Atos 20

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ibho liila ɨlya pa Efeeso, we lyasila, ʉPaʉlo akhabhabhʉngaanɨkha abhalandati abha paala, akhabhagomwa ʉmwoyo, akhalagana nabho, akhasogola akhabhala mu Makedoniya.
1 Depois que cessou o alvoroço, Paulo mandou chamar os discípulos e, tendo-os exortado, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Akhashɨla mʉ nsɨ yɨnɨɨyo, akhabhabhʉzyaga abhalandati amazwi aminji aga kʉbhagomwa ʉmwoyo. Pɨlongolela, akhafikha mʉ nsɨ ɨya ku Wuyunaani,
2 E, havendo andado por aquelas regiões, exortando os discípulos com muitas palavras, veio à Grécia.
3 akhɨɨkhala ameezi gatatʉ kʉʉkwo. We akʉyɨlɨngaanya kʉgalʉkha mu meeli kʉbhala mu Siiliya, akhamanya kʉtɨ aBhayahuudi bhakʉsɨbhɨɨlɨla kʉmʉbhomba akhabhiibhi we akʉshʉʉla, pe akhajenda ʉlwa paasɨ, akhashɨlɨla ku Makedoniya.
3 Depois de passar ali três meses, visto terem os judeus armado uma cilada contra ele quando ia embarcar para a Síria, determinou voltar pela Macedônia.
4 Kʉ khabhalɨlo khanaakho, ʉPaʉlo akhashʉʉlaga peeka nu Sopatulo ʉmwana wa Piilo ʉwa kʉ Belooya, uAlisitaaliko nu Sekundo abha mu Tesalonike, uTiimoti, ʉGaayo ʉwa ku Deelibe, uTikiiko peeka nu Tolofiimo abha mu Asiya.
4 Acompanhou-o Sópater de Beréia, filho de Pirro; bem como dos de Tessalônica, Aristarco e Segundo; Gaio de Derbe e Timóteo; e dos da Ásia, Tíquico e Trófimo.
5 Bhanaabho bhonti bhakhalongolela, bhakhabhala kʉtʉgʉʉlɨla mʉ nhaaya ɨya mʉ Toloa.
5 Estes porém, foram adiante e nos esperavam em Trôade.
6 Ɨleelo ɨtwe, we ishikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu shaashɨla, tʉkhasogola pa Filiipi ni meeli, tʉkhashʉʉla insiku zɨsaanʉ, tukhafikha mʉ Toloa. Panaapo pe tʉkhakhomaana na bhamwɨtʉ bhe bhálongoleeye, twɨ́khaaye kukuula insiku saba.
6 E nós, depois dos dias dos pães ázimos, navegamos de Filipos, e em cinco dias fomos ter com eles em Trôade, onde nos detivemos sete dias.
7 We isiku ɨlya Pamʉlʉngʉ lyafikha, tʉkhabhʉngaana, kʉtɨ tumensulane ikaati na kulya peeka. ɄPaʉlo akhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ, akhabhalɨɨlɨzya akhafikha shawusiku pakaasi, kʉnongwa ye akhanzaga kʉsogola ɨndaabhɨ yaakwe.
7 No primeiro dia da semana, tendo-nos reunido a fim de partir o pão, Paulo, que havia de sair no dia seguinte, falava com eles, e prolongou o seu discurso até a meia-noite.
8 Mu lupitu ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye mwe twábhungaanile mʉkhabha na mafuku aminji kʉnongwa ye mʉkhaakhaga ɨnhozyo inyinji.
8 Ora, havia muitas luzes no cenáculo onde estávamos reunidos.
9 Ʉmʉsakhaala ʉmo umutunta, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ Eutiko áyɨkhaaye pi diliisha ɨlya mu lupitu. ɄPaʉlo akhajendelelaga kʉlonga akhabhalɨlo akhatali nhaani, pe uEutiko akhanda kusinziila khashe khashe, akhasʉpɨɨla utulo. We alɨ mu tulo ʉtʉpɨtɨ, akhalenda kufuma mwi diliisha ɨlya pa nyumba ɨnjelenhanye ɨya wʉtatʉ, abhantʉ we bhakʉmwega, bhakhaaga afuuye.
9 E certo jovem, por nome Êutico, que estava sentado na janela, tomado de um sono profundo enquanto Paulo prolongava ainda mais o seu sermão, vencido pelo sono caiu do terceiro andar abaixo, e foi levantado morto.
10 ɄPaʉlo akhiikha paasɨ, akhamʉgwɨla ʉmʉsakhaala ʉla, akhamʉkʉmbatɨla, akhabhabhʉʉzya abhantʉ akhatɨ, “Mʉtogopaje, ʉnʉ mwumi bhʉʉlo.”
10 Tendo Paulo descido, debruçou-se sobre ele e, abraçando-o, disse: Não vos perturbeis, pois a sua alma está nele.
11 Pe ʉPaʉlo akhazʉbha winza ku lupitu luula, bhakhamensulana ikaati, bhakhalya. Akhajendeelela kʉlʉmbɨɨlɨla kʉ khabhalɨlo akhatali paka kʉkhasha, pe akhasogola.
11 Então subiu, e tendo partido o pão e comido, ainda lhes falou largamente até o romper do dia; e assim partiu.
12 Abhantʉ bhaala bhakhamwega ʉmʉsakhaala ʉla, bhakhamʉtwala kʉkhaaya mwumi, bhakhakhobhokha nhaani.
12 E levaram vivo o jovem e ficaram muito consolados.
13 Ɨtwe tʉkhalongolela kʉbhala ku Asosi ni meeli, ɨnga tʉmweje ʉPaʉlo kʉʉkwo. Shɨnɨɨsho she ʉweene ákwiniliiye kʉtɨ atɨjende ʉlwa paasɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Asosi.
13 Nós, porém, tomando a dianteira e embarcando, navegamos para Assôs, onde devíamos receber a Paulo, porque ele, havendo de ir por terra, assim o ordenara.
14 We atwaga ku Asosi kuula, tʉkhamʉpandɨzya mu meeli, tʉkhabhala peeka mʉ nhaaya ɨya ku Mitileene.
14 E, logo que nos alcançou em Assôs, recebemo-lo a bordo e fomos a Mitilene;
15 Isiku ɨlya wʉbhɨlɨ tʉkhajendeelela kʉshʉʉla ni meeli, tʉkhapalamɨla kʉmbalɨ yɨ nsɨ ɨya mu Kiiyo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wʉtatʉ tukhafikha mʉ nsɨ ɨya Samosi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wuni tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mileeto.
15 e navegando dali, chegamos no dia imediato defronte de Quios, no outro aportamos a Samos e {e tendo-nos demorado em Trogílio, chegamos,} no dia seguinte a Mileto.
16 ɄPaʉlo ásɨbhɨlɨɨye kʉshʉʉla ni meeli sita kʉshɨlɨla mʉ Efeeso, kʉtɨ atakhakhabhɨɨlɨle mu Asiya. Ákhalagiine kʉtɨ ayandane kufikha mu Yelusaleemu, we isiku ilyi Pentekoositi lɨshɨɨlɨ kufikha ɨnga yɨkwɨtɨnhana.
16 Porque Paulo havia determinado passar ao largo de Éfeso, para não se demorar na Ásia; pois se apressava para estar em Jerusalém no dia de Pentecostes, se lhe fosse possível.
17 ɄPaʉlo we alɨ pa Mileeto, akhasonteelezya abhantʉ kʉbhabhɨlɨshɨla abhasongo abha shɨbhanza ɨsha kʉ Efeeso.
17 De Mileto mandou a Éfeso chamar os anciãos da igreja.
18 We bhaafikha, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨmwe mumanyile ɨnjendo zyanɨ insiku zyonti we ɨnhɨkhalaga nɨɨmwe kufuma isiku lye náfishile pa Asiya ɨpa.
18 E, tendo eles chegado, disse-lhes: Vós bem sabeis de que modo me tenho portado entre vós sempre, desde o primeiro dia em que entrei na Ásia,
19 Mumanyile she ɨnhamʉbhombelaga ʉMwene uYeesu ku wutimvu wonti, ku mansozi na mayɨmba ge gánaajile kʉnongwa yɨ nsɨɨbho imbiibhi ɨzya Bhayahuudi.
19 servindo ao Senhor com toda a humildade, e com lágrimas e provações que pelas ciladas dos judeus me sobrevieram;
20 Mumanyile kʉtɨ náyɨkʉngʉʉye kʉbhalʉmbɨɨlɨla lyolyonti lye lɨngabhaavwa. Khabhɨlɨ ɨnhayɨkʉngʉlaga kʉbhamanyɨzya pa mbɨmbɨlɨ ya bhantʉ, na mu nyumba zyinyu.
20 como não me esquivei de vos anunciar coisa alguma que útil seja, ensinando-vos publicamente e de casa em casa,
21 Ɨnhabhasokhaga aBhayahuudi na Bhayunaani kʉtɨ bhalaate imbiibhi zyabho, bhamʉgalʉshɨle ʉMʉlʉngʉ, na kʉmwɨtɨkha ʉMwene wɨɨtʉ uYeesu.
21 testificando, tanto a judeus como a gregos, o arrependimento para com Deus e a fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ishi tejeelezyi, ɨne uMupepu uMufinjile akumbunshiilizya kʉtɨ ɨmbale mu Yelusaleemu, she poope intamanyile zye zɨtɨnaaje kʉʉkwo.
22 Agora, eis que eu, constrangido no meu espírito, vou a Jerusalém, não sabendo o que ali acontecerá,
23 Imanyile bhʉʉlo kʉtɨ mʉ nhaaya yoyonti ye ɨnkʉshɨlɨla, uMupepu uMufinjile akʉndanga kʉtɨ mu Yelusaleemu mwe bhatɨnkʉnje mwɨ jeela, na kʉnjɨmvwa.
23 senão o que o Espírito Santo me testifica, de cidade em cidade, dizendo que me esperam prisões e tribulações,
24 Ɨleelo poope ɨnga naafwa, ɨntakʉsaajɨla uwuumi waanɨ. Ɨpɨtɨ nhaani kʉkwanɨ kʉ kʉtɨ ɨmale ɨmbombo ye ʉMwene uYeesu ambiishile, kwe kʉtɨ ɨndʉmbɨlɨlaje abhantʉ iNtumi iNyinza ɨzya wiila wa Mʉlʉngʉ.
24 mas em nada tenho a minha vida como preciosa para mim, contando que complete a minha carreira e o ministério que recebi do Senhor Jesus, para dar testemunho do evangelho da graça de Deus.
25 “Nashɨlaga mumwinyu kʉbhalʉmbɨɨlɨla ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Ishi leelo, imanyile kʉtɨ ɨmwe mwenti te mʉkhandole winza naalumo.
25 E eis agora, sei que nenhum de vós, por entre os quais passei pregando o reino de Deus, jamais tornará a ver o meu rosto.
26 Ye nongwa inkubhasimishizya mwenti isiku ɨlya mʉsanyʉʉnʉ kʉtɨ, ɨne nʉʉmo we akhayimbuna, ɨnga kʉkhayɨbha we akhayɨteega.
26 Portanto, no dia de hoje, vos protesto que estou limpo do sangue de todos.
27 Nayifumwaga kʉbhalʉmbɨɨlɨla zyonti zye ʉMʉlʉngʉ akukwiniilila kʉ shɨgane shaakwe.
27 Porque não me esquivei de vos anunciar todo o conselho de Deus.
28 UMupepu uMufinjile abhabhiishile ɨmwe mʉbhe mwe bhimiilili abha shɨbhanza sha Mʉlʉngʉ. Mʉyɨsʉngaje mʉneemwe, na kʉsʉnga ɨmpʉga ya bhalandati bhaakwe. Mudiimaje ɨshɨbhanza sha Mʉlʉngʉ she ashituulile kwɨ bhanda lya Mwana waakwe.
28 Cuidai pois de vós mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo vos constituiu bispos, para apascentardes a igreja de Deus, que ele adquiriu com seu próprio sangue.
29 Imanyile kʉtɨ we nasogola nabhalekha, abhamanyizyi abhɨ lenga bhakhayɨnza kukwinyu, bhakhayɨbha bhakhali anzɨ mbwa ɨzya mwɨ laala, te bhakhayɨtʉʉyɨle ɨmpʉga ya bhalandati.
29 Eu sei que depois da minha partida entrarão no meio de vós lobos cruéis que não pouparão rebanho,
30 Khabhɨlɨ kufumilana na mʉneemwe, bhakhayifumila abhantʉ bhe bhakhayɨlongaga ɨnongwa ɨzyɨ lenga kʉbhateezya abhalandati, ɨnga bhabhalandataje abheene.
30 e que dentre vós mesmos se levantarão homens, falando coisas perversas para atrair os discípulos após si.
31 Pe leelo mʉbhe amiiso! Mʉkʉmbʉkhaje kʉtɨ kʉ manha gatatʉ shamʉsanya na shawusiku intálitile kʉmʉsokha wowonti kʉ zyɨ njendo zyakwe ku mansozi.
31 Portanto vigiai, lembrando-vos de que por três anos não cessei noite e dia de admoestar com lágrimas a cada um de vós.
32 “Ishi ɨnkʉbhabhɨɨkha mu wenyeelezyi wa Mʉlʉngʉ nu wi zwi ɨlya wiila waakwe lye lɨlɨ na makha aga kʉbhazenga, na kʉʉbhapa uwugaali we abhabhɨshɨɨye ɨmwe peeka na bhafinjile abhanjɨ bhonti.
32 Agora pois, vos encomendo a Deus e à palavra da sua graça, àquele que é poderoso para vos edificar e dar herança entre todos os que são santificados.
33 Ɨne intásungushile naalumo ɨnhela zya muntu wowonti, awe amenda gaakwe.
33 De ninguém cobicei prata, nem ouro, nem vestes.
34 Ɨmwe mʉneemwe mumanyile kʉtɨ ɨnhabhombaga ɨmbombo nɨ nyoobhe zyanɨ, kʉ vwe nábhuliliiwe, na kʉ vwe abhamwɨtʉ bhabhuliliiwe.
34 Vós mesmos sabeis que estas mãos proveram as minhas necessidades e as dos que estavam comigo.
35 Mu zyonti zye nábhombile, ɨnhabhalangaga kʉtɨ tʉkwanzɨwa tufumwaje amantwinsi kʉbhomba ɨmbombo, ɨnga tʉvwagaje vwe tʉngabhaavwa abhatolwe. We tʉkʉbhomba shɨnɨɨsho, tʉkʉmbʉkhaje amazwi ge ʉMwene uYeesu wʉʉyo álonjile átɨlɨ, ‘Bhe bhakufumwa, bhe bhasayiilwe kʉshɨla bhe bhakʉposheela.’ ”
35 Em tudo vos dei o exemplo de que assim trabalhando, é necessário socorrer os enfermos, recordando as palavras do Senhor Jesus, porquanto ele mesmo disse: Coisa mais bem-aventurada é dar do que receber.
36 ɄPaʉlo we aamala kʉlonga ganaago amazwi, akhasʉgamɨla peeka na bhanaabho bhonti, akhamʉlaabha ʉMʉlʉngʉ.
36 Havendo dito isto, pôs-se de joelhos, e orou com todos eles.
37 Pe bhonti bhakhalɨla, bhakhamʉkʉmbatɨla na kʉmʉtambɨla we bhakʉmʉlaga.
37 E levantou-se um grande pranto entre todos, e lançando-se ao pescoço de Paulo, beijavam-no.
38 Zye zyábhabhiishile kʉtɨ bhasʉngame nhaani, lizwi lye akhalonga kʉtɨ te bhakhamʉlole winza naalumo. Pe bhakhamʉloleela, bhakhamufisya pa meeli.
38 Entristecendo-se principalmente pela palavra que dissera, que não veriam mais o seu rosto. E eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.