Lucas 10
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NTLH
1 Pɨlongolela, ʉMwene uYeesu akhasebha abhalandati abhamwabho amashumi saba na bhabhɨlɨ, kʉtɨ abhasonteelezye. Pe akhabhasonteelezya bhabhɨlɨ bhabhɨlɨ mʉ nhaaya na mʉmbalɨ zyonti kwe akhasɨɨbhaga kʉbhala wʉʉyo, ɨnga bhalongolele.
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 Akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨvɨyabho vwinji vweleeye mu shiizi, ɨleelo abha kʉsezya bhalɨ bhashe. Pe mʉlaabhaje ʉMwene ʉMʉlʉngʉ ʉwa vɨyabho, ɨnga abhasonteelezye abha kʉsezya ɨvɨyabho vwakwe.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Ishi bhalaji, ɨleelo mʉmanye kʉtɨ ɨnkʉbhasonteelezya ngatɨ nyaana zyɨ ngoole pakaasi pa mbwa inhali ɨzya mwɨ laala!
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Mʉtakhaapaye ɨnhela, imbuguuli, awe ɨvɨlyatʉ ɨvwa kwandʉlanya. Khabhɨlɨ mʉtamʉlamʉkhaje umuntu ngaweeka mwɨ dala.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 “Inyumba yoyonti ye mwinjila, mʉlamʉkhaje suuti mʉtɨnjɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ aabhape uwutengaanu mu nyumba ɨnɨ.’
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Ɨnga uwi nyumba abhaposheela ku wutengaanu, pa nyumba yɨnɨɨyo patɨbhe nu wutengaanu. Lyoli ɨnga uwi nyumba atakʉbhaposheela ku wutengaanu, pe uwutengaanu wiinyu wʉtɨbhagalʉshɨle ɨmwe.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Mʉtasamangaje, lyoli inyumba ye bhabhaposheela mʉkhɨkhalaje mʉmwo, mʉkhamwelaje na kulya ishaakulya she bhakʉʉbhapa, kʉnongwa ye umubhombi akhondeeye kʉtɨ aposheelaje kufumilana nɨ mbombo yaakwe.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 “Ɨnga mwinjila mʉ nhaaya yimo, abhakhaaya bhabhaposheela kʉ lʉseshelo, mʉkhalyanje ishaakulya shoshonti she bhakʉʉbhapa.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Mʉbhaponɨaje abhabhinu bhe bhalɨ mʉ nhaaya yɨnɨɨyo, mʉbhabhʉzyaje kʉtɨ, ‘Ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ wʉpalamɨɨye!’
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 “Ɨleelo ɨnga mwinjila mʉ nhaaya yoyonti, bhatabhaposheela, mʉkhasogolaje mwenemwo. We mʉkʉshɨla mʉ madala gaabho, mʉtɨnjɨ,
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Poope amasuuto agɨ nhaaya yiinyu ge galɨ mʉ vɨnama vwɨtʉ, tukukunyunta kʉtɨ wʉbhe wukeeti ʉwa kʉbhasokha. Ɨleelo mʉmanye kʉtɨ ʉwʉmwene wa Mʉlʉngʉ wʉpalamɨɨye!’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, isiku ɨlya kʉlongwa, ɨnhaaya yɨnɨɨyo yɨkhayɨlongwa ulufundo ʉlʉpɨtɨ kʉshɨla luula ʉlwa bhantʉ abha mʉ nhaaya ɨya mu Sodoomu!”
12 E Jesus disse mais isto:
13 Akhatɨ, “Mʉsheleeye mʉbhantʉ abhɨ nhaaya ɨya mu Kolaziini! Mʉsheleeye mʉbhantʉ abhɨ nhaaya ɨya mu Betisayida! Kʉnongwa ye amayele ge nábhombile kukwinyu, ɨnga ɨnhabhombaga mʉ nhaaya ɨya mu Tiilo nɨ ya mu Sidooni, abhantʉ abha mʉ nhaaya zɨnɨɨzyo nhanɨ bhalaatile khalɨ na kʉkwata amafuuku na kʉyɨpakha amalota kʉlolesya kʉlaata imbiibhi zyabho.
13 Jesus continuou:
14 Ishi, pi siku ɨlya kʉlongwa, ɨmwe mʉkhayɨlongwa ulufundo ʉlʉpɨtɨ kʉshɨla ʉlwa bhantʉ abha mu Tiilo na bha mu Sidooni!
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Nɨɨmwe mʉbhantʉ abha mʉ nhaaya ɨya mu Kapelenaumu, bhʉlɨ, mʉkʉsɨɨbha kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ akhayɨbhazʉvwa paka kʉmwanya? Ndaali, akhayibhiisya paka kwɨlongo!”
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe bhaala akhatɨ, “Umuntu we akʉbhɨmvwa ɨmwe, akʉnɨmvwa neene, we akʉbhakhaana ɨmwe, akʉnhaana neene. Khabhɨlɨ we akʉkhaana kʉmposheela ɨne, akʉkhaana kʉmʉposheela nʉ Taata we ansonteleziizye.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Pɨlongolela, abhalandati bha Yeesu amashumi saba na bhabhɨlɨ bhakhagalʉkha bhashiiye, bhakhamʉbhʉʉzya uYeesu bhakhatɨ, “We Mwene, goope amapepu amabhiibhi gatutinikhaga, we tʉkʉgabhɨnga kwɨ taawa lyakho!”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Imulolile uSeetani akwikha ngatɨ mvula ye yɨkʉmwangʉkha kufuma kʉmwanya.
18 Jesus respondeu:
19 Yeenya, imbapiiye ʉwaamʉlo ʉwa kʉmʉtola ʉmʉlʉgʉ mu zyonti. Kʉ makha ganaago mʉtɨkhanyaje ɨnjokha ni inge, khabhɨlɨ khatalɨɨpo akhantʉ akha kʉbhavwalazya.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Ɨleelo ɨnga mʉkʉseshela kʉnongwa ye amapepu amabhiibhi gakubhatinikha, mʉleshe kʉseshela kʉ lɨnɨɨlyo lyene, lyoli mʉseshelaje kʉnongwa ye amataawa giinyu gasimbiilwe nʉ Mʉlʉngʉ kʉmwanya.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Akhabhalɨlo khanaakho, uMupepu uMufinjile akhamʉbhɨɨkha uYeesu kʉseshela nhaani akhatɨ, “Inkukusalifwa we Taata, wʉMwene ʉwa kʉmwanya na paasɨ, kʉnongwa ye ubhafisile abhantʉ abhɨ njeele na bhabhaazye ɨnongwa ziniizi, ɨleelo uzibhiishile apazelu kʉ bhaana abhansi. Nalyoli we Taata, shɨnɨɨsho she wáyiganile.”
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Khabhɨlɨ akhatɨ, “ɄTaata waanɨ ampiiye ivintu vwonti. Atalɨɨpo umuntu we amumanyile ʉMwana, lyoli ʉTaata waanɨ mwene. Khabhɨlɨ atalɨɨpo umuntu we amumanyile ʉTaata, lyoli ʉMwana mwene, nu muntu wowonti we ʉMwana ayiganile kʉmʉlanga.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Pe uYeesu akhagalʉnhana kʉbheenya abhalandati bhaakwe akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Musayiilwe ɨmwe mʉbhantʉ mwe mʉkʉgalola ɨga!
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Ɨnkʉbhabhʉʉzya kʉtɨ, abhakuwi abhinji na bhamwene bháyiganile kʉzɨlola zye mʉkʉzɨlola ɨmwe, ɨleelo bhatázilolile. Khabhɨlɨ bháyiganile kwɨmvwa zye mʉkwɨmvwa ɨmwe, ɨleelo bhatázyimvwizye.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Panaapo umumanyizyi weeka ʉwɨ ndajɨzyo akhɨmɨɨlɨla, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya uYeesu kʉmʉlɨnga akhatɨ, “We Mumanyizyi, ɨmbombe lyoni ɨnga akhabhalɨlo khe khakwɨnza ɨnhawaaje uwuumi ʉwa wiila?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Yisimbiilwe yɨtɨlɨ bhʉlɨ mʉ ndajɨzyo zya Moose? Ʉkʉzyaganya bhʉlɨɨbhʉlɨ?”
26 Jesus respondeu:
27 Akhamwamʉla akhatɨ, “Yisimbiilwe mʉnʉʉmwo kʉtɨ, ‘Ʉmʉgane ʉMwene ʉMʉlʉngʉ waakho kʉ mwoyo waakho wonti, na ku mupepu waakho wonti, na kʉ makha gaakho gonti, na kʉ njeele zyakho zyonti.’ Khabhɨlɨ, ‘Ʉmʉgane uwamwinyu anza she uyiganile wʉneewe.’”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 UYeesu akhatɨ, “Waamʉla akhinza! Ʉbhombe shɨnɨɨsho, ɨpo pe ʉtɨbhe nu wuumi ʉwa wiila.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Ɨleelo umumanyizyi ʉwɨ ndajɨzyo ʉla akhanzaga kʉyɨbhɨɨkha kʉtɨ we akhondeeye pamiiso ga Mʉlʉngʉ, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya winza uYeesu akhatɨ, “Ishi, ʉwamwɨtʉ wu naanu?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 UYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Álɨɨpo umuntu ʉmo, áfumile mu Yelusaleemu, akhabhalaga mʉ nhaaya ɨya mu Yeeliko. Mwɨ dala, akhalemwa na bhabuda, bhakhamʉzʉʉla amenda, bhakhamʉkhoma nhaani, bhakhamʉlekha abhinile ɨya kufwa.Umupuutili akʉsela kʉmbalɨ kwa muntu we bhamuvwalaziizye|alt="Kuhani anapita pembeni kwa mtu aliye jeruhiwa" src="CN01747B.TIF" size="col" ref="10:30"
30 Jesus respondeu assim:
31 Panaapo umupuutili ʉmo akhashɨlaga mwɨ dala liila, we amʉlola umuntu ʉla, akhasela kʉmbalɨ.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Woope uMulaawi we aafikha paala akhamʉlola umuntu ʉla, akhasela kʉmbalɨ.
32 Também um
33 Pɨlongolela, akhɨnza uMusamaliya weeka, we akhashʉʉlaga kʉshɨlɨla mwɨ dala liila. We amʉlola umuntu ʉla, akhamʉlolela ishisa,
33 Mas um
34 akhasejeelela, akhamʉpakha idivaayi na mafuta mʉ malonda gaakwe, akhamupinya. Akhamʉzʉvwa pamwanya pa ndogomi yaakwe, akhamʉtwala mu nyumba ɨya bhajeni, akhamʉsʉngaga.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 We kwasha, akhafumwa idinaali zɨbhɨlɨ, akhaamupa uwi nyumba yiila, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, ‘Umubhinie umuntu ʉnʉ. Ɨnga ɨnhela izi zyasila, waafumwa ɨzyakho kʉnongwa ya kʉmwavwa, we nagalʉkha, ɨnhayɨkʉgalʉshɨzya.’ ”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Pe uYeesu akhamʉbhʉzɨɨlɨzya umumanyizyi ʉwɨ ndajɨzyo ʉla akhatɨ, “Ishi, mʉ bhɨɨbha bhatatʉ, wu naanu we ʉkʉsɨɨbha kʉtɨ wamwabho wa nalyoli ʉwa wʉʉla we ábudiilwe na bhabuda?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Akhaamʉla akhatɨ, “We ámʉloleeye ishisa.” UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Nɨɨwe bhalaga ʉbhombe shɨnɨɨsho!”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 UYeesu na bhalandati bhaakwe we bhalɨ mwɨ dala bhakʉbhala ku Yelusaleemu, bhakhafikha mʉ khakhaaya khamu. Panaapo ʉmwantanda weeka, we bhakhatɨnjɨ uMalita, akhamʉposheela uYeesu mu nyumba yaakwe.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 UMalita áamɨle nu munsi waakwe we bhakhatɨnjɨ uMaliya. Akhabhalɨlo khanaakho, uMaliya áyɨkhaaye pambalɨ pa vɨnama vwa Mwene uYeesu, akhatejelezyaga ɨmanyɨzyo zyakwe.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Ɨleelo uMalita ápilinhiine nɨ mbombo inyinji ɨzya kʉmʉposheela uYeesu. Pe akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ʉtakʉlola khabhiibhi we umunsi waanɨ andesheeye ɨmbombo zyonti nʉmwene? Ishi mʉbhʉʉzye anaavwe!”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 ɄMwene uYeesu akhamwamʉla akhatɨ, “Malita, Malita, khooni khe ʉkʉyɨmba ni nyinji?
41 Aí o Senhor respondeu:
42 Khakwanzɨwa akhantʉ kheeka kheene akhinza. Khanaakho khe uMaliya asabhʉʉye, atangafwʉlwa.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.