Atos 22
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARIB
1 “Bhanholo bhaanɨ na mubhayise bhaanɨ, mʉntejeelezye! Ishi ɨnkʉlamba pɨlongolela yiinyu.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Abhantʉ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga mʉ ndongo yaabho, bhakhonjezya kʉpʉʉma mye nhaani. ɄPaʉlo akhajendeelela kʉbhabhʉʉzya akhatɨ,
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Ɨne ne Muyahuudi, nápapiilwe mʉ nhaaya ɨya mu Taliso mʉ nsɨ ɨya mu Kilikiya. Ɨleelo ɨnkʉlɨɨye panaapa pa Yelusaleemu. UGamalieli we ámanyiziizye ɨndajɨzyo zyonti ku lusimishizyo zye abhamaama bhɨɨtʉ bhátʉlesheeye. Náyifumwizye kʉ makha gonti kumutinikha ʉMʉlʉngʉ, anza mʉneemwe she mukuyifumwa kʉ makha ʉmʉsanyʉʉnʉ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 “Ɨnhabhayɨmvwaga poope na kʉbhagoga abhalandati bhɨ Dala lya Mwene uYeesu abhasakhaala na bhantanda, ɨnhabhalemaga na kʉbhakʉnga mwɨ jeela.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Ganaago ge ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨmwe, poope nu mupuutili ʉmʉpɨtɨ peeka nɨ balaaza ɨlya bhasongo bhangafumwa uwukeeti kʉtɨ ga wanalyoli. She abheene bhe bhámpiiye amakalaata aga kʉbhatwalɨla aBhayahuudi abhamwɨtʉ bhe bháamɨle mʉ nhaaya ɨya mu Dameesiki, nɨɨne ɨnhabhalaga kʉʉkwo, ɨnga ɨmbakʉnje abhantʉ ɨbha, na kʉbhaleeta panaapa pa Yelusaleemu, ɨnga bhaabhape ulufundo.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “We ɨndɨ mwɨ dala, napalamɨla kufikha mu Dameesiki, mʉ saala ɨya mʉtanda shamʉsanya, nalʉbhɨlo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ kufuma kʉmwanya lʉkhanhozya nhaani ɨmbalɨ zyonti.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ɨnhagwa paasɨ, ɨnhɨmvwa izi lɨkʉmbʉʉzya lɨkʉtɨ, ‘Sauli! Sauli! Khooni khe ʉkʉnjɨmvwa?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We naanu ɨwe Mwene?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Ɨne ne Yeesu ʉwa mu Naazaleti, we ʉkʉnjɨmvwa.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Abhamwɨtʉ bhe tʉkhashʉʉlaga peeka bhakhalʉlola ʉlʉkhozyo, ɨleelo izi lɨnɨɨlyo bhatakhalyaganya.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We Mwene, ɨnhonzye bhʉlɨ?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Yɨmɨɨlɨla! Uyinjile mu Dameesiki. Mʉnʉʉmwo mwe umuntu ʉmo atɨkʉbhʉʉzye ɨmbombo zyonti zye ɨne ɨnkʉkʉsɨbhɨɨlɨla.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kʉ khabhalɨlo khanaakho ɨntakhalolaga, kʉnongwa ye lʉnʉʉlwo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ lwángojile amiiso. Pe bhanaabho abhamwɨtʉ bhakhandema ɨnyoobhe, bhakhamfisya mu Dameesiki.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Panaapo páamɨle nu muntu ʉmo, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uAnaniya. Wʉnʉʉyo uAnaniya akhayɨkʉngʉlaga nhaani kuzitinikha ɨndajɨzyo zya Moose. ABhayahuudi bhonti abha kʉnʉʉkwo bhakhamʉpaalaga kʉtɨ muntu mwinza.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Akhɨnza, akhɨmɨɨlɨla pambalɨ papaanɨ, akhambʉʉzya akhatɨ, ‘Nholo waanɨ Sauli, ʉyande kʉlola.’ Nalʉbhɨlo bhʉʉlo amiiso gaanɨ gakhadaamʉkha, ɨnhamʉlola.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Panaapo akhambʉʉzya akhatɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ ʉwa bhamaama bhɨɨtʉ akʉsabhʉʉye, ɨnga ʉmanye ɨshɨgane shaakwe, ʉmʉlole ʉla we Mugolosu na kwɨmvwa izi lyakwe wʉʉyo.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Gonti ge wagalola na ge wagɨmvwa, ʉtɨgalongaje mʉ bhantʉ bhonti, pe ʉtɨbhe we mukeeti waakwe.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ishi, ʉkʉgʉʉlɨla khooni? Yɨmɨɨlɨla! Ʉyoozelwe, imbiibhi zyakho zizelupe, ʉlyɨtɨshe ɨtaawa lyakwe.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Pe ɨnhagalʉkha mu Yelusaleemu. We ɨnkʉmʉlaabha ʉMʉlʉngʉ mu nyumba yaakwe imfinjile, ɨnhalola injozi ɨzya pamiiso amazelu.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Mu njozi zɨnɨɨzyo, ɨnhalola ʉMwene akʉmbʉʉzya akʉtɨ, ‘Ʉkhalagane nalʉbhɨlo, ʉsogole mu Yelusaleemu! Kʉnongwa ye uwukeeti waakho kʉkwanɨ, abhantʉ abhɨ nhaaya ɨnɨ te bhawɨɨtɨshe.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ɨnhamwamʉla ɨnhatɨ, ‘We Mwene, abheene bhamanyile akhinza kʉtɨ nashɨlaga mu masinagoogi nabhakʉngaga mwɨ jeela bhe bhakʉkwɨtɨkha na kʉbhakhoma!
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Poope we amabhanda ga mukeeti waakho uSiteefani gakwitikha, nɨɨne nɨ́mɨlɨɨye pʉʉpo ɨnhɨtɨkhaga kʉtɨ bhamʉgoje, na makooti ga bhe bhakhamʉgogaga, neene ɨnhalɨndɨlɨlaga.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Panaapo ʉMwene akhanaamʉla akhatɨ, ‘Bhalaga! Ɨntɨkʉsonteelezye ʉbhale ukutali, kʉ bhantʉ bhe te Bhayahuudi.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Amazwi ganaago gonti aga Paʉlo, abhantʉ bhakhatejelezyaga. Ɨleelo we alonga ganaago aga kʉwʉmalɨlɨshɨlo, bhakhazingula ɨshongo bhakhatɨ, “Umuntu ʉnʉ ateeje mʉ nsɨ umu! Ayiiye kufwa!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Bhakhajendeelela kuzingula ɨshongo, bhakhabhʉsyaga amakooti gaabho kʉmwanya, bhakhatukulusyaga ulusuuto kʉmwanya.Abhantʉ bhakusiita ɨndʉmbɨɨlɨlo zya Paʉlo|alt="People reject the preaching of Paul" src="WA03989b.tif" size="col" loc="22:22-23" ref="22:23"
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Pe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhabhabhʉʉzya abhasikaali bhaakwe kʉtɨ bhamwinjizye ʉPaʉlo mwi linga lya bhasikaali. Akhalajɨzya kʉtɨ bhamʉkhome nɨ sambogo, kumo bhakʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ɨnga amanye zye zipelile kʉtɨ abhantʉ bhaala bhamʉkhomele ɨshongo ʉPaʉlo.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 We abhasikaali bhaala bhakʉmʉkʉnga ʉPaʉlo ɨnga bhamʉkhome nɨ sambogo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉmʉpɨtɨ waabho we áyɨmɨlɨɨye panaapo akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉkwɨtɨshɨlwa nɨ ndajɨzyo kʉmʉkhoma nɨ sambogo uMuluumi, we atalongiilwe nɨ ndajɨzyo kʉtɨ atulile zimo?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Ʉmʉpɨtɨ we ayɨmvwa shɨnɨɨsho, akhabhala akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhatɨ, “Ʉkwanza kʉbhomba lyoni? Umuntu wʉnʉʉyo Muluumi!”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Pe ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhafikha kwa Paʉlo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ʉmbʉʉzye, bhʉlɨ, ɨwe we Muluumi?” ɄPaʉlo akhaamʉla akhatɨ, “Ee! Ne Muluumi.”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ʉmʉpɨtɨ ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Naanɨ ɨnhawaaga ʉwʉkhaaya ʉwa kʉbha ne Muluumi kʉnongwa ɨya kufumwa ɨnhela inyinji nhaani.” ɄPaʉlo akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨleelo ɨne ne Muluumi ʉwa kʉpaapɨlwa.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nalʉbhɨlo bhʉʉlo abhasikaali bhaala bhe bhakhasɨɨbhaga kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ʉPaʉlo, bhakhalekha. Ʉmʉpɨtɨ waabho woope akhoogopa we aamanya kʉtɨ ʉPaʉlo Muluumi, khabhɨlɨ ámukunjile na manyoloolo.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 We kwasha, wʉnʉʉyo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhanzaga kʉmanya lyolyonti lye lipelile kʉtɨ bhanaabho aBhayahuudi bhamʉsɨtaake ʉPaʉlo, akhamʉsatʉlɨla. Akhalajɨzya kʉtɨ abhapɨtɨ bha bhapuutili peeka nɨ balaaza lyonti ɨlya bhasongo bhabhʉngaane. Pe akhamʉleeta ʉPaʉlo, akhamwɨmɨɨlɨsya pɨlongolela yaabho.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.