Atos 20

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ibho liila ɨlya pa Efeeso, we lyasila, ʉPaʉlo akhabhabhʉngaanɨkha abhalandati abha paala, akhabhagomwa ʉmwoyo, akhalagana nabho, akhasogola akhabhala mu Makedoniya.
1 Quando acabou a confusão, Paulo mandou chamar os irmãos e falou com eles para animá-los. Então se despediu deles e foi para a província da Macedônia.
2 Akhashɨla mʉ nsɨ yɨnɨɨyo, akhabhabhʉzyaga abhalandati amazwi aminji aga kʉbhagomwa ʉmwoyo. Pɨlongolela, akhafikha mʉ nsɨ ɨya ku Wuyunaani,
2 Atravessou aquelas regiões, animando muito com as suas mensagens os cristãos. Aí chegou à província da Acaia,
3 akhɨɨkhala ameezi gatatʉ kʉʉkwo. We akʉyɨlɨngaanya kʉgalʉkha mu meeli kʉbhala mu Siiliya, akhamanya kʉtɨ aBhayahuudi bhakʉsɨbhɨɨlɨla kʉmʉbhomba akhabhiibhi we akʉshʉʉla, pe akhajenda ʉlwa paasɨ, akhashɨlɨla ku Makedoniya.
3 onde ficou três meses. Quando já estava pronto para ir à província da Síria, soube que os judeus estavam fazendo planos contra ele. Então resolveu voltar pela Macedônia.
4 Kʉ khabhalɨlo khanaakho, ʉPaʉlo akhashʉʉlaga peeka nu Sopatulo ʉmwana wa Piilo ʉwa kʉ Belooya, uAlisitaaliko nu Sekundo abha mu Tesalonike, uTiimoti, ʉGaayo ʉwa ku Deelibe, uTikiiko peeka nu Tolofiimo abha mu Asiya.
4 Foram com ele as seguintes pessoas: Sópatro, filho de Pirro, da cidade de Bereia; Aristarco e Segundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; Timóteo; e também Tíquico e Trófimo, que eram da província da Ásia.
5 Bhanaabho bhonti bhakhalongolela, bhakhabhala kʉtʉgʉʉlɨla mʉ nhaaya ɨya mʉ Toloa.
5 Eles foram na frente e nos esperaram na cidade de Trôade.
6 Ɨleelo ɨtwe, we ishikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu shaashɨla, tʉkhasogola pa Filiipi ni meeli, tʉkhashʉʉla insiku zɨsaanʉ, tukhafikha mʉ Toloa. Panaapo pe tʉkhakhomaana na bhamwɨtʉ bhe bhálongoleeye, twɨ́khaaye kukuula insiku saba.
6 Depois da Festa dos Pães sem Fermento , nós partimos da cidade de Filipos. Cinco dias depois nos encontramos com eles em Trôade e ficamos ali uma semana.
7 We isiku ɨlya Pamʉlʉngʉ lyafikha, tʉkhabhʉngaana, kʉtɨ tumensulane ikaati na kulya peeka. ɄPaʉlo akhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ, akhabhalɨɨlɨzya akhafikha shawusiku pakaasi, kʉnongwa ye akhanzaga kʉsogola ɨndaabhɨ yaakwe.
7 No sábado à noite nós nos reunimos com os irmãos para partir o pão . Paulo falou nessa reunião e continuou falando até a meia-noite, pois ia viajar no dia seguinte.
8 Mu lupitu ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye mwe twábhungaanile mʉkhabha na mafuku aminji kʉnongwa ye mʉkhaakhaga ɨnhozyo inyinji.
8 Havia muitas lamparinas acesas na sala onde nós estávamos reunidos, a qual ficava no terceiro andar da casa.
9 Ʉmʉsakhaala ʉmo umutunta, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ Eutiko áyɨkhaaye pi diliisha ɨlya mu lupitu. ɄPaʉlo akhajendelelaga kʉlonga akhabhalɨlo akhatali nhaani, pe uEutiko akhanda kusinziila khashe khashe, akhasʉpɨɨla utulo. We alɨ mu tulo ʉtʉpɨtɨ, akhalenda kufuma mwi diliisha ɨlya pa nyumba ɨnjelenhanye ɨya wʉtatʉ, abhantʉ we bhakʉmwega, bhakhaaga afuuye.
9 Um moço chamado Êutico estava sentado numa janela. E, como Paulo continuasse falando durante muito tempo, o sono do moço foi aumentando. De repente, ele dormiu e caiu da janela. Quando o levantaram, estava morto.
10 ɄPaʉlo akhiikha paasɨ, akhamʉgwɨla ʉmʉsakhaala ʉla, akhamʉkʉmbatɨla, akhabhabhʉʉzya abhantʉ akhatɨ, “Mʉtogopaje, ʉnʉ mwumi bhʉʉlo.”
10 Então Paulo desceu, abaixou-se, abraçou o moço e disse: — Não se assustem, pois ele está vivo.
11 Pe ʉPaʉlo akhazʉbha winza ku lupitu luula, bhakhamensulana ikaati, bhakhalya. Akhajendeelela kʉlʉmbɨɨlɨla kʉ khabhalɨlo akhatali paka kʉkhasha, pe akhasogola.
11 Em seguida Paulo subiu de novo, partiu o pão e comeu. Falou ainda muito tempo, até de manhã, e depois foi embora.
12 Abhantʉ bhaala bhakhamwega ʉmʉsakhaala ʉla, bhakhamʉtwala kʉkhaaya mwumi, bhakhakhobhokha nhaani.
12 Aí levaram o moço, vivo, para a casa dele, e isso os deixou muito animados.
13 Ɨtwe tʉkhalongolela kʉbhala ku Asosi ni meeli, ɨnga tʉmweje ʉPaʉlo kʉʉkwo. Shɨnɨɨsho she ʉweene ákwiniliiye kʉtɨ atɨjende ʉlwa paasɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Asosi.
13 Nós fomos na frente e embarcamos no navio que nos levou até o porto de Assôs, onde devíamos esperar Paulo. Ele mandou que fizéssemos isso porque queria ir por terra até lá.
14 We atwaga ku Asosi kuula, tʉkhamʉpandɨzya mu meeli, tʉkhabhala peeka mʉ nhaaya ɨya ku Mitileene.
14 Quando ele se encontrou conosco em Assôs, nós o recebemos no navio e seguimos viagem até a cidade de Mitilene.
15 Isiku ɨlya wʉbhɨlɨ tʉkhajendeelela kʉshʉʉla ni meeli, tʉkhapalamɨla kʉmbalɨ yɨ nsɨ ɨya mu Kiiyo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wʉtatʉ tukhafikha mʉ nsɨ ɨya Samosi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wuni tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mileeto.
15 Então partimos dali e, no dia seguinte, passamos perto da ilha de Quios. No outro dia já estávamos na ilha de Samos e um dia depois chegamos ao porto de Mileto.
16 ɄPaʉlo ásɨbhɨlɨɨye kʉshʉʉla ni meeli sita kʉshɨlɨla mʉ Efeeso, kʉtɨ atakhakhabhɨɨlɨle mu Asiya. Ákhalagiine kʉtɨ ayandane kufikha mu Yelusaleemu, we isiku ilyi Pentekoositi lɨshɨɨlɨ kufikha ɨnga yɨkwɨtɨnhana.
16 Paulo tinha resolvido não parar na cidade de Éfeso para não ficar muito tempo na província da Ásia. Ele estava com pressa, pois queria chegar a Jerusalém, se possível, antes do dia de Pentecostes .
17 ɄPaʉlo we alɨ pa Mileeto, akhasonteelezya abhantʉ kʉbhabhɨlɨshɨla abhasongo abha shɨbhanza ɨsha kʉ Efeeso.
17 Em Mileto Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso para se encontrarem com ele.
18 We bhaafikha, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨmwe mumanyile ɨnjendo zyanɨ insiku zyonti we ɨnhɨkhalaga nɨɨmwe kufuma isiku lye náfishile pa Asiya ɨpa.
18 Quando eles chegaram, Paulo disse: — Vocês sabem como foi que passei todo o tempo que estivemos juntos, desde o primeiro dia em que cheguei à
19 Mumanyile she ɨnhamʉbhombelaga ʉMwene uYeesu ku wutimvu wonti, ku mansozi na mayɨmba ge gánaajile kʉnongwa yɨ nsɨɨbho imbiibhi ɨzya Bhayahuudi.
19 Fiz o meu trabalho como servo do Senhor, com toda a humildade e com lágrimas. E isso apesar dos tempos difíceis que tive, por causa dos judeus que se juntavam contra mim.
20 Mumanyile kʉtɨ náyɨkʉngʉʉye kʉbhalʉmbɨɨlɨla lyolyonti lye lɨngabhaavwa. Khabhɨlɨ ɨnhayɨkʉngʉlaga kʉbhamanyɨzya pa mbɨmbɨlɨ ya bhantʉ, na mu nyumba zyinyu.
20 Vocês também sabem que fiz tudo para ajudar vocês, anunciando o evangelho e ensinando publicamente e nas casas.
21 Ɨnhabhasokhaga aBhayahuudi na Bhayunaani kʉtɨ bhalaate imbiibhi zyabho, bhamʉgalʉshɨle ʉMʉlʉngʉ, na kʉmwɨtɨkha ʉMwene wɨɨtʉ uYeesu.
21 Eu disse com firmeza aos judeus e aos não judeus que eles deviam se arrepender dos seus pecados, voltar para Deus e crer no nosso Senhor Jesus.
22 “Ishi tejeelezyi, ɨne uMupepu uMufinjile akumbunshiilizya kʉtɨ ɨmbale mu Yelusaleemu, she poope intamanyile zye zɨtɨnaaje kʉʉkwo.
22 Agora eu vou para Jerusalém, obedecendo ao Espírito Santo, sem saber o que vai me acontecer lá.
23 Imanyile bhʉʉlo kʉtɨ mʉ nhaaya yoyonti ye ɨnkʉshɨlɨla, uMupepu uMufinjile akʉndanga kʉtɨ mu Yelusaleemu mwe bhatɨnkʉnje mwɨ jeela, na kʉnjɨmvwa.
23 Sei somente que em todas as cidades o Espírito Santo tem me avisado que prisões e sofrimentos estão me esperando.
24 Ɨleelo poope ɨnga naafwa, ɨntakʉsaajɨla uwuumi waanɨ. Ɨpɨtɨ nhaani kʉkwanɨ kʉ kʉtɨ ɨmale ɨmbombo ye ʉMwene uYeesu ambiishile, kwe kʉtɨ ɨndʉmbɨlɨlaje abhantʉ iNtumi iNyinza ɨzya wiila wa Mʉlʉngʉ.
24 Mas eu não dou valor à minha própria vida. O importante é que eu complete a minha missão e termine o trabalho que o Senhor Jesus me deu para fazer. E a missão é esta: anunciar a boa notícia da graça de Deus.
25 “Nashɨlaga mumwinyu kʉbhalʉmbɨɨlɨla ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Ishi leelo, imanyile kʉtɨ ɨmwe mwenti te mʉkhandole winza naalumo.
25 — Eu tenho estado entre vocês, anunciando o Reino de Deus , e agora sei que vocês não vão me ver mais.
26 Ye nongwa inkubhasimishizya mwenti isiku ɨlya mʉsanyʉʉnʉ kʉtɨ, ɨne nʉʉmo we akhayimbuna, ɨnga kʉkhayɨbha we akhayɨteega.
26 Por isso, com toda a certeza eu afirmo hoje que, se algum de vocês se perder, eu não sou o responsável.
27 Nayifumwaga kʉbhalʉmbɨɨlɨla zyonti zye ʉMʉlʉngʉ akukwiniilila kʉ shɨgane shaakwe.
27 Pois não deixei de lhes anunciar todo o plano de Deus.
28 UMupepu uMufinjile abhabhiishile ɨmwe mʉbhe mwe bhimiilili abha shɨbhanza sha Mʉlʉngʉ. Mʉyɨsʉngaje mʉneemwe, na kʉsʉnga ɨmpʉga ya bhalandati bhaakwe. Mudiimaje ɨshɨbhanza sha Mʉlʉngʉ she ashituulile kwɨ bhanda lya Mwana waakwe.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho que o Espírito Santo entregou aos seus cuidados, como pastores da Igreja de Deus, que ele comprou por meio do sangue do seu próprio Filho.
29 Imanyile kʉtɨ we nasogola nabhalekha, abhamanyizyi abhɨ lenga bhakhayɨnza kukwinyu, bhakhayɨbha bhakhali anzɨ mbwa ɨzya mwɨ laala, te bhakhayɨtʉʉyɨle ɨmpʉga ya bhalandati.
29 Pois eu sei que, depois que eu for, aparecerão lobos ferozes no meio de vocês e eles não terão pena do rebanho.
30 Khabhɨlɨ kufumilana na mʉneemwe, bhakhayifumila abhantʉ bhe bhakhayɨlongaga ɨnongwa ɨzyɨ lenga kʉbhateezya abhalandati, ɨnga bhabhalandataje abheene.
30 E chegará o tempo em que alguns de vocês contarão mentiras, procurando levar os irmãos para o seu lado.
31 Pe leelo mʉbhe amiiso! Mʉkʉmbʉkhaje kʉtɨ kʉ manha gatatʉ shamʉsanya na shawusiku intálitile kʉmʉsokha wowonti kʉ zyɨ njendo zyakwe ku mansozi.
31 Portanto, fiquem vigiando e lembrem que durante três anos, de dia e de noite, eu, chorando, não parei de ensinar cada um de vocês.
32 “Ishi ɨnkʉbhabhɨɨkha mu wenyeelezyi wa Mʉlʉngʉ nu wi zwi ɨlya wiila waakwe lye lɨlɨ na makha aga kʉbhazenga, na kʉʉbhapa uwugaali we abhabhɨshɨɨye ɨmwe peeka na bhafinjile abhanjɨ bhonti.
32 — E agora eu os entrego aos cuidados de Deus e da palavra da sua graça. Pois ele pode ajudá-los a progredir espiritualmente e pode dar-lhes as bênçãos que guarda para todo o seu povo.
33 Ɨne intásungushile naalumo ɨnhela zya muntu wowonti, awe amenda gaakwe.
33 Não cobicei nem a prata, nem o ouro, nem as roupas de ninguém.
34 Ɨmwe mʉneemwe mumanyile kʉtɨ ɨnhabhombaga ɨmbombo nɨ nyoobhe zyanɨ, kʉ vwe nábhuliliiwe, na kʉ vwe abhamwɨtʉ bhabhuliliiwe.
34 Pelo contrário, vocês sabem que eu trabalhei com as minhas próprias mãos e consegui tudo o que eu e os meus companheiros de trabalho precisávamos.
35 Mu zyonti zye nábhombile, ɨnhabhalangaga kʉtɨ tʉkwanzɨwa tufumwaje amantwinsi kʉbhomba ɨmbombo, ɨnga tʉvwagaje vwe tʉngabhaavwa abhatolwe. We tʉkʉbhomba shɨnɨɨsho, tʉkʉmbʉkhaje amazwi ge ʉMwene uYeesu wʉʉyo álonjile átɨlɨ, ‘Bhe bhakufumwa, bhe bhasayiilwe kʉshɨla bhe bhakʉposheela.’ ”
35 Em tudo tenho mostrado a vocês que é trabalhando assim que podemos ajudar os necessitados. Lembrem das palavras do Senhor Jesus: “É mais feliz quem dá do que quem recebe.”
36 ɄPaʉlo we aamala kʉlonga ganaago amazwi, akhasʉgamɨla peeka na bhanaabho bhonti, akhamʉlaabha ʉMʉlʉngʉ.
36 Quando Paulo acabou de falar, ajoelhou-se com os irmãos e orou.
37 Pe bhonti bhakhalɨla, bhakhamʉkʉmbatɨla na kʉmʉtambɨla we bhakʉmʉlaga.
37 Então todos choraram muito e abraçaram e beijaram Paulo.
38 Zye zyábhabhiishile kʉtɨ bhasʉngame nhaani, lizwi lye akhalonga kʉtɨ te bhakhamʉlole winza naalumo. Pe bhakhamʉloleela, bhakhamufisya pa meeli.
38 Estavam tristes, especialmente porque ele lhes tinha dito que nunca mais iam vê-lo. Então eles o acompanharam até o navio.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.