Atos 18
ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NAA
1 We zyashɨla zɨnɨɨzyo, ʉPaʉlo akhasogola mʉ Aseene, akhabhala mʉ nhaaya ɨya mu Kolinso.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Akhakhomaana nu Muyahuudi ʉmo, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uAkiila, we ápapiilwe kʉ Ponto. UAkiila peeka nʉ mʉshɨ waakwe uPulisika bhaafumile shiniishi mʉ nhaaya ɨya mu Luumi mʉ nsɨ ɨya mu Itaaliya kʉnongwa ye ʉmwene uKilaudiyo álajiziizye kʉtɨ aBhayahuudi bhonti bhasogole mu Luumi. Pe ʉPaʉlo akhabhala kʉbhalamʉkha uAkiila nʉ mʉshɨ waakwe.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Kʉnongwa ye abheene bhakhabhombaga ɨmbombo ɨya kʉsona amaheema, ɨmbombo ye woope áyimanyile, akhanda kwɨkhala nabho, na kʉbhomba ɨmbombo yiila peeka.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Isiku lyolyonti ɨlyɨ Sabaato, ʉPaʉlo akhinjilaga mwi sinagoogi, akhazabhanaga na Bhayahuudi na Bhayunaani, kʉtɨ lumo bhoope bhangɨɨtɨkha.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 We ʉSɨɨla nu Tiimoti bhaafikha kufuma ku Makedoniya, ʉPaʉlo akhanda kʉmanyɨzya izwi lya Mʉlʉngʉ mʉ khabhalɨlo khaakwe khonti ku Bhayahuudi, akhafumwaga uwukeeti kʉtɨ uYeesu wu Kilisiti.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Ɨleelo aBhayahuudi bhakhamʉkhaanaga na kumuliga ʉPaʉlo. Pe akhakunyunta amenda gaakwe, akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨnga ʉMʉlʉngʉ abhafunda lwinyu mʉneemwe! Atalɨɨpo ʉwa kumbuna ɨne kwi zwi lɨnɨɨlyo. Kufuma ishi, ɨntɨbhale kʉbhalʉmbɨɨlɨla abhantʉ bhe te Bhayahuudi.”
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 Pe ʉPaʉlo akhasogola mwi sinagoogi, akhinjila mu nyumba ya muntu ʉmo we atáamɨle Muyahuudi, ɨleelo akhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi, ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uTiito Yusito, we akhamupuutaga ʉMʉlʉngʉ. Mʉnʉʉmwo akhajendeelela kʉlʉmbɨɨlɨla intumi zya Mwene uYeesu. Inyumba yɨnɨɨyo yápalamiine ni sinagoogi.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Ʉmʉpɨtɨ uwi sinagoogi liila, we ɨtaawa lyakwe bhakhatɨnjɨ uKilisipo, akhamwɨtɨkha ʉMwene uYeesu, peeka na bhantʉ bhonti mu nyumba yaakwe. ABhakolinso abhinji we bhɨmvwa amazwi ga Paʉlo, bhoope bhakhagɨɨtɨkha, bhakhoozelwa.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Isiku limo uwusiku, ʉMwene akhamʉbhʉʉzya ʉPaʉlo mu njozi ɨzya pamiiso amazelu akhatɨ, “Ʉtogopaje, ʉjendeelele kʉlʉmbɨɨlɨla, ʉtakhakhatampe,
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 kʉnongwa ye ɨne ɨndɨ peeka nɨɨwe. Atalɨɨpo umuntu we angakubuda kʉtɨ akʉvwalazye, kʉnongwa ye mʉ nhaaya yɨnɨɨnɨ insebhile abhantʉ abhinji kʉbha bhalandati bhaanɨ.”
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Pe ʉPaʉlo akhɨɨkhala ʉmwanha weeka na meezi ʉmʉtanda mu Kolinso, akhamanyɨzyaga abhantʉ izwi lya Mʉlʉngʉ.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Akhabhalɨlo khe uGaliyo áamɨle mʉpɨtɨ wɨ nsɨ ɨya mʉ Akaaya, aBhayahuudi bhakhamubuda ʉPaʉlo kʉ mwoyo weeka. Bhakhamʉleeta pɨlongolela pa Galiyo ɨnga alongwe,
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 bhakhatɨ, “Umuntu ʉnʉ akʉbhamanyɨzya abhantʉ kʉtɨ bhamupuutaje ʉMʉlʉngʉ kwɨ dala ilinji lye lɨkʉlegana nɨ ndajɨzyo zyɨtʉ.”
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 ɄPaʉlo we akʉtɨ alonje, uGaliyo akhabhabhʉʉzya aBhayahuudi akhatɨ, “Ɨmwe Bhayahuudi ɨnga mʉkʉmʉsɨtaaka umuntu ʉnʉ kʉnongwa ɨya wunanganyi, awe kʉnongwa ɨya wubhiibhi, naakhondeeye kʉbhatejeelezya.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Ɨleelo pe mʉkʉdalɨnhana ku mazwi, amataawa, nɨ ndajɨzyo zyinyu, mʉgamale mʉneemwe. Ɨne ɨntakwanza kʉbha ne mwamuli wa mazwi ganaaga.”
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 Pe uGaliyo akhalajɨzya kʉtɨ bhabhabhɨnje aBhayahuudi bhanaabho bhasogole pe akʉlonjela ɨnongwa.
16 E os expulsou do tribunal.
17 Bhonti bhakhamubuda uSositeeni, ʉmʉpɨtɨ uwi sinagoogi, bhakhanda kʉmʉkhoma panzɨ pe akhalonjelaga ɨnongwa. Ɨleelo uGaliyo atázɨsajɨɨye ngakheeka zɨnɨɨzyo zye bhábhombile.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 ɄPaʉlo akhajendeelela kwɨkhala mu Kolinso insiku inyinji. Pɨlongolela, akhabhalaga abhamwabho mʉ lwɨtɨkho, akhabhala peeka nu Akiila nu Pulisika mʉ nhaaya ɨya mu Kenkileya. Abhantʉ bhamu bhakhamusyengula insisi kwi twe kʉmalɨɨlɨzya ulufingo, pe akhapanda imeeli ɨya kʉbhala ku Siiliya.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 We bhaafikha mʉ Efeeso, ʉPaʉlo akhabhalekha uPulisika nu Akiila kʉtɨ bhɨkhalaje kʉnʉʉkwo. Akhinjila mwi sinagoogi, akhabhalʉmbɨlɨlaga aBhayahuudi.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Pe bhakhamʉlaabha ʉPaʉlo kʉtɨ ayonjezye insiku ɨzya kwɨkhala kʉkwabho, ɨleelo akhakhaana.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Akhabhalaga akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “Ɨnga ʉMʉlʉngʉ ayɨgana, ɨnhayɨgalʉkha winza kukwinyu.” Pe akhasogola pa Efeeso ni meeli.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 We ʉPaʉlo aafikha mu Kaisaliya, akhabhala ku Yelusaleemu kʉlamʉkha ɨvɨbhanza, pe akhabhala ku Antiokiya.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 We ayɨɨkhala kʉ khabhalɨlo, akhasogola, akhashɨlɨla mu Galatiya, na mu Filigiya, akhabhagomwaga abhalandati bhonti.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Mʉ khabhalɨlo khanaakho, uMuyahuudi ʉmo, ɨtaawa lyakwe ʉApoolo, we ápapiilwe mʉ nhaaya ɨya ku Alekizandeeliya, akhɨnza mʉ Efeeso. Áamɨle mumanyi ʉwa kʉlonga, ámanyile nhaani uWusimbe uWufinjile.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Umuntu wʉnʉʉyo bhámumanyiziizye palʉsalo ɨdala lya Mwene uYeesu, woope akhamanyɨzyaga abhantʉ ɨzya Yeesu ku wudandamazu mu wugolosu, she poope ámanyile ʉlwozyo ʉlwa Yookhani lwene.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Akhinjila mwi sinagoogi, akhanda kʉmanyɨzya iNtumi iNyinza ku wudandamazu. UPulisika nu Akiila, we bhɨmvwa ɨmanyɨzyo zya Apoolo, bhakhamwega, bhakhabhala nawo kʉkwabho, bhakhamʉmanyɨzya ɨdala lɨnɨɨlyo ɨlya Mʉlʉngʉ ɨnga alɨmanye akhinza nhaani.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Pɨlongolela, ʉApoolo akhanzaga kufumiila ʉsʉmbɨ kʉbhala mʉ nsɨ ɨya mʉ Akaaya, abhamwabho mʉ lwɨtɨkho bhakhamujinjizya ʉmwoyo. Bhakhabhasimbila ɨkalaata abhalandati abhamwabho abha mʉ Akaaya kʉtɨ bhamʉposheele akhinza. We aafikha kuula, akhabhaavwa nhaani bhe bhámwitishile uYeesu ku wiila wa Mʉlʉngʉ.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Akhabhatolaga aBhayahuudi ku wudandamazu pa mbɨmbɨlɨ ya bhantʉ, kwɨ dala ɨlya kubhasimishizya nu Wusimbe uWufinjile kʉtɨ uYeesu wu Kilisiti.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.