Atos 22

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 “Bhanholo bhaanɨ na mubhayise bhaanɨ, mʉntejeelezye! Ishi ɨnkʉlamba pɨlongolela yiinyu.”
1 Homens, irmàos e pais, ouvi agora a minha defesa perante vós
2 Abhantʉ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga mʉ ndongo yaabho, bhakhonjezya kʉpʉʉma mye nhaani. ɄPaʉlo akhajendeelela kʉbhabhʉʉzya akhatɨ,
2 (E, quando ouviram falar-lhes em língua hebraica, maior silêncio guardaram). E disse:
3 “Ɨne ne Muyahuudi, nápapiilwe mʉ nhaaya ɨya mu Taliso mʉ nsɨ ɨya mu Kilikiya. Ɨleelo ɨnkʉlɨɨye panaapa pa Yelusaleemu. UGamalieli we ámanyiziizye ɨndajɨzyo zyonti ku lusimishizyo zye abhamaama bhɨɨtʉ bhátʉlesheeye. Náyifumwizye kʉ makha gonti kumutinikha ʉMʉlʉngʉ, anza mʉneemwe she mukuyifumwa kʉ makha ʉmʉsanyʉʉnʉ.
3 Quanto a mim, sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, e nesta cidade criado aos pés de Gamaliel, instruído conforme a verdade da lei de nossos pais, zelador de Deus, como todos vós hoje sois.
4 “Ɨnhabhayɨmvwaga poope na kʉbhagoga abhalandati bhɨ Dala lya Mwene uYeesu abhasakhaala na bhantanda, ɨnhabhalemaga na kʉbhakʉnga mwɨ jeela.
4 E persegui este caminho até à morte, prendendo, e pondo em prisões, tanto homens como mulheres,
5 Ganaago ge ɨnkʉbhabhʉʉzya ɨmwe, poope nu mupuutili ʉmʉpɨtɨ peeka nɨ balaaza ɨlya bhasongo bhangafumwa uwukeeti kʉtɨ ga wanalyoli. She abheene bhe bhámpiiye amakalaata aga kʉbhatwalɨla aBhayahuudi abhamwɨtʉ bhe bháamɨle mʉ nhaaya ɨya mu Dameesiki, nɨɨne ɨnhabhalaga kʉʉkwo, ɨnga ɨmbakʉnje abhantʉ ɨbha, na kʉbhaleeta panaapa pa Yelusaleemu, ɨnga bhaabhape ulufundo.
5 Como também o sumo sacerdote me é testemunha, e todo o conselho dos anciãos. E, recebendo destes cartas para os irmãos, fui a Damasco, para trazer maniatados para Jerusalém aqueles que ali estivessem, a fim de que fossem castigados.
6 “We ɨndɨ mwɨ dala, napalamɨla kufikha mu Dameesiki, mʉ saala ɨya mʉtanda shamʉsanya, nalʉbhɨlo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ kufuma kʉmwanya lʉkhanhozya nhaani ɨmbalɨ zyonti.
6 Ora, aconteceu que, indo eu já de caminho, e chegando perto de Damasco, quase ao meio-dia, de repente me rodeou uma grande luz do céu.
7 Ɨnhagwa paasɨ, ɨnhɨmvwa izi lɨkʉmbʉʉzya lɨkʉtɨ, ‘Sauli! Sauli! Khooni khe ʉkʉnjɨmvwa?’
7 E caí por terra, e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We naanu ɨwe Mwene?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Ɨne ne Yeesu ʉwa mu Naazaleti, we ʉkʉnjɨmvwa.’
8 E eu respondi: Quem és, Senhor? E disse-me: Eu sou Jesus Nazareno, a quem tu persegues.
9 Abhamwɨtʉ bhe tʉkhashʉʉlaga peeka bhakhalʉlola ʉlʉkhozyo, ɨleelo izi lɨnɨɨlyo bhatakhalyaganya.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, e se atemorizaram muito, mas não ouviram a voz daquele que falava comigo.
10 Pe ɨnhabhʉzɨɨlɨzya ɨnhatɨ, ‘We Mwene, ɨnhonzye bhʉlɨ?’ Akhanaamʉla akhatɨ, ‘Yɨmɨɨlɨla! Uyinjile mu Dameesiki. Mʉnʉʉmwo mwe umuntu ʉmo atɨkʉbhʉʉzye ɨmbombo zyonti zye ɨne ɨnkʉkʉsɨbhɨɨlɨla.’
10 Então disse eu: Senhor, que farei? E o Senhor disse-me: Levanta-te, e vai a Damasco, e ali se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Kʉ khabhalɨlo khanaakho ɨntakhalolaga, kʉnongwa ye lʉnʉʉlwo ʉlʉkhozyo ʉlʉpɨtɨ lwángojile amiiso. Pe bhanaabho abhamwɨtʉ bhakhandema ɨnyoobhe, bhakhamfisya mu Dameesiki.
11 E, como eu não via, por causa do esplendor daquela luz, fui levado pela mão dos que estavam comigo, e cheguei a Damasco.
12 “Panaapo páamɨle nu muntu ʉmo, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uAnaniya. Wʉnʉʉyo uAnaniya akhayɨkʉngʉlaga nhaani kuzitinikha ɨndajɨzyo zya Moose. ABhayahuudi bhonti abha kʉnʉʉkwo bhakhamʉpaalaga kʉtɨ muntu mwinza.
12 E um certo Ananias, homem piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Akhɨnza, akhɨmɨɨlɨla pambalɨ papaanɨ, akhambʉʉzya akhatɨ, ‘Nholo waanɨ Sauli, ʉyande kʉlola.’ Nalʉbhɨlo bhʉʉlo amiiso gaanɨ gakhadaamʉkha, ɨnhamʉlola.
13 Vindo ter comigo, e apresentando-se, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. E naquela mesma hora o vi.
14 “Panaapo akhambʉʉzya akhatɨ, ‘ɄMʉlʉngʉ ʉwa bhamaama bhɨɨtʉ akʉsabhʉʉye, ɨnga ʉmanye ɨshɨgane shaakwe, ʉmʉlole ʉla we Mugolosu na kwɨmvwa izi lyakwe wʉʉyo.
14 E ele disse: O Deus de nossos pais de antemão te designou para que conheças a sua vontade, e vejas aquele Justo e ouças a voz da sua boca.
15 Gonti ge wagalola na ge wagɨmvwa, ʉtɨgalongaje mʉ bhantʉ bhonti, pe ʉtɨbhe we mukeeti waakwe.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Ishi, ʉkʉgʉʉlɨla khooni? Yɨmɨɨlɨla! Ʉyoozelwe, imbiibhi zyakho zizelupe, ʉlyɨtɨshe ɨtaawa lyakwe.’
16 E agora por que te deténs? Levanta-te, e batiza-te, e lava os teus pecados, invocando o nome do Senhor.
17 “Pe ɨnhagalʉkha mu Yelusaleemu. We ɨnkʉmʉlaabha ʉMʉlʉngʉ mu nyumba yaakwe imfinjile, ɨnhalola injozi ɨzya pamiiso amazelu.
17 E aconteceu que, tornando eu para Jerusalém, quando orava no templo, fui arrebatado para fora de mim.
18 Mu njozi zɨnɨɨzyo, ɨnhalola ʉMwene akʉmbʉʉzya akʉtɨ, ‘Ʉkhalagane nalʉbhɨlo, ʉsogole mu Yelusaleemu! Kʉnongwa ye uwukeeti waakho kʉkwanɨ, abhantʉ abhɨ nhaaya ɨnɨ te bhawɨɨtɨshe.’
18 E vi aquele que me dizia: Dá-te pressa e sai apressadamente de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ɨnhamwamʉla ɨnhatɨ, ‘We Mwene, abheene bhamanyile akhinza kʉtɨ nashɨlaga mu masinagoogi nabhakʉngaga mwɨ jeela bhe bhakʉkwɨtɨkha na kʉbhakhoma!
19 E eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu lançava na prisão e açoitava nas sinagogas os que criam em ti.
20 Poope we amabhanda ga mukeeti waakho uSiteefani gakwitikha, nɨɨne nɨ́mɨlɨɨye pʉʉpo ɨnhɨtɨkhaga kʉtɨ bhamʉgoje, na makooti ga bhe bhakhamʉgogaga, neene ɨnhalɨndɨlɨlaga.’
20 E quando o sangue de Estêvão, tua testemunha, se derramava, também eu estava presente, e consentia na sua morte, e guardava as capas dos que o matavam.
21 Panaapo ʉMwene akhanaamʉla akhatɨ, ‘Bhalaga! Ɨntɨkʉsonteelezye ʉbhale ukutali, kʉ bhantʉ bhe te Bhayahuudi.’ ”
21 E disse-me: Vai, porque hei de enviar-te aos gentios de longe.
22 Amazwi ganaago gonti aga Paʉlo, abhantʉ bhakhatejelezyaga. Ɨleelo we alonga ganaago aga kʉwʉmalɨlɨshɨlo, bhakhazingula ɨshongo bhakhatɨ, “Umuntu ʉnʉ ateeje mʉ nsɨ umu! Ayiiye kufwa!”
22 E ouviram-no até esta palavra, e levantaram a voz, dizendo: Tira da terra um tal homem, porque não convém que viva.
23 Bhakhajendeelela kuzingula ɨshongo, bhakhabhʉsyaga amakooti gaabho kʉmwanya, bhakhatukulusyaga ulusuuto kʉmwanya.Abhantʉ bhakusiita ɨndʉmbɨɨlɨlo zya Paʉlo|alt="People reject the preaching of Paul" src="WA03989b.tif" size="col" loc="22:22-23" ref="22:23"
23 E, clamando eles, e arrojando de si as vestes, e lançando pó para o ar,
24 Pe ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhabhabhʉʉzya abhasikaali bhaakwe kʉtɨ bhamwinjizye ʉPaʉlo mwi linga lya bhasikaali. Akhalajɨzya kʉtɨ bhamʉkhome nɨ sambogo, kumo bhakʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ɨnga amanye zye zipelile kʉtɨ abhantʉ bhaala bhamʉkhomele ɨshongo ʉPaʉlo.
24 O tribuno mandou que o levassem para a fortaleza, dizendo que o examinassem com açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 We abhasikaali bhaala bhakʉmʉkʉnga ʉPaʉlo ɨnga bhamʉkhome nɨ sambogo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya ʉmʉpɨtɨ waabho we áyɨmɨlɨɨye panaapo akhatɨ, “Bhʉlɨ, mʉkwɨtɨshɨlwa nɨ ndajɨzyo kʉmʉkhoma nɨ sambogo uMuluumi, we atalongiilwe nɨ ndajɨzyo kʉtɨ atulile zimo?”
25 E, quando o estavam atando com correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um romano, sem ser condenado?
26 Ʉmʉpɨtɨ we ayɨmvwa shɨnɨɨsho, akhabhala akhamʉbhʉʉzya ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhatɨ, “Ʉkwanza kʉbhomba lyoni? Umuntu wʉnʉʉyo Muluumi!”
26 E, ouvindo isto, o centurião foi, e anunciou ao tribuno, dizendo: Vê o que vais fazer, porque este homem é romano.
27 Pe ʉmʉpɨtɨ waakwe ʉla akhafikha kwa Paʉlo, akhamʉbhʉzɨɨlɨzya akhatɨ, “Ʉmbʉʉzye, bhʉlɨ, ɨwe we Muluumi?” ɄPaʉlo akhaamʉla akhatɨ, “Ee! Ne Muluumi.”
27 E, vindo o tribuno, disse-lhe: Dize-me, és tu romano? E ele disse: Sim.
28 Ʉmʉpɨtɨ ʉla akhamʉbhʉʉzya akhatɨ, “Naanɨ ɨnhawaaga ʉwʉkhaaya ʉwa kʉbha ne Muluumi kʉnongwa ɨya kufumwa ɨnhela inyinji nhaani.” ɄPaʉlo akhamwamʉla akhatɨ, “Ɨleelo ɨne ne Muluumi ʉwa kʉpaapɨlwa.”
28 E respondeu o tribuno: Eu com grande soma de dinheiro alcancei este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Nalʉbhɨlo bhʉʉlo abhasikaali bhaala bhe bhakhasɨɨbhaga kʉmʉbhʉzɨɨlɨzya ʉPaʉlo, bhakhalekha. Ʉmʉpɨtɨ waabho woope akhoogopa we aamanya kʉtɨ ʉPaʉlo Muluumi, khabhɨlɨ ámukunjile na manyoloolo.
29 E logo dele se apartaram os que o haviam de examinar; e até o tribuno teve temor, quando soube que era romano, visto que o tinha ligado.
30 We kwasha, wʉnʉʉyo ʉmʉpɨtɨ wa bhasikaali akhanzaga kʉmanya lyolyonti lye lipelile kʉtɨ bhanaabho aBhayahuudi bhamʉsɨtaake ʉPaʉlo, akhamʉsatʉlɨla. Akhalajɨzya kʉtɨ abhapɨtɨ bha bhapuutili peeka nɨ balaaza lyonti ɨlya bhasongo bhabhʉngaane. Pe akhamʉleeta ʉPaʉlo, akhamwɨmɨɨlɨsya pɨlongolela yaabho.
30 E no dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou vir o principais dos sacerdotes, e todo o seu conselho; e, trazendo Paulo, o apresentou diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.