Atos 20

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ibho liila ɨlya pa Efeeso, we lyasila, ʉPaʉlo akhabhabhʉngaanɨkha abhalandati abha paala, akhabhagomwa ʉmwoyo, akhalagana nabho, akhasogola akhabhala mu Makedoniya.
1 Passado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e os encorajou. Então se despediu e partiu para a Macedônia.
2 Akhashɨla mʉ nsɨ yɨnɨɨyo, akhabhabhʉzyaga abhalandati amazwi aminji aga kʉbhagomwa ʉmwoyo. Pɨlongolela, akhafikha mʉ nsɨ ɨya ku Wuyunaani,
2 Enquanto estava lá, encorajou os discípulos em todas as cidades por onde passou. Em seguida, desceu à Grécia,
3 akhɨɨkhala ameezi gatatʉ kʉʉkwo. We akʉyɨlɨngaanya kʉgalʉkha mu meeli kʉbhala mu Siiliya, akhamanya kʉtɨ aBhayahuudi bhakʉsɨbhɨɨlɨla kʉmʉbhomba akhabhiibhi we akʉshʉʉla, pe akhajenda ʉlwa paasɨ, akhashɨlɨla ku Makedoniya.
3 onde ficou por três meses. Quando se preparava para navegar de volta à Síria, descobriu que alguns judeus conspiravam contra sua vida e decidiu voltar pela Macedônia.
4 Kʉ khabhalɨlo khanaakho, ʉPaʉlo akhashʉʉlaga peeka nu Sopatulo ʉmwana wa Piilo ʉwa kʉ Belooya, uAlisitaaliko nu Sekundo abha mu Tesalonike, uTiimoti, ʉGaayo ʉwa ku Deelibe, uTikiiko peeka nu Tolofiimo abha mu Asiya.
4 Alguns homens viajavam com ele: Sópatro, filho de Pirro, de Bereia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Bhanaabho bhonti bhakhalongolela, bhakhabhala kʉtʉgʉʉlɨla mʉ nhaaya ɨya mʉ Toloa.
5 Eles foram adiante e esperaram por nós em Trôade.
6 Ɨleelo ɨtwe, we ishikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu shaashɨla, tʉkhasogola pa Filiipi ni meeli, tʉkhashʉʉla insiku zɨsaanʉ, tukhafikha mʉ Toloa. Panaapo pe tʉkhakhomaana na bhamwɨtʉ bhe bhálongoleeye, twɨ́khaaye kukuula insiku saba.
6 Terminada a Festa dos Pães sem Fermento, embarcamos num navio em Filipos e, cinco dias depois, nos reencontramos em Trôade, onde ficamos uma semana.
7 We isiku ɨlya Pamʉlʉngʉ lyafikha, tʉkhabhʉngaana, kʉtɨ tumensulane ikaati na kulya peeka. ɄPaʉlo akhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ, akhabhalɨɨlɨzya akhafikha shawusiku pakaasi, kʉnongwa ye akhanzaga kʉsogola ɨndaabhɨ yaakwe.
7 No primeiro dia da semana, nos reunimos com os irmãos de lá para o partir do pão. Paulo começou a falar ao povo e, como pretendia embarcar no dia seguinte, continuou até a meia-noite.
8 Mu lupitu ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye mwe twábhungaanile mʉkhabha na mafuku aminji kʉnongwa ye mʉkhaakhaga ɨnhozyo inyinji.
8 A sala no andar superior onde estávamos reunidos era iluminada por muitas lamparinas.
9 Ʉmʉsakhaala ʉmo umutunta, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ Eutiko áyɨkhaaye pi diliisha ɨlya mu lupitu. ɄPaʉlo akhajendelelaga kʉlonga akhabhalɨlo akhatali nhaani, pe uEutiko akhanda kusinziila khashe khashe, akhasʉpɨɨla utulo. We alɨ mu tulo ʉtʉpɨtɨ, akhalenda kufuma mwi diliisha ɨlya pa nyumba ɨnjelenhanye ɨya wʉtatʉ, abhantʉ we bhakʉmwega, bhakhaaga afuuye.
9 O discurso de Paulo se estendeu por horas, e um jovem chamado Êutico, que estava sentado no parapeito da janela, ficou muito sonolento. Por fim, adormeceu profundamente, caiu de uma altura de três andares e morreu.
10 ɄPaʉlo akhiikha paasɨ, akhamʉgwɨla ʉmʉsakhaala ʉla, akhamʉkʉmbatɨla, akhabhabhʉʉzya abhantʉ akhatɨ, “Mʉtogopaje, ʉnʉ mwumi bhʉʉlo.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o jovem e o abraçou. “Não se desesperem”, disse ele. “O rapaz está vivo!”
11 Pe ʉPaʉlo akhazʉbha winza ku lupitu luula, bhakhamensulana ikaati, bhakhalya. Akhajendeelela kʉlʉmbɨɨlɨla kʉ khabhalɨlo akhatali paka kʉkhasha, pe akhasogola.
11 Então todos subiram novamente, partiram o pão e comeram juntos. Paulo continuou a lhes falar até o amanhecer e depois partiu.
12 Abhantʉ bhaala bhakhamwega ʉmʉsakhaala ʉla, bhakhamʉtwala kʉkhaaya mwumi, bhakhakhobhokha nhaani.
12 Enquanto isso, o jovem foi levado para casa vivo, e todos sentiram grande alívio.
13 Ɨtwe tʉkhalongolela kʉbhala ku Asosi ni meeli, ɨnga tʉmweje ʉPaʉlo kʉʉkwo. Shɨnɨɨsho she ʉweene ákwiniliiye kʉtɨ atɨjende ʉlwa paasɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Asosi.
13 Paulo foi por terra até Assôs, onde havia definido que devíamos esperar por ele, enquanto nós fomos de navio.
14 We atwaga ku Asosi kuula, tʉkhamʉpandɨzya mu meeli, tʉkhabhala peeka mʉ nhaaya ɨya ku Mitileene.
14 Encontrou-se conosco em Assôs e navegamos juntos até Mitilene.
15 Isiku ɨlya wʉbhɨlɨ tʉkhajendeelela kʉshʉʉla ni meeli, tʉkhapalamɨla kʉmbalɨ yɨ nsɨ ɨya mu Kiiyo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wʉtatʉ tukhafikha mʉ nsɨ ɨya Samosi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wuni tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mileeto.
15 No dia seguinte, passamos em frente à ilha de Quios. No outro dia, atravessamos para a ilha de Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 ɄPaʉlo ásɨbhɨlɨɨye kʉshʉʉla ni meeli sita kʉshɨlɨla mʉ Efeeso, kʉtɨ atakhakhabhɨɨlɨle mu Asiya. Ákhalagiine kʉtɨ ayandane kufikha mu Yelusaleemu, we isiku ilyi Pentekoositi lɨshɨɨlɨ kufikha ɨnga yɨkwɨtɨnhana.
16 Paulo havia decidido não aportar em Éfeso, pois não queria passar mais tempo na província da Ásia. Tinha pressa de chegar a Jerusalém, se possível, para a Festa de Pentecostes.
17 ɄPaʉlo we alɨ pa Mileeto, akhasonteelezya abhantʉ kʉbhabhɨlɨshɨla abhasongo abha shɨbhanza ɨsha kʉ Efeeso.
17 Por isso, em Mileto, mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 We bhaafikha, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨmwe mumanyile ɨnjendo zyanɨ insiku zyonti we ɨnhɨkhalaga nɨɨmwe kufuma isiku lye náfishile pa Asiya ɨpa.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: “Vocês sabem que, desde o dia em que pisei na província da Ásia até agora,
19 Mumanyile she ɨnhamʉbhombelaga ʉMwene uYeesu ku wutimvu wonti, ku mansozi na mayɨmba ge gánaajile kʉnongwa yɨ nsɨɨbho imbiibhi ɨzya Bhayahuudi.
19 fiz o trabalho do Senhor humildemente e com muitas lágrimas. Suportei as provações decorrentes das intrigas dos judeus
20 Mumanyile kʉtɨ náyɨkʉngʉʉye kʉbhalʉmbɨɨlɨla lyolyonti lye lɨngabhaavwa. Khabhɨlɨ ɨnhayɨkʉngʉlaga kʉbhamanyɨzya pa mbɨmbɨlɨ ya bhantʉ, na mu nyumba zyinyu.
20 e jamais deixei de dizer a vocês o que precisavam ouvir, seja publicamente, seja em seus lares.
21 Ɨnhabhasokhaga aBhayahuudi na Bhayunaani kʉtɨ bhalaate imbiibhi zyabho, bhamʉgalʉshɨle ʉMʉlʉngʉ, na kʉmwɨtɨkha ʉMwene wɨɨtʉ uYeesu.
21 Anunciei uma única mensagem tanto para judeus como para gregos: é necessário que se arrependam, se voltem para Deus e tenham fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ishi tejeelezyi, ɨne uMupepu uMufinjile akumbunshiilizya kʉtɨ ɨmbale mu Yelusaleemu, she poope intamanyile zye zɨtɨnaaje kʉʉkwo.
22 “Agora, impelido pelo Espírito, vou a Jerusalém. Não sei o que me espera ali,
23 Imanyile bhʉʉlo kʉtɨ mʉ nhaaya yoyonti ye ɨnkʉshɨlɨla, uMupepu uMufinjile akʉndanga kʉtɨ mu Yelusaleemu mwe bhatɨnkʉnje mwɨ jeela, na kʉnjɨmvwa.
23 senão que o Espírito Santo me diz, em todas as cidades, que tenho pela frente prisão e sofrimento.
24 Ɨleelo poope ɨnga naafwa, ɨntakʉsaajɨla uwuumi waanɨ. Ɨpɨtɨ nhaani kʉkwanɨ kʉ kʉtɨ ɨmale ɨmbombo ye ʉMwene uYeesu ambiishile, kwe kʉtɨ ɨndʉmbɨlɨlaje abhantʉ iNtumi iNyinza ɨzya wiila wa Mʉlʉngʉ.
24 Mas minha vida não vale coisa alguma para mim, a menos que eu a use para completar minha carreira e a missão que me foi confiada pelo Senhor Jesus: dar testemunho das boas-novas da graça de Deus.
25 “Nashɨlaga mumwinyu kʉbhalʉmbɨɨlɨla ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Ishi leelo, imanyile kʉtɨ ɨmwe mwenti te mʉkhandole winza naalumo.
25 “Agora sei que nenhum de vocês, a quem anunciei o reino, me verá outra vez.
26 Ye nongwa inkubhasimishizya mwenti isiku ɨlya mʉsanyʉʉnʉ kʉtɨ, ɨne nʉʉmo we akhayimbuna, ɨnga kʉkhayɨbha we akhayɨteega.
26 Por isso, declaro hoje que, se alguém se perder, não será por minha culpa,
27 Nayifumwaga kʉbhalʉmbɨɨlɨla zyonti zye ʉMʉlʉngʉ akukwiniilila kʉ shɨgane shaakwe.
27 pois não deixei de anunciar tudo que Deus quer que vocês saibam.
28 UMupepu uMufinjile abhabhiishile ɨmwe mʉbhe mwe bhimiilili abha shɨbhanza sha Mʉlʉngʉ. Mʉyɨsʉngaje mʉneemwe, na kʉsʉnga ɨmpʉga ya bhalandati bhaakwe. Mudiimaje ɨshɨbhanza sha Mʉlʉngʉ she ashituulile kwɨ bhanda lya Mwana waakwe.
28 “Portanto, cuidem de si mesmos e do rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, a fim de pastorearem sua igreja, comprada com seu próprio sangue.
29 Imanyile kʉtɨ we nasogola nabhalekha, abhamanyizyi abhɨ lenga bhakhayɨnza kukwinyu, bhakhayɨbha bhakhali anzɨ mbwa ɨzya mwɨ laala, te bhakhayɨtʉʉyɨle ɨmpʉga ya bhalandati.
29 Sei que depois de minha partida surgirão em seu meio falsos mestres, lobos ferozes que não pouparão o rebanho.
30 Khabhɨlɨ kufumilana na mʉneemwe, bhakhayifumila abhantʉ bhe bhakhayɨlongaga ɨnongwa ɨzyɨ lenga kʉbhateezya abhalandati, ɨnga bhabhalandataje abheene.
30 Até mesmo entre vocês se levantarão homens que distorcerão a verdade a fim de conquistar seguidores.
31 Pe leelo mʉbhe amiiso! Mʉkʉmbʉkhaje kʉtɨ kʉ manha gatatʉ shamʉsanya na shawusiku intálitile kʉmʉsokha wowonti kʉ zyɨ njendo zyakwe ku mansozi.
31 Portanto, vigiem! Lembrem-se dos três anos que estive com vocês, de como dia e noite nunca deixei de aconselhar com lágrimas cada um de vocês.
32 “Ishi ɨnkʉbhabhɨɨkha mu wenyeelezyi wa Mʉlʉngʉ nu wi zwi ɨlya wiila waakwe lye lɨlɨ na makha aga kʉbhazenga, na kʉʉbhapa uwugaali we abhabhɨshɨɨye ɨmwe peeka na bhafinjile abhanjɨ bhonti.
32 “E, agora, eu os entrego a Deus e à mensagem de sua graça que pode edificá-los e dar-lhes uma herança junto com todos que ele separou para si.
33 Ɨne intásungushile naalumo ɨnhela zya muntu wowonti, awe amenda gaakwe.
33 “Jamais cobicei a prata, o ouro ou as roupas de alguém.
34 Ɨmwe mʉneemwe mumanyile kʉtɨ ɨnhabhombaga ɨmbombo nɨ nyoobhe zyanɨ, kʉ vwe nábhuliliiwe, na kʉ vwe abhamwɨtʉ bhabhuliliiwe.
34 Vocês sabem que estas minhas mãos trabalharam para prover as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mu zyonti zye nábhombile, ɨnhabhalangaga kʉtɨ tʉkwanzɨwa tufumwaje amantwinsi kʉbhomba ɨmbombo, ɨnga tʉvwagaje vwe tʉngabhaavwa abhatolwe. We tʉkʉbhomba shɨnɨɨsho, tʉkʉmbʉkhaje amazwi ge ʉMwene uYeesu wʉʉyo álonjile átɨlɨ, ‘Bhe bhakufumwa, bhe bhasayiilwe kʉshɨla bhe bhakʉposheela.’ ”
35 Fui exemplo constante de como podemos, com trabalho árduo, ajudar os necessitados, lembrando as palavras do Senhor Jesus: ‘Há bênção maior em dar que em receber’”.
36 ɄPaʉlo we aamala kʉlonga ganaago amazwi, akhasʉgamɨla peeka na bhanaabho bhonti, akhamʉlaabha ʉMʉlʉngʉ.
36 Quando Paulo terminou de falar, ajoelhou-se e orou com eles.
37 Pe bhonti bhakhalɨla, bhakhamʉkʉmbatɨla na kʉmʉtambɨla we bhakʉmʉlaga.
37 Todos choraram muito enquanto se despediam dele com abraços e beijos.
38 Zye zyábhabhiishile kʉtɨ bhasʉngame nhaani, lizwi lye akhalonga kʉtɨ te bhakhamʉlole winza naalumo. Pe bhakhamʉloleela, bhakhamufisya pa meeli.
38 O que mais os entristeceu foi ele ter dito que nunca mais o veriam. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.