Atos 22
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs VC
1 “Bhanholo bhaanɨ na mubhayise bhaanɨ, mʉntejeelezye! Ishi ɨnkʉlamba pɨlongolela yiinyu.”
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Abhantʉ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga mʉ ndongo yaabho, bhakhonjezya kʉpʉʉma mye nhaani. ɄPaʉlo akhajendeelela kʉbhabhʉʉzya akhatɨ,
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 “Ɨne ne Muyahuudi, nápapiilwe mʉ nhaaya ɨya mu Taliso mʉ nsɨ ɨya mu Kilikiya. Ɨleelo ɨnkʉlɨɨye panaapa pa Yelusaleemu. UGamalieli we ámanyiziizye ɨndajɨzyo zyonti ku lusimishizyo zye abhamaama bhɨɨtʉ bhátʉlesheeye. Náyifumwizye kʉ makha gonti kumutinikha ʉMʉlʉngʉ, anza mʉneemwe she mukuyifumwa kʉ makha ʉmʉsanyʉʉnʉ.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 “Ɨnhabhayɨmvwaga poope na kʉbhagoga abhalandati bhɨ Dala lya Mwene uYeesu abhasakhaala na bhantanda, ɨnhabhalemaga na kʉbhakʉnga mwɨ jeela.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Ganaago ge ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨmwe, poope nu mupuutili ʉmʉpɨtɨ peeka nɨ balaaza ɨlya bhasongo bhangafumwa uwukeeti kʉtɨ ga wanalyoli. She abheene bhe bhámpiiye amakalaata aga kʉbhatwalɨla aBhayahuudi abhamwɨtʉ bhe bháamɨle mʉ nhaaya ɨya mu Dameesiki, nɨɨne ɨnhabhalaga kʉʉkwo, ɨnga ɨmbakʉnje abhantʉ ɨbha, na kʉbhaleeta panaapa pa Yelusaleemu, ɨnga bhaabhape ulufundo.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 “We ɨndɨ mwɨ dala, napalamɨla kufikha mu Dameesiki, mʉ saala ɨya mʉtanda shamʉsanya, nalʉbhɨlo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ kufuma kʉmwanya lʉkhanhozya nhaani ɨmbalɨ zyonti.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ɨnhagwa paasɨ, ɨnhɨmvwa izi lɨkʉmbʉʉzya lɨkʉtɨ, ‘Sauli! Sauli! Khooni khe ʉkʉnjɨmvwa?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We naanu ɨwe Mwene?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Ɨne ne Yeesu ʉwa mu Naazaleti, we ʉkʉnjɨmvwa.’
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Abhamwɨtʉ bhe tʉkhashʉʉlaga peeka bhakhalʉlola ʉlʉkhozyo, ɨleelo izi lɨnɨɨlyo bhatakhalyaganya.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We Mwene, ɨnhonzye bhʉlɨ?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Yɨmɨɨlɨla! Uyinjile mu Dameesiki. Mʉnʉʉmwo mwe umuntu ʉmo atɨkʉbhʉʉzye ɨmbombo zyonti zye ɨne ɨnkʉkʉsɨbhɨɨlɨla.’
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Kʉ khabhalɨlo khanaakho ɨntakhalolaga, kʉnongwa ye lʉnʉʉlwo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ lwángojile amiiso. Pe bhanaabho abhamwɨtʉ bhakhandema ɨnyoobhe, bhakhamfisya mu Dameesiki.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 “Panaapo páamɨle nu muntu ʉmo, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uAnaniya. Wʉnʉʉyo uAnaniya akhayɨkʉngʉlaga nhaani kuzitinikha ɨndajɨzyo zya Moose. ABhayahuudi bhonti abha kʉnʉʉkwo bhakhamʉpaalaga kʉtɨ muntu mwinza.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Akhɨnza, akhɨmɨɨlɨla pambalɨ papaanɨ, akhambʉʉzya akhatɨ, ‘Nholo waanɨ Sauli, ʉyande kʉlola.’ Nalʉbhɨlo bhʉʉlo amiiso gaanɨ gakhadaamʉkha, ɨnhamʉlola.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 “Panaapo akhambʉʉzya akhatɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ ʉwa bhamaama bhɨɨtʉ akʉsabhʉʉye, ɨnga ʉmanye ɨshɨgane shaakwe, ʉmʉlole ʉla we Mugolosu na kwɨmvwa izi lyakwe wʉʉyo.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Gonti ge wagalola na ge wagɨmvwa, ʉtɨgalongaje mʉ bhantʉ bhonti, pe ʉtɨbhe we mukeeti waakwe.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Ishi, ʉkʉgʉʉlɨla khooni? Yɨmɨɨlɨla! Ʉyoozelwe, imbiibhi zyakho zizelupe, ʉlyɨtɨshe ɨtaawa lyakwe.’
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Pe ɨnhagalʉkha mu Yelusaleemu. We ɨnkʉmʉlaabha ʉMʉlʉngʉ mu nyumba yaakwe imfinjile, ɨnhalola injozi ɨzya pamiiso amazelu.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Mu njozi zɨnɨɨzyo, ɨnhalola ʉMwene akʉmbʉʉzya akʉtɨ, ‘Ʉkhalagane nalʉbhɨlo, ʉsogole mu Yelusaleemu! Kʉnongwa ye uwukeeti waakho kʉkwanɨ, abhantʉ abhɨ nhaaya ɨnɨ te bhawɨɨtɨshe.’
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Ɨnhamwamʉla ɨnhatɨ, ‘We Mwene, abheene bhamanyile akhinza kʉtɨ nashɨlaga mu masinagoogi nabhakʉngaga mwɨ jeela bhe bhakʉkwɨtɨkha na kʉbhakhoma!
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Poope we amabhanda ga mukeeti waakho uSiteefani gakwitikha, nɨɨne nɨ́mɨlɨɨye pʉʉpo ɨnhɨtɨkhaga kʉtɨ bhamʉgoje, na makooti ga bhe bhakhamʉgogaga, neene ɨnhalɨndɨlɨlaga.’
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Panaapo ʉMwene akhanaamʉla akhatɨ, ‘Bhalaga! Ɨntɨkʉsonteelezye ʉbhale ukutali, kʉ bhantʉ bhe te Bhayahuudi.’ ”
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Amazwi ganaago gonti aga Paʉlo, abhantʉ bhakhatejelezyaga. Ɨleelo we alonga ganaago aga kʉwʉmalɨlɨshɨlo, bhakhazingula ɨshongo bhakhatɨ, “Umuntu ʉnʉ ateeje mʉ nsɨ umu! Ayiiye kufwa!”
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Bhakhajendeelela kuzingula ɨshongo, bhakhabhʉsyaga amakooti gaabho kʉmwanya, bhakhatukulusyaga ulusuuto kʉmwanya.Abhantʉ bhakusiita ɨndʉmbɨɨlɨlo zya Paʉlo|alt="People reject the preaching of Paul" src="WA03989b.tif" size="col" loc="22:22-23" ref="22:23"
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 Pe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhabhabhʉʉzya abhasikaali bhaakwe kʉtɨ bhamwinjizye ʉPaʉlo mwi linga lya bhasikaali. Akhalajɨzya kʉtɨ bhamʉkhome nɨ sambogo, kumo bhakʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ɨnga amanye zye zipelile kʉtɨ abhantʉ bhaala bhamʉkhomele ɨshongo ʉPaʉlo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 We abhasikaali bhaala bhakʉmʉkʉnga ʉPaʉlo ɨnga bhamʉkhome nɨ sambogo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉmʉpɨtɨ waabho we áyɨmɨlɨɨye panaapo akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉkwɨtɨshɨlwa nɨ ndajɨzyo kʉmʉkhoma nɨ sambogo uMuluumi, we atalongiilwe nɨ ndajɨzyo kʉtɨ atulile zimo?”
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Ʉmʉpɨtɨ we ayɨmvwa shɨnɨɨsho, akhabhala akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhatɨ, “Ʉkwanza kʉbhomba lyoni? Umuntu wʉnʉʉyo Muluumi!”
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Pe ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhafikha kwa Paʉlo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ʉmbʉʉzye, bhʉlɨ, ɨwe we Muluumi?” ɄPaʉlo akhaamʉla akhatɨ, “Ee! Ne Muluumi.”
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ʉmʉpɨtɨ ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Naanɨ ɨnhawaaga ʉwʉkhaaya ʉwa kʉbha ne Muluumi kʉnongwa ɨya kufumwa ɨnhela inyinji nhaani.” ɄPaʉlo akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨleelo ɨne ne Muluumi ʉwa kʉpaapɨlwa.”
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Nalʉbhɨlo bhʉʉlo abhasikaali bhaala bhe bhakhasɨɨbhaga kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ʉPaʉlo, bhakhalekha. Ʉmʉpɨtɨ waabho woope akhoogopa we aamanya kʉtɨ ʉPaʉlo Muluumi, khabhɨlɨ ámukunjile na manyoloolo.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 We kwasha, wʉnʉʉyo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhanzaga kʉmanya lyolyonti lye lipelile kʉtɨ bhanaabho aBhayahuudi bhamʉsɨtaake ʉPaʉlo, akhamʉsatʉlɨla. Akhalajɨzya kʉtɨ abhapɨtɨ bha bhapuutili peeka nɨ balaaza lyonti ɨlya bhasongo bhabhʉngaane. Pe akhamʉleeta ʉPaʉlo, akhamwɨmɨɨlɨsya pɨlongolela yaabho.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.