Atos 25
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 UFesito we aafikha mʉ nsɨ ɨnɨ na kʉbha mu wulongozi, zɨkhashɨla insiku zɨtatʉ, akhasogola pa Kaisaliya, akhabhala ku Yelusaleemu.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 We alɨ panaapo, abhapɨtɨ bha bhapuutili peeka na bhapɨtɨ abhanjɨ abha Bhayahuudi bhakhɨnza kwe áamɨle, ɨnga bhamʉmanyɨsye zyonti zye bhamusitaakile ʉPaʉlo. Bhakhamʉlamba
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 kʉtɨ abhaavwe, amʉgalʉsye ʉPaʉlo ku Yelusaleemu, kʉnongwa ye bhápanzanyiinye kʉtɨ bhatimuzijile na kʉmʉgoga ʉPaʉlo mwɨ dala.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 Ɨleelo uFesito akhabhaamʉla akhatɨ, “ɄPaʉlo atɨsyale akʉlɨndɨɨlɨlwa mu Kaisaliya, nɨɨne nʉneene ɨntɨgalʉshe kʉnʉʉkwo shiniishi bhʉʉlo.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 Bhaleshe abhapɨtɨ bhiinyu bhamu ɨmbale peeka nabho kʉnʉʉkwo, bhafumwe amasɨtaako gaabho, ɨnga ɨmanye she kʉlɨ ni bhiibhi limo lye abhombile.”
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 UFesito akhɨɨkhala na bhantʉ bhaala insiku naane awe ishumi, akhagalʉkha winza ku Kaisaliya. We kwasha, akhɨɨkhala pɨ tengo lyakwe ɨlya kʉlonjela ɨnongwa, akhalajɨzya kʉtɨ bhamʉleete ʉPaʉlo pɨlongolela yaakwe.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 We ʉPaʉlo aafikha paala, akhabhaaga aBhayahuudi bhe bhínzile kufuma ku Yelusaleemu. Bhakhamʉsyeta, bhakhamʉsɨtaakaga imbiibhi inyinji zye bhakhapotwaga kusimishizya.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 Pe ʉPaʉlo akhanda kʉlamba akhatɨ, “Ɨntapʉbhɨɨye naalimo kʉ ndajɨzyo ya Bhayahuudi awe ku zyi Nyumba iMfinjile, awe kʉmʉshoolanya uKaisaali.”
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 UFesito akhanzaga kʉbhakhondezya aBhayahuudi, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉPaʉlo akhatɨ, “Bhʉlɨ, ʉngɨɨtɨkha kʉbhala ku Yelusaleemu, kʉtɨ ʉlongwe kʉ ndajɨzyo pɨlongolela yaanɨ kʉ masɨtaako ɨga?”
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 ɄPaʉlo akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨnɨmɨlɨɨye pɨlongolela pa mwamuli ʉwɨ ndajɨzyo we abhishiilwe nu Kaisaali, panaapa pe ɨnhondeeye kʉlongwa kʉ ndajɨzyo. Lɨtalɨɨpo naalimo lye intulile ku Bhayahuudi, anza she wʉneewe umanyile akhinza.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Ɨnga ɨndɨ ni bhiibhi limo lye imbombile, lye lɨkhondeeye kʉtɨ ɨndongwe nu lufundo ʉlwa kʉngoga, ɨntakʉkhaana kʉtɨ bhangoje. Ɨleelo aBhayahuudi ɨbha bhakʉnsɨtaaka ɨzyɨ lenga lyene. Pe shɨnɨɨsho atalɨɨpo umuntu we akwɨtɨshɨlwa kʉndema na kʉntwala kʉkwabho. Ɨne ɨnkʉlaabha kʉtɨ ɨnongwa yaanɨ yɨbhale yɨmelwe kwa Kaisaali!”
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 Pe uFesito akhapanzanya na bhaavwi bhaakwe, akhamwamʉla ʉPaʉlo akhatɨ, “Walaabha kʉtɨ ɨnongwa yaakho yɨmelwe kwa Kaisaali, shɨnɨɨsho she ʉtɨbhale ʉlongwe kwa Kaisaali!”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 We zyashɨla insiku nyishe, ʉmwene uAgilipa peeka nʉ yɨlʉmbʉ waakwe uBelinike bhakhɨnza pa Kaisaliya, kʉtɨ bhamʉlamʉshe uFesito.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 Bhakhɨɨkhala panaapo insiku inyinji. Mu nsiku zɨnɨɨzyo, uFesito akhamʉbhʉʉzya ʉmwene ɨnongwa ya Paʉlo akhatɨ, “Panaapa alɨɨpo umuntu ʉmo we uFeliki ámuleshile akungiilwe mwɨ jeela.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 Akhabhalɨlo khe nábhalile mu Yelusaleemu, abhapɨtɨ bha bhapuutili na bhasongo abha Bhayahuudi bhakhambʉʉzya ɨnongwa zye bhámʉsɨtakɨɨye ʉPaʉlo, bhakhandaabha ɨmʉlonje kʉtɨ atulile ɨnongwa.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 “Ɨleelo ɨnhabhaamʉla kʉtɨ te mwata yɨɨtʉ ɨtwe tuBhaluumi kʉmʉlonga umuntu, we ashɨɨlɨ kʉkhomaana na bhe bhakʉmʉsɨtaaka na kʉlamba.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Ɨnhagalʉkha ɨpa peeka na bhanaabho bhe bhakhamʉsɨtaakaga ʉPaʉlo. We twafikha, ɨntakhakhabhɨɨlɨzya ɨnongwa yaakwe. We kwasha, ɨnhɨɨkhala pɨ tengo lyanɨ ɨlya kʉlonjela ɨnongwa, ɨnhabhalajɨzya abhasikaali kʉtɨ bhamʉleete ʉPaʉlo.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 We bhamʉleeta, bhaala bhe bhakhamʉsɨtaakaga bhakhɨmɨɨlɨla bhakhanda kʉlonjeelela. Ɨleelo amazwi ge bhámʉsɨtakɨɨye gatáamɨle mabhiibhi nhaani, anza she násʉbhɨɨye.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Lyoli bhakhadalɨnhanaga nawo ɨmbʉzɨɨlɨzyo ɨzya lupuuto lwabho lwene, nɨ zya muntu ʉmo we áfuuye, ɨtaawa lyakwe wu Yeesu, we ʉPaʉlo akhalongaga kʉtɨ mwumi.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 Amazwi anza ganaago, ɨntakhalola she intigasimishizye akhinza. Pe ɨnhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉPaʉlo she atɨyɨɨtɨshe kʉbhala ku Yelusaleemu, ɨnga abhale alongwe kʉnʉʉkwo kʉnongwa ziniizi.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 Ɨleelo ʉPaʉlo akhapilula ɨnongwa, akhalaabha kʉtɨ alɨndɨɨlɨlwe mwɨ jeela paka ɨndyaje ɨdala ɨlya kʉmʉtwala kwa mwene ʉmʉpɨtɨ uKaisaali ɨnga amʉlonje. Pe ɨnhalajɨzya kʉtɨ alɨndɨɨlɨlwe mwɨ jeela paka ɨndyaje ɨdala ɨlya kʉmʉtwala.”
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 Pe uAgilipa akhamʉbhʉʉzya uFesito akhatɨ, “Nayɨgana kʉtɨ ɨmʉtejeelezye nʉneene umuntu wʉnʉʉyo.” UFesito akhamwamʉla akhatɨ, “Ʉkhayɨmʉtejeelezya ɨndaabhɨ.”
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 We kwasha, uAgilipa peeka nu Belinike bhakhɨnza kwɨ togo. Bhakhinjila pe bhakhabhʉngaanaga ʉlʉkhomaano, bhalongozanyiinye na bhapɨtɨ bha bhasikaali, na bhapɨtɨ abha mʉ nhaaya. UFesito akhalajɨzya kʉtɨ ʉPaʉlo aleetwe mukaasi.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 Pe uFesito akhanda kʉlonga akhatɨ, “Mwene Agilipa, nɨɨmwe mwenti mwe tubhungaanile peeka, umuntu ʉnʉ we mʉkʉmʉlola pɨlongolela ɨpa, aBhayahuudi bhonti bhámusitaakile pɨlongolela yaanɨ ku Yelusaleemu ʉkwo na poope panaapa. Bhakhomaga ɨshongo na kʉdwegaana kʉtɨ atakhondeeye kʉbha mwumi.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ɨne nʉneene intalilolile ibhiibhi naalimo lye lɨkhondeeye kuumupa ulufundo ʉlwa kʉmʉgoga. Ɨleelo ʉweene andaabhile kʉtɨ ɨnongwa yaakwe yɨbhale yɨmelwe ku Luumi nʉ mwene ʉmʉpɨtɨ uKaisaali, pe ɨnhalajɨzya kʉtɨ bhamʉtwale kʉkwakwe.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 Poope shɨnɨɨsho, ɨne ɨntalɨ ni zwi ɨlya kusimishizya kʉkwakwe lye naamɨle ingalisimba kwa mwene wɨɨtʉ ʉmʉpɨtɨ. Ye nongwa imuleetile pɨlongolela yiinyu, inhaani pɨlongolela yaakho, mwene Agilipa, ɨnga we twamala kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya pe ɨntɨbhe ni zwi ɨlya kusimba.
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 She ɨnkʉlola kʉtɨ lɨtalɨɨpo ɨlya kʉmʉtwala ʉmʉkʉngwa sita kʉmʉbhʉʉzya uKaisaali zye bhamʉsɨtakɨɨye.”
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.