Atos 20
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVI
1 Ibho liila ɨlya pa Efeeso, we lyasila, ʉPaʉlo akhabhabhʉngaanɨkha abhalandati abha paala, akhabhagomwa ʉmwoyo, akhalagana nabho, akhasogola akhabhala mu Makedoniya.
1 Cessado o tumulto, Paulo mandou chamar os discípulos e, depois de encorajá-los, despediu-se e partiu para a Macedônia.
2 Akhashɨla mʉ nsɨ yɨnɨɨyo, akhabhabhʉzyaga abhalandati amazwi aminji aga kʉbhagomwa ʉmwoyo. Pɨlongolela, akhafikha mʉ nsɨ ɨya ku Wuyunaani,
2 Viajou por aquela região, encorajando os irmãos com muitas palavras e, por fim, chegou à Grécia,
3 akhɨɨkhala ameezi gatatʉ kʉʉkwo. We akʉyɨlɨngaanya kʉgalʉkha mu meeli kʉbhala mu Siiliya, akhamanya kʉtɨ aBhayahuudi bhakʉsɨbhɨɨlɨla kʉmʉbhomba akhabhiibhi we akʉshʉʉla, pe akhajenda ʉlwa paasɨ, akhashɨlɨla ku Makedoniya.
3 onde ficou três meses. Quando estava a ponto de embarcar para a Síria, os judeus fizeram uma conspiração contra ele; por isso decidiu voltar pela Macedônia,
4 Kʉ khabhalɨlo khanaakho, ʉPaʉlo akhashʉʉlaga peeka nu Sopatulo ʉmwana wa Piilo ʉwa kʉ Belooya, uAlisitaaliko nu Sekundo abha mu Tesalonike, uTiimoti, ʉGaayo ʉwa ku Deelibe, uTikiiko peeka nu Tolofiimo abha mu Asiya.
4 sendo acompanhado por Sópatro, filho de Pirro, de Beréia; Aristarco e Secundo, de Tessalônica; Gaio, de Derbe; e Timóteo, além de Tíquico e Trófimo, da província da Ásia.
5 Bhanaabho bhonti bhakhalongolela, bhakhabhala kʉtʉgʉʉlɨla mʉ nhaaya ɨya mʉ Toloa.
5 Esses homens foram adiante e nos esperaram em Trôade.
6 Ɨleelo ɨtwe, we ishikulukulu ɨsha makaati ge gatabhishiilwe uwusafu shaashɨla, tʉkhasogola pa Filiipi ni meeli, tʉkhashʉʉla insiku zɨsaanʉ, tukhafikha mʉ Toloa. Panaapo pe tʉkhakhomaana na bhamwɨtʉ bhe bhálongoleeye, twɨ́khaaye kukuula insiku saba.
6 Navegamos de Filipos, após a festa dos pães sem fermento, e cinco dias depois nos reunimos com os outros em Trôade, onde ficamos sete dias.
7 We isiku ɨlya Pamʉlʉngʉ lyafikha, tʉkhabhʉngaana, kʉtɨ tumensulane ikaati na kulya peeka. ɄPaʉlo akhanda kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ, akhabhalɨɨlɨzya akhafikha shawusiku pakaasi, kʉnongwa ye akhanzaga kʉsogola ɨndaabhɨ yaakwe.
7 No primeiro dia da semana reunimo-nos para partir o pão, e Paulo falou ao povo. Pretendendo partir no dia seguinte, continuou falando até à meia-noite.
8 Mu lupitu ʉlwa pamwanya mu nyumba ɨnjelenhanye mwe twábhungaanile mʉkhabha na mafuku aminji kʉnongwa ye mʉkhaakhaga ɨnhozyo inyinji.
8 Havia muitas candeias no piso superior onde estávamos reunidos.
9 Ʉmʉsakhaala ʉmo umutunta, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ Eutiko áyɨkhaaye pi diliisha ɨlya mu lupitu. ɄPaʉlo akhajendelelaga kʉlonga akhabhalɨlo akhatali nhaani, pe uEutiko akhanda kusinziila khashe khashe, akhasʉpɨɨla utulo. We alɨ mu tulo ʉtʉpɨtɨ, akhalenda kufuma mwi diliisha ɨlya pa nyumba ɨnjelenhanye ɨya wʉtatʉ, abhantʉ we bhakʉmwega, bhakhaaga afuuye.
9 Um jovem chamado Êutico, que estava sentado numa janela, adormeceu profundamente durante o longo discurso de Paulo. Vencido pelo sono, caiu do terceiro andar. Quando o levantaram, estava morto.
10 ɄPaʉlo akhiikha paasɨ, akhamʉgwɨla ʉmʉsakhaala ʉla, akhamʉkʉmbatɨla, akhabhabhʉʉzya abhantʉ akhatɨ, “Mʉtogopaje, ʉnʉ mwumi bhʉʉlo.”
10 Paulo desceu, inclinou-se sobre o rapaz e o abraçou, dizendo: "Não fiquem alarmados! Ele está vivo! "
11 Pe ʉPaʉlo akhazʉbha winza ku lupitu luula, bhakhamensulana ikaati, bhakhalya. Akhajendeelela kʉlʉmbɨɨlɨla kʉ khabhalɨlo akhatali paka kʉkhasha, pe akhasogola.
11 Então subiu novamente, partiu o pão e comeu. Depois, continuou a falar até o amanhecer e foi embora.
12 Abhantʉ bhaala bhakhamwega ʉmʉsakhaala ʉla, bhakhamʉtwala kʉkhaaya mwumi, bhakhakhobhokha nhaani.
12 Levaram vivo o jovem, o que muito os consolou.
13 Ɨtwe tʉkhalongolela kʉbhala ku Asosi ni meeli, ɨnga tʉmweje ʉPaʉlo kʉʉkwo. Shɨnɨɨsho she ʉweene ákwiniliiye kʉtɨ atɨjende ʉlwa paasɨ kʉbhala mʉ nhaaya ɨya mu Asosi.
13 Quanto a nós, fomos até o navio e embarcamos para Assôs, onde iríamos receber Paulo a bordo. Assim ele tinha determinado, tendo preferido ir a pé.
14 We atwaga ku Asosi kuula, tʉkhamʉpandɨzya mu meeli, tʉkhabhala peeka mʉ nhaaya ɨya ku Mitileene.
14 Quando nos encontrou em Assôs, nós o recebemos a bordo e prosseguimos até Mitilene.
15 Isiku ɨlya wʉbhɨlɨ tʉkhajendeelela kʉshʉʉla ni meeli, tʉkhapalamɨla kʉmbalɨ yɨ nsɨ ɨya mu Kiiyo ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wʉtatʉ tukhafikha mʉ nsɨ ɨya Samosi ye yáamɨle pakaasi pa sʉmbɨ. Isiku ɨlya wuni tukhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Mileeto.
15 No dia seguinte navegamos dali e chegamos defronte de Quio; no outro dia atravessamos para Samos e, um dia depois, chegamos a Mileto.
16 ɄPaʉlo ásɨbhɨlɨɨye kʉshʉʉla ni meeli sita kʉshɨlɨla mʉ Efeeso, kʉtɨ atakhakhabhɨɨlɨle mu Asiya. Ákhalagiine kʉtɨ ayandane kufikha mu Yelusaleemu, we isiku ilyi Pentekoositi lɨshɨɨlɨ kufikha ɨnga yɨkwɨtɨnhana.
16 Paulo tinha decidido não aportar em Éfeso, para não se demorar na província da Ásia, pois estava com pressa de chegar a Jerusalém, se possível antes do dia de Pentecoste.
17 ɄPaʉlo we alɨ pa Mileeto, akhasonteelezya abhantʉ kʉbhabhɨlɨshɨla abhasongo abha shɨbhanza ɨsha kʉ Efeeso.
17 De Mileto, Paulo mandou chamar os presbíteros da igreja de Éfeso.
18 We bhaafikha, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨmwe mumanyile ɨnjendo zyanɨ insiku zyonti we ɨnhɨkhalaga nɨɨmwe kufuma isiku lye náfishile pa Asiya ɨpa.
18 Quando chegaram, ele lhes disse: "Vocês sabem como vivi todo o tempo em que estive com vocês, desde o primeiro dia em que cheguei à província da Ásia.
19 Mumanyile she ɨnhamʉbhombelaga ʉMwene uYeesu ku wutimvu wonti, ku mansozi na mayɨmba ge gánaajile kʉnongwa yɨ nsɨɨbho imbiibhi ɨzya Bhayahuudi.
19 Servi ao Senhor com toda a humildade e com lágrimas, sendo severamente provado pelas conspirações dos judeus.
20 Mumanyile kʉtɨ náyɨkʉngʉʉye kʉbhalʉmbɨɨlɨla lyolyonti lye lɨngabhaavwa. Khabhɨlɨ ɨnhayɨkʉngʉlaga kʉbhamanyɨzya pa mbɨmbɨlɨ ya bhantʉ, na mu nyumba zyinyu.
20 Vocês sabem que não deixei de pregar-lhes nada que fosse proveitoso, mas ensinei-lhes tudo publicamente e de casa em casa.
21 Ɨnhabhasokhaga aBhayahuudi na Bhayunaani kʉtɨ bhalaate imbiibhi zyabho, bhamʉgalʉshɨle ʉMʉlʉngʉ, na kʉmwɨtɨkha ʉMwene wɨɨtʉ uYeesu.
21 Testifiquei, tanto a judeus como a gregos, que eles precisam converter-se a Deus com arrependimento e fé em nosso Senhor Jesus.
22 “Ishi tejeelezyi, ɨne uMupepu uMufinjile akumbunshiilizya kʉtɨ ɨmbale mu Yelusaleemu, she poope intamanyile zye zɨtɨnaaje kʉʉkwo.
22 "Agora, compelido pelo Espírito, estou indo para Jerusalém, sem saber o que me acontecerá ali,
23 Imanyile bhʉʉlo kʉtɨ mʉ nhaaya yoyonti ye ɨnkʉshɨlɨla, uMupepu uMufinjile akʉndanga kʉtɨ mu Yelusaleemu mwe bhatɨnkʉnje mwɨ jeela, na kʉnjɨmvwa.
23 senão que, em todas as cidades, o Espírito Santo me avisa que prisões e sofrimentos me esperam.
24 Ɨleelo poope ɨnga naafwa, ɨntakʉsaajɨla uwuumi waanɨ. Ɨpɨtɨ nhaani kʉkwanɨ kʉ kʉtɨ ɨmale ɨmbombo ye ʉMwene uYeesu ambiishile, kwe kʉtɨ ɨndʉmbɨlɨlaje abhantʉ iNtumi iNyinza ɨzya wiila wa Mʉlʉngʉ.
24 Todavia, não me importo, nem considero a minha vida de valor algum para mim mesmo, se tão-somente puder terminar a corrida e completar o ministério que o Senhor Jesus me confiou, de testemunhar do evangelho da graça de Deus.
25 “Nashɨlaga mumwinyu kʉbhalʉmbɨɨlɨla ɨzya wʉmwene wa Mʉlʉngʉ. Ishi leelo, imanyile kʉtɨ ɨmwe mwenti te mʉkhandole winza naalumo.
25 "Agora sei que nenhum de vocês, entre os quais passei pregando o Reino, verá novamente a minha face.
26 Ye nongwa inkubhasimishizya mwenti isiku ɨlya mʉsanyʉʉnʉ kʉtɨ, ɨne nʉʉmo we akhayimbuna, ɨnga kʉkhayɨbha we akhayɨteega.
26 Portanto, eu lhes declaro hoje que estou inocente do sangue de todos.
27 Nayifumwaga kʉbhalʉmbɨɨlɨla zyonti zye ʉMʉlʉngʉ akukwiniilila kʉ shɨgane shaakwe.
27 Pois não deixei de proclamar-lhes toda a vontade de Deus.
28 UMupepu uMufinjile abhabhiishile ɨmwe mʉbhe mwe bhimiilili abha shɨbhanza sha Mʉlʉngʉ. Mʉyɨsʉngaje mʉneemwe, na kʉsʉnga ɨmpʉga ya bhalandati bhaakwe. Mudiimaje ɨshɨbhanza sha Mʉlʉngʉ she ashituulile kwɨ bhanda lya Mwana waakwe.
28 Cuidem de vocês mesmos e de todo o rebanho sobre o qual o Espírito Santo os colocou como bispos, para pastorearem a igreja de Deus, que ele comprou com o seu próprio sangue.
29 Imanyile kʉtɨ we nasogola nabhalekha, abhamanyizyi abhɨ lenga bhakhayɨnza kukwinyu, bhakhayɨbha bhakhali anzɨ mbwa ɨzya mwɨ laala, te bhakhayɨtʉʉyɨle ɨmpʉga ya bhalandati.
29 Sei que, depois da minha partida, lobos ferozes penetrarão no meio de vocês e não pouparão o rebanho.
30 Khabhɨlɨ kufumilana na mʉneemwe, bhakhayifumila abhantʉ bhe bhakhayɨlongaga ɨnongwa ɨzyɨ lenga kʉbhateezya abhalandati, ɨnga bhabhalandataje abheene.
30 E dentre vocês mesmos se levantarão homens que torcerão a verdade, a fim de atrair os discípulos.
31 Pe leelo mʉbhe amiiso! Mʉkʉmbʉkhaje kʉtɨ kʉ manha gatatʉ shamʉsanya na shawusiku intálitile kʉmʉsokha wowonti kʉ zyɨ njendo zyakwe ku mansozi.
31 Por isso, vigiem! Lembrem-se de que durante três anos jamais cessei de advertir a cada um de vocês disso, noite e dia, com lágrimas.
32 “Ishi ɨnkʉbhabhɨɨkha mu wenyeelezyi wa Mʉlʉngʉ nu wi zwi ɨlya wiila waakwe lye lɨlɨ na makha aga kʉbhazenga, na kʉʉbhapa uwugaali we abhabhɨshɨɨye ɨmwe peeka na bhafinjile abhanjɨ bhonti.
32 "Agora, eu os entrego a Deus e à palavra da sua graça, que pode edificá-los e dar-lhes herança entre todos os que são santificados.
33 Ɨne intásungushile naalumo ɨnhela zya muntu wowonti, awe amenda gaakwe.
33 Não cobicei a prata nem o ouro nem as roupas de ninguém.
34 Ɨmwe mʉneemwe mumanyile kʉtɨ ɨnhabhombaga ɨmbombo nɨ nyoobhe zyanɨ, kʉ vwe nábhuliliiwe, na kʉ vwe abhamwɨtʉ bhabhuliliiwe.
34 Vocês mesmos sabem que estas minhas mãos supriram minhas necessidades e as de meus companheiros.
35 Mu zyonti zye nábhombile, ɨnhabhalangaga kʉtɨ tʉkwanzɨwa tufumwaje amantwinsi kʉbhomba ɨmbombo, ɨnga tʉvwagaje vwe tʉngabhaavwa abhatolwe. We tʉkʉbhomba shɨnɨɨsho, tʉkʉmbʉkhaje amazwi ge ʉMwene uYeesu wʉʉyo álonjile átɨlɨ, ‘Bhe bhakufumwa, bhe bhasayiilwe kʉshɨla bhe bhakʉposheela.’ ”
35 Em tudo o que fiz, mostrei-lhes que mediante trabalho árduo devemos ajudar os fracos, lembrando as palavras do próprio Senhor Jesus, que disse: ‘Há maior felicidade em dar do que em receber’ ".
36 ɄPaʉlo we aamala kʉlonga ganaago amazwi, akhasʉgamɨla peeka na bhanaabho bhonti, akhamʉlaabha ʉMʉlʉngʉ.
36 Tendo dito isso, ajoelhou-se com todos eles e orou.
37 Pe bhonti bhakhalɨla, bhakhamʉkʉmbatɨla na kʉmʉtambɨla we bhakʉmʉlaga.
37 Todos choraram muito e, abraçando-o, o beijavam.
38 Zye zyábhabhiishile kʉtɨ bhasʉngame nhaani, lizwi lye akhalonga kʉtɨ te bhakhamʉlole winza naalumo. Pe bhakhamʉloleela, bhakhamufisya pa meeli.
38 O que mais os entristeceu foi a declaração de que nunca mais veriam a sua face. Então o acompanharam até o navio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.