Atos 27

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pe bhakhafumwa ʉwaamʉlo kʉtɨ tʉshʉʉle ni meeli kʉbhala mʉ nsɨ ɨya mu Itaaliya. Bhakhamʉbhɨɨkha ʉPaʉlo na bhakʉngwa abhanjɨ kwa mʉpɨtɨ ʉmo ʉwa bhasikaali, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uYuliyo, ʉwa shɨpʉga sha bhasikaali bha mwene ʉmʉpɨtɨ uAgusito.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Pe tʉkhapanda mu meeli yimo ye yáfumile mu Adalamitiyo ye yɨkhashʉʉlaga kʉbhala mu vivulugo vimo ɨvwa mʉ nsɨ ɨya mu Asiya. We tʉkʉsogola panaapo, twámɨle peeka nu Alisitaaliko, ʉwa mʉ nhaaya ɨya mu Tesalonike mʉ nsɨ ɨya mu Makedoniya. Kʉshʉʉla kwa Paʉlo akha kʉwʉmalɨlɨshɨlo|alt="Paul's journey to Rome" src="Malila HG-K-Paul-Rome BW.tif" size="span" loc="27:2" copy="HG" ref="27:1-28:16"
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 We kwasha, tukhafikha pa shivulugo ɨsha mʉ nhaaya ɨya mu Sidooni. Panaapo uYuliyo akhamʉbhombela akhinza ʉPaʉlo, akhamwɨtɨshɨzya kʉtɨ abhale alolane na bhamanyani bhaakwe, ɨnga bhamwavwe vwe ábhuliliilwe.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 We tʉkʉsogola, impepu yikhavugulaga na kutudinda kʉ makha. Pe tʉkhashɨla kuwutukulo kʉ nsɨ ɨya mu Kipulo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ, kwe kʉtáamɨle ni mpepu inyinji.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Tukhafumiila ʉsʉmbɨ wʉnʉʉyo kʉshɨlɨla kʉmbalɨ ɨyɨ nsɨ ɨya mu Kilikiya nɨ ya Pamfiliya, tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mila mʉ nsɨ ɨya Likiya.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Panaapo, ʉmʉpɨtɨ ʉwa bhasikaali ʉla akhayaaga papaala imeeli ye yáfumile mʉ nhaaya ɨya mu Alekizandeeliya ye yɨkhabhalaga kʉ nsɨ ɨya ku Itaaliya, tʉkhapanda twenti mu meeli yɨnɨɨyo.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Tʉkhamala insiku inyinji mu meeli yiila she tʉkʉshʉʉla khashe khashe, tʉkhapalamɨla mʉ nhaaya ɨya mu Nido kʉ mayɨmba. Panaapo impepu inyinji yikhatudinda kʉshɨla pe pákhondeeye kʉtɨ tʉngashɨla, tʉkhashʉʉla, tʉkhashɨla kuwutukulo mʉ nsɨ ɨya mu Kileete ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ, tʉkhashɨla papɨɨpɨ nɨ nsɨ inyuumu ye bhakhatɨnjɨ iSalimone.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Tʉkhabhala tʉkhashɨla mʉmbalɨ kʉ mayɨmba, tukhafikha pe bhakʉtɨ, “IShivulugo iShinza,” papɨɨpɨ nɨ nhaaya ɨya mʉ Laseeya.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Twáshuulile ku nsiku inyinji, ishikulukulu ɨsha kuyiima kulya shɨkhabha shaashɨla. Pe yɨkhalolekha kʉtɨ ɨnga tʉkʉjendeelela kʉshʉʉla, tʉngafwa. ɄPaʉlo akhabhasokha abhamwabho akhatɨ,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “Bhamwɨtʉ, naalola kʉtɨ kʉshʉʉla kwɨtʉ uku kʉtɨbhe kwa mayɨmba na kʉteezya ivintu ivwinji. Kʉnongwa ye imeeli ɨnɨ peeka na mazigo gaakwe ganaaga, vwonti vitisilile mwa sʉmbɨ. Khabhɨlɨ na mukaasi yɨɨtʉ, bhalɨɨpo bhe bhangafwa.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Ɨleelo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali ʉla akhalɨshoolanya isundo lya Paʉlo, akhagatinikha amazwi ga we akhajenzyaga imeeli, na ga mwanensho uwi meeli yiila.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ishivulugo shɨnɨɨsho shɨtáamɨle shinza kwɨkhala mʉ khabhalɨlo akhi mpepu. Pe abhantʉ abhinji mu meeli yiila bhakhɨtɨnhana kʉtɨ bheepe paala, bhenyeelezye she bhangafikha ku shivulugo ishinji ɨsha mu Kileete, she bhakhatɨnjɨ iFoinike. Panaapo pe twámɨle tʉngɨɨkhala mʉ khabhalɨlo khanaakho akhi mpepu. Ishivulugo shɨnɨɨsho ɨsha Foinike shényiizye kʉwʉswelo.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Pɨlongolela, impepu intengaanu yɨkhanda kuvugula kufuma ɨmbalɨ ɨya kʉntende. Abhabhomba mbombo abhi meeli yiila bhakhakwina kʉtɨ bhalyaga ɨdala ɨlya kʉjendeelela kʉshʉʉla, anza she bhakhanzaga. Pe bhakhazʉvwa akhantʉ akhamwamu akha kwɨmɨlɨshɨzya imeeli, bhakhasogola paala, bhakhabhala bhakhashɨla kʉmbalɨ ku Kileete.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Akhabhalɨlo khashe we twasogola paala, kukhafumila impepu inyinji nhaani kufuma ku Kileete, ye bhakhatɨnjɨ iLakilo.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Impepu yɨnɨɨyo ɨmpɨtɨ yɨkhakhoma mʉ lʉbhazʉ mu meeli. She poope tʉkhayɨmbaga nayo, yɨkhatʉtola, tʉkhayɨlekha yɨtʉtwale pakaasi pa sʉmbɨ.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Tʉkhashɨla kʉmbalɨntende kʉ nsɨ inyinsi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ ye bhakhatɨnjɨ iKauda, yikhatudinda khashe ni mpepu inyinji yiila ye yikuvugula. Tʉkhashɨzʉvwa na kushipinyiila kʉ mayɨmba nhaani ɨshɨtʉʉlɨ ɨsha kʉbhatʉʉla abhantʉ she sháamɨle mu minzi.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 We twashɨkwesela mu meeli, abhabhomba mbombo bhakhapinyiila imeeli nu lukusa, kʉtɨ yɨtakhapwoteshe. Kʉnongwa ye bhógopile kʉtɨ kʉlɨ akhabhalɨlo khe bhangafwama mʉ mʉselesenga ʉwa mwa sʉmbɨ ʉwa kʉ nsɨ ɨya mu Libiya. Pe bhakhiisya akhantʉ akhamwamu akha kwavwa kʉtɨ imeeli yolobhele, bhakhayɨlekha yɨjendaje ni mpepu.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Amabhilingwa gakhayibunshilanyaaga imeeli yɨɨtʉ. We kwasha, bhakhanda kʉsʉmba amazigo mwa sʉmbɨ.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 Isiku ɨlya wʉtatʉ we kwasha, bhakheefwa ɨvɨbhombelo ɨvwamwabho ɨvwa kʉjenzezya imeeli, bhakhavɨsʉmba mwa sʉmbɨ nɨ nyoobhe zyabho bhɨɨbho.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Zɨkhashɨla insiku inyinji, ɨzʉbha nɨ nzota zɨtakʉlolekha, ni mpepu yɨkhajendelelaga kuvugula nhaani, pe tʉkhakhatampa nhaani tʉtakhabha nʉ lʉsʉʉbhɨlo ʉlwa kʉpona.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Abhasakhaala bhaala, we bhaamala insiku inyinji bhatakulya naakhamu, ʉPaʉlo akhɨmɨɨlɨla pakaasi yaabho, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Mʉbhasakhaala ɨmwe, akhabhalɨlo khaala khe naabhasoshile ku Kileete kuula kʉtɨ tʉtakhasogole paala, mwaakhondeeye kʉntejeelezya. Ɨnga mʉntejelezyaje, ivintu vwinyu vɨtaamɨle vɨnanjɨshe anza shiniishi.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Poope shɨnɨɨsho, ishi ɨnkʉbhalamba kʉtɨ mʉyɨgomwe ʉmwoyo. Kʉnongwa ye atalɨɨpo weeka wiinyu we atifwe, lyoli imeeli yɨnɨɨnɨ nyeene ye yitiswibhe.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ɨne ne muntu wa Mʉlʉngʉ, khabhɨlɨ ne mubhombi waakwe. Ʉmʉsanyʉʉnʉ shawusiku ʉkhabhɨzya waakwe weeka andolesheeye,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 ambuziizye atɨlɨ, ‘Paʉlo, ʉtogopaje! Yɨkʉtɨ ʉtɨyɨmɨɨlɨle pɨlongolela pa Kaisaali. Khabhɨlɨ ʉmanye akhinza kʉtɨ bhonti ɨbha bhe mʉkʉshʉʉla peeka, ʉMʉlʉngʉ atɨbhatʉʉle ku wiila waakwe na kʉnongwa yaakho.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Ishi, mʉbhasakhaala ɨmwe mʉyɨgomwe ʉmwoyo, kʉnongwa ye ʉMʉlʉngʉ ambuziizye zɨnɨɨzyo, ɨnkwɨtɨkha kʉtɨ zɨtɨbhombeshe anza she ambuziizye.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Tʉtɨsʉmbwe mʉ khakhaaya khamu khe khalɨ pakaasi pa sʉmbɨ.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Tʉkhamala insiku ishumi na zini she tukubunshilwa ni mpepu inyinji yɨnɨɨyo ye yikhavugulaga uku nʉʉkwo mwa sʉmbɨ ʉwa Adiliya. We kwabha shawusiku pakaasi, isiku lɨnɨɨlyo ilyi shumi na zini, abhabhomba mbombo abha mu meeli bhakhayɨmvwa kʉtɨ pamu bhapalamɨla mʉmbalɨ mʉ nsɨ yimo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Pe bhakhiisya ishipimilo mu minzi, bhakhaaga kufikha paasɨ kʉlɨ ɨmete amashumi gatatʉ nɨ zyamwabho saba. We bhasejela pɨlongolela khashe, bhakhiisya winza ishipimilo shiila mu minzi, bhakhaaga kufikha paasɨ kʉlɨ ɨmete amashumi gabhɨlɨ nɨ zyamwabho saba.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Bhakhoogopa kʉtɨ imeeli itikundile mu miwe ɨmɨpɨtɨ, bhakhasʉmba ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya vini mu minzi vwe vwámɨle kʉlʉsalo ku meeli. Bhakhapuutaga kʉtɨ kushe nalʉbhɨlo.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Abhabhomba mbombo abhi meeli bhakhanzaga kubhelengukha mu meeli. Pe bhakhiisya ɨshɨtʉʉlɨ ɨsha kʉbhatʉʉla abhantʉ mu minzi, bhakhayɨbhɨɨkha ngatɨ bhakwanza kʉsʉmba ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya imeeli kʉmbalɨ ɨya kwɨlongolela iyi meeli.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Ɨleelo ʉPaʉlo akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali peeka na bhasikaali bhaakwe, akhatɨ, “Abhabhomba mbombo ɨbha, ɨnga bhatakʉsyala peeka nɨɨtwe mu meeli ɨnɨ, ɨmwe te mʉpone.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Pe abhasikaali bhaala bhakhadumula inkusa zye zyáshipinyiliiye ɨshɨtʉʉlɨ shiila, bhakhalekha ʉsʉmbɨ ashɨjenzyaje.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 We kwapalamɨla kusha, ʉPaʉlo akhabhasundiilila abhamwabho bhonti kʉtɨ bhalye ishaakulya, akhatɨ, “Ʉmʉsanyʉʉnʉ mwamala insiku ishumi na zini mʉlɨ mʉ lyoga, khabhɨlɨ mutaliiye naakhamu.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Ishi ɨnkʉbhalamba kʉtɨ mulye, ɨnga mʉjendeelele kʉbha mwe bhuumi. Atalɨɨpo ngaweeka we atifwe, awe kʉvwalala.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 We ʉPaʉlo aamala kʉlonga shɨnɨɨsho, akheega ikaati, akhasalifwa kwa Mʉlʉngʉ pɨlongolela pa bhantʉ bhonti bhaala, akhamensula, akhanda kulya.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Pe bhonti bhakhaayipa ʉmwoyo, bhoope bhakhalya.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 Twenti twe twámɨle mu meeli yiila, twámɨle abhantʉ imia zɨbhɨlɨ na mashumi saba nʉ mʉtanda (276).
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Bhanaabho bhonti, we bhaalya na kwikuta, bhakhasʉmba ɨvɨyabho mwa sʉmbɨ, kʉtɨ bhayɨbhɨɨshe imeeli yɨbhe mpupuusu.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 We kwasha, abhabhomba mbombo abhi meeli bhakhayɨlola ɨnsɨ, ɨleelo bhatámanyile kʉtɨ nsɨ bhʉlɨ. Khabhɨlɨ bhakhalola pe aminzi aga sʉmbɨ ginjiiye mʉ nsɨ ye yáamɨle nʉ mʉselesenga. Bhakhasɨɨbha kʉtɨ ɨnga yɨkwɨtɨnhana, bhayɨleshe imeeli yinjile mʉmwo.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Pe bhakhadumula inkusa zye zyápinyile ɨvwa kwɨmɨlɨshɨzya imeeli, pe vikhaswibha mu minzi. Bhakhasatʉla ni nkusa zye zyápinyile ɨshɨnɨongo ɨsha kʉyɨlongozya, bhakhazʉvwa ɨsha kʉjenzezya ishinsi ɨsha kwɨlongolela, kʉtɨ impepu yiyibunshiilile imeeli pa nsɨ inyuumu.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Ɨleelo imeeli yiila we yasejela pɨlongolela khashe, ishipulo shaakwe ɨsha kwɨlongolela shikhinjila kʉ makha mʉ mʉselesenga we wáamɨle mu minzi, shikhalimbiila mʉmwo. Ishipulo shaakwe ɨsha kʉlʉsalo shɨkhakhomwaga na mabhilingwa, pe shɨkhanda kʉpwotekha. Imeeli yɨkʉpwotekha mwa sʉmbɨ|alt="The ship sinks in the ocean" src="cn02045C.tif" size="col" loc="27:41" ref="27:41"
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Pe abhasikaali bhakhasɨbhɨɨlɨla kʉtɨ bhabhagoje abhakʉngwa bhonti, ɨnga patakhabhe ngaweeka waabho we angabhelengukha kwɨ dala ɨlya kʉsabha.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Ɨleelo ʉmʉpɨtɨ waabho atakhanzaga kʉtɨ bhamʉgoje ʉPaʉlo, akhabhakhaana. Pe akhalajɨzya kʉtɨ bhonti bhe bhamanyile kʉsabha bhe bhalongolele kʉyɨsʉmba mu minzi, ɨnga bhafumiile kʉ nsɨ inyuumu.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 Bhe bhatamanyile kʉsabha bheegaje ɨmbaabho, awe ɨvɨbeeza ivwi meeli, vwe bhasabhɨlaje. Shɨnɨɨsho she twenti tukhafumiila twe bhuumi.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.