwala kʉ bhaganga, ɨleelo uwubhinu waakwe wʉtakhapʉpʉʉkhaga khaala, lyoli wʉkhonjelaga.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 — ausente —
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 — ausente —
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Pe she awʉpalamansya bhʉʉlo, amabhanda gakhalekha kufuma, woope akhayɨmvwa kʉtɨ aapona nalyoli.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ɨleelo uYeesu akhamanya bhʉʉlo kʉtɨ amakha gaakwe gabhomba ɨmbombo. Akhagalʉnhana, akhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Wu naanu we apalamansya amenda gaanɨ?”
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Abhalandati bhaakwe bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “Che! She ʉkʉlola abhantʉ bhonti ɨbha bhakubijilizanya kʉkwakho, ishi khooni khe ʉkʉbhʉzɨɨlɨzya ʉkʉtɨ, ‘Wu naanu we ampalamansya?’ ”
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ɨleelo akhajendeelela kʉtelenganya kwenya umuntu we amupalamansiizye.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Pe ʉmwantanda ʉla, she amanyile zye zibhombeshile kʉkwakwe, akhatʉʉya, akhɨnza na kugwa pa vɨnama vwa Yeesu, kumo akuyinga. Akhamʉbhʉʉzya she zyaamɨle.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We mwalɨ waanɨ, ʉlwɨtɨkho lwakho lwakʉponɨa, bhalaga ku wutengaanu, ishi uponile.”
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 We uYeesu alɨ kʉlonga nʉ mwantanda ʉyo, abhantʉ bhakhɨnza kufuma kʉkhaaya kwa Yayɨlo, bhakhalonga bhakhatɨ, “Lakha kʉmʉyɨmvwa umumanyizyi, ʉmwalɨ waakho afuuye.”
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ɨleelo uYeesu atakhazɨsaajɨla zye bhakʉlonga, akhamʉbhʉʉzya uyise wa mwana ʉla akhatɨ, “Ʉtogopaje khaala, lyoli ʉyɨɨtɨshe.”
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Pe uYeesu akhabhagalʉsya abhantʉ abhanjɨ bhonti, lyoli akhabhala nu Peeteli, ʉYaakobo nu Yookhani ʉkhambakʉ wa Yaakobo bheene.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 We bhaafikha pakhaaya pa Yayɨlo, uYeesu akhaaga papatɨɨye ɨshongo, abhantʉ bhakhalɨlaga na kʉyɨlʉmbʉʉzya.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 UYeesu akhinjila mu nyumba muula, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨshongo ishi nɨ nhoolo ɨnɨ ya khooni? Ʉmwana ʉnʉ atafuuye, lyoli asʉpɨlɨɨye bhʉʉlo.”
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Ɨmpʉga ɨya bhantʉ bhaala yɨkhamʉsekha nhaani uYeesu, ɨleelo ʉweene akhabhafumwa bhonti panzɨ. Akhamwega uyise wa mwana nu nyina waakwe na bhalandati bhaakwe bhatatʉ, bhakhabhala ku wizigo kwe bhálibhiishile ivimba.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Akhalɨlema ivimba liila ɨnyoobhe, akhalonga akhatɨ, “Talita, kumi!” Kwe kʉtɨ, “Wʉmwana ɨwe, ɨnkʉkʉbhʉʉzya ɨnkʉtɨ yɨmɨɨlɨla!”
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Pe panaapo, ʉmwana ʉla akhɨmɨɨlɨla, akhanda kʉjenda, áamɨle na manha ishumi na gabhɨlɨ, bhakhaswiga akhaswigo akhapɨtɨ.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 UYeesu akhabhasokha nhaani kʉtɨ, bhatakhamʉbhʉʉzye umuntu nʉʉmo zye zyabhombekha. Iwinza akhabhabhʉʉzya abhapaafi bha mwana ʉla kʉtɨ bhaamupe ishaakulya.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.