João 11
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARA
1 Álɨɨpo umuntu ʉmo ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉLaazalo, áamɨle mubhinu. Umuntu wʉnʉʉyo akhɨkhalaga mʉ nhaaya ɨya mu Besaniya peeka na bhayɨlʉmbʉ bhaakwe uMaliya nu Malita.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 UMaliya wʉnʉʉyo we ámupashile ʉMwene uYeesu amafuta ge gakununshiilila na kʉmʉpʉʉpʉla mʉ vɨnama ni nsisi zyakwe. Ʉkhambakʉ waakwe ʉLaazalo áamɨle mubhinu.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Pe uMaliya nu Malita bhakhasonteelezya intumi kwa Yeesu bhakhatɨ, “We Mwene, umanyani waakho we umuganile mubhinu.”
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 We uYeesu ayɨmvwa intumi zɨnɨɨzyo, akhatɨ, “Uwubhinu wʉnʉʉwo te wa kʉmʉgoga ʉLaazalo, lyoli wa kʉlolesya uwumwamu wa Mʉlʉngʉ, ɨnga ʉMwana wa Mʉlʉngʉ apaalwe kwɨ dala ɨlya wubhinu wʉnʉʉwo.”
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 UYeesu ábhaganile uMalita, uMaliya, nʉ Laazalo ʉkhambakʉ waabho.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 We uYeesu ayɨmvwa kʉtɨ ʉLaazalo mubhinu, akhajendeelela kwɨkhala insiku zɨbhɨlɨ papaala pe áamɨle.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Pe uYeesu akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Saalɨ winza mʉ nsɨ ɨya mu Yudeeya.”
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Abhalandati bhaakwe bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “We Mumanyizyi, shiniishi bhʉʉlo aBhayahuudi bhanzaga kʉkʉkhoma na mawe! Khooni khe ʉkwanza kʉgalʉkha winza kʉʉkwo?”
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 UYeesu akhabhaamʉla akhatɨ, “Bhʉlɨ, ʉmʉsanya wʉtalɨ nɨ saala ishumi na zɨbhɨlɨ? Ɨnga umuntu akʉjenda mʉ khabhalɨlo khanaakho, atangakhola kukuntila, kʉnongwa ye akʉlola ʉlʉkhozyo ʉlwa mʉ nsɨ umu.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Ɨleelo umuntu we akʉjenda shawusiku, angakhola kukuntila kʉnongwa ye ʉlʉkhozyo ʉlwa kʉmwavwa kʉlola akhinza lʉtalɨɨpo.”
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 We uYeesu alonga zɨnɨɨzyo, akhabhabhʉʉzya abhalandati bhaakwe akhatɨ, “Umanyani wɨɨtʉ ʉLaazalo agonile, ɨleelo ɨntɨbhale kʉmʉdaamʉsya.”
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Pe abhalandati bhaakwe bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Mwene, ɨnga agonile utulo, atɨpone.”
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Ɨleelo abhalandati bhaakwe bhatakhazyaganyaaga. Abheene bhakhasɨɨbhaga kʉtɨ akhalongaga kʉtɨ ʉLaazalo agonile utulo, fwanɨ uYeesu ɨpa akhalongaga kʉtɨ ʉLaazalo afuuye.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Pe uYeesu akhabhavundulila abhalandati bhaakwe akhatɨ, “ɄLaazalo afuuye.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ɨleelo ɨne naseshela kʉnongwa yiinyu kʉtɨ ɨntaalɨɨpo we ʉLaazalo akufwa, ɨnga ɨmwe mʉnɨɨtɨshe. Ishi, saalɨ kʉkwakwe.”
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Pe uToomasi we bhakhatɨnjɨ ʉMwoga, akhabhabhʉʉzya abhalandati abhamwabho akhatɨ, “Saalɨ nɨɨtwe, ɨnga tufwe peeka nawo.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Pe uYeesu we aafikha mu Yudeeya mʉ khakhaaya akha mu Besaniya, akhaaga ʉLaazalo aamala insiku zini mʉ mbɨɨpa.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Ɨnhaaya ɨya mu Besaniya yáamɨle papɨɨpɨ ni Yelusaleemu, uwutali uwi kilomiita zɨtatʉ.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Abhantʉ abhinji kufuma mu Bhayahuudi bhínzile kubhajinjizya uMalita nu Maliya kʉnongwa ɨya kʉfwɨlwa nʉ khambakʉ waabho ʉLaazalo.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Pe uMalita we ayɨmvwa kʉtɨ uYeesu akwɨnza, akhafuma kʉbhala kʉmʉposheela, ɨleelo uMaliya akhasyala mu nyumba.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 UMalita akhamʉbhʉʉzya uYeesu akhatɨ, “We Mwene, ɨnga ʉbhanje panaapa, ʉkhambakʉ waanɨ nhanɨ ataafuuye.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Ɨleelo niishi bhʉʉlo imanyile kʉtɨ ʉMʉlʉngʉ atiikupe khokhonti khe ʉtɨmʉlaabhe.”
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Pe uYeesu akhamwamʉla uMalita akhatɨ, “Ʉkhambakʉ waakho atɨzyʉshe.”
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 UMalita akhamwamʉla akhatɨ, “Imanyile kʉtɨ akhayɨzyʉkha akhabhalɨlo khe abhafwe bhakhayɨzyʉkha pi siku ɨlya kʉmpeleela.”
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 UYeesu akhamʉbhʉʉzya uMalita akhatɨ, “Ɨne ne ɨnkʉbhazyʉsya abhantʉ na kʉʉbhapa ʉwʉpʉʉma. Umuntu wowonti we akʉnɨɨtɨkha ɨne, poope ɨnga aafwa, atɨjendeelele kʉbha mʉpʉʉma.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Wowonti we mʉpʉʉma, na kʉnɨɨtɨkha ɨne, te akhaafwe naalumo. We Malita, bhʉlɨ, ʉkʉzyɨtɨkha zɨnɨɨzyo?”
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 UMalita akhamwamʉla akhatɨ, “Nalyoli Mwene, nɨɨtɨkha kʉtɨ ɨwe we Kilisiti, ʉMwana wa Mʉlʉngʉ, we twagʉlɨlaga kʉtɨ akhayɨnza mʉ nsɨ.”
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 We uMalita alonga ganaago, akhabhala kʉmʉbhɨlɨshɨla ʉyɨlʉmbʉ waakwe uMaliya kukwilu. Akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “UMumanyizyi alɨɨpo panaapa, akʉkʉbhɨlɨshɨla.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 UMaliya we ayɨmvwa zɨnɨɨzyo, akhabhʉʉkha nalʉbhɨlo, akhabhala kwa Yeesu.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 UYeesu áshɨɨlɨ kwinjila mʉ nhaaya ɨya mu Besaniya, lyoli áamɨle she alɨ paala pe uMalita ábhalile kʉmʉposheela.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 We aBhayahuudi bhe bhakhamujinjizyaga uMaliya mu nyumba bhamʉlola akwɨmɨɨlɨla na kufuma kunzi, bhakhamʉlandata. Bhakhasɨɨbhaga kʉtɨ uMaliya aabhala kʉ mbɨɨpa kʉlɨla.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 We uMaliya aafikha paala pe uYeesu áamɨle, akhasʉgamɨla pa vɨnama vwakwe, akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “We Mwene, ɨnga ʉbhanje panaapa, ʉkhambakʉ waanɨ nhanɨ atafuuye.”
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 We uYeesu amʉlola uMaliya akʉlɨla na Bhayahuudi bhe bhinzile nawo bhoope bhakʉlɨla, akhaswɨmɨɨlɨla nhaani mʉ mwoyo waakwe.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Pe akhabhabhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Mwaamʉsyɨlɨɨye kwoshi?” Bhakhamwamʉla bhakhatɨ, “We Mwene, saalɨ tʉkʉlanje pe twaamʉsyɨlɨɨye.”
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 UYeesu akhalɨla amansozi.
35 Jesus chorou.
36 Pe aBhayahuudi bhe bhínzile pa mpʉngo bhakhalonga bhakhatɨ, “Yeenya she uYeesu aamuganile ʉLaazalo!”
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Ɨleelo bhamu bhakhalonga bhakhatɨ, “Umuntu wʉnʉʉnʉ we ámuponiizye umufwe amiiso, pe khooni atakholile kudinda kʉtɨ ʉLaazalo ataafwe?”
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 UYeesu we alɨ mu wuswimiilizu mʉ mwoyo waakwe, akhafikha pa mbɨɨpa. Ɨmbɨɨpa yɨnɨɨyo yáamɨle ngwenya ye bhágubishiiye ni we ɨpɨtɨ ku winjiililo.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 UYeesu akhabhabhʉʉzya abhantʉ bhe bhálɨɨpo paala akhatɨ, “Libhungulusye iwe lɨnɨɨlyo lye lɨlɨ pa winjiililo.” UMalita, ʉyɨlʉmbʉ wa muyazi, akhamwamʉla akhatɨ, “Mwene, kʉ khabhalɨlo ɨkha ivimba lɨtɨbhe lyandile kununha, kʉnongwa ye zyashɨla insiku zini kwandɨla pe twaamʉsyɨlɨɨye.”
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 UYeesu akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Bhʉlɨ, intakubhuziizye kʉtɨ ɨnga wɨɨtɨkha, ʉtɨwʉlole uwumwamu wa Mʉlʉngʉ?”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Pe bhakhalibhungulusya iwe liila. UYeesu akheenya kʉmwanya, akhapuuta akhatɨ, “We Taata waanɨ, inkukusalifwa kʉnongwa ye waposheela impuuto zyanɨ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Imanyile kʉtɨ ɨwe ʉkʉnɨmvwa akhabhalɨlo khonti, ɨleelo ɨnkʉlonga ganaaga kʉnongwa ɨya bhantʉ ɨbha bhe bhalɨɨpo ɨpa, ɨnga bhɨɨtɨshe kʉtɨ ɨwe we unsonteleziizye.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 We uYeesu alonga ganaago, akhabhɨlɨshɨla kwi zi ɨlya kʉdandɨzya akhatɨ, “We Laazalo, fuma kunzi!”UYeesu akʉmʉzyʉsya ʉLaazalo|src="CN01768C.TIF" size="col" ref="11:43-44"
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Pe ʉLaazalo we áfuuye, akhafuma kunzi, kumo bhamusyembile ikibha mʉ vɨnama na mʉ nyoobhe. Khabhɨlɨ bhamugubishiiye ni kibha kumiiso. UYeesu akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉsatʉle, mʉleshe, asogolaje.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Pe aBhayahuudi abhinji bhe bhínzile kumujinjizya uMaliya we bhazɨlola zye uYeesu azɨbhomba, bhakhamwɨtɨkha.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Ɨleelo aBhayahuudi bhamu bhakhabhala ku Bhafalisaayi na kʉbhabhʉʉzya zye uYeesu abhombile.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Pe abhapɨtɨ abha bhapuutili na Bhafalisaayi bhakhabhʉngaana ʉlʉbhʉngaano ʉlwɨ balaaza ɨlya bhasongo, bhakhabhʉzɨlɨzanya bhɨɨbho na bhɨɨbho bhakhatɨ, “Tʉbhombe lyoni? Kʉnongwa ye umuntu ʉnʉ akʉbhomba ɨvɨlolesyo ivwinji.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Ɨnga twamʉlekha bhʉʉlo, abhantʉ bhonti bhatɨmwɨtɨshe, bhoope aBhaluumi bhakhayɨnza kʉnanganya iNyumba iMfinjile nɨ nsɨ yɨɨtʉ.”
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pe weeka mʉ bhapɨtɨ bhanaabho we ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ ʉKayaafa, we áamɨle mupuutili mʉpɨtɨ ʉmwanha wʉnʉʉwo, akhatɨ, “Ɨmwe mutamanyile naakhamu!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Bhʉlɨ, mutamanyile kʉtɨ kwashi kukwinyu umuntu weeka afwe kʉnongwa ya bhantʉ bhonti na kʉtɨ ɨnsɨ yonti yɨyazwe?”
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 ɄKayaafa atálonjile zɨnɨɨzyo kʉ shɨgane shaakwe wʉʉyo. Lyoli kʉnongwa ye áamɨle mupuutili mʉpɨtɨ mʉ mwanha wʉnʉʉwo, akhakʉwaaga kʉtɨ uYeesu akhayifwa kʉnongwa ɨya Bhayahuudi.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Khabhɨlɨ te akhaafwe kʉnongwa ɨya Bhayahuudi bheene, lyoli kʉnongwa ɨya bhaana bha Mʉlʉngʉ bhe bhasataanile, ɨnga bhabhe peeka.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Pe kwandɨla isiku lɨnɨɨlyo, abhalongozi abha Bhayahuudi bhakhanda kwanza ɨdala ɨlya kʉmʉgoga uYeesu.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Kʉnongwa yɨnɨɨyo, uYeesu akhalekha kʉjenda apazelu mu Bhayahuudi, pe akhasogola na kʉbhala papɨɨpɨ ni shilozu, mʉ nhaaya ɨya mu Efulayimu. Akhɨɨkhala kʉnʉʉkwo peeka na bhalandati bhaakwe.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ishikulukulu ɨshɨ Pasaaka ɨya Bhayahuudi shápalamɨɨye. Pe abhantʉ abhinji bhakhafuma mʉ nhaaya zyabho bhakhabhala mu Yelusaleemu ɨnga bhayizelufwe we ishikulukulu shɨshɨɨlɨ kufikha.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Pe bhakhajendeelela kʉmwanza uYeesu. We bhabhungaanile peeka mwi linga ilyi Nyumba iMfinjile, bhakhanda kʉbhʉzɨlɨzanya bhakhatɨ, “Mʉkʉlola bhʉlɨɨbhʉlɨ? Yɨkʉlolekha kʉtɨ te ayɨnze ku shikulukulu, bhʉlɨ?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Abhapɨtɨ abha bhapuutili na Bhafalisaayi bhálajiziizye kʉtɨ umuntu wowonti we amanyile kwe uYeesu alɨ, abhabhʉʉzye ɨnga bhamʉleme.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.