Atos 27

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Pe bhakhafumwa ʉwaamʉlo kʉtɨ tʉshʉʉle ni meeli kʉbhala mʉ nsɨ ɨya mu Itaaliya. Bhakhamʉbhɨɨkha ʉPaʉlo na bhakʉngwa abhanjɨ kwa mʉpɨtɨ ʉmo ʉwa bhasikaali, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uYuliyo, ʉwa shɨpʉga sha bhasikaali bha mwene ʉmʉpɨtɨ uAgusito.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Pe tʉkhapanda mu meeli yimo ye yáfumile mu Adalamitiyo ye yɨkhashʉʉlaga kʉbhala mu vivulugo vimo ɨvwa mʉ nsɨ ɨya mu Asiya. We tʉkʉsogola panaapo, twámɨle peeka nu Alisitaaliko, ʉwa mʉ nhaaya ɨya mu Tesalonike mʉ nsɨ ɨya mu Makedoniya. Kʉshʉʉla kwa Paʉlo akha kʉwʉmalɨlɨshɨlo|alt="Paul's journey to Rome" src="Malila HG-K-Paul-Rome BW.tif" size="span" loc="27:2" copy="HG" ref="27:1-28:16"
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 We kwasha, tukhafikha pa shivulugo ɨsha mʉ nhaaya ɨya mu Sidooni. Panaapo uYuliyo akhamʉbhombela akhinza ʉPaʉlo, akhamwɨtɨshɨzya kʉtɨ abhale alolane na bhamanyani bhaakwe, ɨnga bhamwavwe vwe ábhuliliilwe.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 We tʉkʉsogola, impepu yikhavugulaga na kutudinda kʉ makha. Pe tʉkhashɨla kuwutukulo kʉ nsɨ ɨya mu Kipulo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ, kwe kʉtáamɨle ni mpepu inyinji.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tukhafumiila ʉsʉmbɨ wʉnʉʉyo kʉshɨlɨla kʉmbalɨ ɨyɨ nsɨ ɨya mu Kilikiya nɨ ya Pamfiliya, tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mila mʉ nsɨ ɨya Likiya.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Panaapo, ʉmʉpɨtɨ ʉwa bhasikaali ʉla akhayaaga papaala imeeli ye yáfumile mʉ nhaaya ɨya mu Alekizandeeliya ye yɨkhabhalaga kʉ nsɨ ɨya ku Itaaliya, tʉkhapanda twenti mu meeli yɨnɨɨyo.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Tʉkhamala insiku inyinji mu meeli yiila she tʉkʉshʉʉla khashe khashe, tʉkhapalamɨla mʉ nhaaya ɨya mu Nido kʉ mayɨmba. Panaapo impepu inyinji yikhatudinda kʉshɨla pe pákhondeeye kʉtɨ tʉngashɨla, tʉkhashʉʉla, tʉkhashɨla kuwutukulo mʉ nsɨ ɨya mu Kileete ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ, tʉkhashɨla papɨɨpɨ nɨ nsɨ inyuumu ye bhakhatɨnjɨ iSalimone.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Tʉkhabhala tʉkhashɨla mʉmbalɨ kʉ mayɨmba, tukhafikha pe bhakʉtɨ, “IShivulugo iShinza,” papɨɨpɨ nɨ nhaaya ɨya mʉ Laseeya.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Twáshuulile ku nsiku inyinji, ishikulukulu ɨsha kuyiima kulya shɨkhabha shaashɨla. Pe yɨkhalolekha kʉtɨ ɨnga tʉkʉjendeelela kʉshʉʉla, tʉngafwa. ɄPaʉlo akhabhasokha abhamwabho akhatɨ,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Bhamwɨtʉ, naalola kʉtɨ kʉshʉʉla kwɨtʉ uku kʉtɨbhe kwa mayɨmba na kʉteezya ivintu ivwinji. Kʉnongwa ye imeeli ɨnɨ peeka na mazigo gaakwe ganaaga, vwonti vitisilile mwa sʉmbɨ. Khabhɨlɨ na mukaasi yɨɨtʉ, bhalɨɨpo bhe bhangafwa.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ɨleelo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali ʉla akhalɨshoolanya isundo lya Paʉlo, akhagatinikha amazwi ga we akhajenzyaga imeeli, na ga mwanensho uwi meeli yiila.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ishivulugo shɨnɨɨsho shɨtáamɨle shinza kwɨkhala mʉ khabhalɨlo akhi mpepu. Pe abhantʉ abhinji mu meeli yiila bhakhɨtɨnhana kʉtɨ bheepe paala, bhenyeelezye she bhangafikha ku shivulugo ishinji ɨsha mu Kileete, she bhakhatɨnjɨ iFoinike. Panaapo pe twámɨle tʉngɨɨkhala mʉ khabhalɨlo khanaakho akhi mpepu. Ishivulugo shɨnɨɨsho ɨsha Foinike shényiizye kʉwʉswelo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Pɨlongolela, impepu intengaanu yɨkhanda kuvugula kufuma ɨmbalɨ ɨya kʉntende. Abhabhomba mbombo abhi meeli yiila bhakhakwina kʉtɨ bhalyaga ɨdala ɨlya kʉjendeelela kʉshʉʉla, anza she bhakhanzaga. Pe bhakhazʉvwa akhantʉ akhamwamu akha kwɨmɨlɨshɨzya imeeli, bhakhasogola paala, bhakhabhala bhakhashɨla kʉmbalɨ ku Kileete.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Akhabhalɨlo khashe we twasogola paala, kukhafumila impepu inyinji nhaani kufuma ku Kileete, ye bhakhatɨnjɨ iLakilo.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Impepu yɨnɨɨyo ɨmpɨtɨ yɨkhakhoma mʉ lʉbhazʉ mu meeli. She poope tʉkhayɨmbaga nayo, yɨkhatʉtola, tʉkhayɨlekha yɨtʉtwale pakaasi pa sʉmbɨ.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Tʉkhashɨla kʉmbalɨntende kʉ nsɨ inyinsi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ ye bhakhatɨnjɨ iKauda, yikhatudinda khashe ni mpepu inyinji yiila ye yikuvugula. Tʉkhashɨzʉvwa na kushipinyiila kʉ mayɨmba nhaani ɨshɨtʉʉlɨ ɨsha kʉbhatʉʉla abhantʉ she sháamɨle mu minzi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 We twashɨkwesela mu meeli, abhabhomba mbombo bhakhapinyiila imeeli nu lukusa, kʉtɨ yɨtakhapwoteshe. Kʉnongwa ye bhógopile kʉtɨ kʉlɨ akhabhalɨlo khe bhangafwama mʉ mʉselesenga ʉwa mwa sʉmbɨ ʉwa kʉ nsɨ ɨya mu Libiya. Pe bhakhiisya akhantʉ akhamwamu akha kwavwa kʉtɨ imeeli yolobhele, bhakhayɨlekha yɨjendaje ni mpepu.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Amabhilingwa gakhayibunshilanyaaga imeeli yɨɨtʉ. We kwasha, bhakhanda kʉsʉmba amazigo mwa sʉmbɨ.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Isiku ɨlya wʉtatʉ we kwasha, bhakheefwa ɨvɨbhombelo ɨvwamwabho ɨvwa kʉjenzezya imeeli, bhakhavɨsʉmba mwa sʉmbɨ nɨ nyoobhe zyabho bhɨɨbho.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Zɨkhashɨla insiku inyinji, ɨzʉbha nɨ nzota zɨtakʉlolekha, ni mpepu yɨkhajendelelaga kuvugula nhaani, pe tʉkhakhatampa nhaani tʉtakhabha nʉ lʉsʉʉbhɨlo ʉlwa kʉpona.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Abhasakhaala bhaala, we bhaamala insiku inyinji bhatakulya naakhamu, ʉPaʉlo akhɨmɨɨlɨla pakaasi yaabho, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉbhasakhaala ɨmwe, akhabhalɨlo khaala khe naabhasoshile ku Kileete kuula kʉtɨ tʉtakhasogole paala, mwaakhondeeye kʉntejeelezya. Ɨnga mʉntejelezyaje, ivintu vwinyu vɨtaamɨle vɨnanjɨshe anza shiniishi.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Poope shɨnɨɨsho, ishi ɨnkʉbhalamba kʉtɨ mʉyɨgomwe ʉmwoyo. Kʉnongwa ye atalɨɨpo weeka wiinyu we atifwe, lyoli imeeli yɨnɨɨnɨ nyeene ye yitiswibhe.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ɨne ne muntu wa Mʉlʉngʉ, khabhɨlɨ ne mubhombi waakwe. Ʉmʉsanyʉʉnʉ shawusiku ʉkhabhɨzya waakwe weeka andolesheeye,
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ambuziizye atɨlɨ, ‘Paʉlo, ʉtogopaje! Yɨkʉtɨ ʉtɨyɨmɨɨlɨle pɨlongolela pa Kaisaali. Khabhɨlɨ ʉmanye akhinza kʉtɨ bhonti ɨbha bhe mʉkʉshʉʉla peeka, ʉMʉlʉngʉ atɨbhatʉʉle ku wiila waakwe na kʉnongwa yaakho.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Ishi, mʉbhasakhaala ɨmwe mʉyɨgomwe ʉmwoyo, kʉnongwa ye ʉMʉlʉngʉ ambuziizye zɨnɨɨzyo, ɨnkwɨtɨkha kʉtɨ zɨtɨbhombeshe anza she ambuziizye.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Tʉtɨsʉmbwe mʉ khakhaaya khamu khe khalɨ pakaasi pa sʉmbɨ.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Tʉkhamala insiku ishumi na zini she tukubunshilwa ni mpepu inyinji yɨnɨɨyo ye yikhavugulaga uku nʉʉkwo mwa sʉmbɨ ʉwa Adiliya. We kwabha shawusiku pakaasi, isiku lɨnɨɨlyo ilyi shumi na zini, abhabhomba mbombo abha mu meeli bhakhayɨmvwa kʉtɨ pamu bhapalamɨla mʉmbalɨ mʉ nsɨ yimo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Pe bhakhiisya ishipimilo mu minzi, bhakhaaga kufikha paasɨ kʉlɨ ɨmete amashumi gatatʉ nɨ zyamwabho saba. We bhasejela pɨlongolela khashe, bhakhiisya winza ishipimilo shiila mu minzi, bhakhaaga kufikha paasɨ kʉlɨ ɨmete amashumi gabhɨlɨ nɨ zyamwabho saba.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Bhakhoogopa kʉtɨ imeeli itikundile mu miwe ɨmɨpɨtɨ, bhakhasʉmba ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya vini mu minzi vwe vwámɨle kʉlʉsalo ku meeli. Bhakhapuutaga kʉtɨ kushe nalʉbhɨlo.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Abhabhomba mbombo abhi meeli bhakhanzaga kubhelengukha mu meeli. Pe bhakhiisya ɨshɨtʉʉlɨ ɨsha kʉbhatʉʉla abhantʉ mu minzi, bhakhayɨbhɨɨkha ngatɨ bhakwanza kʉsʉmba ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya imeeli kʉmbalɨ ɨya kwɨlongolela iyi meeli.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ɨleelo ʉPaʉlo akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali peeka na bhasikaali bhaakwe, akhatɨ, “Abhabhomba mbombo ɨbha, ɨnga bhatakʉsyala peeka nɨɨtwe mu meeli ɨnɨ, ɨmwe te mʉpone.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pe abhasikaali bhaala bhakhadumula inkusa zye zyáshipinyiliiye ɨshɨtʉʉlɨ shiila, bhakhalekha ʉsʉmbɨ ashɨjenzyaje.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 We kwapalamɨla kusha, ʉPaʉlo akhabhasundiilila abhamwabho bhonti kʉtɨ bhalye ishaakulya, akhatɨ, “Ʉmʉsanyʉʉnʉ mwamala insiku ishumi na zini mʉlɨ mʉ lyoga, khabhɨlɨ mutaliiye naakhamu.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ishi ɨnkʉbhalamba kʉtɨ mulye, ɨnga mʉjendeelele kʉbha mwe bhuumi. Atalɨɨpo ngaweeka we atifwe, awe kʉvwalala.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 We ʉPaʉlo aamala kʉlonga shɨnɨɨsho, akheega ikaati, akhasalifwa kwa Mʉlʉngʉ pɨlongolela pa bhantʉ bhonti bhaala, akhamensula, akhanda kulya.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Pe bhonti bhakhaayipa ʉmwoyo, bhoope bhakhalya.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Twenti twe twámɨle mu meeli yiila, twámɨle abhantʉ imia zɨbhɨlɨ na mashumi saba nʉ mʉtanda (276).
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Bhanaabho bhonti, we bhaalya na kwikuta, bhakhasʉmba ɨvɨyabho mwa sʉmbɨ, kʉtɨ bhayɨbhɨɨshe imeeli yɨbhe mpupuusu.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 We kwasha, abhabhomba mbombo abhi meeli bhakhayɨlola ɨnsɨ, ɨleelo bhatámanyile kʉtɨ nsɨ bhʉlɨ. Khabhɨlɨ bhakhalola pe aminzi aga sʉmbɨ ginjiiye mʉ nsɨ ye yáamɨle nʉ mʉselesenga. Bhakhasɨɨbha kʉtɨ ɨnga yɨkwɨtɨnhana, bhayɨleshe imeeli yinjile mʉmwo.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Pe bhakhadumula inkusa zye zyápinyile ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya imeeli, pe vikhaswibha mu minzi. Bhakhasatʉla ni nkusa zye zyápinyile ɨshɨnɨongo ɨsha kʉyɨlongozya, bhakhazʉvwa ɨsha kʉjenzezya ishinsi ɨsha kwɨlongolela, kʉtɨ impepu yiyibunshiilile imeeli pa nsɨ inyuumu.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ɨleelo imeeli yiila we yasejela pɨlongolela khashe, ishipulo shaakwe ɨsha kwɨlongolela shikhinjila kʉ makha mʉ mʉselesenga we wáamɨle mu minzi, shikhalimbiila mʉmwo. Ishipulo shaakwe ɨsha kʉlʉsalo shɨkhakhomwaga na mabhilingwa, pe shɨkhanda kʉpwotekha. Imeeli yɨkʉpwotekha mwa sʉmbɨ|alt="The ship sinks in the ocean" src="cn02045C.tif" size="col" loc="27:41" ref="27:41"
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Pe abhasikaali bhakhasɨbhɨɨlɨla kʉtɨ bhabhagoje abhakʉngwa bhonti, ɨnga patakhabhe ngaweeka waabho we angabhelengukha kwɨ dala ɨlya kʉsabha.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Ɨleelo ʉmʉpɨtɨ waabho atakhanzaga kʉtɨ bhamʉgoje ʉPaʉlo, akhabhakhaana. Pe akhalajɨzya kʉtɨ bhonti bhe bhamanyile kʉsabha bhe bhalongolele kʉyɨsʉmba mu minzi, ɨnga bhafumiile kʉ nsɨ inyuumu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Bhe bhatamanyile kʉsabha bheegaje ɨmbaabho, awe ɨvɨbeeza ivwi meeli, vwe bhasabhɨlaje. Shɨnɨɨsho she twenti tukhafumiila twe bhuumi.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.