Atos 17

ULufingo uLupwa kʉ ndongo ɨya Shɨmalɨla (MGQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 ɄPaʉlo nʉ Sɨɨla bháshilile mʉ nhaaya ɨya mu Amufipooli, nɨ ya Apoloniya, bhakhafikha mʉ nhaaya ɨya mu Tesalonike pe páamɨle isinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
1 Então Paulo e Silas passaram pelas cidades de Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga judaica.
2 Kʉnʉʉkwo ʉPaʉlo akhinjilaga mwi sinagoogi, anza she yáamɨle mwata yaakwe. ƗSabaato zɨtatʉ akhabhalʉmbɨlɨlaga kufuma mu Wusimbe uWufinjile,
2 Como era seu costume, Paulo foi à sinagoga e, durante três sábados seguidos, discutiu as Escrituras com o povo.
3 ɨnga abhalɨnganɨzye na kʉbhalanga apazelu kʉtɨ uKilisiti akhondeeye kʉyɨmba na kʉzyʉkha mʉ bhafwe. ɄPaʉlo akhabhabhʉʉzya akhatɨ, “UYeesu wʉnʉʉnʉ we ɨnkʉmʉlʉmbɨɨlɨla kukwinyu we wu Kilisiti.”
3 Explicou as profecias e provou que era necessário o Cristo sofrer e ressuscitar dos mortos. “Esse Jesus de que lhes falo é o Cristo”, disse ele.
4 Bhamu aBhayahuudi bhakhagɨɨtɨkha amazwi ga Paʉlo. Bhoope aBhayunaani abhinji bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi, peeka na bhantanda abhinji abhapɨtɨ pa mbombo, bhakhɨɨtɨkha, bhakhabha peeka nʉ Paʉlo nʉ Sɨɨla.
4 Alguns dos judeus que o ouviam foram convencidos e se uniram a Paulo e Silas, bem como muitos gregos tementes a Deus e várias mulheres de alta posição.
5 Ɨleelo ʉmwone wʉkhabhalema aBhayahuudi abhanjɨ bhe bhatítishile, bhakhabhala mʉ mʉnaalo, bhakhabhalanjɨla abhantʉ abhabhiibhi, bhe bhakhabhʉngaanya abhantʉ abhinji, bhakhanda kʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nhaaya yonti. Bhakhabhala bhakhinjila kʉ makha mu nyumba ya Yaasoni kʉmwanza ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla, ɨnga bhabhatwale apazelu kʉ bhantʉ abha mʉ nhaaya.
5 Alguns judeus, porém, ficaram com inveja, reuniram alguns desordeiros e desocupados e, com a multidão, começaram um tumulto. Invadiram a casa de Jasom em busca de Paulo e Silas para entregá-los ao conselho da cidade,
6 We bhatabhaaga, bhakhamʉlema uYaasoni wʉʉyo peeka na bhamwabho bhamu mʉ lwɨtɨkho, bhakhabhadendelula paka pa bhapɨtɨ abhɨ nhaaya, kumo bhakuzingula ɨshongo bhakʉtɨ, “Abhantʉ ɨbha bhe bhakʉpela ibho ɨpɨtɨ mʉ nsɨ izinji zyonti, ishi bhinzile panaapa mʉ nhaaya yɨɨtʉ,
6 mas, como não os encontraram, arrastaram para fora Jasom e alguns outros irmãos e os levaram diante do conselho. Gritavam: “Aqueles que têm causado transtornos no mundo todo agora estão aqui, perturbando nossa cidade,
7 uYaasoni we abhaposheleeye mu nyumba yaakwe. Bhonti bhakʉshoolanya ɨndajɨzyo zye uKaisaali azibhiishile bhakʉtɨ, ‘Ɨtwe tʉlɨ nʉ mwene uwunji we tʉkʉtɨ uYeesu.’ ”
7 e Jasom os recebeu em sua casa! São todos culpados de traição contra César, pois afirmam que existe um outro rei, um tal de Jesus”.
8 Abhapɨtɨ abhɨ nhaaya yiila peeka na bhantʉ we bhɨmvwa ɨnongwa ziila, bhakhazyʉgʉnhana nhaani.
8 Ao ouvir isso, o povo da cidade e o conselho se agitaram.
9 Bhakhabhabhʉʉzya uYaasoni na bhamwabho bhafumwe ɨvwa kʉbhagombola, bhakhabhɨtɨshɨzya kʉtɨ bhasogolaje kʉkwabho.
9 Então os oficiais obrigaram Jasom e os outros irmãos a pagarem fiança, e depois os soltaram.
10 We kwabha shawusiku, nalʉbhɨlo bhe bhitishile bhakhabhasokha ʉPaʉlo nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhasogole bhabhale mʉ nhaaya ɨya kʉ Belooya. We bhaafikha kuula, bhakhinjila mwi sinagoogi ɨlya Bhayahuudi.
10 Ao anoitecer, os irmãos enviaram Paulo e Silas a Bereia. Quando lá chegaram, foram à sinagoga judaica.
11 Abhantʉ abha pa Belooya bháamɨle bhantʉ bhe bhakhatejelezyaga kʉshɨla abha pa Tesalonike. We ʉPaʉlo akʉbhalʉmbɨɨlɨla intumi zya Mwene uYeesu, bhakhazɨposheela kʉ mwoyo wonti. Bhakhajendeelela kʉbhaazya uWusimbe uWufinjile insiku zyonti, ɨnga bhasimishizye kʉtɨ amazwi ge ʉPaʉlo akʉlonga ga nalyoli.
11 Os judeus que moravam em Bereia tinham a mente mais aberta que os de Tessalônica e ouviram a mensagem de Paulo com grande interesse. Todos os dias, examinavam as Escrituras para ver se Paulo e Silas ensinavam a verdade.
12 ABhayahuudi abhinji bhakhamwɨtɨkha uYeesu, peeka na bhasakhaala na bhantanda abhapɨtɨ abha Shiyunaani.
12 Como resultado, muitos judeus creram, assim como vários gregos de alta posição, tanto homens como mulheres.
13 Ɨleelo aBhayahuudi abha mu Tesalonike, we bhaamanya kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlʉmbɨɨlɨla izwi lya Mʉlʉngʉ na kʉ Belooya, kwope bhakhabhala, bhakhapela ibho ɨpɨtɨ na kʉsonganya ɨmpʉga ya bhantʉ.
13 Mas, quando os judeus de Tessalônica souberam que Paulo estava pregando a palavra de Deus em Bereia, foram até lá e criaram um alvoroço.
14 Bhe bhitishile pa Belooya bhakhamʉloleela ʉPaʉlo, bhakhamʉtwala nalʉbhɨlo kʉmbalɨ kwa sʉmbɨ, ɨleelo ʉSɨɨla nu Tiimoti abheene bhakhasyala mʉ Belooya.
14 Os irmãos agiram de imediato e enviaram Paulo para o litoral, enquanto Silas e Timóteo permaneceram na cidade.
15 Bhaala bhe bhámʉloleleeye ʉPaʉlo bhakhamufisya mʉ nhaaya ɨya mʉ Aseene. We bhakʉgalʉkha, ʉPaʉlo akhabhasonteelezya nɨ ndajɨlo ɨzya kʉbhatwalɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla kʉtɨ bhatakhaabhaje, bhamʉlandate nalʉbhɨlo.
15 Os que acompanharam Paulo o levaram até Atenas e, depois, voltaram a Bereia com instruções para Silas e Timóteo irem ao encontro dele o mais depressa possível.
16 We ʉPaʉlo akʉbhagʉʉlɨla uTiimoti nʉ Sɨɨla mʉ Aseene, ʉmwoyo waakwe wʉkhakhatampaga nhaani we aalola kʉtɨ ɨnhaaya yiila yonti yizuuye ivifwani ɨvwa bhamʉlʉngʉ.
16 Enquanto Paulo esperava por eles em Atenas, ficou muito indignado ao ver ídolos por toda a cidade.
17 Pe akhanda kwinjila mwi sinagoogi, akhazabhanaga na Bhayahuudi na Bhayunaani bhe bhakhɨtɨkhaga ulupuuto ʉlwa Shiyahuudi. Khabhɨlɨ insiku zyonti, akhazabhanaga apazelu na bhantʉ bhe akhakhomaanaga nabho mʉ manaalo.
17 Por isso, ia à sinagoga debater com os judeus e com os gentios tementes a Deus e falava diariamente na praça pública a todos que ali estavam.
18 Abhamanyi bhamu bhe bhakhatɨnjɨ aBhaepikuleeyo na Bhasitoiki bhakhɨnza kʉdalɨnhana nʉ Paʉlo. Bhamu bhakhatɨ, “Akwanza kʉlonga zyoni umulabhanjishi ʉnʉ?” Bhamu bhakhatɨ, “Yɨkʉlolekha kʉtɨ akʉlonga zya bhamʉlʉngʉ bhaakwe abhɨ nsɨ izinji.” Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye ʉPaʉlo akhabhalʉmbɨlɨlaga iNtumi iNyinza ɨzya Yeesu, nɨ zya kʉzyʉkha kwakwe.
18 Paulo também debateu com alguns dos filósofos epicureus e estoicos. Quando lhes falou de Jesus e da ressurreição, eles perguntaram: “O que esse tagarela está querendo dizer?”. Outros disseram: “Parece estar falando de deuses estrangeiros”.
19 Pe abhamanyi bhaala bhakhamʉtwala ʉPaʉlo pɨ balaaza ɨlya bhamanyi lye bhakhatɨnjɨ Aleopago. Abhapɨtɨ abhɨ balaaza bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Ɨmanyɨzyo impwa zɨnɨɨzyo zye ʉkʉbhabhʉʉzya abhantʉ, tʉbhʉʉzye nɨɨtwe.
19 Então levaram Paulo ao conselho da cidade e disseram: “Pode nos dizer que novo ensino é esse?
20 Tuzyimvwizye kʉtɨ zya shɨkholo ishinji, tuyiganile kʉtɨ utwilulile zyenezyo.”
20 Você diz coisas um tanto estranhas, e queremos saber o que significam”.
21 Bhálonjile shɨnɨɨsho, kʉnongwa ye abhantʉ abha kʉ Aseene, peeka na bhajeni abha kutali bhe bhakhɨkhalaga kʉnʉʉkwo, bhakhayɨganaga kʉtejeelezya bhʉʉlo ɨnongwa impwa, na kʉzɨlonga.
21 (Convém explicar que os atenienses, bem como os estrangeiros que viviam em Atenas, pareciam não fazer outra coisa senão discutir as últimas novidades.)
22 Pe ʉPaʉlo akhɨmɨɨlɨla mwɨ balaaza liila ɨlya Aleopago, akhatɨ, “Mʉbhasakhaala ɨmwe mʉbha mʉ Aseene! Ɨnkʉlola kʉtɨ mʉlemeleeye nhaani ɨnongwa zyonti ɨzya lupuuto.
22 Então Paulo se levantou diante do conselho e assim se dirigiu a seus membros: “Homens de Atenas, vejo que em todos os aspectos vocês são muito religiosos,
23 We ɨnkʉshɨla mʉ nhaaya yɨnɨɨnɨ, nálolile she mukupuuta abhamʉlʉngʉ. Naashilolile nɨ shɨgemo ɨsha kufumwizya imfinjile she shisimbiilwe amazwi ge gakʉtɨ: KWA MɄLɄNGɄ WE ATAKɄMANYƗKHA. Wʉnʉʉyo ʉMʉlʉngʉ we mukupuuta sita kʉmʉmanya, we ɨne ɨnkwanza kʉbhalʉmbɨɨlɨla.
23 pois, enquanto andava pela cidade, reparei em seus diversos altares. Um deles trazia a seguinte inscrição: ‘Ao Deus Desconhecido’. Esse Deus que vocês adoram sem conhecer é exatamente aquele de que lhes falo.
24 “ɄMʉlʉngʉ wʉ Mwene ʉwa kʉmwanya na paasɨ, we ápelile ɨnsɨ, na vwonti vwe vɨlɨ mʉmwo. Ʉweene atakwɨkhala mu nyumba ɨzya kupuutila zye zɨkʉzengwa nɨ nyoobhe zya bhantʉ.
24 “Ele é o Deus que fez o mundo e tudo que nele há. Uma vez que é Senhor dos céus e da terra, não habita em templos feitos por homens
25 Atakʉbhombelwa na bhantʉ ngatɨ akwanza khamu kʉkwabho. Ʉweene we akʉʉbhapa abhantʉ bhonti uwuumi na kʉtɨ bhafuutaje, khabhɨlɨ we akʉʉbhapa vwonti.
25 e não é servido por mãos humanas, pois não necessita de coisa alguma. Ele mesmo dá vida e fôlego a tudo, e supre cada necessidade.
26 Kufumilana nu muntu weeka ápelile ɨvɨkholo vwonti ɨvwa bhantʉ, kʉtɨ bhasaate mʉ nsɨ zyonti. Akhabhabhɨɨshɨla akhabhalɨlo kufuma khalɨ, liino na pooshi pe bhatɨyɨkhalaje.
26 De um só homem ele criou todas as nações da terra, tendo decidido de antemão onde se estabeleceriam e por quanto tempo.
27 ɄMʉlʉngʉ akhabhomba ganaago gonti, ɨnga abhantʉ bhamwanze, lumo bhangamufishila kwɨ dala ɨlya kʉpalamansya. Poope shɨnɨɨsho, atalɨ ukutali na wowonti.
27 “Seu propósito era que as nações buscassem a Deus e, tateando, talvez viessem a encontrá-lo, embora ele não esteja longe de nenhum de nós.
28 ‘Kʉnongwa ye mʉmwakwe mwe tʉkwɨkhala na kʉjendeelela kʉbha twe bhuumi.’ Anza she bhamu mu bhasimbi bhiinyu abhɨ nyɨmbo bhátɨlɨ, ‘Ɨtwe twe bhaana bhaakwe.’
28 Pois nele vivemos, nos movemos e existimos. Como disseram alguns de seus próprios poetas: ‘Somos descendência dele’.
29 “Kʉnongwa ye ɨtwe twe bhaana bha Mʉlʉngʉ, tʉtakwanzɨwa kukwina kʉtɨ ʉwʉmʉlʉngʉ waakwe wukholiine ni shifwani she bhagombile kʉ mbana iyi zahaabu, awe ɨyɨ nhela, awe ɨya mawe. Vɨnɨɨvwo ivifwani vɨkʉgombwa ku wumanyi wa bhantʉ bhʉʉlo.
29 E, por ser isso verdade, não devemos imaginar Deus como um ídolo de ouro, prata ou pedra, projetado por artesãos.
30 Palʉsalo, mʉ khabhalɨlo khe abhantʉ bhakhabhombaga zɨnɨɨzyo mʉ wʉlema, ʉMʉlʉngʉ áyibhiishile ngatɨ atakʉlola. Ɨleelo ishi akʉbhalajɨzya abhantʉ bhonti abha poponti paala kʉtɨ bhalaate.
30 “No passado, Deus não levou em conta a ignorância das pessoas acerca dessas coisas, mas agora ele ordena que todos, em todo lugar, se arrependam.
31 Kʉnongwa ye abhiishile isiku lye akhayɨbhalonga abhantʉ bhonti mu wugolosu, kwɨ dala ɨlya muntu we amʉsabhʉʉye. ɄMʉlʉngʉ abhasimishiziizye bhonti zɨnɨɨzyo, kwɨ dala ɨlya kʉmʉzyʉsya wʉnʉʉyo umuntu mʉ bhafwe.”
31 Pois ele estabeleceu um dia para julgar o mundo com justiça, por meio do homem que ele designou, e mostrou a todos quem é esse homem ao ressuscitá-lo dos mortos”.
32 Abhapɨtɨ bhaala, we bhɨmvwa kʉtɨ ʉPaʉlo akʉlonga ɨzya kʉzyʉkha kʉ bhafwe, bhamu bhakhamʉshoolanya. Ɨleelo bhamu bhakhamʉbhʉʉzya bhakhatɨ, “Tʉkwanza kʉkʉtejeelezya winza kʉnongwa zɨnɨɨzyo.”
32 Quando ouviram Paulo falar da ressurreição dos mortos, alguns riram com desprezo. Outros, porém, disseram: “Queremos ouvir mais sobre isso em outra ocasião”.
33 Pe ʉPaʉlo akhafuma mwɨ balaaza akhabhalekha.
33 Então Paulo se retirou do conselho,
34 Abhantʉ bhamu bhakhamwɨtɨkha uYeesu, bhakhanda kʉmʉlandata ʉPaʉlo. Mʉ bhanaabho álɨɨpo uDionisiyo, ʉwa mwɨ balaaza ɨlya Aleopago, nʉ mwantanda weeka, ɨtaawa lyakwe wu Damali, peeka na bhantʉ abhanjɨ.
34 mas alguns se juntaram a ele e creram. Entre eles estavam Dionísio, membro do conselho, uma mulher chamada Dâmaris, e alguns outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.